19, అక్టోబర్ 2017, గురువారం

స్నిపెట్స్....!!

1.  మనసు ఉలిక్కి పడుతోంది
మౌనం అర్ధం కావడం లేదని...!!

16, అక్టోబర్ 2017, సోమవారం

ద్విపదలు..!!

1.  చీకటి స్వప్నాలే అన్నీ
వెలుతురు వర్ణాలు అంటనీయకుండా...!!

2.  అనుభవాల ఆస్వాదనలో నేను
కలల సాగరంలో తరిస్తూ... !!

3.  చీకటి చుట్టమైంది
కలల హరివిల్లై నువ్వు కనిపిస్తావని...!!

4.  మౌనమే మారణాయుధం
మనసుని గాయపరచడానికి...!!

5.   మర్మాలన్ని మనకెరుకే
మౌనం మాటాడుతుంటే...!!

6.  కన్నీటికర్ధం తెలియని జన్మది
అమ్మ రుథిరాన్ని అమ్మేస్తూ...!!

7.  నిరీక్షణో వరం
నిన్ను చేరే క్షణాల కోసం..!!

8.   సమర్ధింపు అసమర్ధమైంది
అన్యులకు చోటిచ్చినందుకు...!!

9.   మనసు విప్పుతూనే ఉంటాయి
మాటలు మౌనాలై మిగిలినా..!!

10.  మృగ్యమైన ఆత్మలు
మానవరూపంలోనున్న మృగాలకు..!!

11.  ఆశ్చర్యమే ఎన్నటికీ
ఆశించని ఆత్మీయతలెదురైనప్పుడు..!!

ఏక్ తారలు...!!

721.  వయసుడిగినా అందమే_ఆత్మీయత నిండిన జీవితాల్లో...!!

2.  ధనాత్మకమైనాయి_అరువు తెచ్చుకున్న అనుబంధాలు..!!

3.  హర్షపు చిరుజల్లులే అన్నీ_నీ స్నేహంలో సేదదీరాక...!!

4.  అపాత్రదానపు ప్రేమలు_అందుకోలేవు ఆత్మీయతాస్తాన్ని...!!

5.   అమ్మదనం అలానే ఉంది_అనాధలకు ఆలంబనౌతూ...!!

6.  లెక్కకు తేలని శేషమే_ప్రేమ రాహిత్యంలో మునిగి...!!

7.  రాహిత్యాన్నీ పెంచుతుంది_అందీ అందని ప్రేమ..!!

15, అక్టోబర్ 2017, ఆదివారం

ఇట్లు... నీ... పుస్తక సమీక్ష...!!

ముఖపుస్తక మిత్రురాలు గాయిత్రి కనుపర్తి గారి ఇట్లు...  నీ... పుస్తకం గురించి చెప్పాలంటే..
ముందుగా పుస్తకాన్ని చూడగానే ఆకర్షించే ముఖ చిత్రంతో కనిపించింది. కాస్త లోపలి పేజీలు తిరగేయగానే అందమైన చిత్రాలతో అర్ధవంతమైన కవితా భావజాలాలు ఆర్తిగా పలకరించాయి. ఇట్లు... నీ... అన్న పేరులోనే అంతర్గతంగా పరిచిన ఓ ఆత్మీయత, ప్రేమపూర్వక అక్షరాల అక్షింతలు మనకు కనిపిస్తాయి.
మొదటి కవనంలోనే ఆరు కాలాల అలరింపులని అందంగా అందిస్తూ వాసంతాల వనవాసం నుంచి పరితాపాల గ్రీష్మంతో పలకరించి చినుకుల సందడిని స్పర్శిస్తూ వర్షాన్ని, విరహాన్ని ఓదార్చే శరత్తును తాకి, చల్లని సమీరంగా హేమంతాన్ని, రాలుపూల శిశిరపు సవ్వడిలో ఆరు ఋతువుల ఆనందాలను కానుకగా చేసి అందించడంలోనే భావాలను అద్భుతంగా పండించారు పుస్తకానికి తగ్గ పేరును సార్ధకం చేస్తూ.  తలపుల నెమలీకలు ఎడబాటులో జ్ఞాపకాల పరిమళాలు యుగళ గీతాలుగా వినిపిస్తాయి. నీవెవరివో కదా అంటూనే.. ఎవరు నీవంటే అని జీవిత తోటమాలిని ఆద్రతగా అడుగుతారు. రాత పుట్టుకని రెప్పపాటు కాలానికి కనికట్టుగా వర్ణిస్తారు. రమ్మని పిలవకుండానే వచ్చిన అతిథిని రాకోయి అనుకోని అతిథీ అంటూ ఆహ్వానిస్తారు. మనసుకి హెచ్చరికలు చేస్తూనే మానసాన్ని మేల్కొలుపుతారు. ప్రణయ వీణ సరిగమల్లో సరాగాలను,నవరాగా మాలికలను అన్వేషిస్తారు. బ్రతుకు అంతర్ముఖాన్ని అద్దంలో చూపిస్తారు. ఊహాలోకంలో మనసులో గీసుకున్న ప్రకృతి చిత్రాన్ని మనోజ్ఞంగా చూపిస్తారు. కళల తీరంలో ఏకాంతపు రాణివాసాన్ని వాస్తవ కలల విహారంలో ప్రణయ కావ్యంలో వేచి చూసే అభిసారికను చూపిస్తారు. తొలకటిలో తొలి వలపుని, అక్షరసావాసంలో నిరీక్షణల ఆరాటాన్ని, వెన్నెల పుష్పంలో వలపులని అందించే ఏకాంతపు కాంతని, క్షణాలు సాక్షిగా కాలాన్ని నిలిచి పొమ్మంటూ నెమలి కన్నుల కలని నిజం చేయమని ప్రేమార్థిగా శోధిస్తూ కన్నీళ్లను కారణమడుగుతూ, వన్నెల వసంతంలో వెన్నెల కొంటెతనాన్ని ఊహల సవ్వడిలో ఏకాంతపు సంకెళ్లను వివరిస్తూ, ప్రేమ దివ్యత్వాన్ని పలవరిస్తూ, వడిలో వాలిన క్షణాలను వల్లె వేస్తూ, అర్ధంకాని పుస్తకమని ఎందరన్నా నాకే తెలియని నేను ని మనసులోని మనసుకు పరిచయిస్తూ, ఆత్మైక్యంలో మమేకమై, మనసు మజిలీకి శాశ్వత క్షణాలను లెక్కలేస్తూ, జ్ఞాపకాల పారిజాత పరిమళాలను ఆఘ్రాణిస్తూ, తలవని జ్ఞాపకాన్ని తలపుల్లో దాచుకుంటూ, మౌన సవ్వడిని హృదయ సవ్వడిగా కలసిన మనసుల సాక్షిగా అనుబంధంగా ప్రమాణం చేద్దామా అని అడుగుతారు. అంతరంగ రణరంగాన్ని,పాణిగ్రహణానికి పరమార్ధాన్ని, అక్షర నిరీక్షణలో అవ్యాజమైన ప్రేమార్తిని, వలపు వనమాలిలో ఒంటరి గీతాన్ని, ఎదురుచూపుల కథను, మైమరపుల ఆరాటాన్ని, అవ్యక్త మాధుర్యాన్ని, నిండైన నా మదంటూ గొంతు గడప దాటలేని భావాన్ని అలవోకగా అలా అలా ఎగసిపడే అలల వయ్యారంలో నిలిచిన గమ్యాన్ని, ఆశల ఆజ్యంలో చీకటి వెలుగుల సందె పొద్దుల్లో శ్రావణ మేఘాల ప్రణయ కావ్యాల మౌన భాష్యాలను లిఖించడంలో ప్రేమను మురిపించడమే కాకుండా చదువరులందరిని తన అక్షర సంద్రంలో, భావజాలాలతో మరిపించి మురిపించారు తనదైన శైలిలో. ఈ పుస్తకానికి సమీక్ష రాయడంలో ఎంత వరకు కృతకృత్యురాలని అయ్యానో తెలియదు కానీ చదువుతున్నంత సేపు ఓ చల్లని పైరగాలి పలకరించినట్లు అనిపించింది.
అందమైన భావుకతతో, అర్ధవంతమైన చిత్రాలతో ఇట్లు... నీ... కవితా సంపుటి అందరిని అలరిస్తుందని ఆశిస్తూ..
గాయిత్రి కనుపర్తి గారికి అభినందనలతో... 
మంజు యనమదల

14, అక్టోబర్ 2017, శనివారం

ద్విపదలు...!!

1.  ధ్యాసంతా నీపైనే
ధ్యానానికి తావీయక...!!

2.  మనసు చెమ్మ
మదిని తాకింది....!!

3.  నాకెప్పుడూ నీ ధ్యాసే
మరలనీయని మనసు కళ్ళెంతో...!!

4.  భావనలన్నీ నీతోనే జత
మన బాంధవ్యానికి పోటిగా ...!!

5.   ఇలలో నిలిచి పోతుందిలే
మరుజన్మకు మళ్ళీ జతకడుతూ...!!

6.  కలతలెన్ని ఎదురైనా
కలవర పడదులే మన చెలిమి....!!

7.  కన్నీరింకి పోయింది
వేకువ వెన్నెల వెంట రాలేదని...!!

8.  రాటుదేలింది మనసు
మనిషి కర్కశత్వాన్ని కళ్లారా చూసాక....!!

9. రెప్పపాటు జీవితానికి
రెప్పపడనీయని అనుభవాలెన్నో...!!

10.  ఊరడింపుల తాయిలాలే
మరపులో ముంచేస్తూ...!!

11.   నిలిచిపోయిన స్వప్నం వెనుక
నిదుర లేని రాతిరులెన్నో..!!

12.  వేకువలన్నీ విశేషాలే
నిదురపోయిన రాతిరి కలల కబుర్లతో..!!

13.  వేకువ పిలిచింది
రాతిరి కలలు నిజం చేయమని..!!

14.   వర్ణాలన్నీ నీతోనే తిష్టేశాయి
చీకటికి సైతం వెలుగులద్దుతూ...!!

13, అక్టోబర్ 2017, శుక్రవారం

ఏక్ తారలు..!!

1.  అత్యల్పం జీవితం_చావు పుట్టుకల చేతిలో...!!

