14, ఆగస్టు 2018, మంగళవారం

మరో స్వరాజ్యమెప్పుడో..!!

స్వరాజ్యమా నువ్వొచ్చావట
నీ చిరునామా కాస్త చెప్పవూ

రాజకీయాల మత మౌఢ్యాల
గుప్పిళ్ళలో దాగున్నావా

కులాల కార్చిచ్చుల్లో పడి మగ్గుతూ
అస్పృశ్యతకు అందుబాటులోనున్నావా

మువ్వన్నెల రంగులకు ముక్తాయింపుగా
గగనానికి ఎగురుతున్న సీతాకోకచిలుకల్లో చేరావా

మూడుకాళ్ళ ముదుసలివైనావని చేష్టలుడిగి మంటగలుస్తున్న మానవత్వంలో దాగుండిపోయావా

తరాలు మారుతున్నా తరగని
అంతరాల నడుమ తల వంచుకుంటున్నావా

రెపరెపలాడుతున్న ఆశల రెక్కల్లో
వెతికి వెతికి వేసారిన జీవితాలకు మరో స్వరాజ్యమెప్పుడో..!! 

12, ఆగస్టు 2018, ఆదివారం

ఏక్ తారలు...!!

1.   అవుననక తప్పదు మరి_మాటనో మౌనాన్నో మన్నించి...!!

2.  మన్నింపు అలంకారమే మదికి_రాలిన జ్ఞాపకాల్లో మౌనం నిక్షిప్తమైతే...!!

3.  అనుబంధమెప్పుడూ ఆనందమే_జ్ఞాపకాల స్పటికాలు పగలనంత వరకు..!!

4.  తుడవనలవి కాని తడే_ఈ తడియారని స్వప్నాలన్నింటా ...!!

5.  కలతాక్షరాలు అక్షయమైనాయి_మనసు కన్నీళ్ళలో తడుస్తూ...!!

6.   మనోనేత్రం ఎర్రనైంది_గాయం జ్ఞాపకాల రుధిరాన్ని స్రవిస్తుంటే...!!

7.   శిలాక్షరమై నిలిచిందో చరిత_నిలువెత్తు వ్యక్తిత్వానికి నిదర్శనంగా...!!

8.  కలలో వర్షమనుకున్నా_కన్నీరొలికిందని తెలియక...!!

9.   మౌనానికి మాట ఇవ్వలేను_గాయాలను పలకరించనని...!!

మనమే పెంచి పోషిస్తున్న విష వృక్షాలు...!!

నేస్తం,

    రాంకులు, మార్కులంటూ.. ఐఐటిలు, ఎన్ఐటిలంటూ మనమే పెంచి పోషిస్తున్న కార్పొరేట్ విద్యా సంస్థలు అహంకారంతో నైతిక విలువలు లేకుండా చేస్తున్న అకృత్యాలు చూస్తూ కూడ పిల్లలను ఆ స్కూల్ మాన్పించలేని దుస్థితి మనదైనందుకు సిగ్గు పడుతున్నాను. 9 వ తరగతి వరకు ఆ స్కూల్ లో చదువుకున్న పిల్లలను స్కూల్ వారి పర్సెంటేజ్, పేరు కోసం పిల్లలపై సవాలక్ష తప్పులు రుద్ది వాళ్ళను బయటకు పంపేయడం ఎంత వరకు సమంజసం...?
   నియమాలు, నీతులు పిల్లల వరకు పరిమితం చేస్తూ తను మాత్రం సమయ పాలన పాటించని పిన్స్ పాల్, ప్రతిదానికి పిల్లలపై శాడిజం చూపుతున్న క్లాస్ టీచర్స్ చాలామంది ఈ కార్పొరేట్ స్కూల్స్ లో ఉన్నారు. స్కూల్ అనే కాదు కాలేజ్ లలో కూడ ఇదే పరిస్ధితి కనిపిస్తోంది. బాగా చదువుకున్న విద్యార్ధినికీ తప్పని లెక్చరర్ల హెరాస్మెంట్. ఫస్టియర్ కాలేజ్ సెకండ్ వచ్చి కూడ చదువు మానేసిందంటే తప్పు ఎవరిది. అధికారం అండదండలున్న కార్పొరేట్, ప్రైవేట్ వ్యవస్థలు నైతిక విలువలు మర్చిపోయి ప్రవర్తిస్తున్నారనడానికి ఇంతకన్నా సాక్ష్యాలు అవసరం లేదనుకుంటా. ఈ విషపు నైజాలను మనమే పెంచి పోషిస్తున్నాం. మనం మారేదెన్నడో.. మరి ఈ వ్యవస్థ మారేదెన్నడో...!!

11, ఆగస్టు 2018, శనివారం

కాదని అనగలరా..?


పురాణాలు, ఇతిహాసాలు మనం చూస్తున్నా, చదువుతున్నా వాటిలోని పాత్రలు మన నిత్య జీవితంలో తారసపడుతూనే ఉంటాయి. అలాంటి పాత్రల్లో అతి ముఖ్యమైన పాత్ర మహాభారతంలో శకుని. శకుని  లేనిదే మహాభారత యుద్ధం లేదని మనకందరికి తెలుసు. పగ, ప్రతీకారం కోసం బంధాలను, బంధుత్వాలను మరిచి మెాసాలు,మాయలు చేసి సోదరి వంశాన్ని నిర్వీర్యం చేయడానికి కపట ప్రేమను ప్రదర్శించిన వైనం మనందరికి విదితమే. అలాంటి కలియుగ శకునులు చాలామంది తారసపడుతూనే ఉన్నారు మన ఇళ్ళలో  కూడా. కాదని మీరెవరైనా అనగలరా?

