20, ఏప్రిల్ 2018, శుక్రవారం

దూరాన కొండలు...!!

అందంగా అగుపిస్తూ 
ఆహ్లాదాన్ని పంచుతూ
ఆకాశాన్ని తాకినట్లనిపిస్తూ
ఆశలకు ఊపిరి పోస్తూ
నిరాశలను పారద్రోలుతూ
విరాగులకు విశ్రాంతి నిలయాలౌతూ
పట్టుదలకు పెట్టని గోడగా
దూరానున్న కొండలయినా
దగ్గరనే ఉన్న అనుభూతినిస్తూ
ఎత్తుపల్లాల జీవితాలను గుర్తుజేస్తూ
ఎదుట పడలేని నగ్న సత్యాలను ఎదలకందజేస్తూ
కనిపించే దూరపు కొండలెప్పుడూ నునుపే మరి....!!

నా అక్షరాలకు గౌరవాన్నిచ్చిన మన తెలుగు మన సంస్కృతికీ నా మనఃపూర్వక కృతజ్ఞతలు. ఎప్పటికప్పుడు నా అక్షరాలకు విలువ, వన్నె తగ్గకుండా నన్ను హెచ్చరించే నాకున్న కొద్దిమంది ఆత్మీయు మిత్రులలో త్రినాధ్ గారు ఒకరు. నా సాహితీ ప్రయాణంలో లోటుపాట్లు చెప్పే మంచి మిత్రులు.  త్రినాధ్ గారు మీ అభిమానానికి ధన్యవాదాలు. 

17, ఏప్రిల్ 2018, మంగళవారం

మరో మనీషి...!!

బంధానికి విలువిస్తావని
బాధ్యతలను పంచుకుంటావని
నమ్మిన నాటి నమ్మకం
నడిచింది నీతో జతగా
అయినవారిని కాదని
మాటల చాటున మాయను
అంతరంగపు అడ్డగోలుతనంతో
అహం చిమ్మిన క్రోధానికి
అమ్మతనం ఆక్రోశిస్తూ
బిడ్డలకై బానిసగా మారి
బతుకు భారాన్ని మెాస్తుంటే
అడుగడుగునా ఛీత్కారాలను
ఆభరణమైన చిరునవ్వులో దాచేస్తూ
నడి బజారులో నవ్వులపాలైనా
కన్నీటికి తావీయక
కలలను కలతలతో కలిపేస్తూ
ఆశగా భవితకై ఎదురు చూస్తోంది
మరో మనసు చచ్చిన మనీషి....!!

15, ఏప్రిల్ 2018, ఆదివారం

ఆత్మఘోష...!!

బంధాలను తెంచుకుని
బాధ్యతలను వదిలించుకుని
పాశాలన్నింటికీ దూరమైపోతూ

మాటలు అరుపులు ఆక్రోశాలు
మతాలు కులాలు కుతంత్రాలకతీతంగా
శవ రాజకీయాలకు తావీయవద్దంటూ

రాక్షసత్వానికి పరాకాష్ఠగా
రాతిబొమ్మలే సాక్ష్యాలుగా మిగిలితే
కన్నీరు సైతం  కంటతడి పెట్టిన వైనం

ఎక్కడికో ప్రయాణమై వెళుతున్నట్లు
పార్థివ శరీరం బయలుదేరింది
అంతిమ సంస్కారం కోసం

మరో ఆశ్రయానికై వెదుకులాటలో
భూమ్యాకాశాల మధ్యన తేలుతోంది
అన్ని తెలిసిన ఆత్మనే అశరీరం...!!

13, ఏప్రిల్ 2018, శుక్రవారం

దేవుళ్ళకు విలువలు లేవట... !!

నేస్తం, 
          నమ్మిన దేవుడు ఎవరికైనా ఒకటే.  విలువలు,  మానవత్వం లేనిది మనిషిగా పుట్టిన మనకు.  దేవుడికి విలువ లేకపోవడం ఏంటో నాకర్ధం కావడం లేదు.  తప్పు ఎవరు చేసినా క్షమార్హులు కాదు అది ఏ మతము వారైనా, ఏ కులము వారైనా.  ఏ మతమూ తప్పు చేయమని చెప్పదు.  తప్పొప్పులు చేసేది మనిషి మాత్రమే. తప్పును ఖండించండి,  సాటి మనిషిగా మానవత్వం చూపండి. అంతే కాని మతాలకు,  దేవుళ్ళకు విలువలు లేవని అనకండి.  మీరందరూ విజ్ఞులు,  చాలా  పెద్ద మనసు కల దొడ్డ మనుజులు.  మీ ముందు మేము అల్పులమే....!!

నిజమేనా..!!

నేస్తం,
        సినిమాల్లో పల్లెటూరు చూసి,  పల్లెటూరి అమ్మాయి వేష భాషలు చూసి మనకు తెగ నచ్చేస్తుంటాయి. అదే నిజ జీవితంలో వాళ్ళని ఎంత చిన్నచూపు చూస్తామెా మనకు తెలియనిది కాదు.  రంగస్థలంలో కాని,  ఫిదాలో కాని మరేదైనా సినిమాలో కాని ఎంతగానో  మనకు నచ్చిన సన్నివేశాలు,  ప్రదేశాలు, వేష భాషలు,  పల్లెటూరి అమ్మాయిలు..... నిజంగా మనకు నచ్చినట్టేనా అని నాకో చిన్న అనుమానం మాత్రమే....😊

12, ఏప్రిల్ 2018, గురువారం

సూక్తి ముక్తావళి 2...!!

నేస్తం,
         మనం చేసే పూజలు, చెప్పే నీతులు ఎంత వరకు మనం పాటిస్తున్నామో ఒక్కసారయినా ఆలోచిస్తున్నామా. మనం ఒకరికి ఏమి ఇవ్వనప్పుడు వాళ్ళు మనకి అన్ని చేయాలని ఎలా అనుకుంటాం. శ్రీరంగ నీతులు వల్లిస్తూ దేవుడికి సేవలు చేసేస్తే సరిపోదు. మనం ఎంత వరకు నిజాయితీగా ఉంటున్నామన్నది ముఖ్యం. ఇంట్లో వాళ్ళని పట్టించుకోకుండా జనాల క్షేమ సమాచారాలు కనుక్కుంటుంటే సరిపోదు. నమ్మిన వాళ్ళని నట్టేట ముంచి నలుగురి దగ్గర మంచితనం నటిస్తే సరిపోతుందా. తేనేపూసిన మాటలు చెప్పేస్తూ సన్నాయి నొక్కులు నొక్కుతుంటే తెలుసుకోలేని వాళ్ళు ఆ మాయలో పడి పోతున్నారు. ఎవరికైనా తనదాకా వస్తే కానీ తెలియదన్న నిజం నిజంగా నిజం. కొన్ని కాదు కాదు చాలా రక్త సంబంధాలు కానివ్వండి, స్నేహం నటించే అనుబంధాలు కానివ్వండి చూస్తుంటే తేళ్లు జెర్రులు పాకుతున్నట్లుగా ఉంటోంది. కష్టంలో ఓ మాటకు కూడా నోచుకోని ఈ స్వార్ధపు ప్రేమలు అవసరమంటారా. ఓ ముద్ద వేస్తేనే ఊరకుక్క కూడా విశ్వాసంగా పడి ఉంటుంది, కాని ఈ వంచకుల నైజం మాత్రం ఎప్పుడు విషం చిమ్ముతూనే ఉంటుంది. మనకు పెట్టే గుణం లేనప్పుడు మరొకరి గురించి అనే హక్కు మనకెక్కడిది. మనం ఏది ఇస్తే అదే మనకి తిరిగి వస్తుంది. తిని మర్చిపోతే పుట్టగతులు లేకుండా పోతారు. రేపన్నది ఒకటుంది ప్రతి ఒక్కరికి. కుటుంబంలో బాధ్యతలను పంచుకొని మొగుడు / పెళ్ళాం బతికున్నా చచ్చినట్లే లెక్కకు వేసుకోవాలేమో. ఓ మనిషిని మానసికంగా హింసించే హక్కు, అధికారం మనకి లేదు. న్యాయస్థానంలో దీనికి శిక్ష లేక పోవచ్చు కానీ మనస్సాక్షి ఉంటేనో లేదా సూక్తి ముక్తావళి వల్లించే సూక్తి సుధలకు, అపర దైవ భక్తులకు ఆ దైవమైనా శిక్ష విధిస్తుందేమో చూడాలి. 

10, ఏప్రిల్ 2018, మంగళవారం

నాంది పలుకుదాం...!!

నేస్తాలు,
             నా రాతలకు, నా వ్యక్తిగత జీవితానికి ఎటువంటి సంబంధమూ లేదు. ఎవరి భావనైనా చూసినప్పుడు నాకనిపించిన భావాన్ని అది నాదే అన్నట్లుగా అక్షరాల్లో అమర్చడం లేదా ఏదైనా సంఘటనను చూసినప్పుడు నాకు అనిపించిన అనుభూతిని అక్షరాలతో పంచుకోవడం చేస్తున్నాను. దీనికి నేనేదో బాధలో ఉన్నాననో లేదా మరొకటో అనుకోవడం మీకు తగదు.రాసే ప్రతి అక్షరం మనసు నుంచి వచ్చేదే కాని దానికి జీవితాలకి ముడి పెట్టకండి దయచేసి. రచయిత, కవి ఎవరైనా సరే ఒక భావాన్ని రాయడానికి ఎంత ఆలోచిస్తారో, ఎంత మధనానికి గురి అవుతారో తెలిస్తే ఎవరి రాతలను చులకన చేసి మాట్లాడరు.  కోపమైనా, ప్రేమైనా, బాధైనా మరేదైనా రచయిత పంచుకునేది అక్షరాలతోనే. నాకు 6,7 ఏళ్ళ వయసు నుండి పుస్తకాలు అనేకంటే కనిపించిన ఏ అచ్చు కాగితమైనా చదవడానికి ప్రయత్నించేదాన్ని. ఆ చదవడమే ఇప్పుడు ఇలా నాలుగు మాటలు రాసేటట్లు చేసిందేమో. నన్నేదో పొగడాలని, అభినందించాలని అని కానీ నేనీ రాతలు రాయడం లేదు. నా అనుభవాలను, ఆలోచనలను, నా స్పందనలను ఇలా ప్రతి దానిని అక్షరాలతో పంచుకోవడం నాకు అలవాటుగా మారిపోయింది. నా కబుర్లు కాకరకాయలు బ్లాగు నా భావాలకు ప్రతి రూపంగా మారి  సంతోషాలకు, బాధలకు, విమర్శలకు ఇలా అన్ని అనుభూతులకు నిలయమైపోయింది. నా రాతలు నచ్చకపోతే చదవకండి అంతేకాని కోడిగుడ్డు మీద ఈకలు పీకే ప్రయత్నాలు దయచేసి మానుకోండి. మనకు రాయడం చేతకానప్పుడు పక్కవాళ్ళు రాస్తే కాస్త ప్రోత్సాహాన్నివ్వండి, మీ మంచి మనసుని చాటుకోండి. అంతేకాని వెటకారాలు, వ్యంగ్య వ్యాఖ్యలు చేసి మీ వ్యక్తిత్వాన్ని దిగజార్చుకోకండి. మరో విషయం నాకు సంబంధం లేని మీ వ్యక్తిగత భావాలు, ఫోటోలు నాకు ట్యాగ్ చేయవద్దు. చాటింగ్ లో సమాధానం కోసం చూసే స్నేహం మీదయితే నా స్నేహాన్ని విరమించుకోండి.  ఎందుకు చాటింగ్ చేయరు అని నన్ను అడగవద్దు దాని కోసం చూసే ఎంతోమంది మీకు ఈ ముఖపుస్తకంలో ఉన్నారు. నాతో మీ సమయాన్ని వృధా చేసుకోకండి. దయచేసి అన్యధా భావించక నా మానాన నన్ను వదిలేయండి. నాకు నా కుటుంబం తరువాతే ఏదైనా. ఎవరో మారాలి అనుకోవడం కంటే మనలో లోపాలు తెలుసుకుని మనల్ని మనం సరిదిద్దుకుంటే చాలు. పెళ్ళై పెళ్ళాం/మొగుడు, పిల్లలుండి ప్రేమ దోమా అంటూ అర్ధం పర్థంలేని అనుబంధాలకు వేదికగా మారిన ఇప్పటి వ్యవస్థకు క్రమ సంబంధాల విలువలు తెలియ చేస్తూ కాస్త నైతికతను మర్చిపోకుండా చేయడానికి మన  బాధ్యతను గుర్తు చేసుకుందాం. చక్కని సమాజానికి, విలువలున్న సాహిత్యానికి మనవంతుగా మానసిక రుగ్మతలు,  సాహిత్యపు అసమానతలు లేని నవ శకానికి నాంది పలుకుదాం.  