2.  అక్షరానికి ఆయువెక్కువ_అనంత భావాలకు ఆలవాలమౌతూ...!!

3.  అనునిత్యం నీతోనే_అనురాగం నేనై...!!

4.  అక్షరాల విరులే అంతటా_ఆత్మీయంగా అల్లుకుంటూ...!!

12, అక్టోబర్ 2017, గురువారం

ద్విపదలు..!!

1.  వాస్తవమై వద్దామనుకున్నా
కలగా కలిసి పోతానని తెలియక...!!

2. అనుసరణే నాది
అనుకరణలో నీతో...!!

3.  మెలకువలోనూ కలవే
మదిని వీడిపోవు....!!

4.  ప్రణయమిప్పుడు ప్రణవమైంది
ఆత్మానందం నాదైనాక....!!

5.  ఇరువురు ఒకటే కదా
ఒకరికి ఒకరు ఎరుకే...!!

6.  ఇలలోనూ నీదాననే
ఇంతిలా నిన్నలరిస్తూ...!!

11, అక్టోబర్ 2017, బుధవారం

ద్విపదలు..!!

1.  ఆస్వాదిస్తున్నా నీ చెలిమిని
మదిని నింపిన మౌనంలో...!!

2.  మనసు చెప్పింది
నీ మౌనాన్ని మాటల్లో తెలపమని...!!

3.  అలరించా అక్షరాన్ని
మౌనాన్ని ఛేదించాలని...!!

4.  చమత్కారానికి తెలిసింది
మౌనానికి మాటలెరుకని...!!

5.  మాటల గలగలలు
మౌనాక్షరాల చెలిమి సంగతుల సవ్వడులు...!!

6.   మౌనం అలిగింది
మనసు నీ మాయలో పడిపోయిందని...!!

7.  వీడను ఎన్నటికి
వాడని మన చెలిమి సాక్షిగా...!!

8.  వెలుతురు వాకిలికి వర్ణాలద్దుతున్నా
వెన్నెల పూలను పూయించాలని..!!

9.   మేలిముసుగు తొలగించా
పన్నీట స్నానమాడిన మనసని  తెలిసి....!!

10.  కలల రాదారి రమ్మంటోంది
కలవరాలను వదలి కరిగిపొమ్మంటూ...!!

11.  నీ మానసాన్ని తాకినందుకేమెా
ఈ చెలిమి పరిమళాలు...!!

బెర్ముడా ట్రయాంగిల్..!!

ఓ అంతు తెలియని
అగాధంలో పడిపోతున్నాయి
ఎన్నో ప్రాణాలు ఉసూరుమంటూ
ఆకర్షణో క్షణికావేశమెా
తెలియని స్థితిలో నలుగుతూ
బెర్ముడా ట్రయాంగిల్ లక్షణాల
నరునికి చిక్కిన జీవితాల
హాహాకారాలు రొద పెడుతుంటే
ఆ రోదనల స్వరాల ఆక్రందనలు
విననివ్వని సాగర ఘోషలో
కలిసిపోయిన శకలాలు
మెాసపోయిన నమ్మకానికి
అమ్ముడుబోయిన సాక్ష్యాలు
కోకొల్లలుగా కనుల ముందు నిలిస్తే
నాకెందుకని న్యాయం నిదురబోతోంది
గెలిచానని మృగం గర్వంగా
మరోసారి జూలు విదిలిస్తూ
మళ్ళీ వేటకు బయలుదేరింది...!!

10, అక్టోబర్ 2017, మంగళవారం

మార్పు..!!

నేస్తం,
        మనమున్నది ప్రజాస్వామ్య ప్రభుత్వంలో అని అనుకుంటే అది తప్పే అవుతోంది. పాలక పక్షమా,  ప్రతి పక్షమా అని తేడా లేకుండా ఎవరికి వారు న్యాయాన్ని ఉద్దరిస్తున్నారు. చిన్న చేప నుంచి పెద్ద చేప వరకు అందరు సమానమే.  మనం ఎన్నికల్లో నిలబడిన వ్యక్తి వ్యక్తిత్వాన్ని చూడకుండా పార్టీని బట్టి ఓట్లు వేస్తున్నాం చాలా వరకు, కాని వారు గెలిచాక అది తమ గొప్పతనమని భావిస్తూ అహాన్ని ప్రదర్శిస్తున్నారు.  దీని వలన పార్టీకి లాభనష్టాలు ఎంత అనేది మళ్ళీ ఎన్నికల్లో తేలిపోతుంది. 
ఉదాహరణకు  మా ఊరినే తీసుకుంటే పంచాయితీ స్ధలాన్ని ఆక్రమించిన ఎమ్ పి టి సి మేడం గారిని అడిగినందుకు పంచాయితీ ప్రెసిడెంట్ ముందే సదరు మేడం గారి భర్త గారు నానా రకాలైన తిట్లు తిట్టి రాళ్ళు విసిరి రెండుసార్లు కొట్టి మూడోసారి కూడ రాయి తీస్తే దగ్గరకు వెళ్ళి ఓ దెబ్బ వేసిన పాపానికి వేంటనే ప్రభుత్వ  ఆసుపత్రిలో రెండు రోజులు విశ్రాంతి తీసుకుని కాసిని కాసులు సమర్పించి దొంగ పత్రాలు తీసుకుని కేసు పెట్టారు. దీనిలో కొస మెరుపు ఏమిటంటే సాక్షులుగా పంచాయితీ ప్రెసిడెంట్ గారే. ఇదండీ మన ప్రజాస్వామ్యం.
మరో మాట ప్రెసిడెంట్ గారిని నాలాంటి వారొకరు మా వీధి రోడ్డు బాగా పోయింది కాస్త దాని సంగతి చూడండి అని అడిగితే వారి సమాధానం " నువ్వు ఎలక్షన్ లో పోటి చేయ్" అని. పార్టీ పేరు చెప్పి ఇలాంటి వారికి పదవులు అపాత్రదానం చేస్తే పార్టీకి పుట్టగతులుండవు. వారం రోజుల నుండి కోతులు ఊరిని అతలాకుతలం చేస్తుంటే ఈ నాయకుల కళ్ళకు కనపడలేదేమెా. పేరుకి మాత్రం అన్ని తమ ప్రతాపమే అని చెప్పుకుంటారు.   మా ఊరనే కాదు అన్ని పల్లెల పరిస్థితి ఇదే.
మరి మార్పు ఎక్కడ మెుదలవ్వాంటారు...?

శుభాకాంక్షలు...!!

నేస్తాలు,
             పొద్దుపొద్దున్నే ఓ సంతోషకరమైన విషయాన్ని మీ అందరితో పంచుకోవాలనిపించింది. భువన విజయం వ్యవస్థాపకులు సోదరులు వంకాయలపాటి చంద్రశేఖర్ గారికి లభించిన ప్రతిష్టాత్మకమైన గౌరవ పురస్కారం శ్రీ గజల్ శ్రీనివాస్ గారు అందిస్తున్న విశిష్ట సేవా పురస్కారం. 
చంద్ర శేఖర్ గారికి హృదయపూర్వక శుభాభినందనలు....!!
👍✨✨✨
🎉😊👏😁👏😃🎉
Congratulations!

9, అక్టోబర్ 2017, సోమవారం

ప్రతిభకు కొలమానాలు...!!

నేస్తం,
         సత్కారాలు, సన్మానాలు ప్రతిభకు గుర్తింపు అనుకునే రోజులు పోయి చాలా కాలమే అయ్యింది. బిరుదులు, అవార్డులు, రివార్డులు కొనుక్కునే రోజులు ఇప్పుడు.  ప్రభుత్వ, ప్రైవేట్ సంస్థలు ఇచ్చే ప్రతిభా పురస్కారాలు విద్వత్తు చూసి ఎంతమందికి ఇస్తున్నారు..?
ఒక్కొక్కరికి ఒక్కో బలహీనత అనుకున్నా, ఇష్టం అనుకున్నా తప్పేం లేదు.  కొందరికి కాదు కాదు చాలామందికి పేరు ప్రఖ్యాతులు కావాలి.  మరి కొందరికి అధికారం, హోదా కావాలి.  వీటితో పాటుగా ఇంకొందరికి డబ్బు కూడ కావాలి.
మనసుకి నచ్చినట్టు రాస్తే శిల్పం లేదు,  భావుకత్వం లేదు, అసలు కవితా లక్షణాలే లేవు కాని పుస్తకాలు వేసేస్తున్నారంటారు.  లక్షణాలు, లాక్షణికాలు, సౌందర్యాలు ఇలా అన్ని చూసుకుని రాస్తే అవార్డులు, బిరుదులు ఇస్తారా అంటే అదీ లేదాయే. వాటికి రికమండేషన్లు, డబ్బులు కావాలాయే.  లేదా పెద్దలతో సోషల్ గా నడుచుకోవాలి. అదీ కాదంటే కొన్ని  సంస్థలలో మనమూ సభ్యులుగా ఉండాలి.  ఇవి కొన్ని మచ్చుకి మాత్రమే.  మనకు తెలియని వ్యక్తి రాసిన రాత బావుంటే భేషజాలు లేకుండా మనలో ఎంతమందిమి మెచ్చుకోగలుగుతున్నామెా గుండెలమీద చేయి వేసుకుని చెప్పండి. మనకి తెలియని వారికి సమీక్ష రాసినా కనీసం వారు కూడ మెచ్చుకోరు. ఇది నా స్వీయానుభవం.
ఇక ఆఖరుగా నే చెప్పొచ్చేదేటంటే ఎవరి వ్యాపారం వారిది. ప్రతిభకు గుర్తింపు,  గౌరవం అన్న పెద్ద మాటలు పక్కనెట్టేసి యథా రాజ తథా ప్రజా అనేయడమే...!!

6, అక్టోబర్ 2017, శుక్రవారం

రాయలేని...!!

ఎదుట నిలిచింది చూడు
కలలాంటి జ్ఞాపకమేదో
కలత పడుతుంది నేడు
కలవరమైన మదితో

కరిగి పోతున్న క్షణాలన్నీ
మెాయలేని భారాలౌతుంటే
తిరిగిరాని కాలమేమెా
నిన్నే తలపిస్తోంది

రాయలేని లేఖలన్నీ
భావాలకు బందీలైపోతుంటే
అక్షరాలు అక్కునజేర్చుకుని
చెలిమందిస్తున్నాయి సిరాచుక్కలతో

మౌనాలన్నీ ముసురుతుంటే
గాయాలన్నీ గాథలైపోతూ
గతంలో మిగిలిపోయిన
గుర్తులకు సజీవ సాక్ష్యాలే...!!