9, ఆగస్టు 2018, గురువారం

జీవన "మంజూ"ష (ఆగస్ట్)

నేస్తం,
         రోజులు గడిచి పోతుంటాయి జ్ఞాపకాలను వెంటేసుకుని. మనుష్యులు దూరమైనా, బంధాలు భారమైనాకొంతమంది మాత్రం గతాన్ని గుర్తుచేసుకుంటూ ఉంటారు అప్పుడప్పుడైనా మనస్సాక్షికి విలువనిస్తూ. మనసే లేని వారికి మనస్సాక్షితో పనిలేదనుకోండి అది వేరే సంగతి. కొద్దిరోజుల పరిచయాన్ని కూడా జీవితాంతం గుర్తుంచుకునే స్నేహాలు కొన్నైతే, అవసరానికి అయినవాళ్ళని వాడుకుని, వాళ్ళ జీవితాలను తమ శక్తి మేరకు నాశనం చేసి, కనీసం మాటలకు కూడా దూరంగా బతికేస్తున్న ఎందరో ఆత్మీయులు, మరెందరో రక్త సంబంధీకులు నేటి మన సమాజంలో. తోబుట్టువులను తమ ఎదుగుదలకు పావులుగా మార్చుకుని, కష్టంలో అండగా నిలువలేని పెద్దరికపు అహాలు, తామే పైన ఉండాలనుకునే చిన్నవారి కుతిత్సపు నైజాలు ఇలా రకరకాల మనస్తత్వాలు మనకు తారసపడుతూనే ఉన్నాయి జీవితమనే ఈ కాలచక్రంలో.
       దశాబ్దాల కాలంలో శతాబ్దాల చరితను చూపించిన ఘనులు కొందరైతే, ఆ అనుభవాలకు తట్టుకోలేని జీవితాలు జీవకళను కోల్పోయి బతికున్న శవాలుగా మిగలడం మనం రోజు చూస్తున్న ఎన్నో బతుకులే అందుకు సాక్ష్యం. శారీరక హింసకు కూడా కఠినశిక్షలు లేని మన రాజ్యాంగంలో సాక్ష్యాలు చూపెట్టలేని ఈ మానసిక క్షోభలకు ఏపాటి శిక్షలుంటాయనేది జగమెరిగిన సత్యమే. ఈ మధ్యన సామజిక మాధ్యమాల ప్రాచుర్యం పెరిగిపోయాక సమాజ ఉద్ధరణకు మేము సైతం అంటూ ఎంతోమంది బయలుదేరారు. ఇంట్లో మొగుడు / పెళ్ళాం, పిల్లలను కనీసం మాటమాత్రమైనా పలకరించరు కానీ సామాజిల మాధ్యమాలలో సత్సంబంధాల కోసం అందరితో మంచిగా నటిస్తూ క్షేమసమాచారాలు కనుక్కుంటూ, మీ మేలుకోరేవారం, మీ అభివృద్ధిని మాత్రమే ఆకాంక్షిస్తున్నాం అని ప్రతి ఒక్కరికి చెప్పేస్తూ బతికేస్తున్నారు.
      ఎవరు చేసిన చేసిన తప్పులకు వారికి ఎప్పటికైనా శిక్షలు పడక తప్పవనుకుంటూ భగవంతునిపై భారాన్ని వేసి బతికేద్దామనుకున్నా, తప్పుల మీద తప్పులు చేస్తూ పెద్దరికమనే ముసుగును ధరించి అనుబంధాలను అల్లరిపాలు చేస్తూ, ఆపదలో ఆదుకోలేని అహంకారపు, దిగజారిన వ్యక్తిత్వాలకు కొమ్ము కాస్తున్న భగవంతుని నిందించలేక తమలో తాము నలిగిపోతూ రక్త సంబంధాలకు విలువనిస్తూ, మారలేని మనసుల అంతర్మధనం అక్షరీకరించలేనిది. అంతరించి పోతున్న అనుబంధాల నడుమ నలిగిపోతున్న ఎన్నో మనసుల వ్యధలు కనుల ముందు తారాడుతున్నా ఏమి చేయలేని అసమర్ధపు జీవితాలై నలుగురితోపాటు మనమూ మనుష్యుల్లా బతికేద్దాం మరి.



ఇప్పటికి ఈ ముచ్చట్లకు సశేషం.... 

సగం తెగిన చంద్రుడు సమీక్ష...!!