జీవన 'మంజూ'ష (7)..!!

నేస్తం,
        నాలుగు తరాల అనుభవాలను అందిపుచ్చుకున్న జీవితం కాసిన్ని అనుభూతులను పంచుకోమంటూ ఆహ్వానిస్తోంది. వడ్లు దంపుకు తిన్న ఆ రోజుల అనుభవాలు, గొప్పగా బ్రతకకపోయినా గుంభనంగా గుట్టువిప్పని అనుభూతులను, పంచుకున్న తాయిలాలను, పట్టుపరుపుల మీద పడుకోకున్నా పండువెన్నెల్లో పంచుకున్న బంధాలను, కష్టం వస్తే కలిసికట్టుగా పెనవేసుకున్న అనురాగాలను ఇలా ఎన్నెన్నో ఆనాటి కబుర్లను  అమ్మమ్మ కథలుగా చెప్తుంటే వింటూ.. 
      అమ్మ పక్కలో పడుకుని అమ్మ చదివే చందమామ కథలు వింటూ ఆరుబయట వెన్నెల చల్లదనాన్ని అందిపుచ్చుకుంటూ, ఆటలాడుతూ చదివిన చదువులను నెమరువేసుకుంటూ అందరి మధ్యలో పెరిగిన బాల్యాన్ని, చుట్టపు చూపుల చుట్టరికాల్ని పెంచుకుంటూ, చక్కని స్నేహాలను పంచుకుంటూ రెండు తరాల సంపదను కాపాడుకుంటూ బంధాలను, బాధ్యతలను మరువని మన తరాన్ని... 
   పండు వెన్నెలా తెలియదు, పలకరించే బాంధవ్యాలు పెద్దగా తెలియని మన పిల్లలు, మన వరకే పరిమితమైన కుటుంబాలు, మన ఆలోచనా విధానంలో మార్పులతో మొదలైన మానసిక దౌర్భాగ్యాలు తొలగించలేని దుర్భేద్యాలుగా మారి అనుబంధాలను తెంచేస్తుంటే ఏమి చేయలేక చూస్తూ మిగిలిపోతూ, బాల్యాన్ని బరువైన చదువుల బరువుతో నింపేస్తూ, నలుగురిలో మనమూ గొప్పగా కనబడాలనే తపనతో నైతిక విలువలను నేల కూల్చుతూ ఆధునిక తరాన్ని డబ్బు, విలాసాలకు బానిసలుగా చేస్తున్న మనకు తెలిసినా తెలియనట్లు నటిస్తున్న అటు ఇటూ కానీ తరంగా మిగిలిపోతున్నందుకు ఖేదపడుతూ బోలెడు అభివృద్ధిని నాదించేశామని పొంగిపోతున్న నేటి సమాజ సామాజిక జీవులం మనం...!!

ఇప్పటికి ఈ ముచ్చట్లకు సశేషం....

ఈ నెల నవ మల్లెతీగలో నా వ్యాసం.... 

మరో పుట్టుక కోసం..!!


నా కవితను ప్రచురించిన గోదావరి యాజమాన్యానికి, అర్ధవంతమైన చిత్రాన్ని జత చేసిన కత్తిమండ ప్రతాప్ గారికి నా మన:పూర్వక ధన్యవాదాలు...

శూన్యం చుట్టమై చేరుతూ
పలకరించని మౌనాల నడుమ
దగ్గర కాలేని బాంధవ్యాలను
మాటలు కరవైన మనసుల మధ్యన
అంపశయ్యల పంపకాల అవకతవకల్లో
భరోసానివ్వలేని బతుకు భయంలో
చీకటి చుక్కల చీరను చుట్టుకున్న
అమ్మదనం ఆర్తనాదాన్ని వింటూ
దిగులు దుప్పటిని కప్పుకున్న
నిర్వికార చైతన్యం నిరోమయమై
మరణపు పయనాన్ని నిర్దేశించలేక
దీనంగా దిక్కుల వెంటబడుతూ
మరో పుట్టుక కోసం వెదుకులాడుతోంది...!!

రెక్కలు కావాలి కవితా సంపుటి సమీక్ష...!!

బి వి శివ ప్రసాద్ "రెక్కలు కావాలి" కవితా సంపుటిలో అభిలాషలో వృత్తిని, ప్రవృత్తిని కాసేపయినా హత్తుకోవడంలో
నా నుంచి మనంలోనికి, గతంలోకి అప్పుడప్పుడు ప్రయాణించడానికి కోరిక ఆవశ్యకతను వినిపించారు. ఆ రోజు రావాలి అంటూ కవిత్వాన్ని కూడా ఒక వృత్తిగా గుర్తించాలని ఓ కొత్త కవి హృదయాన్ని మనకు చూపించారు. తన తన బిడ్డల అవసరాలన్నీ అడగకుండానే చూసుకునే శ్రీమతికి బహుమతిగా ఏమివ్వగలను అంటూ పురస్కారం  కవితలో అక్షరాంజలి ఘటించారు. ఆకాంక్షలో కనుమూసే వరకు ఎలా బతకాలో, ఎరుకలో మానసికోల్లాసం కంటే మించినది మరేది లేదని, ఏ వైపుకి పయనంలో ఏ యుగంలో మనమున్నామని నైతికతను మర్చిపోతూ, కులాల కుమ్ములాటలకు బలౌతున్న అమాయకుల ఙివిత కథనాన్ని కళ్ళకు కట్టినట్టుగా చూపించారు. దేహాన్ని దేవాలయంగా కీర్తించారు ఏమివ్వగలను కవితలో. ఒక నిష్క్రమణంలోంచి కవితలో అందరి జీవితాలకు అంతిమ సాఫల్యం ఏమిటనేది చక్కగా వివరించారు. కాలం ఒక ఇంద్రజాలం అంటూ కాలం కనికట్టులో వింతలను విశదీకరిస్తూ రూపం లేకపోయినా తన ఉనికిని ప్రకటించేది ఒక విలక్షణ యదార్ధ కాలమని చెప్పడంలో సరికొత్త ప్రయోగంగా అనిపించింది. క్షణభంగురంలో రెప్పపాటు జీవితాన్ని ఎలా ఆస్వాదించాలో వివరిస్తారు. చైతన్యంలో వికలాంగుల పట్ల ఎలా మెలగాలో, డేగల రాజ్యంలో వ్యవస్థలో మార్పు ఎక్కడ రావాలో, తీరని శాపంలో చిత్రసీమలో వారసత్వపు ఆంకాలను, వేషాల మోసాలను ప్రశ్నిస్తూ కళామతల్లి కళకళలాడేదెప్పుడని అడగడం, తెలుగు అక్షరంలో తెలుగు గత వైభవాన్ని గుర్తు చేస్తూ ఇప్పటి వెనుకబాటు తనాన్ని చెప్తూ పూర్వ వైభవాన్ని మళ్ళీ తేవాలంటారు. ద్వైతంలో రెండు అస్తిత్వాల నడుమ పగలు రాతిరి జీవితపు ఆటను చాలా బాగా చెప్పారు. నందన వనంలో గత జ్జ్ఞాపకంగా మిగిలిన తన ఊరిని, నరుడు అమరుడిగాలో అవయవదానం గొప్పదనం గురించి, నిరంతరంలో మానవజన్మ సార్ధకతను, నివేదనలో అక్షరాల ఆలంబనతో అంతరంగ ఆలోచనలను పంచుకోవడం, నేనులో తానేంటో చెప్పడం, నేరము-శిక్షలో కీచకులకు వేయాల్సిన శిక్ష ఏంటో, పాలపుంతలో జీవితంలో కడవరకు మనవెంట ఉండే జ్ఞాపకాల నక్షత్రాల పాలపుంతలను, ప్రయోగశాలలో జీవితపు ఒడిదుడుకులను, ప్రస్థానంలో ఓ కవిత జననం గురించి, బలే బలే దీపావళి పండుగ గురించి, బాటమ్ లైన్ లో విజయానికి అద్భుత సూత్రం, భూతంలో ర్యాగింగ్ వికృత రూపాన్ని, మనం ఎలా ఉండాలనేది మనం కవితలో, మనో నేత్రాలు తెరవండిలో సమాజంలో జరుగుతున్న ఘోరాలకు స్పందన, మళ్ళీ బాల్యంలోకి లో చిన్ననాటి నలుపు తెలుపుల అద్భుత జీవిత మధుర జ్ఞాపకాలను తడమడం, మా ఊరులో ఊరి జ్ఞాపకాలు ఆయుష్షును పొడిగిస్తాయంటూ, మాట్లాడుకోవాలిలో సాహిత్యపు దూరాలను దగ్గర చేయడం గురించి, మామూలు మనిషి, ముఖచిత్రం, మౌన సంభాషణ, వాయిదా, వినిపించే దైవం, సాఫల్యం, స్పర్శ, హాహాకారం, హెచ్చరిక, అక్షరాలు-ఆయుధాలు, అదోరకం మనిషి, ఆత్మయానం, ఆర్త గీతం, కలం మళ్ళీ మారాలి, చివరకు మిగిలింది, ఉత్తమ మనుషులు, చైతన్య స్రవంతి, జీవ లక్షణం, మహాత్ముడు మళ్ళీ పుట్టాలి, మే వచ్చింది, మేలుకొలుపు, రైజింగ్ ఇన్ లవ్, వికర్షణ, సంధి, సమూహంలో ఒంటరి, సృష్టికర్తలు వంటి ఆలోచనాత్మక కవితలు, సమాజపు లోటుపాట్లు ఎత్తి చూపుతూ తనదైన శైలిలో చక్కని పద బంధాలతో వస్తు వైవిధ్యమైన కవితలను ఈ రెక్కలు కావాలి కవితా సంపుటిలో రెక్కలు ఎందుకు కావాలో రెక్కలు కావాలి కవితలో మనకందించారు.  జీవితంలోని విభిన్న కోణాలను ఓ కవి ఎలా చూడగలడో, ఆలోచనలకు అక్షర రూపం ఇస్తే ఎలా ఉంటుందో బి వి శివ ప్రసాద్ రెక్కలు కావాలి కవితా సంపుటి మనకు తెలుపుతుంది.
ప్రతి ఒక్కరు చదవదగ్గ కవితా సంపుటి వెలువరించిన బి వి శివ ప్రసాద్ కి అభినందనలు.

5, ఏప్రిల్ 2018, గురువారం

మెహిది ఆలి గారి "నాలోని నువ్వు "..!!

 మహిది అలి గారు వెలువరిస్తున్న కవితా సంపుటి "నాలోని నువ్వు " కు ముందుగా శుభాభినందనలు.
ముఖ పుస్తక పరిచయమే అయినా మనసున్న మహోన్నత వ్యకిత్వం ఆలి గారిది. కవితలు, కథలుగా తన  భావాలను చదువరులకు పరిచయం చేస్తూ, సమయానుకూలంగా ప్రతి ఒక్కరికి తనదైన శైలిలో స్పందించడం వారి ఉన్నతమైన మనసుకు తార్కాణం. ఎప్పటినుంచో సాహిత్యంలో, రచనా వ్యాసంగంలో నిష్ణాతులయినా నిగర్విగానే మాకు పరిచయం.