3, అక్టోబర్ 2017, మంగళవారం

ఆడపిల్లనమ్మా...!!

సృష్టికి మూలమైనా
అమ్మ కొంగు చాటు ఆడపిల్లనే
నాన్నకు యువరాణినే
అన్నదమ్ములకు తోబుట్టువునే
ఆత్మీయతానుబంధాలకు చిరునామానే
మమతానురారాలకు నెలవుని
ఆదిపత్యపు అహంకారానికి అడ్డుగోడగా
ప్రపంచ పురోగమనానికి గీటురాయిగా
అన్నింటా నేనంటూ
అన్నీ తానైన ముగ్ద మనోజ్ఞి
మన ఇంటి మారాణి
ప్రగతి పూబోణి
ఈ పుత్తడిబొమ్మ...!!

29, సెప్టెంబర్ 2017, శుక్రవారం

తారా సుమాలు ..!!

1.ఆత్మ సాక్షాత్కారానికి సోపానం....శాంతి సహనానికి నెలవు గౌతముడు..!! 25/09/2017

2.అంతరాత్మతో మమేకం... అలవికాని పరమానందం...!! 25/09/2017

3. మనసు మౌనమైతే..అంతరాత్మ  పరమాత్మతో మాట్లాడుతుంది..!! 26/09/2017

4. మది రుథిరాన్ని వెదజల్లుతున్నాయి..ముచ్చటైన రోజాలు...!! 3/10/17

5.  గుండెను గుచ్చే  గాయాలు చేసినా... ప్రేమకు ప్రతిరూపాలే ఎర్ర గులాబీలు..!!

27, సెప్టెంబర్ 2017, బుధవారం

ఏక్ తారలు..!!

1. మనసైనజ్ఞాపకం_వదలలేనంటూ మారాము చేస్తోంది...!! 27sept17

2.  విద్వత్తు విస్తుబోతోంది_విషపు కోరల వ్యక్తిత్వాల్లో చిక్కుబడి....!! 27sept17

3. వాగ్దేవి వల వలా ఏడుస్తోంది_వికృత చేష్టల విలయకారుల చేతల్లో...!! 27sept17

4. మౌనం మనసు విప్పింది_జ్ఞాపకాల కేరింతలలో....!! 28sept17

5.  కల అంటే కల్ల అనుకున్నా_నువ్వు వస్తావని తెలియక..!! 30sept17

6.  వెన్నెల వంతపాడుతోంది_రాతిరికి చేరువైన కలలకు చోటిమ్మంటూ....!!  5oct17

7.  మౌనం మాటలు పరిచింది_నీ మమకారం రుచి చూసాక...!!6oct17

8. కథ కంచికెళ్ళింది_రేపటి కలను స్వాగతిస్తూ...!!10 Oct 17

9. శాపమూ వరమే మరి_జ్ఞాపకమై నువ్వు నాతోనే ఉంటే..!! 11oct17

17, సెప్టెంబర్ 2017, ఆదివారం

అమ్ముడుబోతోంది ...!!

అమ్మదనం అమ్ముడుబోతోంది
కుటుంబ అవసరాలకోసమో
తన వ్యాపకాల వ్యామోహాలకో

విడువలేదు తల్లీబిడ్డల బంధాన్ని సైతం
కాసుల కోసం వ్యాపారం మొదలై
సంస్కృతీ సంప్రదాయాలను కాలరాస్తూ

కార్పొరేట్ ప్రాకారాలు అడ్డాలుగా
మానవత్వానికి మాయని మచ్చలుగా
వైద్యాలయాలు నిరాకారంగా మిగిలిపోతున్నాయి

కుప్పకూలుతున్నాయి విలువలు
కూలదోస్తున్నాయి సమాజాన్ని
అధికార అనధికారపు హంగులు

వితరణ లేని విమర్శలు
వికృత చేష్టల వింత పశువులను 
కావలి కాయలేని తరాల అంతరం అగమ్య గోచరమైంది...!!

16, సెప్టెంబర్ 2017, శనివారం

ద్విపదలు...!!

1.జ్ఞాపకాలను ఆశ్రయించటమే
మదిని తడిమే మౌనాన్ని  లిఖించడానికి...!!

2. అక్షరమెప్పుడూ వేగుచుక్కే
నిశీధికి వెలుగద్దుతూ...!!

3. కాలానికెంత తొందరో
ఓ క్షణమైనా విశ్రాంతి తీసుకోదు....!!

4.  మనసెప్పుడూ నీతోనే
నువ్వున్నా లేకున్నా ....!!

5.  మౌనం మాటలు నేర్చింది
నీ స్నేహంలో సేదదీరాక....!!

6.   అక్షరాలు అలికిడి చేస్తున్నాయి
నీ మౌనానికి ముచ్చటపడి....!!

7.  ప్రణయమే ఓ ప్రబంధమైంది
నిన్ను నాలో చదివేస్తూ ...!!

8.  మాటే మధురమైనది
నాలోని నీకై పలికే స్వరంలో..!!

నిజాయితీగా బతకడం మొదలెట్టండి..!!

నేస్తం,
      స్వార్ధం రూపాలు ఎంతగా మారినా దాని అంతిమ లక్ష్యం ఏమిటనేది జగమెరిగిన సత్యం. గత కొన్నేళ్లుగా గుర్తుకే లేని ఊరి బాగోగులు అన్ని తామే తమ పలుకుబడితో చేయించామని చెప్పుకుంటున్న ఊరిలోని వాళ్ళు ఇన్నాళ్లు ఎక్కడికి వెళ్ళారో. మోకాళ్ళ లోతు బురద, తాగడానికి మంచినీళ్ళు కూడా కరవైన రోజులు, పాడుబడిపోయిన రామాలయం ఉన్నప్పుడు కనిపించని ఊరి పరిస్థితి ఒక్కసారిగా సిమెంట్ రోడ్లు, పల్లంలోని గుడి, మంచినీళ్ళు ఇలా కొన్ని ఊరికి అవసరమైనవి అన్ని పదవి వచ్చాక తమ బంధువులతోనే చేయించామని చెప్పుకోవడంలో నిజం ఎంత. పంచాయితీ స్థలాన్ని కలుపుకోవడంలో చాలా నైపుణ్యం చూపించి, అడిగిన వాళ్ళపై నోరు పారేసుకుంటే తప్పు ఒప్పై పోదు. రాళ్లు రువ్వడం కాదు, నోరుందని అరవడం కాదు, మీకు పదవులు కట్టబెట్టినప్పుడు గుర్తుకు రాలేదా మీ ఊరివాడు కాదని. ఒకడేమో ఏంటి మీ పార్టీ వాళ్ళే కొట్టుకుంటున్నారంట అనడం, మీ పన్నాగాలు, గోతులు అన్ని అందరికి తెలుసు. మాడం గారు కొత్తగా ఇప్పుడు వాళ్ళ అన్నయ్యతో చెప్పి పాపం రోడ్లకి డబ్బులు ఇప్పించారంట. ఆ డబ్బులు ఎలా వచ్చాయి అన్న దానికి ప్రత్యక్ష సాక్షిని నేను. మీ జీవిత చరిత్రలు తిరగేయడం  మొదలుబెడితే ఏమౌతుందో అందరికి తెలుసు. ఆ ఊరిలో ఎవరికి తెలియని చరిత్ర కాదుగా.
ఒకప్పుడు ఉరి గురించి ఆవేదన చెందితే పెద్దలు అన్నారు ఊరు చాలా బావుంది ఊరు రోడ్లు, చెరువు, గుడి ఇలా అన్ని రకాలుగా ఊరు అభివృద్ధి చెందితే ఈవిడ ఊరు మారాలి, ఊరి జనంలో మార్పు రావాలి అంటోంది అని. ఊరిలో వాళ్ళు తినేది అన్నమే అయితే తప్పుని తప్పు అని చెప్పండి. ఒప్పుని ఒప్పు అని చెప్పండి అంతే కాని మీ అవసరాలకు మనుష్యులను వాడుకోకండి. ఒకప్పుడు నా దగ్గర డబ్బు లేదని అదే ఊరిలో జనం, బంధువులు నాతో ఎలా ఉన్నారో నాకు తెలుసు. ఇప్పుడు ఎలా ఉంటున్నారో తెలుసు. పైకి మంచితనంగా ఉంటూ గోతులు తవ్వాలని చూస్తే ఎవరు తీసుకున్న గోతిలో వారే పడతారు. బంధువులన్నాక కొట్టుకోకుండా, తిట్టుకోకుండా ఉండరు, అవి పనిమాలా వేరే ఊర్లకి జారవేయడాలు, మన దగ్గరేమో అక్కా తొక్కా అంటూ మాటలు. మంచి చెడు అన్నవి అన్ని కుటుంబాలలో ఉంటాయి. ఈ రోజు గడిచింది లెక్క కాదు రేపటి రోజన్నది ఒకటుంటుంది అది గుర్తుంచుకోవాలి. నటించడం మానేసి కాస్తయినా నిజాయితీగా బతకడం మొదలెట్టండి. కనీసం మన పిల్లలయినా బావుంటారు.

స్నిపెట్స్...!!

1.మౌనానికి మనసైందట
అక్షరాల అక్షతలతో దీవించేస్తుందట..!!

2. మౌనం మనసు విప్పింది
అక్షరాలకు పనిబెడుతూ....!!

3. జ్ఞాపకాలన్నీ నాతోనే
గమ్యాన్ని చేరడానికి ఊతంగా.....!!

4. మౌనం నిండా నీ ఊసులే
ఏకాంతానికి విరామమిస్తూ...!!

5.  జ్ఞాపకాల గూటికి చేరిందో క్షణం
రాతిరి కలలో నిన్ను దాచుకుని....!!

6. లెక్కలు తేలని మలుపుల్లో
అక్కరకు రాని మరపులే...!!

7.  కలతలన్నీ వెలితి పడుతున్నాయి
క్షణాలన్నీ నీతో చేరికౌతుంటే...!!

8.  మనసు తెలిపే మౌనాలే మనవి
దాచిన జ్ఞాపకాల అరల్లో...!!