                    " మనసు ఆకాశ కాన్వాసుపై అక్షర చంద్రుడు ఈ సగం తెగిన చంద్రుడు "
                  వైద్య రంగంలో తనకంటూ ప్రత్యేకతను ఏర్పరచుకుని, సాహిత్యం, సంగీతం ప్రవృత్తిగా ఎంచుకుని ఎన్నో అవార్డులు, సన్మానాలు పొందిన డాక్టర్ యశోద పెనుబాల " సగం తెగిన చంద్రుడు " పై నాలుగు మాటలు. 
              చిన్ననాటి నేస్తమైన అక్షరమూ, మధ్యలో వచ్చి చేరిన భావానికి స్నేహం కలవకపొతే తన కవిత్వం ఒంటరిదైపోతుందని మనస్ఫూర్తిగా తానూ ఓ అక్షరాన్నే అని నేనో అక్షరాన్నై అన్న కవితలో భావయుక్తంగా ఏకాంతంలో కవిత్వ దోసిలిలో అక్షరభావాల జాబిలిని మనకు అందిస్తారు. హృదయానికి కుంచె కట్టి చిత్రించిన అక్షర నక్షత్రాలను స్పృశించడం, గుండె తడిని అద్ది రాసే అక్షరాలను ఎన్ని సార్లు తడిమి చూసుకుంటానో అని ఓ అద్వితీయ భావాన్ని తడి సవ్వడి తాకిన చోట కవితలో వర్ణిస్తారు. ఒకానొక అవ్యక్త స్థితిలో నిశ్శబ్దాన్ని, కలలను, ఉక్రోషాన్ని ఎలా అమృతమయ ఘడియలుగా మార్చుతున్నాయో అంటూ మనలను ఏవో ఊహాలోకాలకు తీసుకు వెళతారు. గడిచిన కాలాలు కవితలో చతికిలబడ్డ యుగాల ఓటమి విశ్వ రహస్యాలను వెలికి తీసి గెలుపుని అందిస్తుందేమోనంటారు. ఆశవి కాకుండా ఆశయానివై తోడుంటావా అని నాలోని ఆశయానివైలో అడుగుతారు. కాలం కన్నుల్లో కొత్తగా నేర్చుకునేది ఏముంది అని కష్టాలకు, కన్నీళ్లకు చేరువగా భావజాలమని చెప్పడం బావుంది. మనసొక ఆకాశమై, అవును..తానొంటరివాడే, నా జీవన వృక్షం కవితల్లో జ్ఞాపకాల గురుతులు, నమ్మిన సిద్ధాంతాలకు నిలబడే మనిషి ఒంటరేనని, ఓ నిరీక్షణలో వేదనను సున్నితంగా చెప్పడం అభినందనీయం. డాక్టర్స్ డే మెస్సేజ్ కవితలో వైద్యానికి సరికొత్త భాష్యం చెబ్దామంటారు. చేతులు చాచిన స్నేహం, పూల ఊయల కవితల్లో ఆర్తిగా ఆలపించే స్నేహరాగాలు వినిపించారు. అర్హత లేని అందలాలకు విలువ లేదని పోటీలేని విజయం గెలుపు కాదని ఏది గెలుపు లో ప్రశ్నిస్తారు. ప్రణయ కావ్యానికి పూల వానతో శ్రీకారం చుట్టి నీవే నా అందం, ఆనందం అంటూ సాగిపోదామా జీవిత పయనంలో తోడూ నీడగా అంటారు. మౌన రాగాలు, గుండె తీగల్లో నాదాలు నీ ప్రేమ గీతమంటూ తలపుల ఆలాపనల గమకాలను, కల్లోలిత కంటి ఆద్రతలను, చిరు మందహాసాల స్వప్నాల జాడలను వెదకడం.. ఇలా అందమైన ప్రేమ భావాలను ఈ కవితల్లో ఒంపేశారు. యుద్ధం ఇప్పుడే మొదలైంది కవితలో ఓడిపోయినా గెలుపుకై నిరాశని వదిలి కళ్ళెం తెంచుకున్న అశ్వమై పరిగెత్తి గెలుపుకు బాటలు వేయమనడం అద్భుతంగా ఉంది. అలుపెరుగని పాదం కవిత నిన్న మిగిలిన అడుగులేవో నేడు వేయాలన్న ఉబలాటాన్ని చక్కని లయతో వినిపిస్తుంది. ఎండిన కనుపాపలు కవిత మనసు బాధను, ఋతువుల ప్రేమలేఖ ఏకాంత సాన్నిధ్యంలో మనసు పుటలపై జ్ఞాపకాల వర్ణాల తడిని ఆరు ఋతువుల ప్రేమలేఖగా అందించడం అత్యద్భుతం. మళ్ళీ పుట్టాలని కవిత ప్రతిఒక్కరికి ఎప్పుడో ఒకసారి అనిపించే కోరికే. కలవరించే కనులు చూపుల గాలమేసి రెప్పలు తెరవని  కన్నులుగా సంధ్యాగీతం ఆలపించే వేళ , కాలం దూరం చేసినా జ్ఞాపకాలు ఎప్పుడూ ఊపిరి పోసుకుంటూనే ఉంటాయని, రాతిరి కలలు, కబుర్లు, వైద్య వృత్తిలో ఎదురైన అనుభవాల అంతర్లోచనాలు, ప్రకృతి సౌందర్యాలు తన మనసుతో మనకు చూపిస్తారు. ఒక నువ్వు - ఒక నేను కవిత మనం ఇద్దరమైనా మనలోని అహాలతో నలుగురు నాలుగు గదుల్లో జీవిస్తున్నామని ఇప్పటి జీవితాలను కళ్ళకు కట్టినట్టుగా చూపించారు. నీకెందుకని కవితలో అందంగా బ్రతిమాలటం బావుంది. గుండెల్లో తడి కవిత ఒంటరితనంలో వేదనను చెప్తుంది. నేత్రలిపి కవిత మౌనం నేస్తంగా మారిన ఆనందాన్ని చూపిస్తుంది. స్వేచ్ఛ ఎప్పుడో కవిత ఛేదించలేని విధి వ్యూహం నుంచి, ఛస్తే మిగలని చరిత్ర నుంచి స్వేచ్చ ఎప్పుడని అడుగుతుంది. కనిపించని వేదనలో నిరీక్షణాలు, విషాదాలు అనుభూతుల కలగా మారి పంచ భూతాల సాక్షిగా మాటలు ఘనీభవించి మనసు కోల్పోయిన క్షణాలను చూస్తూ నిశీధి కాలాలు నివ్వెరపోతూ చూస్తున్నాయని ఓ బాధాతప్త హృదయాన్ని ఈ కవితల్లో ఆవిష్కరించారు. కదలని భావాలు, మన మధ్య మౌనం కవితల్లో మౌనాన్ని కరిగించే భావాల కోసం అక్షరాలు ఎదురు చూస్తున్నాయని తనలోని ప్రేమ భావాన్ని కొత్తగా చూపించారు. జాబిలి నవ్వుల జావేరి, కరుగుతున్న హేమంతాలు, పూల తేరు, కలల కోన, జాబిలి గీతం, మెరుస్తున్న అందాలు కవితలు చక్కని ప్రేమ కవితలుగా అనిపిస్తాయి. సగం తెగిన చంద్రుడు కవిత ఏకాంత క్షణాలన్నీ ఎదురు పడినా మదిని వీడని తలపుల మైమరపుల యుగళగీతాలతో మది నిండి విడివడని తపనలే కన్నుల నిండుగా సగం తెగిన చంద్రుడిగా నిలిచిన రూపు ప్రేమరూపమంటారు. ఓటమి గురుతులు దివిటీలుగా వెలిగించి గమ్యం దిశగా అడుగులు వేయమంటారు. చెలిమి చిరుజల్లు, నాతోనే కరిగిపోనీ కవితలు కలలను, ఎదురుతెన్నులను కలగానే కరిగిపోనీయమంటారు. హృదయాన్ని శిలగా మారనీయకంటూ మానవత్వంతో లోకాన్ని చూడమంటారు. ఆలోచనలను బంధించలేము, స్వప్నాల వలలను తెంచలేము, నిత్యం మనలో అంతర్యుద్ధమే ఇంతకన్నా ఏముంది మనలో అనడంలో కవయిత్రి ఆలోచనల తాకిడి కనిపిస్తుంది. ఐ మిస్ యూ నాన్నా కవిత దూరమైన బాంధవ్యాన్ని ప్రతి ఒక్కరికి గుర్తు చేస్తూ కంట తడి తెప్పిస్తుంది. నాలో ఓ పూల వనం చక్కని వర్ణనతో నిండి ఉంది. హృదయం కురుస్తోంది అంటూ భావాల జడివానను అక్షరాల చినుకులతో కలల అలల వేగాన్ని మనోసంద్రపు కాన్వాసుపై సగం తెగిన చంద్రునిగా మలిచిన ఈ అక్షర శిల్పికి అభినందనలు. 