ఆలీ గారి ఏ కవితలోని భావాన్ని తీసుకున్నా నాకు ఇలానే అనిపించినా నేనెందుకు ఇలా రాయలేదని అనిపించేది కాదు కాదు అనిపిస్తుంది ఎవరికైనా. అది ఆయన కవితా భావాల్లో దాగిన గొప్పదనం. చాలా సున్నితంగా, సరళంగా నాజూకైన భావాలు పండించడం, సాధారణ సందర్భాన్నే అద్భుతంగా ఆవిష్కరించడం అదీ అలతి పదాల్లో అందించడం ఆలీ గారి ప్రత్యేకత.
** ఎంత నిశబ్ధంగా వెళ్లిపోయావు నేస్తమా ... **
నక్షత్రాలను లెక్కపెడుతూ ఉండు మళ్ళీ వస్తానని
నిష్క్రమించే విషయాన్ని ఎంత సున్నితంగా చెప్పావు
నాది అమాయకత్వమో .. నీమీద విశ్వాసమో
ఇప్పటి వరకు నీ నిరీక్షణలో ఉంటున్నాను...  ఎంత చక్కని అనుభూతి. ఈ భావాన్ని వర్ణించడానికి నాకైతే తెలుగు భాషలోనే కాదు మారె భాషలోనూ పదాలు దొరకవు. అత్యద్భుతం అనడం తప్ప. ఇలాంటి మధురమైన కవితలెన్నో " నాలోని నీకు " కవితా సంపుటిలో దాగున్నాయి. చదివిన ప్రతి ఒక్కరికి తమ జ్ఞాపకాలు లేదా తీయని అనుభవాలు గుర్తురాక మానవు అంటే అతిశయోక్తి కాదు. 

నా పుస్తకానికి మాటలు రాసినప్పుడు నా అక్షరాలకు అభిమానిని అని చెప్పారు ఆలీ గారు. వారి భావాలకు బందీలం మేము అని సగర్వంగా విన్నవిస్తున్నాను.
ఇంత గొప్ప పుస్తకానికి ఓ నాలుగు మాటలు రాసే అదృష్టాన్ని నాకు అందించినందుకు మనఃపూర్వక ధన్యవాదాలు.
మంజు యనమదల

2, ఏప్రిల్ 2018, సోమవారం

అమ్మమ్మ ఊరు...!!

                                                    అమ్మమ్మ ఊరు...!!

                        అమ్మమ్మ ఊరు అనగానే ముందు గుర్తుకు వచ్చేది మన పుట్టుక. అమ్మని కన్న అమ్మ చేతిలో మొదటగా కళ్ళు తెరిచిన ఆ క్షణాలు మనకు గుర్తు లేకపోయినా అప్పటి తరాలకు తీపి గురుతులే. ఇప్పటిలా ఆసుపత్రుల్లో పురుళ్ళు పోసుకోవడాలు ఆ కాలంలో లేవు. అమ్మమ్మలు, జేజేమ్మల చేతుల మీదుగా పురుళ్ళు జరిగేవి. ఇప్పుడంతా కార్పొరేట్ జననాలు మాత్రమే చూస్తున్నాం.
                      నేను పుట్టింది అమ్మమ్మ వాళ్ళ ఊరిలోనే. పెరిగింది కూడా అమ్మమ్మ దగ్గరే. మాది 50 ఏళ్ల ఉమ్మడి కుటుంబం. పసితనం నుండి అందరి మధ్యలో పెరగడం వలన అమ్మానాన్నకు ఒక్కదాన్నైనా ఎప్పుడు ఒంటరితనం అనిపించలేదు. అప్పట్లో పల్లెటూర్లలో అందరు కలిసిమెలసి ఉండేవారు. చుట్టరికాలు లేకపోయినా చాలా దగ్గరగా ఉండేవారు. బంధుత్వాల వరుసలతో పిలుచుకునేవారు. కష్టానికి, సుఖానికి తోడుగా ఉండేవారు. మా ఇల్లయితే ఎప్పుడు చుట్టుపక్కల జనాలతో కళకళలాడుతూ సందడిగా ఉండేది. మా ఇంటికి దగ్గరలో చెరువు ఉండేది. పగలు ఇళ్లలో పని అయిన తరువాత నలుగురు మా ఇంటి అరుగుల మీదకు చేరేవారు. అందరి ఇళ్లకు అరుగులు ఉండేవి. బియ్యంలో మట్టి గెడ్డలు, రాళ్ళు ఏరుతూ, పాచికలతో పచ్చిసు ఆడేవారు. అరుగులపై మేకా పులి, దాడి  ఆటలు  గీసి ఉండేవి. గడపకు రెండు పక్కలా జామచెట్లు, నేరేడు చెట్టు, సీతాఫలం చెట్టు ఉండేవి. ఏ కాలంలో ఆ పూల మొక్కలు  ఉండేవి. సన్నజాలులు, విరజాజులు, మల్లి, కనకాంబరం, చామంతి, గులాబీ, బంతి ... ఇలా రకరకాల పూల  మొక్కలు ఉండేవి. పండగలకు వాకిళ్ళు ఊకతో మెత్తి,  పేడ, మట్టి కలిపి అలికి బియ్యం రుబ్బి ఆ పిండితో ముగ్గులు వేసేవాళ్ళు. చూడటానికి రెండు కళ్ళు  సరిపోయేవి కాదు. వినాయక చవితికి తామరపూలు, కలువపూలు కోయడానికి  చెరువులు,కాలవల్లో  దూకడాలు, పత్రీ కోయడాలు, వాయినాలు ఇవ్వడాలు, సాయంత్రం చుట్టుపక్కల ఇళ్లల్లో ఉండ్రాళ్ళు విసిరి వారి దగ్గర నుండి ప్రసాదాలు తీసుకోవడాలు, ఇవ్వని వారికి దురదగుండ ఆకు పులమడం,
దసరాకు సందడి, దీపావళికి మందు సామాన్లు ఎండబెట్టడాలు, మతాబులు, పూల పొట్లాలు తయారు చేయడాలు, చేతులు కాల్చుకోవడాలు, తద్దులకు గోరింటాకు పెట్టుకోవడం, ఉయ్యాల ఊగడం, కార్తీక మాసపు ఏటిలో స్నానాలు, ఉపవాసాలు, శివాలయంలో దీపాలు, వత్తులు వెలిగించి పూజలు చేయడం, రెండు మైళ్ళ దూరంలో టూరింగ్ టాకిస్కు నడిచి వెళ్లి ఒక టికెట్ కు రెండు సినిమాలు చూడటం, సంక్రాతి, ఉగాది, శ్రీరామ నవమి ఇలా అన్ని పండుగలకు ఎంత సందడిగా ఉండేదో తల్చుకుంటే ఇప్పటికి మల్లి ఆ రోజుల్లోకి వెళిపోతే ఎంత బావుండు అనిపిస్తుంది. తేగలు ఊరబెట్టడం, తాటిపండు కాల్చుకోవడం, బొగ్గుల మీద మొక్కజొన్న కండెలు కాల్చుకు తినడం, ఈత కాయలు ముగ్గ వేయడం.. ఇలా చెప్పుకుంటూ పొతే ఎన్ని సంతోషాలు ఇప్పటి తరాలు కోల్పోతున్నాయో తల్చుకుంటే చాలా బాధగా ఉంటోంది.
    మనం అన్న వ్యవస్థ నుండి నేను నా అన్న పరిమితిలోనికి మన కుటుంబాలు వచ్చేసాయి. అమ్మమ్మ, తాతయ్యలను వారు చెప్పే చందమామ కతలను మన పిల్లలు ఎంతగా కోల్పోతున్నారో, అనుబంధాలకు వారధులుగా ఉండాల్సిన తరాలు ఎంత అంతరాల తారతమ్యంలో మిగిలిపోతున్నాయో చూస్తుంటే రేపటి తరానికి అమ్మ కూడా చెప్పుకోవడానికి ఓ బొమ్మగా ఉండిపోతుందనడంలో సందేహం ఏమి లేదు.
ఇంతకీ ఇన్ని సంతోషాలు నాకందించిన మా అమ్మమ్మ గారి ఊరి పేరు చెప్పనే లేదు కదూ ...దివితాలుకా అవనిగడ్డ దగ్గర జయపురం.  చూడటానికి చాలా బావుంటుంది. 

నైతిక విలువలు....!!

నేస్తం,
         చావు పుట్టుకలు ఎంత సహజమో ఈనాటి సమాజ పరిస్థితులు చెప్తున్నాయి. నిశ్చల స్థితో, నిర్వికారమో తెలియని అయోమయంలో మౌనమే సమాధానమైంది ఎన్నో ప్రశ్నలకి. దగ్గర బంధుత్వాలు కూడా చావుని దూరంగానే చూస్తూ చోద్యం చూస్తుంటే ఆ బాధని చెప్పలేని అశక్తత ఇలా అక్షరాల్లో ఒదిగిపోతోందేమో. నీతి, న్యాయం, దైవం, భక్తి అంటూ నిత్యం మనం వల్లె వేసే భజనలు, సూక్తులు ఎటు పోతున్నాయో కూడా అర్ధం కావడం లేదు. ఒకప్పుడు చావు అంచులకు వెళ్ళినప్పుడు కూడా ఇదే శూన్యాన్ని చూసినా తట్టుకున్న మనసు మళ్ళి ఎందుకో కాస్త బాధగానే అనిపిస్తోంది. చావు, పుట్టుకలు ప్రతి ఇంటిలోనూ ఉండేవే కానీ వాటిని కూడా బంధాలు, బంధుత్వాలు మరచిపోయి వ్యాపార ధోరణిలో చూడటాన్ని సహించడం కాస్త కష్టంగానే ఉంది. ఇప్పటి తరాలకు అలవాటుగా మారినా ఆ ఇప్పటి తరంలో లేనందుకు సంతోషించాలో, లేదా మరీ ఇంతగా దిగజారిపోతున్న మానవ సంబంధాలను చూస్తూ బాధ పడాలో తెలియకుండా ఉంది. మొక్కుబడి పరామర్శలు మనసులోని బాధను తగ్గించలేవు. ఈరోజు ఆ ఇంటి కష్టం రేపు మన ఇంటి సమస్యగా మారవచ్చు. నాకెందుకని మనం ఈరోజు దూరంగా ఉంటే రేపు మన గతి కూడా నలుగురు లేని పరిస్థితే అవుతుందని గుర్తెరిగితే చాలు. సంపాదన, డబ్బు అనేవి మనం బతకడానికే కానీ బంధాలను దగ్గర చేసుకోవడానికి కాదని ఎంత త్వరగా గుర్తిస్తే అంత మంచిది. ఉద్యోగాలు, ఊళ్ళేలడాలు అందరు చేశాకే ఇప్పుడు మనం చేస్తున్నాం. మనిషిని చూసే తీరిక లేకపోయినా కనీసం పలకరించే వెసులుబాటు ఉన్న ఈరోజుల్లో కొందరు చదువుకున్న మూర్ఖులను చూస్తుంటే వీళ్లనా నావాళ్లు అనుకున్నదని మన మీద మనమే అసహ్యపడే దుస్థితి ఇప్పుడు. విజ్ఞానం విజ్ఞతని పెంచాలి కానీ విలువలను, వ్యక్తిత్వాన్ని కోల్పోయేటట్లు చేయకూడదు. 

27, మార్చి 2018, మంగళవారం

కాలం..!!