9.  మరకలన్నీ మాయమిక
మనసు స్వచ్ఛత ముంగిట...!!

10.  వెన్నెల వర్షిస్తోంది
చీకటి చినుకులకు పోటిగా...!!

15, సెప్టెంబర్ 2017, శుక్రవారం

త్రిపదలు...!!

1.కన్నీళ్లకీ తెలియలేదట
నవ్వినందుకో
ఏడ్చినందుకో అని....!!

2.  తప్పుడు సాక్ష్యాలకు 
తలమానికమౌతున్నారు
ప్రజానాయకులు....!!

3. నాకంటూ  
ఉన్న  క్షణాలన్నీ
నీతోనే నిండిపోయాయి...!! 

4. కలలన్నీ పండాయిక్కడ
నీ నవ్వుల్లో నేనున్నానని 
తెలిసిన క్షణాల్లో....!!

5. మరపు సుసాధ్యమే
కొంగ్రొత్త పరిచయాలను
స్వాగతిస్తూ...!!

6. మౌనం 
మాట్లాడేస్తోంది
నీ పరిష్వంగంలో....!! 

7. రెక్కలున్నా
ఎగరలేని పక్షి
బంధాల నడుమ బాటసారి....!!

8. భావాల తాకిడికి
అక్షరాలు అటు ఇటు పోతూ
జ్ఞాపకాలై అల్లుకుంటున్నాయి...!!


9.  మనసెప్పుడూ మూగదే
మాటలన్నీ దాచేస్తూ
మౌనాలని మనకొదిలేస్తూ..!!

10. అన్నీ అపసవ్య పయనాలే
ఓటమికి చేరువగా
చీకటికి చుట్టాలై...!!

11.  మనిషిలోని మృగమే
సమస్యగా మారితే
సంకటాలే అన్నీ...!!

12.  దిశ మారింది
నీ చెలిమి చేరువయ్యాక
గెలుపు తలుపు తట్టింది.....!!  

13.  గుండె నిండా నువ్వేగా
తాకిన సవ్వడులన్నీ
జపించేది నీ పేరే....!!

14, సెప్టెంబర్ 2017, గురువారం

రాతిరి చినుకులే..!!

దిగులు గుబులు వెంబడిస్తూ
గుండె గూటిలో గూడు కట్టిన
వెతల కన్నీటి ధారలను గుర్తించక
వ్యసనాల వ్యాపకాల చుట్టూ తిరుగుతూ
అనుబంధాల పంపకాలను
అంపశయ్యలకు అందిస్తున్న
వారసులకు వారథులుగా మారి
కాలిపోతున్న గతాల్లో
మిగిలిపోయిన జ్ఞాపకాలు
ముసురు పట్టిన మబ్బుల్లో
రాలిపోతున్న రాతిరి చినుకులే..!!

12, సెప్టెంబర్ 2017, మంగళవారం

త్రిపదలు...!!

 భావమంటే.. 
మనసుని అక్షరాల్లో 
లిఖించడమే...!!

1, సెప్టెంబర్ 2017, శుక్రవారం

నా సమయం నా కోసమే..!!

నేస్తం,
        కొన్ని ఎంత వద్దనుకున్నా రాయక తప్పడం లేదు. అమ్మాయి/అబ్బాయి ఫోటో బావుంది లేదా పేరు బావుంది అని రిక్వెస్ట్ పెట్టడం, వాళ్ళు ఒప్పుకోగానే దాడి మొదలు. గుడ్ మాణింగ్, గుడ్ నైట్, తిన్నారా, పడుకున్నారా వగైరా వగైరా. ఏదో ఓ రెండిటికి సమాధానం చెప్తే చాలు ఇక అసలు స్వరూపాలు. నాకు అర్ధం కానిది ఒక్కటే చక్కగా అమ్మాయిల పేర్లు, ఫోటోలు పెట్టుకుని అమ్మాయిల వయస్సు అడిగితే మీరు ఎవరో తెలుసుకోలేనంత అమాయకులు ఈరోజుల్లో ఎవరున్నారో. చాట్ చేయము ఆంటే దానికి ఎందుకు, ఏమిటి అని సవాలక్ష ప్రశ్నలు. ఉబుసుపోక, అదే పనిలో ఉండేవాళ్ళు బోలెడు మంది ఉంటారు వారితో మీ ఇష్టం వచ్చినంత సేపు చాట్ చేసుకోండి. కొందరు అలా ఉన్నారని అందరు అలా ఉండరు. దయచేసి అందరిని ఒకే ఘాటిన కట్టేయకండి. మా సమయాన్ని మాకు వదిలేయండి. ఈ జీవితం చాలా చిన్నది. మా సంతోషాలకు అడ్డుగా రాకండి. మీ అమ్మానాన్న పంచి ఇచ్చిన సంస్కారానికి చెదలు పట్టించకండి. విజ్ఞతా వివేకంతో మెలగండి. నా సమయం నా కోసమే కాని అక్కర్లేని వ్యాపకాల కోసం కాదని మనవి చేస్తున్నా..!!

ఏక్ తారలు..!!

1. అలుకలు అక్షరాలౌతున్నాయి_ఆత్మీయత అక్కున చేర్చుకుంటుంటే..!!
2. గతాన్ని మరువనివ్వని జ్ఞాపకాలు_వాస్తవానికి వారసులుగా...!!
3. అతిథిలా అలరించింది_నీ స్నేహ సమీరం నా జీవితంలో..!!
4. గతి తప్పిన కాలం_గాడిన పడేదెన్నడో..!! 
5. నీతిమాలిన న్యాయం_నిర్వీర్యమయ్యేదెన్నడో...!! 
6. గాయాల గేయాలే అయినా_గాంధర్వ గానాలే వేణునాదాలు...!!

కాలం..!!

కదలిపోయే కాలం చేసే వింతలెన్నో
విచిత్రాల సచిత్ర కథనాల కన్నీళ్లెన్నో
గతపు గాయాల గాధల వ్యధలెన్నో
జ్ఞాపకాల చెమరింతల చేవ్రాలులెన్నో
వాస్తవాల వ్యాపకాల అంతర్మథనాలెన్నో
నిలువరించలేని శ్వాసల ఆక్రోశాలెన్నో
వర్తమానాల ఆశల ఊహల విహంగాలెన్నో
రాలిపడే రాచిలుకల రెక్కల లెక్కలెన్నో
నజరానాలు అక్కర్లేని అనుబంధాలెన్నో
నయగారాల్లో మునిగి తేలే మురిపాలెన్నో
అస్తవ్యస్తపు జీవితాల ఆటవిడుపులెన్నో
గెలుపోటముల చిరునామాల్లో
కాలగతిలో నిలిచిపోయే చరిత్రలెన్నో
మరలిరానిది మార్పు లేనిది
ఎవ్వరితో నిమిత్తం లేనిదీ కాలచక్రం
హరిహరాదులకు సైతం అంతుచిక్కనిది..!!

త్రిపదలు..!!

అక్షరానికెంత అణకువో
ఎన్ని వంకర్లు తిప్పినా
భావాలను పండిస్తుంది...!!

29, ఆగస్టు 2017, మంగళవారం

రెప్ప దాటని స్వప్నం...!!

గతం గాయమైనా ఎందుకో
జ్ఞాపకమై ఊరడిస్తోంది

వాస్తవాలు వెన్నాడుతున్నా
ఆశగా భవితకై ఎదురు చూస్తోంది

నిశీథిని నిలువరించాలని
వెలుగుపూలకై వెతుకుతోంది

కలత కన్నీరుగా మారి
మది భారాన్ని పంచుకుంటోంది

తీరం చేరని కథనం 
కడలి ఒడిలో కలవర పడుతోంది

రెప్ప దాటని స్వప్నం
రేయి చెక్కిట చుక్కలా మెరిసింది...!!

25, ఆగస్టు 2017, శుక్రవారం

అరుదైన సంతోషం....!!

ఈ అరుదైన సంతోషాన్ని అందించిన సాగర్ శ్రీరామకవచం గారికి మా(మంజు వాణి ) మనఃపూర్వక
కృతజ్ఞతావందనాలు.
గత కొన్నేళ్లుగా ముఖ పుస్తక స్నేహితులమైన మేము పంచుకున్న ఆలోచనలు, అనుభవాలు, అక్షర సాన్నిహిత్యాలు, ఆత్మీయ పలకరింపులలో ఎప్పుడో అనుకున్న అక్షర భావాల కలయిక ఒక పుస్తక రూపంగా రావాలని. ఆ ఆలోచనకు అండగా నిలిచిన వజ్జా రామకృష్ణ గారికి మా వందనాలు.
నా రాతలు ఎప్పుడూ పుస్తకంగా రావాలని అనుకోలేదు. పుస్తకంగా రావడానికి అర్హత ఉందో లేదో కూడా తెలియదు. అనిపించినా ప్రతి భావాన్ని అక్షరాలుగా నా కబుర్లు కాకరకాయలు బ్లాగులో దాచుకుని చూసుకోవడం ఓ అలవాటుగా మారిపోయింది గత కొన్ని సంవత్సరాలుగా. అలా మేమిద్దరం అనుకున్న మాట "మనిద్దరం కలిసి మన రాతలు ఓ పుస్తకంగా వేసుకుందాం ఎప్పటికైనా". దానికి కార్యరూపమే "గుప్పెడు  సవ్వడులు" ( మంజు వాణి మనోభావాలు). పుస్తకాన్ని వేసేటప్పుడు కూడా మేము అనుకోలేదు దానికి ఇంత అరుదైన గౌరవం దక్కుతుందని.
తోటి రచయితల రాతలను ఎద్దేవా చేసే ఈ రోజుల్లో మా పుస్తకానికి లభించిన మాటల ముత్యాల సరాలు సాగర్ శ్రీరామకవచం గారివి. మాటల్లో చెప్పలేని ఆనందాన్ని తమ అభిప్రాయం ద్వారా అందించిన సాగర్ గారికి, పుస్తక సమీక్షను వేసిన మల్లెతీగ కలిమిశ్రీ గారికి ప్రత్యేక కృతజ్ఞతలు.
వీలైతే మీరు చదివి మీ అభిప్రాయాలను చెప్పండి. మమ్మల్ని ఆదరిస్తున్న ప్రతి ఒక్కరికి మా ధన్యవాదాలు.
మంజు వాణి.