5, ఆగస్టు 2018, ఆదివారం

మూల్యం...!!

నేస్తం,
       మనసు మాటలను తర్జుమా చేయడానికి అక్షరాలు సహకరించడం లేదెందుకో. సహజ పరిణామక్రమాలన్ని అసహజంగా మారుతున్న నేటి సమాజ సమీకరణాల్లో జరుగుతున్న మార్పులను అక్షరీకరించడాన్ని అక్షరాలు అసహ్యించుకుంటున్నాయి. అది మనిషిగా మనలోని  తప్పు అని మనకు తెలిసినా తెలియనట్లు నటించేస్తూ, ఎదుటివారిపై ఆరోపణలు చేసేస్తూ మాటలకు తేనెలు పూసి, మకరందంకన్నా తీయనిది మన అనుబంధమని నాలుగు పదాలు నలుగురి ముందు పాడేసుకుంటే నిజం అన్నది కనుమరుగైపోతుందనుకుంటే అంతకన్నా హాస్యాస్పదం మరొకటి ఉండదని మనకూ తెలుసు, మన చుట్టూ ఉన్నవారికి తెలుసు. పుడుతూనే చావుని వెంటేసుకుని పుడతాం. ప్రకృతి సిద్దమైన చావు పుట్టుకలకు ఆ మనుష్యులతో మనకున్న అనుబంధాన్ని పెంచుకోవడానికి, తుంచుకోవడానికి మనకున్న ఆయుధం డబ్బు, అహంకారం, అధికారం అనేది తేటతెల్లంగా కనబడుతోందిప్పుడు. మన మాట చెల్లనప్పుడు అమ్మాబాబు, అక్కాచెల్లి, అన్నాతమ్ముడు అని చూడకుండా మనకి అనుకూలంగా అవాకులు చెవాకులు చెప్పేస్తూ నలుగురి సానుభూతి పొందేద్దాం అనుకుంటే సరిపోదు. నాలుగు రోజులు ఎవరినైనా మభ్య పెట్టగలం కానీ బ్రతికినంత కాలం ఆ ముసుగులోనే ఉంచలేము. పైకి మంచితనం నటించేస్తే, నాలుగు లా పాయింట్లు వాడేస్తే నిజం అబద్ధమైపోదు, అబద్దం నిజమైపోదు. ఒక ప్రశ్న ఎదుటివారిని వేసే ముందు అదే ప్రశ్న మనని మనం ఎందుకు వేసుకోము..? ఎదుటివారి మనుగడను తూలనాడేటప్పుడు మనమెక్కడున్నామని చూసుకుంటే ఎన్నో ప్రశ్నలు వేయకుండానే సమాధానం మన దగ్గరే ఉందని తెలిసిపోతుంది.
" మాటల తేనెలు పూయకండి, మనసుతో జీవించడం నేర్చుకోండి" . కనీసం మన తరువాతి తరాలకు కాస్తయినా మంచితనం, మానవత్వం అన్న పదాలు తెలిసేటట్లు మన (మీ) ప్రవర్తన ఉంటే, మనము చేసిన వికృత చేష్టలకు మూల్యం పిల్లలు చెల్లించకుండా ఉంటారు. 