కదలిపోయే కాలం చేసే వింతలెన్నో
విచిత్రాల సచిత్ర కథనాల కన్నీళ్లెన్నో
గతపు గాయాల గాధల వ్యధలెన్నో
జ్ఞాపకాల చెమరింతల చేవ్రాలులెన్నో
వాస్తవాల వ్యాపకాల అంతర్మథనాలెన్నో
నిలువరించలేని శ్వాసల ఆక్రోశాలెన్నో
వర్తమానాల ఆశల ఊహల విహంగాలెన్నో
రాలిపడే రాచిలుకల రెక్కల లెక్కలెన్నో
నజరానాలు అక్కర్లేని అనుబంధాలెన్నో
నయగారాల్లో మునిగి తేలే మురిపాలెన్నో
అస్తవ్యస్తపు జీవితాల ఆటవిడుపులెన్నో
గెలుపోటముల చిరునామాల్లో
కాలగతిలో నిలిచిపోయే చరిత్రలెన్నో
మరలిరానిది మార్పు లేనిది
ఎవ్వరితో నిమిత్తం లేనిదీ కాలచక్రం
హరిహరాదులకు సైతం అంతుచిక్కనిది..!!

ఒక్క అడుగు ముందుకు వేస్తే..!!

రాజకీయ చదరంగంలో
కార్పొరేట్ కట్టుబాట్లలో
కులాల కుమ్ములాట్లలో
కల్తీ విత్తుల మాయలో
సబ్సిడీ ఎరువుల మత్తులో
ఋణాల సుడిగుండంలో
ఆకాశాన్నంటే కూలి కొట్టంలో
ఆకలి తీర్చే వ్యవసాయ పంటల కోసం
అందీ అందని నీటి 'అ'సౌకర్యాల నడుమ
బాలారిష్టాలు దాటినా
అదును పదును లేని
అకాల వర్షాలతో
అరకొరగా చేతికందిన పంటకు
గిట్టుబాటు ధర కరవై
బీడుబారిన భూమిని చూస్తూ
చిన్నబోయిన గూడుని తల్చుకుంటూ
గుండె చెదిరిన బడుగురైతు
ఉద్యమాల బాట పడితే
గొంతెత్తి నినాదాలు చేస్తే
సగటు మధ్యతరగతి రైతుకు
న్యాయం జరుగుతుందా..
ఎందరికో ఆకలి తీర్చే అన్నార్తుడు
పండించిన పంటకు వెల కట్టలేని
దుస్థితిలో ఏకాకిగా మిగిలిపోతూ..
దళారీల దళసరి నోట్ల మధ్య
నలుగుతున్న తనవాళ్ల ఆకలి జీవితాల
రోదనలకు కడుపు మండితే..
ఏ పంటను పండించనని
ఒక్క అడుగు ముందుకు వేస్తే ...!! 

23, మార్చి 2018, శుక్రవారం

తప్పని తిప్పలు...!!

నేస్తం,

        కొన్ని జీవాలను మనం లెక్కలోనికి తీసుకొనక పోయినా అసలు పేరుతో కాకుండా నకిలీ ఐడిలతో  మన వెంటే పడుతూ...పిల్లి కళ్ళు మూసుకుని పాలు తాగుతూ తననెవరూ చూడటం లేదని తృప్తి పడుతున్న చందానా  బతికేస్తున్నారు.  కొన్ని రోజుల క్రిందటే నేను జనాభా లెక్కల్లోనుండి తీసేసినా రామేశ్వరం వెళ్ళినా శనేశ్వరం తప్పడం లేదు అన్నట్లుంది.  నా జోలికి వస్తే వదిలేస్తాను కాని నా అన్న వాళ్ళ జోలికి వస్తే నడి బజారులో సన్మానం తప్పదు.  మెున్ననే అతి కష్టం మీద ఆపేసాను బజారుకీడ్చి తన్నకుండా.  ఈసారి విషయం నా చేతిలో ఉండదు. ఎవరి బిజినెస్ ఏంటి అన్నది అందరికి తెలిసిన సత్యమే. ఇదే ఆఖరి వార్నింగ్ అనుకోండి లేదా ఇంకేమైనా అనుకోండి తేడాగా  ఉంటే ఒక్కరిని కూడా వదలను.  జాగ్రత్తగా మీ ఏడుపు మీరు ఏడవండి కోడిగుడ్డు మీద ఈకలు పీకొద్దు.

22, మార్చి 2018, గురువారం

ఏక్ తారలు...!!

1.  తరలినా తరగనివే_చెలిమి పరిమళాలైనందుకేమెా...!!

2.  కవిత్వం సజీవమైనదే_ప్రతి అక్షరంలోనూ జీవకళతో నిండిపోతూ...!!

3.   మనసు తేలికైనట్లుంటుంది_కొన్ని కన్నీళ్ళు పలకరించినప్పుడు...!!

4.   మాటలన్నీ మౌనంలో కలిసిపోయాయి_శబ్దం సద్దుమణిగాక....!!

5.   ముచ్చట్లన్నీ ముసురుకున్నాయి_మనసు మౌనం వీడిందని తెలిసి...!!

6.  మనసు ముగ్దమెాహనమైంది_మౌనం ముచ్చట్లకు...!!

7. మౌనం వినిపిస్తోంది_జీవితపు చివరి అంకానికి తెర తీయబడి...!!

8.  పగిలింది నిశ్శబ్దం_మౌనం మాటలు నేర్చిందని..!!

9.   మనసు మాట్లాడేస్తుంది_కొందరి సమక్షంలో... !!

10.  మౌనాన్ని పటాపంచలు చేయాలి_మూర్కుల మూఢత్వానికి సమాధానంగా..!!

11.  మౌనం మనతోనే_మానసికోల్లాసానికి ప్రతిరూపంగా...!!

12.   మాలిమి చేసుకున్నావు మనసుని_మరలి పోనియకుండా....!!

13. చేరువయ్యింది చెలిమి_చెదిరిన మనసులనొకటి చేస్తూ...!!

14.   మాటల యుద్ధం ముగిసింది_సుశ్శబ్దమైన నీ అంతరంగపు అలికిడి విని....!!

15.  కాకమ్మ కతలన్నీ నిజాలే_నీళ్ళెన్ని ఉన్నా నిండని కుండలతో ఇప్పుడు...!!

16.  కడలి ఘోషిస్తోంది_వెల్లువెత్తిన కన్నీటి సంద్రాలను మెాయలేక..!!

17.  మనసుకెరుకయ్యిందేమెా_మమతలతో ముడి పడిన జీవితమని..!!

18.   నేనూ ఓ ఆత్మకథ రాసేయాలి_సమయం మించకుండానే....!!

19.   తూరుపు సింధూరమై మెరుస్తోంది_
పడమటి కనుమలు చేరని ప్రేమ....!!

20.   అమాసను వెన్నెల వారించినట్లుంది_కృష్ణపక్షంలో చోటిస్తానని చెప్పి..!!

17, మార్చి 2018, శనివారం

రాయికి నోరొస్తే కథా సంపుటి సమీక్ష,,,!!

          వనజ వనమాలి బ్లాగర్ గా అందరికి సుపరిచితులైన తాతినేని వనజ కథల సంకలం "రాయికి నోరొస్తే"లో కథలను చదువుతుంటే ఆ పేరెందుకు పెట్టారో అర్ధం అయ్యింది. తన చుట్టూ ఉన్న సమాజంలోని కష్టాలు, కన్నీళ్లు చూసి రాయిలా మారిన మనసుకి మాటలొస్తే అచ్ఛం ఈ రాయికి నోరొస్తే కథల్లోని పాత్రలే మన నిజ జీవితంలోని మన అనుభవాలే అనిపించక మానవు.
         ఇక కథల్లోని వెళితే ఆనవాలు కథలోని పేరు కూడా చెప్పుకోలేని ఓ భార్య చాటు భర్త, కొడుకుగా తన తండ్రికి అవసానదశలో ఆసరా కాలేక పోవడంలో పడే వేదనను, ఆస్తులు అడగడానికి పల్లెకు వెళుతూ గుండె లోతుల్లో దాగిన జ్ఞాపకాలను తడుముకుంటూ చివరికి తన కర్తవ్యాన్ని అద్భుతంగా నిర్వహించడాన్ని హృద్యంగా చెప్పారు. కాళ్ళ చెప్పు కరుస్తాదిలో పల్లెలోని ఆచారాలు, కట్టుబాట్లను, కులాల అహంకారాలను చెప్తూనే పల్లె మనసుల అభిమానాన్ని తమ దగ్గర పని చేసిన చిన్న పిల్లాడు యజమానురాలు తనపై చూపిన అభిమానానికి గుర్తుగా మథర్స్ డే రోజున అమ్మగా భావించి చీర పెట్టి ఆశీర్వదించమనడంలోని అనుభూతిని చక్కగా చెప్పారు. వెన్నెల సాక్షిగా విషాదంలో కులాల పట్టింపులకు బలైన ప్రేమను అందమైన మనసు పాటలతో దరి చేరని లేఖలో విషాదాన్ని వినసొంపుగా వినిపించారు. కూతురైతేనేంలో ఆర్ధిక బంధాలలో పడి ఎందరో పిల్లలు దూరమౌతున్న అనుబంధాల విలువలను ఓ తల్లి మనసు తన కూతురు గొంతానమ్మకోరికలను తీర్చడానికి ఆత్మార్పణ చేసుకోవడం చదువుతుంటే మన మనసులు కంటతడి పెట్టక మానవు. జాబిలి హృదయంలో మనసులు కలసిన బంధాలకు ఏ మతాలు, కులాలు,కట్టుబాట్లు  అడ్డు రావని అద్భుతంగా చెప్పారు. ఇక ఈ సంపుటి పేరైన రాయికి నోరొస్తే కథలో నిజానికి నమ్మకానికి మూలమైన అమ్మానాన్నా బంధంలో హక్కులకు, బాధ్యతలకు మధ్య అహానికి, ఆత్మాభిమానానికి తరతరాలుగా జరుగుతున్న సంఘర్షణను చెప్పడంలో సఫలీకృతులయ్యారు. సంస్కారంలో ప్రతి మనిషికి,మతానికి  మధ్య ఉండే విభిన్న ఆలోచనాసరళిలో ఉన్న ఆంతర్యాలను గౌరవించడం ఎలానో చెప్తూ, మనుష్యులు తనువు చాలించినా వారి అభిప్రాయాలకు విలువ ఇవ్వమని చెప్పడం చాలా బావుంది. `కంట్రీ ఉమెన్ కూతురు కథలో మన సంప్రదాయపు కట్టుబొట్టు విలువను చెప్తూ అసలైన అందం ఆత్మ విశ్వాసంతో కూడిన వ్యక్తిత్వం అని చెప్తూ నేటి యువత వేగానికి అడ్డుకట్ట వేసే ప్రయత్నం చేసారు. స్నేహితుడా నా స్నేహితుడాలో మనసు స్నేహాలు, రహస్య స్నేహాల మధ్యన పెరుగుతున్న అంతర్జాలపు వారధి, భావాల పంపకంలో ఆత్మల బంధాన్ని, అసలైన స్నేహాన్నిఅలవోకగా చెప్పేసారు. పాట తోడులో మానవత్వానికి, తోటి మనిషికి సాయపడటానికి గొప్ప కుటుంబంలోనే పుట్టనక్కరలేదని, ఆదుకునే మనసుంటే చాలని, ఇంకెన్నాళ్ళీ కథలో గుడిసెల్లో బతుకుల బాదరబందీలు, ఆడది ప్రేమను పంచడంలోనూ అదే కోపం వస్తే, తన సహనాన్ని పరీక్షిస్తే ఆదిశక్తిగా ఎలా మారుతుందో, మారాల్సిన ఆవశ్యకతను వివరించారు. మహిన్ లో చదువుకోవాలని ఉన్న ఓ పసి మనసు కుటుంబ పరిస్థితుల మూలంగా ఆగిన తన చదువు కోసం ఏం చేయడానికి నిర్ణయించుకుందో చెప్పడంలో ఆ భావోద్వేగాలు పలికించడంలో మనం రోజు చూసే సంఘటనలే కళ్ళ ముందు కనిపించేటట్లు చేసారు. మర్మమేమిలో మతాచారాలను అడ్డు పెట్టుకుని కొందరు ముసుగు వేసుకుని ఎలా మోసం చేస్తున్నారో దానికి పర్యవసానం మంచివాళ్ళు శిక్ష అనుభవించడం గురించి చాలా బాగా చెప్పారు. ఇంటిపేరుతో ఓ అతివ మనసులోని ఆవేదన తండ్రి, భర్త, కొడుకు వంటి బంధనాల నుంచి తనకంటూ ఓ అస్థిత్వాన్ని ఏర్పరచు కోవడానికి చేసిన ప్రయత్నం కనపడుతుంది. పలుచన కానీయకే చెలీలో స్నేహం ముసుగులో ఈర్ష్యను, అసూయను బయటపడకుండా పబ్బం గడుపుకునే ఈనాటి ఎన్నోకుటిల మసస్తత్వాలను, బేగం పేట్ ప్యాలస్ ప్రక్కనలో మన హడావుడి జీవితాల్లో మనముండి, మన దగ్గర పని చేస్తున్నవారి మానసిక స్థితిని అంచనా వేయలేని పరిస్థితులను, దూరపు కొండలు నునుపన్న అమెరికా వీసా జీవితాలను ప్రత్యక్షంగా చూసిన అనుభవాన్నిచక్కగా అక్షరీకరించారు. లఘు చిత్రంలో మనం చూసే మనిషిలో మనకి తెలియని మరో కోణం ఉంటుందని తెర మీద కనిపించే జీవితాల్లో ఆ తెర వెనుక విషాదాన్ని పరిచయం చేయడం, వేశ్యల మనసు కథను వినిపించడం, ఇల్లాలి అసహనంలో పట్టణవాసంలో అపార్ట్మెంట్ జీవితాలు, అసహనపు ఘట్టాలు భరించే ఓ సగటు ఇల్లాలి మనసు ముచ్చట్లు, గడప బొట్టులో అర్ధం లేని సంప్రదాయాలకు మనం ఇచ్చే విలువల గురించి, ఇప్పుడు కూడా రావా అమ్మాలో తనలో తాను మథనపడుతున్న కూతురికి దూరమై తప్పనిసరి పరిస్థితుల్లో రెండో పెళ్లి చేసుకుని కూతురికి దగ్గర కాలేని తల్లి వేదన, బయలు నవ్విందిలో అవసరాలకు జ్ఞాపకాలను నరుక్కోవడం, నా అన్న బంధాలను తెంపుకోవడం వెనుక ఎంత విషాదం పెద్దల మనసుల్ని మెలిపెడుతుందో,  ఆమె నవ్వులో అవసరానికి ఎలా వ్యాపారం చేయాలో, పురిటిగడ్డ కూలి బతుకుల్లో కష్టాలు, మగ బిడ్డ కోసం తపనతో భార్యనే కోల్పోవడం, లాఠీకర్ర కథల్లో బంధాల విలువలు, వ్యక్తిగత, ఉద్యోగ బాధ్యతలు ఎలా ఉండాలనేది సహాజ పాత్రలతో చక్కని శైలిలో చెప్పారు.