24, ఆగస్టు 2017, గురువారం

ఎంత బావుండు..!!

అక్షరాల అలికిడికి
ఆటవిడుపుగా నిలిచిన
జ్ఞాపకాల ఒరవడి
భావాలకు బందీగా
మారిన మదిని
సముదాయించే యత్నంలో
ఆసరాగా చేరిన
అమ్మ ఒడిలోని
పాపాయి నవ్వుల
సందడిలో ఆదమరచిన
పసితనపు ఛాయలు
మళ్ళి వస్తే ఎంత బావుండు..!!

మంచిరోజులు వచ్చినట్లే....!!

నేస్తం,
        మన అవసరాలు తీర్చుకోవడానికి బంధాల మధ్యన బంధనాలు వేయడం, అవాకులు చవాకులు పేలడం నిత్య కృత్యంగా మార్చుకున్న కొందరు మానసిక రోగులను చూస్తుంటే వాళ్ళ మీద కోపం రావడం కాకుండా జాలి వేస్తోంది. అంతకన్నా విచారకర  విషయం ఏమిటంటే ఈ మానసిక రోగుల మాటలు విని ఎదుటివాళ్ళని సూటీపోటీ మాటలనే చదువుకున్న, చదువు చెప్పే మూర్ఖులను చూస్తుంటే చాలా బాధగా ఉంటోంది. మనకు అవసరం అనిపించింది వేరొకరికి అనవసరం అనిపించొచ్చు, అందుకని ఎదుటివారిని దుబారా మనుష్యులు అనడం ఎంత వరకు సమంజసం..?
        జీవితంలో నిలబడటానికి ఆసరా ఇచ్చిన చేతిని మరచి, అవసరానికి అనుబంధాలను అడ్డుగా పెట్టుకునే నయ వంచకుల తీయని మాటలు వింటూ వాస్తవాలను ఆలోచించలేని దౌర్భాగ్యం ఎన్ని సమస్యలను తెస్తుందో, ఎన్ని ఆత్మీయతలను దూరం చేస్తుందో తెలుసుకోలేక పోవడం నిజంగా కొందరి దురదృష్టమనే చెప్పాలి. ఆపదలో అక్కరకు రాకున్నా, అదను చూసి తోడబుట్టిన వారిని నట్టేట ముంచుతున్నా తప్పుని తప్పు అని చెప్పలేని సభ్య సమాజంలోని సగటు జీవులం. ఎటు పోతున్నామో కూడా తెలియని అయోమయంలో మాటల మాయలో పడి కొట్టుకుపోతూ చివరాఖరికి బయట పడాలనుకునే సరికి కాలం మన చేతిలో లేకుండా పోతుంది. పర్యావరణాన్ని కాపాడుకుందాం, మట్టి వినాయకుళ్ళని పెడదాం అని నినాదాలు చేస్తూ మన కుటుంబాన్ని సరి చేసుకోవడం మర్చిపోతున్నాం. కాపాడుకోవాల్సింది కుటుంబ విలువలను, బంధాలను, అనుబంధాలను. ఇవి సరిగ్గా ఉంటే సమాజం తద్వారా పర్యావరణం అన్ని బావుంటాయి. ఒకప్పటి మట్టి మనుష్యులను, మంచి మనసులను మనం గుర్తు చేసుకోగలిగితే మళ్ళి మన కుటుంబ వ్యవస్థకు మంచిరోజులు వచ్చినట్లే.
 అందరికి వినాయకచవితి శుభాకాంక్షలు


         

22, ఆగస్టు 2017, మంగళవారం

జీవన 'మంజూ'ష (2)...!!

నేస్తం,
        తరాల ఆంతర్యాల అనుభవాలకు చిహ్నంగా మిగిలిన విలువలు వెల వెలా పోతున్నాయి. ఈనాటి తల్లిదండ్రులు ఒకప్పటి పిల్లలే అన్న సంగతి మరచి తమ గొప్ప కోసమో లేదా నలుగురిలో తమ హోదాను చాటుకోవడం కోసమో పిల్లల మనసులతో ఆడుకుంటున్నారు. ఈ కార్పొరేట్ చదువులు వచ్చిన  తరువాత చదువుని కొనుక్కోవడం మామూలై పోయింది.  రాంకుల కోసం తపన మొదలైంది. మన ఇష్టాయిష్టాల కోసం పిల్లల ఇష్టాలు కాలరాయడం ఎంత వరకు సబబు..?
అలా అని తప్పంతా పెద్దలదే అనుకోవడం కూడా పొరపాటే. మధ్య తరగతి కుటుంబాలను తీసుకుంటే పిల్లలు తమలా కష్టపడకూడదని పిల్లలకు అన్ని అమర్చి పెడుతుంటే వాళ్ళకు రూపాయి విలువ, చదువు ఆవశ్యకత తెలియకుండా పోతోంది. విలాసాల మోజులో పడి మానవతా విలువలనే మర్చిపోతున్నారు. సరదాల అవసరాలకు, ఆడంబరాలకు అమ్మానాన్నలను వాడుకుంటున్నారు. ప్రచార మాధ్యమాలు, ముఖ పుస్తకాలు, ట్విటర్లు మొదలైన సేవలు, సెల్ ఫోన్ల వాడకం వచ్చాక ఒకే ఇంట్లో ఉన్నా పెద్దల పిల్లల మధ్య దూరం పెరిగిపోయింది. "ఎవరికీ వారే యమునా తీరే" అన్న నానుడి అక్షరాలా నిజమైంది.
అనుబంధాలను పెంచుకుంటూ, మార్కులతోనూ, రాంకులతోను పిల్లల తెలివితేటల్ని అంచనా వేయడం మానివేసి వాళ్లలో ఉన్న సృజనాత్మకతను వెలికితీసే ప్రయత్నం మొదలుపెడితే ప్రతి విద్యార్థి ఓ అబ్దుల్ కలాం కాక మానడు.
ఇప్పటికి ఈ ముచ్చట్లకు సశేషం.

9, ఆగస్టు 2017, బుధవారం

రెక్కలు..!!

1. అందని
ఆకాశం
అంతేలేని
కడలి

మనసుకు
ప్రతిరూపాలు...!!

2. గతాలు
జ్ఞాపకాలు
వాస్తవాలు
వర్తమానాలు

అక్షరాలుగా
కాగితాలపై..!!



8, ఆగస్టు 2017, మంగళవారం

మెరిసిన కవితాకన్నియ...!!

రెప్పపాటు ఈ జీవితానికి
కనురెప్పల మాటున కలలెన్నో
కనపడని వ్యధల కథలెన్నో

మాటల చాటున మౌనానికి
వినిపించే వితరణ వేదనలెన్నో
వివరించలేని గాయపు గురుతులెన్నో

పెదవి దాటని పలుకులకు
మిగిలిన గుండె సవ్వడులెన్నో
నినదించలేని గొంతు రోదనలెన్నో

పరుగులెత్తే కాలానికి
పోటీ పడలేని జీవనాలెన్నో
ఓటమి ఓదార్పుల వెతలెన్నో

జ్ఞాపకాల గువ్వలలో
గూడు కట్టుకున్న గతాలెన్నో
గాలికెగిరిపోయే గాథలెన్నో

అంతేలేని అక్షర ప్రవాహానికి
అడ్డుపడే ముద్రారాక్షసాలెన్నో
మనసు వాకిట నిలిచిన భావాలెన్నో

ఒలికిన కవనపు చినుకుల్లో
చిలికిన చిరు జల్లులెన్నో
మెరిసిన కవితాకన్నియ హరివిల్లులెన్నో..!!

3, ఆగస్టు 2017, గురువారం

త్రిపదలు ..!!

1. కన్నీరు నీరైంది
నీరవమైన  మదిని
ఊరడించలేక...!!

2. బాధ్యత భారమైంది
బతుకు భళ్ళున తెల్లారి
గూడు చెదిరితే..!!

3. అక్షరం ఆయుధమై
భావం విస్ఫోటనం చెందితే
అగ్నికణ వర్షమే కాగితాల నిండా..!!

మీరుగానే మిగిలిపోతారు రేపటి రోజున...!!

నేస్తం,

   బంధాలు, బంధుత్వాలు ఎంతగా పలచబడి పోతున్నాయంటే చెప్పడానికి కూడా ఏదోలా ఉంది. అక్క బిడ్డలు, అన్న బిడ్డలు అని మనకున్నా, ఎంతగా మన చేతుల్లో పెరిగినా వారి నుండి ఓ పలకరింపు కరువై పోతోంది ఈనాడు. పలకరింపు అనేది మనసునుంచి రావాలి, తెచ్చిపెట్టుకొనకూడదు. వరుసలను వాడుకునే వారు కొందరైతే, మనసులతో, మనుష్యులతో డబ్బు కోసం ఆడుకునే వారు మరికొందరు. డబ్బు జబ్బు సోకగానే ఆప్యాయతలు మరచిపోతున్నారు. సంపాదన మనకు ఉంటే మనమే అనుభవిస్తాము కానీ ఎవరికీ ఒక పైసా పెట్టము. మాటలు, చేతలు మాత్రం కలకాలం నిలిచిపోతాయి. అసలు ఒకరు మనలని పలకరించలేదు అనుకోవడానికి ముందు మనం ఎంత వరకు పలకరిస్తున్నాం అనేది చూసుకుంటే బంధాలు కొన్ని రోజులైనా నిలబడతాయి. నాలుగు రోజులు ఒకరితో, మరో నాలుగు రోజులు మరొకరితో మన అవసరాలు గడుపుకోవడం ఎంతవరకు సబబు..? మనం చేసిన తప్పొప్పులను నిజాయితీగా ఒప్పుకున్న రోజు మనకు ఓ మనస్సాక్షి ఉందని అనిపిస్తుంది. అందరం బతికేస్తున్నాం కనీసపు విలువలు లేకుండా అన్ని బంధాలను దుయ్యబడుతూ అల్లరిపాలు చేస్తూ కొన్నిరోజులు, తరువాతేమో తప్పయిపోయింది అని మన అవసరాలు తీర్చుకోవడానికి ఆ బంధాలను వాడుకుంటున్నాము. అన్నం పెట్టిన చేతినే కాటు వేసే విషపు పురుగులున్న సమాజం మనది. ఇక ఈ అభిమానాలకు, అనుబంధాలకు చోటు ఉంటుందని ఎదురుచూడటం కూడా అత్యాశే అవుతుంది.  చదువులు, పెద్ద పెద్ద ఉద్యోగాలు చేయగానే సరి కాదు, పెద్దలు తప్పుచేసినా సరిదిద్దే పిన్నలు ఉండాలి. అంతేకానీ ఆ తప్పుని సమర్ధించే వ్యక్తిత్వం మీకుంటే మీరుగానే మిగిలిపోతారు రేపటి రోజున.