29, జులై 2018, ఆదివారం

అర్ధం కాని లెక్కలు..!!

అరువు తెచ్చుకున్న నవ్వులన్నీ
వెలవెలబోతూ వలసబోతున్నాయి

బాధ్యతల బరువుతో బంధాలన్నీ
భారంగా బతుకుబండిని లాగుతున్నాయి

నిన్నల్లో కోల్పోయిన నిధులన్నీ
రేపటికి జ్ఞాపకాలుగా మారుతున్నాయి

వదలక వెంటబడుతున్న వెతలన్నీ
ఆదరించే ఓదార్పుకై వెదుకుతున్నాయి

ఆకారం లేని అర్ధనగ్నపు గీతలన్నీ
ఉనికి కోసం పాకులాడుతున్నాయి

అనులోమ విలోమపాతాలన్నీ
అర్ధం కాని లెక్కలుగానే మిగిలిపోతున్నాయి...!!


నా నేస్తం అక్షరం...!!

నేస్తం,
      ఈమధ్యన కబుర్లు చెప్పి చాలా కాలమైంది కదూ. అక్షరాలతో నాకున్న అనుబంధం ఎంతమంది అభిమానాన్ని అందించిందో తల్చుకుంటే చాలా సంతోషమనిపిస్తుంది. రాజశేఖర్ అన్నయ్య, రాజకుమారి గారు అభిమానంగా పిలిచి చేసిన ఆత్మీయ సత్కారానికి, మరికొందరు అభిమానంగా అందించిన ఆత్మీయతకు మనసు సంతోషంతో పొంగిపోయింది. అంతమంది గొప్పవారి సరసన నాకు స్థానం కల్పించిన రాజశేఖర్ అన్నయ్యకు నా కృతజ్ఞతలు. కొండలరావు అన్నయ్య పాడిన మధుర గీతాలు, హాస్యోక్తులు, భవ్య పాడిన పాటలు, ద్విగళ గాయకులు కుడుపూడి శ్రీధర్ గారు పాడిన పాత కొత్త పాటలు అందరిని అలరించాయి. చక్కని విందు భోజనంతో హాయిగా సాగిన ఆత్మీయ కలయిక అందరికి ఓ చక్కని జ్ఞాపకంగా మిగిలిపోయింది. కొందరు పిల్లలు చేసిన ప్రదర్శన అందరిని ఆకట్టుకుంది. వారి నేపధ్యం తెలిసి చాలా బాధనిపించినా, వారి మనోధైర్యానికి అందరి ప్రశంసలు లభించాయి. అందరు ఉండి, అన్ని ఉండి మనలో చాలామంది ఏదో లేదని బాధ పడిపోతూ ఉంటాం. అలాంటి వారికీ ఈ పిల్లలను చూస్తే కాస్తయినా జ్ఞానోదయమౌతుంది. మీ మాట సాయం చాలు ఏ పనైనా చేయగలమని చెప్పిన వారి పెద్ద మనసుకు, వారి సంస్థ వ్యవస్థాపకులు చనిపోతే చదువుకునే పిల్లలు చదువు మానేసి, ఉద్యోగం చేసేవాళ్ళు అది మానేసి తమ తోటి పిల్లలకు అండగా నిలబడడం, ఆ సంస్థను తమ సొంత ఇంటిలా భావిస్తూ, ఆ పిల్లలను తోడబుట్టినవారిగా చూసుకుంటున్న వారి దొడ్డ మనసు ముందు రక్త సంబంధాలను కూడా దూరం చేసుకుంటున్న మన అహంకారపు తలపొగరు, ఆసరా ఇవ్వని మన చేతగానితనం ఇంకా ఎన్నో ముసుగులు వేసుకున్న మన మనసులు చాలా చిన్నవి. 
     ఈ ప్రపంచంలో డబ్బులతో కొనలేనివి చాలా ఉన్నాయని తెలుసుకోలేని మూర్ఖులు మనలోనే చాలామంది ఉన్నారు. అనుబంధాలను అహంకారంతో దూరం చేసుకుంటూ ఎలిగాకుల్లా మిగిలిపోతూ, వారిని వారే వెలి వేసుకుంటున్నారు. లాజిక్కులు, లా పాయింట్లు ఆడుగుతున్నామని భ్రమ పడుతూ అదే తమ గొప్పదనమని మురిసిపోతున్నారు. మీరు ఒక లాజిక్ మాట్లాడితే ఎదుటివారు పది లాజిక్కులు మాట్లాడగలరు. వయసు మీదబడినా అణగని అహంకారం మీ వ్యక్తిత్వమని మురిసిపోతుంటే నవ్వాలో, ఏడవాలో తెలియని పరిస్థితి. కనీసం కాస్తయినా ఇంగిత జ్ఞానం లేకుండా ఇలాంటి వాళ్ళందరూ భావి భారత పౌరులను తీర్చిదిద్దేస్తున్నారు మరి. ఇది ఇప్పటి మన తలరాత.
     నా నేస్తం అక్షరం. నా ఆలోచనలు, అభిప్రాయాలు, నా భావాలు ఇలా నాకనిపించింది ప్రతిదీ రాయాలనిపించినప్పుడు మాత్రమే రాస్తాను. భావుకతను భావుకతలా చూడండి. వ్యక్తిగతమని రంగులు పులమకండి. మీకోసమేనని కానీ, నా వ్యక్తిగతమని కానీ భావించవద్దు. నా గోడ మీద నాకనిపించింది రాసుకునే స్వేచ్ఛ నాకుందని భావిస్తున్నాను. ప్రతిదానికీ కోడిగుడ్డు మీద ఈకలు పీకవద్దని నా మనవి. నా రాతలు నచ్చనివారు నిరభ్యంతరంగా వెళ్లిపోవచ్చు. చాటింగులు, చట్టుబండలు అంటూ నన్ను విసిగించవద్దు. ఎదుటివాళ్ళ విషయాల్లోకి తల దూర్చకుండా  మన పని మనం చేసుకుంటే అందరికి మంచిది. అర్ధం చేసుకుంటాని భావిస్తూ... 