                    ప్రతి కథలోనూ మనచుట్టూ తిరిగే పాత్రలతో, మనకు అలవాటైన, దగ్గరైన అనుభవాలను ఇవి మనం చూస్తున్నంతగా లీనమైపోయేటట్లుగా సహజంగా చెప్పడంలో రచయిత్రి కృతకృత్యులైయ్యారు. ప్రతి కథలోనూ మానవీయ దృక్పథం కనిపిస్తుందనడంలో అతిశయోక్తి లేదు. ప్రతి ఒక్కరు చదవదగ్గ పుస్తకం ఈ " రాయికి నోరొస్తే ". 

13, మార్చి 2018, మంగళవారం

మరో ఉగాదికై ...!!

ఉషస్సుల ఉగాది పయనమౌతోంది
వసంతాల సంతసాలను మనకందించ
మరలిపోయిన సుఖ దుఃఖాల మరపుల్లో
క్రొంగొత్త ఆశల కొత్త కాంతులకై
అరుదెంచిన ఆనందాలహేలల సందడిలో
కొత్త పాటను నేర్చిన కోయిలమ్మ రాగాల సడిలో
మావి చివురుల వగరు ఆస్వాదనలో
తీపి చేదు పులుపు కారాల వంటి షడ్రుచుల సమ్మేళనంలో
వేదనాదాల నడుమ పుణ్యమూర్తుల పంచాంగ శ్రవణ ఆశీస్సులతో
విందు భోజనాల విస్తరిగా వడ్డించిన జీవితం
మరో ఉగాదికై మనసు పడుతోంది...!!
హితులకు, సన్నిహితులకు, మిత్రులకు, శత్రువులకు అందరికి విళంబి నామ సంవత్సర శుభాకాంక్షలు.... 

12, మార్చి 2018, సోమవారం

ఎనిమిదో రంగు పుస్తక సమీక్ష....!!

                మన అందరికి తెలిసిన ఏడురంగుల ఇంద్రధనస్సే కాకుండా ఎనిమిదో రంగును మనకు పరిచయం చేయడానికి అనిల్ డ్యాని తన కవితలతో మన ముందుకు వచ్చేసారు. ముఖ చిత్రంలోనే ఆ రంగు ఏమిటన్నది చెప్పకనే చెప్పేసారు. యథాలాపంగా చెప్పడం మొదలు పెట్టినా సమాజపు తీరు తెన్నులు ఏమిటనేది ఈరోజు గాయపడ్డ సూరీడుతో రేపటి ప్రభాతమైనా ఆంక్షలు లేకుండా రావాలన్న కాంక్షని, ధర్మస్థలిలో వెలివాడల ఒంటరి కేకల ఆర్తనాదాన్ని,  ఆమె - రాత్రి చందమామలో చీకటిలో మేల్కొన్న ప్రపంచంలో నిన్నటికి నేటి మధ్యనున్న ఓ శూన్య కాలంలో బీద గొప్పల అంతరాన్ని గ్రహణం పట్టిన చీకటికి వెలుగులు పూస్తున్న సందడి హడావిడిలో పెళ్లి ఊరేగింపులో పెట్రోమాక్స్ లైట్ పట్టుకున్న ఓ అమ్మ చీర చిరుగుని దాచడానికి చేస్తున్న ప్రయత్నాన్ని మనసుకు హత్తుకునేటట్లు చెప్పడం అభినందించదగ్గ విషయం. మరణ వాంగ్మూలంలో మృతదేహం ఎప్పుడు మరణించిందో మనకు స్పష్టంగా విప్పి చెప్పారు. నీకు నువ్వుగా నీతో నువ్వుమాట్లాడే సమయాన్ని నీకు కేటాయించుకో అని ఈ మౌనం మంచిది కాదు అని ఓ చురక వేశారు. జండాపై కపిరాజులో తెలిసిన నిజం జనం చప్పట్ల మధ్య నలిగిపోతోందని ఙివిత నాటకంలో గెలుపెవరిదో చెప్పని ముగిసిన నాటకం పాత్రలో ఎక్కడ వాలాలో తెలియని పావురం ఆసరా కోసం మనిషి భుజాన్ని వెదుక్కోవడం, వ్యూహంలో వీరుని తుపాకిని ముద్దాడే సీతాకోక చిలుక, ఆమెతనంలో ఇసుక రేణువులో దాగిన సంద్రం,అణచబడినా మొలకెత్తే మరో వసంతం, తెల్లారొచ్చిన సూర్యుడి వెలుగంతా ప్రపంచ తల్లులు స్రవించిన రక్తమంటూ అహాలకు, అధికారాలకు అంగడిబొమ్మగా మారిన అతివ మనసును ఆవిష్కరించారు. ఆలింగనం మతాల మానవత్వాన్ని చాటి చెప్తోంది. ఇదిగో పొలం నుంచే వస్తున్నాను గత జ్ఞాపకాల గుర్తులను తడమడం, ఇక్కడ ఏడుపు నిషేధంలో మూర్ఖుల మారణకాండకు బలైపోతున్న అన్నెం పున్నెం ఎరుగని పసి ప్రాణాలను, అతని పాటలో మనసు రాగాన్ని, ఓ ధిక్కార స్వరాన్ని కొత్తగా వినిపించారు. వలస వాన అవసరానికి అందని చినుకు పల్లెలకు మొఖం చాటేయడాన్ని అద్భుతంగా అందించారు. జనరల్ బోగీలో మనిషితనం కాస్త మనసులకు అంటడానికి సహజత్వాన్ని కోల్పోవద్దని సూచించారు. ప్రవాహం, వాన రాత్రి, ఒంటి రెక్క పక్షులు, గ్రేటర్ దెన్ వంటి కవితల్లో కవిత్వం వినబడడాన్ని, సంఘర్షణల చిత్తాలను చూపించారు. కొన్ని మాటలంతే అంటూ మనం పోగేసుకున్నంత కాలం మిగిలేది మాటలు రాల్చిన మౌన గాయాల కబుర్లే అంటారు. ప్రతీకలుగా నిలిచేది కొన్ని పొద్దులు, సాయంత్రాలు కలిపి మిగిల్చిన కాసిన్ని నిజాలు, అబద్దాలని చెప్పడం, భలే మంచి చౌక బేరములో దేశ రాజకీయంపై విసుర్లు, వెలుతురూ విరుగుతున్న శబ్దం, పంజరం చిలుక,పిల్లలారా వంటి చక్కని సందేశాత్మక కవితలు, వెకెటింగ్ కవితలో వెలయాలి గుండెకోతను, కాటి సీను పద్యంలో మనిషిగా మనలేని మన బతుకుల్ని, గాయపడ్డవాడాలో ఓ ఆశావహ దృక్పధాన్ని, మనుషుల మధ్యలో దూరమౌతున్న అనుబంధాలను చూపించారు. ఇక చివరిదైన ఈ కవితా సంపుటి పేరైన ఎనిమిదో రంగు గురించి చెప్పడం అనిల్ మాటల్లోనే .. అన్ని రంగులను తనలో ఇముడ్చుకునే నలుపు వర్ణం . అదే "ప్రేమ".
నిజరూప దర్శనం, గాజు దేహాలు, నివేదన, మాయ తెర, పహారా, ఆ ఇంటి ముందు వంటి చక్కని ఆలోచింప చేసి కవితలు, మరో రెండు ఆంగ్లానువాద కవితలతో ఎనిమిదో రంగు ఓ కొత్త సోయగాన్ని అందుకుంది.

  అద్భుతమైన 35 కవితలను ఎనిమిదో రంగుగా ఆవిష్కరించిన అనిల్ డ్యానికి అభినందనల శుభాశీస్సులు...

మంజు యనమదల. 

శ్రీ భవభూతి శర్మ గారి పుస్తక సమీక్ష గోదావరి వార్తా పత్రికలో...

గోదావరి యాజమాన్యానికి, కత్తిమండ ప్రతాప్ గారికి నా ధన్యవాదాలు...

7, మార్చి 2018, బుధవారం

ఆయుధ కర్మాగారం...!!

అంతర్యుద్ధమే అనునిత్యము
అలవికాని ఆశల ఆరాటాలకు
అర్ధం లేని అనుబంధాలకు నడుమ

వెసులుబాటు లేని వ్యాపకాల
వ్యామెాహానికి లోనైన మనసుల
నిర్వికార వాంఛల నిరోమయాలు

కన్నీళ్లకు కట్టుబడని వేదనలను
నేలరాలుతున్న జీవితాల రోదనలను
అక్షరాలకు పరిమితం చేస్తున్న భావాలు

సమాధాన పరిచే వెదుకులాటను
వెంటబడుతూ వేధిస్తున్న
వెతలకతలను అంతం చేసే ఆయుధ కర్మాగారమెక్కడని...!!