అన్నట్టు చెప్పడం మరిచా .. ఇది నా బ్లాగులో 1401 వ పోస్టు.
 

27, జులై 2017, గురువారం

కలియుగ రాధాకృష్ణులు..!!

నేస్తాలు,
       ద్వాపర యుగంలో కృష్ణుడికి అష్ట భార్యలు, రాధ, గోపికలు ఉండేవాళ్ళు. కలియుగంలో కాస్త వరస మారి ఒక కృష్ణుడు, ఇద్దరు భార్యలు, వేల మంది రాధలు తయారయ్యారు. భార్య / భర్తల మధ్య మనస్పర్ధలు వస్తే ఒకరు చని పోవడానికి సిద్దపడి చావు అంచుల వరకు వెళ్ళిన మరురోజే ఆ కలియుగ పురుషుడు తన సుందర చిత్రాన్ని పెట్టిన కొన్ని క్షణాల్లోనే రాధమ్మ(ల) స్పందనలు చూస్తుంటే ఆ కృష్ణయ్యకి ఎంత సంబరమో. పొరపాటున నాలాంటి వాళ్ళ కళ్ళబడితే నాకెంత ఆనందమో. అసలే మంచం మీద నుంచి లేవలేని స్థితిలో ఉన్న నాకు కనుల పండగే కదండీ. అందుకే ఇన్నాళ్లు రాయకుండా ఉరుకున్న రాధాకృష్ణుల కావ్యాలు సాక్ష్యాలతో సహా మీ అందరికి కూడా చూపించేద్దామని ఓ నిర్ణయానికి వచ్చేసాను. ఏంటి మరి రాసేయమంటారా. పక్క చిత్రాన్ని చూసి మీరే చెప్పండి. ఇది చాలా తక్కువ అన్న మాట. నిర్ణయం మీదే
..!!

23, జులై 2017, ఆదివారం

మననెందుకు పలకరించాలి..?

నేస్తం,
        కనీసం కాకులకున్నపాటి నీతి కూడా జన్మలన్నింటికన్నా ఉత్తమెత్తమమైన మానవజన్మ ఎత్తిన మనకు ఉండటం లేదు. ఒక్క కాకి చనిపోతే వందల కాకులు చేరతాయి, కనీసం నీళ్ళు కూడా ముట్టవు. సన్మానాలు, సత్కారాలు, బిరుదులు, పురస్కారాలు, పదవులు  పొందగానే సరి కాదు. కనీసం మానవతా విలువలు కూడా మర్చిపోతున్నాం. మొన్నీమధ్య రచయిత, డాక్టరు అయిన ఒక మంచి వ్యక్తి చనిపోతే దూరం నుంచి వెళ్ళలేని వారు సరే అక్కడే ఉన్నవారు కూడా నలుగురు వెళ్ళలేక పోయారు అంటే చాలా సిగ్గు పడాల్సిన విషయం. సాటి రచయిత చనిపోయారు, ఒక్క క్షణం చూడటానికి సమయం లేదన్నప్పుడు మనకు రచయితల సంఘాలెందుకు..? మన గొప్పలు మనం  చెప్పుకోవడానికే అనుకోవాలి. చనిపోయాక సంస్మరణ సభలు మాత్రం పెడతారు. కష్టంలో ఉన్నప్పుడు ఒక్క పలకరింపుకి కూడా సమయం ఉండదు మనకు. ముఖ పరిచయస్తులు కూడా మొఖాలు చాటేస్తున్న ఈ ఆధునికతలో ఇలా ముసుగు వేసుకుని బతికేయడం, నీతులన్నీ ముఖ పుస్తక గోడలకే పరిమితం చేయడం రోజూ చూస్తూనే ఉన్నాం. ఎవరైనా బాధలో ఉన్నప్పుడు ఆ బాధను తీర్చలేము కానీ ఓ చిన్న పలకరింపు ఎంత శక్తిని ఇస్తుందో మాటల్లో చెప్పలేము. చావు పుట్టుకలు ఎలానూ మన చేతిలో లేవు, కనీసం మనకు చేతనైన పలకరింపు పలకరిస్తే మనుష్యులుగా పుట్టినందుకు కొన్ని క్షణాలను సార్ధకం చేసుకుందాం. ఎలాగూ మనం పోయినరోజు ఎవరు వచ్చారో చూడలేము, మన గురించి ఏం చెప్పుకున్నారో వినలేము. కొంతమంది అనుకుంటారు నేను కష్టంలో ఉన్నప్పుడు నన్నెవరు పలకరించలేదని, అప్పుడు ఆలోచించం, మనమెవరినైనా పలకరించామా అని. ఆ ఇంటికి ఈ ఇల్లు ఎంత దూరమో ఈ ఇంటికి ఆ ఇల్లు అంతే దూరం. కనీసం వెళ్ళలేకపోతే పోనీ ఫోనులో కూడా పలకరించము. అలాంటప్పుడు మననెందుకు పలకరించాలి..? అలా అనుకోవడానికి కూడా అర్హులం కాదు. మరికొందరేమో అన్నం పెట్టిన చేతినే కాటు వేసే రకాలు. అబ్బో ఇలా చెప్పుకుంటూ పొతే బోలెడు రకాలు మనలోనే. అందుకేనేమో ఏది ఎక్కువగా ఆశించకూడదు.

రెక్కలు...!!

1. ఎక్కడా
కనిపించదు
ఎవరికీ
వినిపించదు

మనసు
మాట...!!

2. రాలిన
ఆకులు
నిలిచిన
నీళ్ళు

వెలసిన
గాలివానకు సాక్ష్యంగా...!!

3. చెదిరిన
బొట్టు
పగిలిన
గాజులు

మిగిలిన
జీవచ్ఛవం...!!

21, జులై 2017, శుక్రవారం

దాసోహం అనక తప్పదు....!!

నేస్తం,
      అనుబంధాలను అవసరానికి వాడుకోవడం నేటి జీవితాల్లో మామూలై పోయింది. కొందరు వారి స్వార్ధం కోసం మారినట్లు నటిస్తారు కానీ మార్పు ఎలా వస్తుంది..? ఏ అనుబంధానికైనా పునాది నమ్మకం. నమ్మకం మోసపోయినప్పుడు కలిగే మానసిక వేదన ఎప్పటికి సమసిపోదు. గాయాలుగా మిగిలిన ఆనవాళ్ళు ప్రతి క్షణం ఆ గాయపు నొప్పిని గుర్తు చేస్తూనే ఉంటాయి. కాలం దేనికోసమూ ఆగదు కానీ గాయపు నొప్పి తగ్గినా గుర్తు మిగిలిపోతుంది. మేము ఇప్పుడు చాలా మారిపోయాము, తప్పు తెలుసుకున్నాము అని చెప్పగానే నమ్మేసి మళ్ళి మరోసారి మోసపోవడానికి తగిలిన గాయపు తీవ్రత తక్కువేమి కాదు. తమ స్వలాభాపేక్ష కోసం అమ్మానాన్న, తోబుట్టువులు, స్నేహితులు అన్న బంధాలను మరచి అవసరానికి తగ్గట్టు రంగులు మార్చుతూ ఊసరవెల్లికే పోటీగా వెళ్ళే ఎందరో మహానుభావులు ఈరోజు మన మధ్యన ఉన్నారు. ఎక్కడో ఓ చోట నాలుగు నీతులు చెప్పేస్తే మహా నీతిమంతులు అయిపోయినట్లు అనుకుంటూ ఉంటారు. మనిషి బంధాలకు కాకుండా మనిషిలోని మనీ బంధాలకు విలువలు ఇచ్చే మనుష్యులు జీవితంలో ఏదో ఒకసారైనా మనిషి బంధానికి దాసోహం అనక తప్పదు.

రెక్కలు..!!

1. లెక్కలు తేలని
 బంధాలు
 అక్కరకు రాని
 చుట్టరికాలు

 వెరసి మెరిసిన
 జీవిత సత్యం..!!

2. చెమ్మగిల్లిన
మనసు
ఉబుకుతున్న
కన్నీళ్ళు

మది భారాన్ని
దించుకునే యత్నం..!!

3. అక్షరంతో
అనుబంధం
కాగితంతో
స్నేహం

కలంతో
ముడి పడింది...!!

16, జులై 2017, ఆదివారం

చెదరని శిథిలాక్షరాల గుప్పెడు గుండె సవ్వడులు ... పెద్దల మాటల ముత్యాల మూటలు 8

చెదరని శిథిలాక్షరాల గుప్పెడు గుండె సవ్వడులు ... పెద్దల మాటల ముత్యాల మూటలు 7

ఏక్ తారలు ..!!

1. నిర్వచనాలకందదు_నిలకడలేని వ్యక్తిత్వం
2. రాతిరి రాయభారమంపింది _వెన్నెల వంటరిదైందని
3. అతుకుల బొంతే_అస్తవ్యస్తమైన జీవితం
4. రాధకన్నీ రస రంజితాలే_మాధవుని ప్రేమలో
5. వింతల విశేషాలే_విధి వంచితుల వ్యధలు

చెదరని శిథిలాక్షరాల గుప్పెడు గుండె సవ్వడులు ... పెద్దల మాటల ముత్యాల మూటలు 6

ఫెంటోస్ ..!!