27, జులై 2018, శుక్రవారం

ముగింపు...!!

చెదిరిపోయిన నవ్వులన్నీ
శాశ్వత వీడ్కోలు
తీసుకుంటున్నాయి

రాలిపోయిన కలలన్నీ
గాలివాటుకి కొట్టుకుపోయి
చెల్లాచెదురౌతున్నాయి

బయటపడని దుఃఖాలన్నీ
లోలోనే మనసుని
అతలాకుతలం చేస్తున్నాయి

వేకువెరుగని రాతిరులన్నీ
చీకటి దుప్పటిలో
సేదదీరుతున్నాయి

అందని అదృష్టాలన్నీ
మళ్ళి మళ్ళి రాలేమంటూ
అలక పానుపునెక్కుతున్నాయి

ముగింపు లేని జీవితాలన్నీ
వాస్తవాలకు భ్రమలకు మధ్యన
నలిగిపోతూనే అంతమైపోతున్నాయి...!!

24, జులై 2018, మంగళవారం

అలనాటి పాట మధురం...!!

 
         తెలుగు సినీ వినీలాకాశంలో పాత కొత్త పాటల్లో కొన్ని ఆణిముత్యాలైతే మరికొన్ని కర్ణకఠోరమైనవి.
సాంఘికమైనా పౌరాణికమైనా పాత తరం పాటల్లో చిత్రానికి తగ్గట్టుగా సన్నివేశానికి అనుకూలంగా అర్ధవంతమైన పాటలు చక్కని సంగీతంతో జత పడి ఉండేవి. ఇప్పటికి ఆ పాత మధురాలు మనలను వీడిపోలేదంటే  అప్పటి పాటల్లో సంగీతం కానీ, సాహిత్యం కానీ మనసులకు దగ్గరగా ఉండేది. ఇప్పటి పాటల్లో ఎక్కువగా సంగీతమే సాహిత్యాన్ని వినబడనీయకుండా చేస్తోంది.
            అప్పటి పాటల్లో ఏ సినిమా తీసుకున్నా..  ఓ పాతాళభైరవి, మాయాబజార్, జగదేక వీరుని కథ వంటి పౌరాణిక చిత్రాలు, డాక్టర్ చక్రవర్తి, కులగోత్రాలు, గుండమ్మ కథ వంటి సాంఘీక చిత్రాలోని పాటలు సంగీతం కానివ్వండి ఇప్పటికి అజరామరమే అనడంలో ఏ మాత్రం సందేహం లేదు.  కారణం కథ, కథనం, సన్నివేశాలకు తగ్గట్టుగా పాటల్లో సాహిత్యం కానీ సంగీతం కానీ ఉండేది.

             ఇక మధ్య తరంలో వచ్చిన సినిమా పాటల్లో రాను రాను కాస్త సంగీతం పాలు ఎక్కువగా ఉండటం మొదలైంది. అల్లూరి సీతారామరాజు, భక్త కన్నప్ప, సిరివెన్నెల, నిరీక్షణ, దేవాలయం వంటి ఎన్నో సినిమాల్లో అర్ధవంతమైన సంగీత సాహిత్యాలతో కూడిన పాటలు మనకు వినసొంపుగా ఉండేవి. కొన్ని సంగీత ప్రధానమైన సినిమాలు, శంకరాభరణం, సప్త పది, సాగర సంగమం, స్వాతిముత్యం లాంటి సినిమా పాటలు పాటల ప్రియులకు చక్కని సంగీతంతో పాటు మంచి సాహిత్యంతో కూడిన పాటలను అందించాయి.

           ఇప్పుడు చాలా వరకు పాటలు అర్ధమే కాకుండా టెక్నాలజి అందుబాటులోకి వచ్చి బీట్స్ వినిపించడమే తప్ప పాటలోని సాహిత్యం కనుమరుగై పోతోంది. చాలా పాటలు వివాదాస్పదమౌతున్నాయి. తెలుగు పాటల సాహిత్యంలో ఒకరిని కించపరిచే సంస్కారం ఎక్కువైపోతోంది. ఇలాంటి సాహిత్యాన్ని సినిమాకు పాటలుగా అడిగి  రాయించుకునే దర్శకులదా, ఏదో రకంగా పేరు కోసం అసభ్యకరమైన పదాలతో రాసే పాటల రచయితలదా, అర్ధంలేని సంగీత వాయిద్యాలతో ఊదరగొట్టే సంగీత దర్శకులదా లేక ఇలాంటి సంస్కృతికి తెర తీసి ఆదరిస్తున్న ప్రేక్షకులదా... తప్పు ఎవరిది..?