6, మార్చి 2018, మంగళవారం

ఏక్ తారలు...!!

1.  మది నిండుకుండైంది_నీ చెలిమి చెంత చేరగనే...!!

2.  హరివిల్లు చిన్నబోయింది_వేల వర్ణాల నీ భావాల వన్నెల ముందు...!!

3. మది నిన్నే తలుస్తుందేమెా అమాసలో_అలంకారాలన్నీ వదిలేసి...!!

4.   నీ భావాలు చేరికయ్యాయి_అక్షరాలను మాలిమి చేసుకున్నాక...!!

5.  గాయం మానుతోంది_దేహానికి లేపనాలతో అతుకులేస్తుంటే....!!

6.  మరక కూడ మంచిదే_జ్ఞాపకాలను సజీవంగా ఉంచుతూ..!!

7.  సంతసం పక్కనే ఉంది_నీ సహవాసం కోరుతూ...!!

8.   వాక్యాల వరుసలు నిండుకున్నాయి_అక్షర భావాల అలంకరణతో...!!

9.  నిరీక్షణకు తెర లేచింది_వియెాగానికి విరహానికి వారధిగా...!!

10.   సంఘర్షణలకు చరమగీతమే_సంబరాలు మనవైనప్పుడు...!!

11.   అలవికాని అనుబంధం_నిర్వచనాలకు చిక్కని మన చెలిమి...!!

12.  మనసు కూడ ముఖ్యమే_మౌనాన్ని దాచేందుకు...!!

13.  వెరవని ఉషోదయాలే అన్నీ_ముసిరిన చీకట్లను తరిమేయడానికి...
!!

14.  వరద వెల్లువ ప్రేమకావ్యం మనది_యుగ యుగాలుగా నిలిచిపోతూ....!!

15.   నీవని నేనని వేరెక్కడా_మనమైన మనసుల మమేకమే కదా...!!

16.  రేపటి సంతోషాలకు సాక్ష్యాలు_గడచిన గత జ్ఞాపకాలు....!!

17.   లంకలోనూ సీతమ్మ పదిలమే_రామయ్య తలపులతో...!!

18.  శుక్లపక్షం వెన్నంటే ఉంటుందని ధీమా_చీకటి చీర చుట్టుకున్న ఆకాశానికి...!!

19.  ఆకతాయిల అల్లరే అక్షరాలది_గుంభనమైన భావాల గుట్టు విప్పాలని....!!

20.  తెలిసిన పరిచయమే_గతజన్మ అనుబంధమనుకంటా...!!

21.   పరిచయముందనే పరిగెట్టుకు వచ్చింది_గతం స్పురణకు వచ్చి..!!

22.   కనురెప్ప చాటున పదిలమే_మరచిపోలేని గతాలన్నీ...!!

23.   చరిత్రెప్పుడూ చారిత్రాత్మకమే_అనుబంధాలకు దాసోహమైనా...!!

24.   విడిపోని బంధమే మనది_మనసులొకటైన మమతలతో...!!

25.  నిత్యమూ నీతోనే ఉంటున్నా_ఏకమైన మన భావాల సాక్షిగా...!!

26.  అక్షరాలు కలిపిన చెలిమిది_విడదీయరాని మమతానుబంధమై...!!

27.   ఇష్టసఖినై ఎదలో నిండిపోయా_అష్ట సఖులు వేల గోపికలెందరున్నా....!!

28.  పాత కాలం కనుమరుగౌతోంది_కొత్తగా వచ్చి చేరిన నీ సందడితో....!!

29.   వనవాసం సీతమ్మకేగా_రామరాజ్యంలో పట్టపురాణైనా...!!

30.  పరిమళాలు వీడని తలపులే అవి_ కాలపు గాలికి కొట్టుకెళ్ళినా...!!

3, మార్చి 2018, శనివారం

మనసంటే..!!

మాటలు రాని మౌనానికి
మార్గ నిర్దేశనం చేసే గురువేమెా

ఓడిన ప్రతిసారి బుజ్జగించే
అమ్మ ఒడి సేదదీర్పేమెా

జ్ఞాపకాలను గుట్టుగా దాచిన
పాతకాలపు భోషాణపు పెట్టేమెా

కాలంతో పోటి పడుతూ
క్షణాలతో పరుగులు పట్టే గమనమేమెా

చీకటింటికి ఓదార్పుగా చేరిన
కలలను దాచే వెన్నెల కలశమేమెా

నాతో చేరి ముచ్చట్లాడుతూ
ఆత్మబంధమై మిగిలిన నేనేనేమెా..!!

ఆలోచించాల్సిన విషయం....!!

నేస్తం,
         స్నేహం అంటే ఓ ఆత్మానుబంధపు చుట్టరికం. ఈ వర్చ్యువల్ ప్రపంచంలో స్నేహం అంటే చాలావరకు అవసరార్ధం అనుబంధమై పోయింది. ఎదుటివారు మనకు నచ్చినట్లు ఉండాలనుకోవడం, మనం చెప్పినట్లు వినాలనుకోవడం సంస్కారం అనిపించుకోదు. ఎవరి అభిప్రాయాలు వారికి ఉంటాయి. విలువ ఇచ్చిపుచ్చుకోవడం తెలిస్తేనే ఏ బంధమైనా కలకాలం నిలబడుతుంది. అది స్నేహం కావచ్చు, ప్రేమ, పెళ్లి ఏదైనా కావచ్చు నమ్మకం, నిజాయితీ, నైతికత అనేవి ఈ సభ్య సమాజంలో చాలా ముఖ్యమైనవి. వ్యక్తిగతంగా మన వ్యక్తిత్వాన్ని తక్కువ చేసే అనాగరిక, అనైతిక సంబంధాలు అనేవి ఎంతవరకు మనకి అవసరం అనేది అందరు ఆలోచించాల్సిన విషయం.
         క్రమం తప్పుతున్న మూడుముళ్ల బంధాలు ఎన్నో ఈరోజుల్లో మనం చూస్తున్నాం. రాహిత్యం అనేది ఇద్దరి మధ్యన లోపిస్తోన్న అనుబంధానికి ప్రతీక. మొగుడు అమ్మాయిలతో తిరుగుతున్నాడని వాపోయే ఇల్లాళ్లు వారు తిరిగేది కూడా వేరేవాళ్ళ మొగుళ్ళతో అని ఎలా మర్చిపోతున్నారో నాకు అర్ధం కాని ప్రశ్నగానే మిగిలిపోతోంది. మొగుడు / పెళ్ళాం పిల్లలు ఉన్నవాళ్లే ఇతర అనుబంధాలకు ప్రాకులాడుతూ నైతిక విలువలు లేకుండా చేస్తుంటే మనం చూస్తూ ఊరుకోవాల్సిన పరిస్థితి ఇప్పుడు ఉంది. ప్రేమ రాహిత్యంలో ఉన్నవాళ్లకు, ఒంరటితనంతో బాధ పడుతున్నవాళ్లకు ఈ అక్రమ అనుబంధాలు ఎడారిలో ఒయాసిస్సుల్లా అనిపించడంలో వింతేమీ లేదు. కాని మన ఈ అర్ధంలేని అక్రమ సంబంధం వలన మరో కుటుంబం చిన్నాభిన్నమై పోతోందని, మనం పడే బాధే ఎదుటివారు కూడా పడుతున్నారని తెలుసుకుంటే, ఎక్కడో బయట ఆత్మీయతను వెదుక్కోవడానికి అర్రులు చాచే మనసును మన అనుకున్న అనుబంధం కోసం ప్రయత్నం చేస్తే ప్రేమ రాహిత్యం కానీ, ఒంటరితనం కానీ లేకుండా పోతాయేమో. ప్రేమ పెళ్లిళ్లు చేసుకున్న ఎందరో ఒకరు కాదు ఇద్దరు కాదు ఇలా అర్ధం పర్ధం లేని క్షణిక సుఖాల కోసం వెంపర్లాడటం చూస్తుంటే మాటల్లో చెప్పలేని ఏహ్య భావం కలుగుతోంది. ఎంతో ఉన్నత విలువలున్న మన సమాజంలో ఈ అసహజ మార్పు గొడ్డలిపెట్టులాంటిది. చదువుకున్న విజ్ఞులు, పెద్దలు ఆలోచించి ఈ జాడ్యానికి చరమగీతం పాడాలి.
మరోసారికలుద్దాం మరో విషయంతో.
        

27, ఫిబ్రవరి 2018, మంగళవారం

చరిత్ర పునరావృతం...!!

ఏ చరిత్ర చూసినా ఏమున్నది గర్వకారణం
నరజాతి చరిత్ర సమస్తం పరపీడన పరాయణత్వం అన్న మాటలు ఎంత నిజంగా నిజమెా మరోసారి  ఋజువైంది. చరిత్ర పునరావృతమైంది. శ్రీ శ్రీ గారు మళ్ళీ మీరే గెలిచారు.

గాజుబొమ్మ జీవితం...!!

ఆరాధించాలనిపించే
అందమైన ఆహార్యం

మాటలు నేర్చిన
మనసులు దోచే ముగ్ధత్వం

కల'వరాలను' కలత పరిచే
కనికట్టు ఆమె సొంతం

గుండె నిండుగా మిగిలిపోయే
చివురాకుల సున్నితత్వం

నిత్య యవ్వనిగా
జీవించాలన్న ఆరాటం

కోరికల కొలిమిలో
కాలిపోయిన కాంక్షల వలయం

వెరసి ముగిసిన
మరో సినీ విచిత్రం

ముట్టుకుంటే పగిలిపోయే
గాజుబొమ్మ జీవితం...!!

26, ఫిబ్రవరి 2018, సోమవారం

గెలుపు కోసం...!!

తెలుగు లోగిలి పేర్ల శ్రీనివాసరావు గారు, మల్లెతీగ కలిమిశ్రి గారి ఆధ్వర్యంలో బిక్కి కృష్ణ గారి సారధ్యంలో జరుగుతున్న సహస్ర కవి సమ్మేళనంలో నేను ఓ బిందువునైనందుకు చాలా సంతోషంగా ఉంది. ఎందరో పెద్దలు వ్యయ ప్రయాసలకోర్చి నేను పుట్టిన గడ్డను పావనం చేస్తూ దివిసీమను కవిసీమగా మార్చిన ప్రతి ఒక్కరికి నా పాదాభి వందనాలు.

కలల దుఃఖాన్ని మోస్తూ
సాగుతోంది జీవిత పయనం

అలల ఆటుపోట్లకు తడుస్తూ
మిగిలిపోతోంది కడలి తీరం

వేదనల రోదనలను భరిస్తూ
ఆశ నిరాశల్లో కొట్టుమిట్టాడుతోంది జీవం

మౌనాల్లో మాటలను దాచేస్తూ
మనసు మోహాన్ని కట్టిపడేస్తోంది హృదయం

క్షణాల కాలాన్ని గుప్పిట బంధించేయాలంటూ
ఆరాటాల పోరాటంలో పడి వాస్తవంలో అలసిపోతోంది అంతరంగం

గెలుపు కోసం నిత్యం రణం చేస్తూనే ఉంది
ఓటమిని ఒప్పుకోలేని అహం...!!  

23, ఫిబ్రవరి 2018, శుక్రవారం

కొన్ని....!!

కొన్ని మౌనాలింతే
కనులతో మాటాడేస్తూ
మనసును పరిచేస్తూ

కొన్ని బంధాలింతే
వెంట పడుతూ వేధిస్తూ
గతజన్మ సంబంధాలుగా

కొన్ని సంతోషాలింతే
చిరునవ్వులొలికిస్తూ
అనుకొని అతిథులుగా

కొన్ని అక్షరాలింతే
శరాలుగా మారుతూ
శాపాల శాసనాలు లిఖిస్తూ

కొన్ని స్నేహాలింతే
విడదీయలేని సాన్నిహిత్యాలుగా
వదలలేని పాశాలుగా

కొన్ని  జీవితాలింతే
బతుకు అర్ధం తెలియకుండా
ఏకాకుల్లా బతికేస్తూ....!!