1. అలికిడి లేని రెప్పలు
కలల కాన్వాసుపై వర్ణాలద్దుతున్నాయి
2. అరువు తెచ్చుకున్నాయి
అక్కరకురాని గతపు ఆనవాళ్ళను
3. దిగులు దుప్పటి దాచేసింది
దిక్కుతోచని జ్ఞాపకాలను చుట్టేసి

చెదరని శిథిలాక్షరాల గుప్పెడు గుండె సవ్వడులు ... పెద్దల మాటల ముత్యాల మూటలు 5

చెదరని శిథిలాక్షరాల గుప్పెడు గుండె సవ్వడులు ... పెద్దల మాటల ముత్యాల మూటలు 3

చెదరని శిథిలాక్షరాల గుప్పెడు గుండె సవ్వడులు ... పెద్దల మాటల ముత్యాల మూటలు 2

చెదరని శిథిలాక్షరాల గుప్పెడు గుండె సవ్వడులు ... పెద్దల మాటల ముత్యాల మూటలు

12, జులై 2017, బుధవారం

తిమిరపు తిథులు...!!

అక్షరాలు అలసిపోతూ
అనుభవాలను అనునయిస్తూ
ఆత్మీయతను కోరుకుంటున్నాయి

ఆపేక్షలు అద్దుకుంటూ
అనుబంధాలను చేరుకోవాలని
గతాల వెంట పరుగెడుతున్నాయి

బాంధవ్యాలు కనుమరుగౌతూ
గుర్తు లేని జ్ఞాపకాల లెక్కల్లో చేరుతూ
బాహాటంగానే వెలితి పడుతున్నాయి

వ్యధల దోసిళ్ళలో దాగుతూ
వెతల కన్నీళ్ళు రెప్పల మాటుగా
దాగిపోవాలని చూస్తున్నాయి

తిమిరపు తిథులెన్ని చేరినా
తీరం చేరాలని ఆరాటపడుతూ
అలలపై ఆటలాడే గుండె గురుతులు

మౌనాలే మాటలు నేర్చినా
మూగబోయిన మది సవ్వడి
మరల వినిపించే క్షణాలెన్నడో..!!

జీవన 'మంజూ'ష(1))...!!

 నేస్తం,
మనకు ఆధునిక సౌకర్యాలు వచ్చాక అసలు మూలాల్ని మర్చిపోతున్నాము. ఇప్పటికే అర్ధాలు మార్చుకుంటున్న బంధాలు, నైతిక విలువలు మనకు ఎదురుపడుతూనే ఉన్నాయి. సప్తపదికి, ఏడడుగులకు కొంగ్రొత్త భాష్యాలు చెప్పేస్తున్నారు వయసుతో నిమిత్తం లేకుండా. ఒకప్పుడు పుస్తకాలు, ఉత్తరాలు మనుష్య సంబంధాలతో ఎంతో పెనవేసుకుపోయాయి. ఇప్పుడు ముఖ పుస్తకం లేకపోతే మనం బ్రతకలేని పరిస్థితి. ఎన్నో వైవాహిక జీవితాలు విచ్చిన్నం కావడానికి, అర్ధం పర్ధం లేని అనుబంధాలు పెంచుకోవడానికి తద్వారా జీవితాలు నాశనం చేసుకోవడాలు.
అన్నింటికీ కారణం రాహిత్యం. అది ప్రేమ కావచ్చు మరేదైనా కావచ్చు. మనసు దొరకని దాన్ని దక్కించుకోవాలని ప్రయత్నిస్తూ తప్పటడుగులే కదా అనుకుంటూ తప్పుటడుగులు వేస్తున్న ఎన్నో జీవాలు. నిర్లక్ష్యానికి గురై నైరాశ్యంలో కూరుకుపోతే అది అలుసుగా తీసుకునేవాళ్ళు కోకొల్లలు. తమలో లోటుపాట్లు కనిపించకుండా ముసుగు వేసుకుని దానికి కులాలు, మతాలు అంటూ రంగులు పులుముతుంటారు మరికొందరు. ఇక మరికొందరేమో మానసికరోగులు వీరి జాడ్యానికి అక్షరాలని ఆశ్రయించి ఆ అక్షరమే ఆక్రోశపడే రాతలు రాస్తూ, ఎవరికీ రాయడమే రాదన్నట్టుగా ప్రవర్తిస్తారు. ఇక అవార్డులు, రివార్డులు అధికారానికి, డబ్బుకు అమ్ముడుబోతూ ఉన్నాయి. బిరుదులూ బిక్కుబిక్కుమంటూ బేల చుపులు చూస్తూ బాధపడుతున్నాయి.
ఇప్పటికి ఈ ముచ్చట్లకు సశేషం.

నవ మల్లెతీగ సాహిత్య మాసపత్రికలో నా శీర్షిక. సంపాదక వర్గానికి, సాహిత్య బంధువులకు కృతజ్ఞతలు. 

11, జులై 2017, మంగళవారం

అనుబంధానికి వారధులు నా ఆత్మీయులు...!!

నేస్తం,
     చిరకాల పరిచయమూ కాదు, మాటల దొంతర్లు మన మధ్యన దొర్లింది లేదు, దగ్గరలోనే ఉన్నా కలిసిన సందర్భాలు స్వల్పమే. అయినా బాంధవ్యం  ఉంది, ఎప్పటికీ ఉండిపోతుంది. మీ అక్షర ఆత్మీయతకు నా కృతజ్ఞతలు.

 అనుబంధానికి వారధులు నా ఆత్మీయులు...చిత్రంలో లేకుండా తెర  వెనకున్న మరెందరో...

సరళ ఉప్పలూరి గారు రాసిన మృదువైన స్నేహపు మలయ సమీరాలు.... 


కుదేలవుతున్న మనసుని కూడగడ్తూనే ఉంది
అక్షరాల ధైర్యముతో..
ఆగిపోతున్న ఆయువును పరిగెట్టిస్తూనే ఉంది
భాద్యతల కొరడా ఝుళిపిస్తూ..
అన్నిటికీ సిద్ధమంటూ బెదిరిస్తుంది మృత్యువుని
వాయువు తప్ప మరేం దక్కదంటూ..
తాముద్రించిన అక్షరాలలో నిలిచి వెక్కిరిస్తుంది కాలాన్ని
బ్రతికిపోతానిక్కడంటూ...

గుండె నిబ్బరమే నీ ఆయువు
తరగనీయకది...
నిలిచిపో మా అందరి గుండెల్లో
మరపురాని నేస్తంలా...
Love you maa

 Thank you so much Sarala

9, జులై 2017, ఆదివారం

జీవితానికి వెలకట్టే...!!

నేస్తం,
       అంతర్లీనంగా కొన్ని భావాలు మనతో మాట్లాడుతూనే ఉంటాయి ఎప్పుడూ. పిలిచినా పలుకలేని బాంధవ్యాలు ఎన్నో మన చుట్టూ ఉన్నా పిలువకనే మనతో మిగిలిపోయే అనుబంధాలు మరెన్నో. అంపశయ్య మీద నిలబడినప్పుడు ఆర్తిగా ఆదుకున్న స్నేహ హస్తాలు, ఆసరాగా నిలిచిన ఆప్తుల అండదండలు, తడబడుతూ తప్పటడుగులేస్తున్న మరో ప్రస్థానానికి చేయూతగా మారిన చేదోడువాదోడులు, చెదరని గురుతులుగా గుప్పెడు గుండెలో చేరుకున్న జ్ఞాపకాల సవ్వడులు మరో జన్మకు సరిపడా మిగిలిపోయిన ఆ పాత మధురాలుగా మారి మనలను పరామర్శిస్తుంటే.. ఎన్ని నవ్వులు సందడి చేస్తూ చుట్టాలుగా మారాయో, ప్రతిసారి మళ్ళి రమ్మని మృత్యువుని గుమ్మం బయటినుంచే పంపేయడం అలవాటైపోయి కన్నీరూ ఆనంద భాష్పమై కలవరిస్తోంది. మనసుని అక్షరాలుగా తర్జుమా చేస్తే ఎంత బావుండు అనిపిస్తోంది చెప్పడానికి మాటలు దొరకని ఆ క్షణాల సంతసం ఇంకా మనతోనే ఉన్నట్లుగా. మనసు తూట్లు పడినా మరచిపోయే మందు జ్ఞాపకాల నుండి అక్షయపాత్రలా అందుతుందని ఎంతమందికి తెలుసు..? అవసరానికి అనుబంధాన్ని నటించే ముసుగులకు అర్ధంకాని అభిమానం, వారి జీవితాల్లో అందని మకరండమే అని, జీవితానికి వెలకట్టే విలువకు కొరవడ్డారని, మరణించే క్షణాల్లో కూడా తెలుసుకోలేరేమో..!!

27, జూన్ 2017, మంగళవారం

నిలిచిపోయిన తరుణం...!!

అందరాని అనుబంధాలను
అక్కునజేర్చుకునే ఆత్మీయత
చేజార్చుకున్న క్షణాలు

'సు'దూరంగా తరలి పోయిన
మనసుల మధ్యన తరగని మాటలు
మౌనంగా మిగిలిన వేళ

పిలుపులకందని చుట్టరికాలు
కలుపుకోవాలని ఆత్ర పడే ఆశల విహంగాలు
ఎదురుచూస్తున్న వైనాలు

మరిచిపోయిన గతాలు తట్టి లేపుతుంటే
జ్ఞాపకాల చెమరింతలు చెక్కిలిపై స్పృశిస్తుంటే
ఓపలేని భారాన్ని దించుకోవాలన్న వాస్తవం

వెన్నెల్లో చందమామ కథల సంగతులు
చిత్తడి నేలలో వేసిన తప్పటడుగుల గుర్తులు
కరిగిన బాల్యాన్ని తలపిస్తూ నిట్టూర్పులు

రూకలకై పరుగులు పెడుతూ
కోల్పోయిన జీవితపు ఆనందాలు
అందని చుక్కల్లా అగుపిస్తూ అల్లంత దూరంలో

సప్త సంద్రాల కేంద్ర బిందువు వారధిగా
బంధాలు కలిసిన మరుక్షణం వెల్లువెత్తిన సంబరం
వేల ఉగాదుల ఊసుల కలబోతగా నిలిచిపోయిన తరుణం...!!


బంధాలు, అనుబంధాలు, గతాలు, జ్ఞాపకాలు జీవితాల చుట్టూ తిగిగే నా అక్షరాలకు కూడా ఓ బహుమతినిచ్చి ప్రోత్సహించిన తెలుగుతల్లి, కెనడా వారి బృందానికి, నా అభిమాన రచయిత్రి నిషిగంధ గారికి, ఇతర న్యాయ నిర్ణేతలకు, ఈ అవకాశాన్ని తెల్పిన కన్నెగంటి అనసూయ గారికి నా ప్రత్యేక ధన్యవాదాలు.