23, జులై 2018, సోమవారం

వెలుతురు బాకు సమీక్ష...!!

                          సుతిమెత్తగా గుచ్చే సున్నిత బాకు ఈ వెళుతూ బాకు

      సామాజిక అంశాలపై తనదైన శైలిలో చక్కని కథలను రాస్తూ రాయికి నోరొస్తే, కుల వృక్షం అనే రెండు కథల పుస్తకాలను వెలువరించి వెలుతురు బాకు అనే కవితా సంపుటిని అందిస్తున్న పరిచయమక్కర్లేని వనజ వనమాలి బ్లాగర్ తాతినేని వనజ వెలుతురు బాకు కవితా సంపుటి గురించి నాలుగు మాటలు...
      మొదటి కవిత ద్వారాల మాటలో ఇంట్లో ఓ ఆడది అవసరాలకు మాత్రమే ఉండాలనుకునే శతాబ్దాల చరితకు ముగింపు రుధిర ద్వారాల మాటను, దశమ ద్వారమా మాట అంటూ ఎంత నిక్కచ్చితంగా చెప్పారో ఆ వేదనాభరిత హృదయాన్ని మనం ఆ అక్షరాల్లో చూడవచ్చు. కల కల్లలై కవితలో రైతు ఎదురుచూపులను, వెనుకెలుగుతో కవితలో ఒంటరితనపు మది అంతరంగాన్ని, వస్త్రాపహరణమొక సంస్కృతి అంటూ ఇంటా బయటా స్త్రీలపై జరుగుతున్న అరాచకాలను, జాతి, మత, కుల వివక్షలకు తావీయక అధికారులు చేస్తున్న అన్యాయాలను అద్దంలో చూపించారు. వారు వారే కవితలో పర స్త్రీలలో అమ్మ అనాటమి చూడలేని ఎన్నటికీ, ఎప్పటికి మారని వారి వికృత అభిరుచిని ఎండగట్టారు. హాస్టల్ గది కవితలో చదువుల బందిఖానాలో పడి మగ్గుతున్న పిల్లల ఆవేదనను,  అక్షయ శిఖరంలో అమ్ముడౌతున్న అక్షరం ఆక్రోశాన్ని, రహస్య రచయితల(ఘోస్ట్ రైటర్స్) అక్షరపు అమ్మకాలను, అక్షయ అక్షర తూణీరంలో లసంత విక్రమ తుంగే మరణానికి చింతిస్తూ వెలువడిన భావావేశాన్ని, ఆంధీ కవితలో తోలి వలపు ప్రేమ పరిమళపు జ్ఞాపకాన్ని, చిరునామాలో ఎవరేమనుకున్నా తానేమిటో చెప్పిన భావుకత్వాన్ని, దుఃఖం కావాలనిపిస్తుందిలో మనల్ని మనం సేదదీర్చుకోవడానికి కాస్త దుఃఖం కావాలనిపిస్తుందంటారు ప్రేమగా. దేహాన్ని కప్పండి కవితలో కాసుల కోసం సినిమాయాజాలం చేస్తున్న అంగాంగ ప్రదర్శనను, దానికి కారణమైన కళాకారుల కుటుంబ గతులను సవివరంగా చూపించారు. నాకో మనిషి కావాలిలో అనుభూతులను, అవసరాలను పంచుకోవడానికి మనిషి ఆకాశంలో చందమామయినప్పుడు ఇలా మాటై, మనసై అక్షరంలో చేరానంటారు. నిశ్శబ్ద సంగీతంలో జీవిత సంగీతాన్ని, నదీ వియోగ గీతంలో మనసు నది అంతరించి పోతున్న జీవ నదులలు, తరిగిపోతున్న జీతపు విలువలకు అన్వయిస్తూ ఆలపిస్తున్న అంతర్లీన గీతాన్ని వినిపించారు. ఈ కవితా సంపుటి పేరైన వెలుతురూ బాకు కవితలో మానసిక చీకట్లను రూపుమాపడానికి రహస్య ఖార్ఖానాలో తయారు చేసుకున్న వెలుతుబాకుతో  దండయాత్ర చేద్దామంటారు. సాయం చేయడానికి చేతులు కావాలిలో పరాయి దేశాలు పట్టిపోయిన మన వారసత్వాలకు బలై పోతున్న ఎన్నో మనసుల మానసిక సంఘర్షణ ఈ కవిత తేటతెల్లం చేస్తుంది. మట్టి, మనసు ఒకటేనంటారు సౌందర్య పిపాస కవితలో. హాలికుడా కవితలో హరితం కాలేని రైతు బతుకు ఉరికొయ్యకు వేలాడుతోందని వేదనగా వందనాలంటారు. ఎవరి కోసం ఆగని కాలంతో కలసి కలం కవితలో పగురులు తీస్తారు. పులిస్వారీలో ప్రేమని ఓ ద్రవంగా చెప్తూ వయసుకి వణుకు వచ్చినా , మనసుకి జ్వరం వస్తూనే ఉంటుందంటూ ఆ అయోమయంలో ప్రయాణ ప్రమాదం, ప్రమాద ప్రయాణానికి తేడా తెలియడం లేదంటారు. ఎవరన్నారు రాయడం లేదని, అక్షరాత్మ ఆశ్లేషం, డైరీలో కొన్ని పేజీలు, నీటిపై ప్రయాణం, మామ కబుర్లు, మనలేని మనం, హృదయాన్ని ఊరడిల్లనీయీ వంటి కవితల్లో సున్నితత్వంతోపాటు తన మనసు అంతరాళంలో తచ్చాడే భావాలను, వేదనలను వినిపిస్తారు. నాగలి విధ్వంసం, నువ్వు  వదిలేసిన కాడితో కవితల్లో ఓ ఇంటి రైతు మరణాన్ని, ఆ తరువాత ఆ ఇంటి పరిస్థితులను కళ్ళకు కట్టినట్టు చూపిస్తారు ఓ కొత్త దృక్కోణంలో.