ఆకాశం అవతలి వైపుకి....!!

                                     
              ఆకాశానికి అవతలి వైపున ఏముందోనని మనల్ని కూడా ఒకింత ఆలోచింపజేయడానికి సమాయత్తమైన రసాయన శాస్త్ర అధ్యాపకులు శ్రీ జమ్ములమడుగు భవభూతి శర్మ గారికి ముందుగా నా అభినందనలు. ఆకాశానికి ఒక వైపు జీవితాన్ని పరిపూర్ణంగా అనుభవించిన శర్మగారు ఆకాశానికి మరో వైపున ఏముందో చూడాలన్న జిజ్ఞాసతో తన అనుభవాలను, భావాలను, అభిప్రాయాలను మన ముందుకు తీసుకు రావడానికి చేసిన కవితా ప్రయత్నమే ఈ "ఆకాశానికి అవతలి వైపుకి" కవితా సంపుటి ముఖ్యోద్దేశ్యం.
             ఆత్మ దర్శనం కోసం నిత్యాన్వేషణ చేసి పరమానందం కోసం మనిషి తనకు తానుగా పొందవలసింది జ్ఞాన యోగమని చక్కని అలతి పదాల్లో వివరించారు. అక్షరాల అక్షయాన్ని కలం బలంతో మాటల వీణలు మ్రోగిస్తూ తన కవితలను ఆ నుండి అం, అఃలతో సాగించి అమ్మానాన్న, బంధాలు, బలహీనతలు,  అనుబంధాలు,సమానతలు, అసమానతలు, నిత్యావసరాలు, చెత్తబుట్ట, చిగురుటాకు,.. ఇలా ప్రకృతిలోని ప్రతి సాధనాన్ని, సున్నిత అంశాలను తనదైన ప్రత్యేక శైలిలో అక్షరాలను అందంగా పదాల్లో పొందు పరచి మన ముందుంచారు. 
               జనన మరణాల తరువాత ఏమిటి అన్న సందేహానికి పరిపూర్ణ జీవితాన్ని చూసిన జమ్ములమడక భవభూతిశర్మ గారి "ఆకాశం అవతలి వైపుకి" కవితాసంపుటి ఓ చక్కని సమాధానం అవుతుంది.  ఆత్మ దర్శనం కోసం అన్వేషించే నిత్యాన్వేషణలో జ్ఞానయోగ మార్గానికి సాధన, పరమానందాన్ని పొందడమే మోక్షమని సరళ పదాల్లో చెప్పడమే ఓ తార్కాణం.
                  ఆటపాటల పసితనాన్ని ఆది అక్షరం ఆ తో మొదలు పెట్టి పదాలు, కవితలు, రచనలతో పుస్తకాలుగా మలిచి బడి, గుడి, పండుగలు, పద్ధతులు, ప్రామాణికాలు, కుటుంబం, ఆరాటం, పోరాటం వెరసి జీవితాన్ని మనకు చూపే ఎన్నో కవితలు ఈ సంకలనం నిండా మనకు కనిపిస్తాయి. ప్రక్రుతి, పర్యావరణం, మట్టి, మనసు, అంతరంగం, కాలం, పురాణాలు, ఆధునికత, విశ్వ పరిణామ క్రమం అన్ని కలిపి మరణానికి ఆవలి వైపుననున్న మరో ప్రపంచం ఏమిటన్నది తెలుసుకోవాలన్న ఆరాటాన్ని పరమాత్మ అంతరిక్ష చైతన్యంలో విశ్వరూప అద్భుత అంతరిక్ష విజ్ఞాన శాస్త్ర కృతిని పరమాత్మ ఆకృతిని ఆవిషరించడం నిజంగా ఓ అద్భుతమే. ఇది "ఆకాశం అవతలి వైపుకి" ఒక వైపునే జీవితం.
                ఇక రెండో వైపున ఏముందనేది శర్మ గారి మాటల్లోనే చూద్దాం. గమ్యం తెలియని జీవన ప్రయాణాన్ని ఆత్మసాధనలో అనంత విశ్వాన్ని, విశ్వ పరిణామక్రమంలో ప్రకృతిలో జరుగుతున్న మార్పులను జీవితానికి వైజ్ఞానికి శాస్త్రానికి, మనకు తెలియని విశ్వా చైతన్యానికి అన్వయిస్తూ అంతరిక్షాన్ని, ఆ వింతలను తన భావాల్లో మనకు చూపి మనలో సరికొత్త ఆలోచనలు రేకెత్తించే ప్రయత్నం చేశారుమేథస్సుకు అంతు చిక్కని నిగూఢ శక్తిని అక్షరీకృతం చేయడంలో కృతకృత్యులయ్యారనే చెప్పవచ్చు.
                  ముఖపుస్తక పరిచయమే అయినా అభిమానంగా ఆదరించే శర్మగారు ఈ "ఆకాశం అవతలి వైపుకి" కవితాసంపుటికి నన్ను నాలుగు మాటలు రాయమనడం మహద్భాగ్యంగా భావిస్తూ ... మరిన్ని కవితా సంపుటాలు వెలువరించాలని కోరుకుంటూ.. మనఃపూర్వక అభినందనలతో ...   
                                                                                               మంజు యనమదల 
                                                                                                   విజయవాడ 
          


22, ఫిబ్రవరి 2018, గురువారం

స్వోత్కర్ష ఎక్కువైతే...!!

నేస్తం,
         మన గొప్పలు మనం చెప్పుకుంటే తప్పు లేదు కానీ, ప్రతి ఒక్కళ్ళ మీద పడి ఏడవడం ఎంత వరకు సబబో విజ్ఞులే చెప్పాలి. భాషని, భాషలోని లోతుపాతుల్ని అవపోసన పట్టిన వాళ్ళు కూడా ఎదుటివారిలో తప్పుల్ని ఎట్టి చూపరు, సున్నితంగా చెప్తారు. నాలుగు అక్షరాలూ రాయడం వచ్చింది కదా అని ఎవరిని పడితే వారిని అంటుంటే ఎదురుదెబ్బలు తప్పవు. గొప్పదనం మనం ఆపాదించుకుంటే రాదు. వ్యక్తిత్వం అనేది ఉంటుంది ప్రతి ఒక్కరికి దానితోనే మనకు విలువ వస్తుంది. నోటి దురుసుదనంతో మనం ఎంత గొప్పవాళ్ళమైనా ఆ గొప్పదనం తుడిచిపెట్టుకు పోతుంది.
       అక్షరాలకు కూడా అధికారాన్ని, హోదాను, డబ్బుతో కొలుస్తూ కులాలను విరివిగా ఆపాదించేస్తున్న రోజులివి. మంచి చెడు అన్ని చోట్ల ఉంటుంది, అందరిలో ఉంటుంది. అందుకని అందరిని ఒకే గాటిన కట్టేయడం కూడా సరి కాదు కదా. నాలుగురాళ్లు వెనకేసుకోవచ్చుకాని నలుగురి నోళ్లు కొట్టి సంపాదించడం కాదు. నీతులు చెప్పడం చాలా సుళువు కానీ ఆ చెప్పే నీతులలో ఒక్కటైనా పాటించడం కనీస బాధ్యత అని మనలో ఎందరం అనుకుంటున్నాం. నలుగురి గోడల మీద నుంచి నాలుగు నాలుగు ముక్కలు సేకరించి అన్ని కలిపేసి మన సొంతమే అని మన గోడ మీద పెట్టేసుకుంటే మనమేమి మంచివాళ్ళం అయిపోము, మన బుద్ది తెలియనంత వరకే మన ఆటలు, ఒకసారంటూ మన ఊసరవెల్లి రంగులు బయటపడ్డాక జీవితంలో మన మొఖం ఎవరు చూడరు. ముఖ్యంగా స్నేహాలకు, అనుబంధాలకు విలువలనిచ్చే కొద్దిమంది అస్సలు దగ్గరకు కూడా రానివ్వరు. మన చిల్లర వేషాలు తెలియనంత వరకే మన ఆటలు సాగేది. ఫంక్షన్లు, పార్టీలు చేసి డబ్బులు ఎగ్గొట్టే రకాలు, మన ముందు ఒకలా నటించి, మన వెనుక అవాకులు చెవాకులు వాగుతూ మన కొంపల్లో చేరి మనల్ని వాడుకుంటూ మరో నాలుగు ఇళ్లల్లో నాలుగు రకాలుగా గడుపుతుబతికే బతుకులు, నేపద్యాలంటూ వల్లె వేస్తూ నలుగురి దగ్గరా నాలుగు మాటలు చెప్పి డబ్బులు దండుకుని ఎదుటివారిలో తప్పులు వెదుకుతూ బతికేసే జనాలు, స్నేహం ముసుగులో నయవంచన చేసి పదిమంది దగ్గరా కాసిన్ని కన్నీళ్లు ఒంపేస్తే మంచితనం వచ్చి పడిపోదు. ఇలాంటి వాళ్లకు శూన్యం కూడా చుట్టమై రావాలంటే భయపడుతుంది.
       ఏంటో నేస్తం చాలా చెప్పాలని ఉన్నా ఇన్ని రోజులు నిస్తేజంగా ఉండిపోయాను. ఇంకా బోలెడు చెప్పాలనే ఉంది కానీ ఇప్పటికే నా మీద కారాలు మిరియాలు నూరే వాళ్ళు ఎక్కువై పోయారు. మరోసారి మరిన్ని కబుర్లతో ... !!  

ప్రియ నేస్తానికి పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు...!!

స్నేహం అంటే నిర్వచనం నాకు తెలియదు కాని ఆ స్నేహం ఎలా ఉంటుందో మాత్రం తెలుసు.  అచ్చు మా రమణిలా.  1981 లో మెుదలైన మా చెలిమి ఇప్పటికి అలానే ఉంది.  అవసరాలకు స్నేహం ముసుగు నటించే నయ వంచనల్లో ఇలా కొన్ని స్నేహానుభూతులు మలయమారుతాలై సృశిస్తూ మనసులను ఆహ్లాదంగా ఉంచుతున్నాయి.  నా ప్రియ నేస్తానికి పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు...

21, ఫిబ్రవరి 2018, బుధవారం

జీవన 'మంజూ'ష (8)..!!