25, జూన్ 2017, ఆదివారం

సాహితీ ఆత్మీయులందరికి ఇదే మా ఆహ్వానం..!!

ఏదో మనసుకు తోచిన మా భావాలకు అక్షర రూపాన్ని ఇస్తున్న మేము ఇప్పుడు ఓ పుస్తకంగా మలిచి మీ ముందుకు తెస్తున్నాము. మీ అందరి దీవెనలు అందాలని కోరుకుంటున్నాము.
                                           మీ రాకను కోరుకునే
                                                     మీ
                                               మంజు వాణి

జీవితాక్షరాలై...!!


జ్ఞాపకాలను గుర్తుచేస్తూ
గతం వెంబడిస్తూనే ఉంది

గాయం మానిపోయినా 
గురుతుగా మిగిలే ఉంది

దిగులు కన్నీళ్ళుగా మారి
పక్కనే పలకరిస్తూనే ఉంది

రేపటికి రాలే పువ్వులా
నవ్వు నాతోనే ఉంది

ఈ క్షణం నాదని గుర్తుచేస్తూ
ఏకాంతంతో ఎడద నిండింది

మరో మజిలికి సాయంగా
సంతోషం సహవాసం చేస్తానంది

సరిపోయినన్ని అనుభవాలుగా
జీవితాక్షరాలై ఇలా చేరిపోతున్నాయి...!!

23, జూన్ 2017, శుక్రవారం

అమ్మంటే...!!

నెలల భారాన్ని పురుటి నెప్పులను
ఓ పసికందు భూమిపై పడిన వెంటనే
వినిపించిన ఏడుపులో ఆనందాన్ని పొందుతూ
ఈ ప్రమంచాన్నే మరచిన తల్లి మనసు

లాలిపాటల గోరుముద్దల్లో మమకారాన్ని
ఆటపాటల అల్లరిలో ఆత్మీయతలను
మురిపాల ముద్దుమాటల్లో ముచ్చట్లను
నడకల నడవడిని తీర్చిదిద్దే అనురాగమూర్తి

వయసుల తారతమ్యాల ఒడిదుకులను
వావివరుసల బంధాలను అనుసంధానం చేస్తూ
అందరి ప్రేమను ఒక్కటిగా చేసి అందిస్తూ
మానవతా విలువలను నేర్పించే మమతల పాలవెల్లి

సృష్టికి మూలమై ఆది గురువు అమ్మై
మొక్కవోని ధైర్యాన్నిస్తూ విజయ పధానికి చేరువగా
వెతల వారధి తొలగిస్తూ బ్రతుకు పయనాన్ని నేర్పిస్తూ
అక్షరాలకు అందని మాతృమూర్తి అన్ని తానైన అంతర్యామి..!!

సంస్కారం...!!

నేస్తం,
         సంస్కారం అనేది పుట్టుకతో వస్తుంది కొందరికి. మరికొందరికేమో తమ పెద్దల నుండి లేదా పెరిగిన పరిస్థితుల ప్రభావంతోనూ అబ్బుతుంది. విద్వత్తుకు ఆభరణం వినయం, విధేయత అని మా  చిన్నప్పుడు పద్యాలలో చదువున్నట్లు గుర్తు. ఇప్పుడు పద్యాలు మనకు అంతగా అందుబాటులో లేవు కనుక ఈ సంస్కార సంబంధాలు కూడా ఊరికే నాలుగు మంచి మాటలు మనం నలుగురికి చెప్పడానికే పరిమితం అయిపోయాయి, ఆచరణకు పనికిరాకుండా.
ఇక సాహిత్యం విషయానికి వచ్చినా మేథస్సును పక్కనబెట్టి  అధికారాలకు డప్పులు కొట్టడం, డబ్బులకు అందనిదిలేదంటూ ఋజువు చేస్తున్నారు. పురస్కారాలకు విలువలేకుండా చేస్తున్నారు. మనదేశం గుర్తించినా మన తెలుగు విద్వత్తు మన పక్కనే ఉన్నా మనకు కనబడటం లేదు. విద్వత్తుకు పురస్కారం ఇస్తే అది పురస్కారానికి గొప్పదనాన్ని ఆపాదిస్తుంది. మన పురాణ ఇతిహాసాలను సామాన్యులకు అర్ధమయ్యే వచన పదాలతో ఎన్నో పుస్తకాలు రాసిన, మరెన్నో ప్రవచనాలు తమ స్వరాలనుండి పలికిస్తున్న పెద్దలకు మన వంతుగా తగిన గౌరవ పురస్కారాలను అందిస్తే తెలుగుజాతి గర్వపడుతుంది.
ఇక కవిత్వం విషయానికి వస్తే ఎందరో యువ కవులు, కవయిత్రులు చక్కని, చిక్కని కవిత్వం రాస్తున్నారు. వారిని అభినందించి ప్రోత్సహించే ప్రక్రియలో మనసున్న కొందరు కవులు, కవయిత్రులు తమ చక్కని విశ్లేషణలతో చక్కని ప్రోత్సాహాన్ని అందిస్తూ తగిన సూచనలు చేస్తున్నారు. మరికొందరేమో తమకు నచ్చినవారిని ఆకాశానికి ఎత్తేస్తున్నారు. ఇది సహజ నైజమే. మీరు తెలిసినా తెలియకున్నా మిమ్మల్ని ప్రోత్సహిస్తూ అభినందించిన వారికి కృతజ్ఞతలు తెల్పడం అన్నది మీ విజ్ఞతకే వదలివేస్తున్నాను. ఇచ్చిపుచ్చుకునే మన సంప్రదాయం చాలా గొప్పది నాదృష్టిలో. ఒకరు మిమ్మల్ని ప్రోత్సహిస్తే మీరు మరొకరికి చేయూత అందించండి, ఆంతేకానీ వారిని అట్టడుగుకి తొక్కే ప్రయత్నం మానుకోండి.

19, జూన్ 2017, సోమవారం

యుద్ధం అనివార్యమవుతున్నదని...!!

బాధలకు బంధీలౌతూ
బాధ్యతల బందిఖానాలో
సమస్యలకు సమాధానాల
వెదుకులాటలో దొరకని
ఆలోచనలను అందిపుచ్చుకోవాలన్న
ఆరాటాన్ని అధిగమించలేని
సగటు మద్యతరగతి జీవితాల
పరుగు పందెంలో
అలసిపోని నిరంతర శ్రామిక జీవులు
చీకటి రెక్కల్లో చిక్కుకుని
వెలుగుపూల దారులకై
వేచి చూస్తున్న నిరీక్షణకు 
యుద్ధం అనివార్యమవుతున్నదని
తెలిస్తే వచ్చే తెగింపుకి ముగింపు
బ్రహ్మకైనా అంతుచిక్కదేమో...!!

11, జూన్ 2017, ఆదివారం

అపురూపమైన చెలిమి...!!

నేస్తం,
        స్నేహం గురించి ఎన్నిసార్లు చెప్పుకున్నా తనివితీరదెందుకో. రాహిత్యంలో మునిగిన వారికి ఈ తీయదనం మరీ మక్కువగా ఉంటుందనుకుంటా. ఈ చెలిమి అక్షరాలతో కావచ్చు, లేదా మనసులు పంచుకునే ఊసులతో కావచ్చు, జ్ఞాపకాలతో అనుబంధం కానీ లేదా మరింకేదైనా కావచ్చు. కారణం మాత్రం రాహిత్యమే అనిపిస్తోంది. నేస్తాల మధ్యన అహానికి, ఆడంబరాలకు తావుండదు. స్నేహం ఎప్పటి నుండి అని కాదు ఎంత చిక్కని బంధంగా అల్లుకుంది అన్నదే ముఖ్యం.
  మనసు కలత చెందినప్పుడో, సమస్యల వలయాలు కమ్మినప్పుడో ఇలా ప్రతి ఒక్కరి జీవితంలో ఎదో ఒక క్షణంలో చిన్ననాటి నుండి ఇప్పటి వరకు మనతో చెలిమి చేసిన జ్ఞాపకాలను తడమకొనక తప్పదు. అలా చేయలేదు అని ఎవరైనా చెప్తే అది నిజం కాదు. మనిషి అన్న వారు జ్ఞాపకాలు లేకుండా ఉంటారా...! కడవరకు మనతో స్నేహం చేసేవి ఆ జ్ఞాపకాలే. మనకు మిగిలేవి కూడా ఆ నిధులే. ఆ నిధుల ఖజానాలో అందరు దాచుకునేవి నెయ్యపు జ్ఞాపకాల తీయద(ధ)నాన్ని. అవి లేని జీవితాలునిస్సారమైనవే అని అనడంలో ఏమి అతిశయోక్తి లేదు.
     పంచుకుని పెంచుకునేది స్నేహం. అంతేకాని ఆడంబరాలను, ఆర్భాటాలను చూపించుకునేది స్నేహం కాదు. బాధలో ఓ చిన్న ఓదార్పునిచ్చేది ఆత్మీయమైన స్నేహం. కష్టంలో ఆసరానిచ్చేది స్నేహం. మన అవసరానికి వాడుకునేది కాదు స్నేహమంటే. స్నేహమంటే పారిజాతాల పరిమళంలా వ్యాపించేది. పున్నమి వెన్నెలా, చీకట్లో మిణుగురుల వెలుగులు, చల్లని సాయంత్రాలు, మండే ఎండలు, కురిసే వానలు ఇలా ప్రతి దానిలో జ్ఞాపకాల గురుతులను మనకందించేదే అసలైన స్నేహం. శత జన్మాల బంధాల బంగారు క్షణాలను ఈ జన్మలో మనకు చేరవేసేదే చెలిమి కలిమి.
గత సంవత్సర కాలం నుండి నా క్షేమాన్ని కాంక్షించిన నా ఆత్మీయులకు, నేను వారి జ్ఞాపకాలలో లేకున్నా నా జ్ఞాపకాలలో ఎప్పటికి ఉంటూ, ఈ అరుదైన అపురూపమైన చెలిమి సంతసాన్ని నాకందించిన నా నా హితులకు, నేస్తాలకు ఈ పోస్ట్ అంకితం.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

కబుర్లు కాకరకాయలు © 2008. Template Design By: SkinCorner