నేస్తం,
        ఏమిటో ఈ హడావిడి జీవితాలు. ఎక్కడ చూసినా అంతులేని అగాధాలు పరుచుకున్న అనుబంధాలు, అర్ధం కాని సంబంధాలు కాన వస్తున్నాయి. నేటి మన వివాహ వ్యవస్థ చాలా బలహీన పడిపోవడానికి కారణాలు చాలా ఉన్నాయి. ఒకప్పుడు బరువు బాధ్యాల నడుమ భార్యాభర్తలు కీచులాడుకున్నా తమ ఉన్న బంధాలకు బద్ధులై సరిపెట్టుకునేవారు. ఇప్పటి రోజుల్లో సామాజిక మాధ్యమాల పుణ్యమా అని మంచిని మరచి చిన్న చిన్న మాట పట్టింపులకే తమతో పెనవేసుకున్న అనుబంధాలను వదలి వేయడానికి క్షణం కూడా ఆలోచించడం లేదు. ఖరీదైన విలాసవంత జీవితాల వైపు మొగ్గు చూపుతూ క్షణిక సుఖాల కోసం జీవితాలను అధఃపాతాళంలో పడవేసుకుంటున్నారు. వ్యక్తిత్వాలకు విలువ లేకుండా డబ్బుకు దాసోహమౌతున్నారు. వివాహ బంధమనే కాకుండా కుటుంబ వ్యవస్థ చిన్నాభిన్నమై పోవడానికి ఈ సామాజిక మాధ్యమాలు చాలా దోహద పడుతున్నాయి. మనం కోరుకుంటున్న మార్పు ఇదేనా..?
       మన చుట్టూ ఉన్న ప్రతి అనుబంధంలోనూ నిజాయితీ ఉండాలని అనుకోవడంలో తప్పు లేదు, కానీ మనం ఎంత వరకు నిజాయితీగా ఉంటున్నామని మనస్సాక్షిని ప్రతి ఒక్కరు ప్రశ్నించుకుంటే మనం కోరుకుంటున్న మార్పు మనతోనే మొదలౌతుంది. అనుబంధాలను వ్యాపారంగా మార్చుతున్న కొందరు తమకంటూ కనీసం ఒక్క కన్నీటిచుక్కను కూడా మిగుల్చుకోలేరు. అధికారం, డబ్బు, హోదా ఇవేవి అనుబంధాలను, మానవతా విలువలను మనకు ఆపాదించలేవు. ప్రతి మనిషికి వ్యక్తిత్వం చాలా విలువైన ధనం. అది లేని నాడు కోట్లు ఉన్నా గుణానికి పేదవారే. తమ చుట్టూ ఎందరున్నా ఎవరు లేని ఏకాకుల్లా మిగిలిపోతారనడంలో ఏమాత్రం సందేహం లేదు.  కొన్ని వేల జీవితాలు అసంతృప్తిలో నలిగిపోతూ త్రిశంకు స్వర్గంలో తేలుతున్నాయనడానికి మన చుట్టూ ఉన్న నిదర్శనాలు చాలు. మనకు లేని సంతోషం ఎదుటివారికి ఉందని  ఈర్ష్య పడితే పెద్దలు చెప్పిన మాట గుర్తుకు తెచ్చుకోవడమే " ఒకళ్ళకి పడి ఏడిస్తే ఒక కన్ను.."  సామెత మనకు నిజమై పోతుంది.  ప్రపంచంలో డబ్బు, హోదాతో గెలవలేనివి కొన్ని ఉంటాయని మనము గుర్తెరిగి నడుచుకుంటే రేపు పోయినప్పుడు మోయడానికి నలుగురు దొరుకుతారు, లేదా... ఆ నలుగురే కాదు కన్నవాళ్ళు, కడుపున పుట్టినవాళ్ళు కూడా అసహ్యించుకునే బ్రతుకై పోతుంది. ..!!                                                                                                                                                                        ఇప్పటికి ఈ ముచ్చట్లకు సశేషం....         

ఈ నెల మల్లెతీగలో లో నా ఆర్టికల్...                              

19, ఫిబ్రవరి 2018, సోమవారం

త్రిపదలు....!!

1.  కొన్ని మౌనాలింతే
కనులతో మాటాడేస్తూ
మనసును పరిచేస్తూ.... !!

2.  పంజరం నుండి పయనం
వింతల పుంతల విశ్వంలోనికి
స్వేచ్ఛా విహంగాలై...!!

3.  చీకటి రంగును పులుముకుంటూ
వెన్నెల వర్ణానికి అడ్డుపడాలని
గ్రహణపు ప్రయత్నమే ఎప్పుడూ...!!

4.  మూసిన రెప్పల చాటున
రాలిన స్వప్నాలను
మెలకువలోఏరుకుంటున్నా...!!

5.   తప్పని పరిస్థితిలో
నెలవు వదలిన చినుకు
అన్యాక్రాంతం కాబోయింది

6.  అక్షరాలెలా ఒంపులు తిరుగుతున్నాయెా చూడు
నీ చేతిలో చిక్కినందుకేమెా
ఇలా నవరసాలొలకబోస్తున్నాయి...!!

7.  మనసును దాయలేనివి
నా అక్షరాలు
మౌనానికి మాటలు నేర్పుతూ....!!

8.  తల్లడిల్లే తలపులు
మది వాకిట నిలిచినా
అక్షరాలకెంత ఆదరణో అక్కునజేర్చుకోవడానికి...!!

9.  ఆశల విహంగాలకు
ఆశయాల ఊతమిచ్చి
ఆచరణలో పయనించేదే కవి(త)త్వం...!!

ద్విపదలు..!!


1.  నీటి మీది రాతలంతే
తేలిపోతూ చులకనౌతున్న బంధాలై..!!

2.  కొన్ని మాటలంతే
మరువలేని బాసలుగా...!!

3.  మనసు మాట్లాడేస్తోంది
జీవితంలో నిర్మలత్వానికి ఓ అర్ధాన్నిస్తూ...!!

4.  నైతికత ఇస్తుందేమెా
జీవితానికి ఆత్మతృప్తిని..!!

5.  వరాలన్నీ నావే
వసంతమై నువ్వు నన్ను చేరితే...!!

6.  వర్ణాలంతటా వయ్యారాలే
హరివిల్లుకు అందుకే అన్ని అందాలు...!!

7.  కాలానికి ధీటుగా జవాబిస్తూ
మనోనిబ్బరంతో క్షణాలను ఒడిసిపడ్తూ...!!

8.  నిశ్శబ్దం నవ్వుతోంది
ఏ తలపు కదిలిందో మరి....!!

9.  మనసు సహకరించడం లేదు
మౌనసమీక్షలన్నీ నీతోనే నిండుకున్నాయని...!!

10.  మనసును గెలిచిందిగా
ఓడిన మౌనం నీ మాయకులోనై...!!

11.   నమ్మకమే నీవయ్యావు
        సమస్య వీగిపోతుంటే....!!

12.   మనసు మౌనమైంది
మాటలన్నీ నీవయ్యాక...!!

13.   ముడి విడివడదు
మాట మౌనం మనమని నీవంటే..!!

14.  ఎందరికో విశేషాన్నైన నేను
నీకెందుకు సశేషంగా మిగిలిపోతున్నానో...!!

15.   ముగింపు అవసరం లేని కథ
తరగని చెలిమికి అక్షయమైన పాత్రలుగా...!!

16.  అక్షరానికి ఎప్పుడూ ముచ్చటే
నిన్ను తనలో చూసుకుంటానని...!!

17.  భావాల బంధనాలన్నీ విడిపోయాయి
స్వేచ్ఛావిహంగాలైన అక్షరాల ధాటికి...!!

18.  విచ్చుకుందో వేకువ
మలిరాతిరి మధుర సంతసాలను వెంటేసుకుని....!!

19.  నిమజ్జనం చేసినా మళ్ళీ పుడుతోంది
నేనే నీవుగా మారిన జ్ఞాపకమైనందుకేమెా..!!

20.  ఆనందం ఆర్ణవమైంది
అద్దంలో నాలో నిన్ను చూస్తూ..!!

21.  మనదైన అంతరంగం
అంతరాలకు అందకుండా...!!

22.  చెదిరిన మనసొకటి
నా అనే ఆనవాళ్ళకై వెతుకుతూ...!!

23.   వసంతం వలసెళ్ళినట్లుంది
మరో ఉగాదికైనా వస్తుందో రాదో...!!

24.  ఓ క్షణం చాలదూ
మమతల మాధుర్యాన్ని పంచడానికి...!!

25.  గాయమూ గోప్యమైంది
మాటల గారడిలో మునిగిన మదికి... !!

26. దాయాల్సింది ఏముంది
నేను నువ్వు ఒకటిగా మారినప్పుడు...!!

27.  విశేషంగా మిగిలిపోదామిలా
సశేషాలను చెరిపేస్తూ..!!

28.  మనసులోని మమతను చూస్తున్నా
మౌనానికి మాటలను అలంకరిస్తూ...!!

29.  మాటలు మర్చిపోవాలనుకుంటున్నా
గాయాలను మాన్పుకోవాలని....!!

30.  గేయాలైన గాయాలే అన్నీ
గమనం మరచిన మదిలో....!!

18, ఫిబ్రవరి 2018, ఆదివారం

ఏక్ తారలు...!!

1.  ప్రతి క్షణము పున్నమే_కనుల ఎదుట నీవుంటే... !!

2.  మనసు చిత్తరువులే అన్నీ_మంజువాణి మనోభావాలుగా...!!

3.  గోదారి గలగలలే మనసంతా_నీ స్నేహారాధన సవ్వడికి....!!

3.   స్వరజతులుగా సాగుతున్నాయి_గోదారి గంగమ్మ పరవళ్ళ ఉరవళ్ళు...!!

4.   నిస్తేజమౌతున్న అనుబంధాలు_కపట స్నేహాల పాలబడి..!!

5.  చీకటింటికి చుట్టాలొచ్చారు_నిశ్శబ్దానికి వరసలు కలుపుతూ..!!

6.  తడిసిన కన్నుల్లో వి రిసింది_నిశ్శబ్దరాగంలో ప్రేమ మెరుపు...!!

7.   ఆలాపనలన్నీ నీతోనే ముడి పడ్డాయి_మనసు మౌనాలను చిత్తగిస్తూ...!!

8.  మనసు మురిసింది నీ స్నేహానికి_మమతలను అల్లుకుంటూ...!!

9. మనసులొక్కటైన చెలిమి_మది నిండిన జ్ఞాపకాల చిరునామాతో...!!

10.   జీవితం తెరచిన పుస్తకమే_చూడలేని కాగితాలెన్నో దానిలో...!!

11.  నిశ్శబ్దంలోనూ శ్లేషలే_మన ఆంతరంగికాలను అక్షరబద్దం చేస్తూ....!!

12.  మర్మాలెన్నున్నా కలిసిన మనసులే_అరుదైన చెలిమి నీడలో...!!

13.  శకలాలన్నీ ఏరుకుంటున్నా_ముక్కలన్నీ పేర్చి జ్ఞాపకంగా పదిలపర్చుకుందామని...!!

14.   వ్యాపకాలన్నీ నీతోనే_జ్ఞాపకాలకు తావు లేకుండా...!!

15.   చెలిమి స్వచ్ఛమైనదే_మనసుకు మాలిన్యమంటనంత వరకు..!!

16.  ఆంతర్యానికెంత ఆనందమెా_జనించే ప్రతి భావనలోనూ నీవుంటుంటే...!!

17.  మౌనం మనదైంది_అంతరంగాలోకటైన వేళ...!!

18.   అతిశయమే మనసుకి_విడిపోనిది మన స్నేహమని...!!

19.  కలలన్నీ కల్లలే_విలువలేని అనుబంధాల ఆటల ముందు...!!

20.  మూడుముళ్ళెప్పడూ ముచ్చటైనవే_అర్ధాంతరపు బంధాలకు కనువిప్పు కలిగిస్తూ...!!

21.   కల కల'వరిస్తోంది'_మెలకువలో మరవద్దని..!!

22.  సశేషాలన్నీ విశేషాలే_శ్లేషలను మిగిల్చేస్తూ...!!
23.  మకరందమూ మత్తెక్కించే మధువే_అక్షరాలకు భావాల లేపనమై...!!

24.  పెదవంచున చిరునవ్వవుతావా_పరితపించే మనసుకు సాంత్వనగా...!!

25.   ఓటమితో వాదిస్తున్నా_గెలుపు చిరునామా నీవని చెప్తూ...!!

26.   విస్మయానికీ అచ్చెరువే_విశేషణమైన నీ పద విన్యాసానికి...!!

27.  జ్ఞాపకాలన్నీ మనవే_విడివడని మన చెలిమికి ప్రతిరూపాలై....!!

28.  మౌనమే అక్షరమైంది_కాగితాన్ని కలలతో నింపేద్దామని...!!

29.   వాడినా పరిమళాలే అనునిత్యం_కాలాన్ని మెాసుకెళ్తూ మిగిలిన జ్ఞాపకాలు...!!

30.   గతానికి భయమెక్కువ_వర్తమానంతో రాజి పడలేక...!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

కబుర్లు కాకరకాయలు © 2008. Template Design By: SkinCorner