అంతేగా.., పూల కథ, బరువు మేఘం, దింపేయగా రాలేవా, ఏమడిగాను నిన్ను, ఎప్పుడో ఒకప్పుడు, అతిధి వంటి కవితలు కళాత్మకంగా సుకుమారంగా ఓ మగువ మనసుని ఆవిష్కరిస్తాయి. అవయవ దానం కవిత మహిళలపై జరుగుతున్న దాడులకు తన నిరసన గళాన్ని విన్నూత్నంగా చాలా నిక్కచ్చిగా వినిపించడం అభినందనీయం. చెక్కేసిన వాక్యం కవితలో లైఫ్ ఈజ్ బ్లండెడ్ విత్ కిచెన్ అంటూ వంటింటికి అంకితమైపోయిన స్త్రీ జీవితం ఎప్పటికి మారని నిర్వచనమని, ఎప్పుడో చెక్కేసిన వాక్యమని అంటారు. రమ్మంటే రాదు, రాలుటాకు స్వగతం, అలవాటుగా, హాంగోవర్, అమ్మ మనసులో ఓ మాట, అమ్మ చేతి గాజులు, నా కెరుకగాని ప్రేమభాష, జీవితకథ, జారిపోయినరోజు, జీవితాన్వేషణ మొదలైన కవితల్లో ప్రేమ రాహిత్యం, అమ్మ మనసు, స్త్రీ సున్నిత హృదయం మనకు కనిపిస్తాయి. దేహక్రిడాలో తెగిన సగం, గోడలు, గాయం - వేల సందర్భాలు, నా ఏకాంతంలో నేను, నిరీక్షణ, నేను సరస్సుని, శపిస్తున్నా, ఒక మౌనం వెనుక, కన్నీటికి స్వేచ్ఛ, వంటి కవితలు ఆత్మీయత కోసం ఓ స్త్రీ మది పడే తపన కనిపిస్తుంది. తాళం చెవి, ఉనికి, ఇంటిపేరు, ఖాళీ సంచి, అయామ్ ఆల్వేజ్ ఏ లూజర్,ఆధునిక మహిళ వంటి కవితల్లో భావావేశం తీవ్రత తనకి ఏం కావాలో, ఎలా కావాలో చెప్పడంలో ఎవరి చెప్పని విధంగా చెప్పడంలో అద్భుత ప్రతిభ గోచరిస్తుంది. ప్యాసా దిల్, రూపకశ్రేణి, ఆకాశాన సగం మనం వంటి కవితల్లో సమానత్వాన్ని కాంక్షిస్తారు. మూడో మనిషి, రాత్రి ఓ అంతరంగ రహస్యం, నాల్గింట మగనాలి, నీడసత్యం - శివం -  సుందరం వంటి తనని తాను వ్యక్తపరుచుకోవంలో ఓ నిజాయితీతో కూడిన నిబద్దత ప్రతి కవితలోని కనిపిస్తుంది. తిరిగొచ్చిన ఇంద్రధనుస్సు కవిత హాయిగా మనలని ఓ పిల్లతెమ్మెర తాకినట్లు ఉంటుంది. పునీత కవితలో గాయాల అంతర్వేదన గాయపడిన స్త్రీకి కొత్త కాదని వేరొకరు గీసిన గీతని మార్చేసి సరికొత్త గీతాగానంగా చరిత్రలో నిలిచిపొమ్మంటారు. బిచ్చటపు ఎద కవిత ప్రేమ రాహిత్యంలో కొట్టుకుపోతున్న జీవితాలకు విశ్వ రహస్యమైన ప్రేమను అరువుగా ఇమ్మని విశ్వాత్మను అర్ధించడం ఈ కవితా సంపుటికి అందమైన ముగింపుగా మారింది.
     మన సమాజంలో జరుగుతున్న అన్యాయాలను, అకృత్యాలను, వింత పోకడలను, స్త్రీ సమస్యలను, రైతు సమస్యలను, సామాజిక లోటుపాట్లను ఇలా ప్రతి కోణాన్ని పరిశీలించి విభిన్న భావావేశంతో తనదైన శైలిలో నిజాయితీ నిండిన మనసుతో సున్నితంగా కొన్ని అంశాలను, కోపంగా మరికొన్నిటిని, ఆవేశంగా కొన్ని అక్షర భావాలను బాకులుగా మార్చి వెన్నెలను కూడా మండే అగ్ని కణాలుగా వర్షింపజేయడం ఒక్క వనజ తాతినేనికే చెల్లింది. చక్కని సామజిక, నైతిక అంశాలతో కూడిన ఈ " వెలుతురు బాకు " కవితా సంపుటి అందరిని అలరిస్తుంది అనడంలో ఎట్టి సందేహమూ లేదు. చక్కని, చిక్కని కవిత్వాన్ని అందించిన వనజ తాతినేని శుభాభినందనలు.

21, జులై 2018, శనివారం

ఎంత దూరమెా...!!

అనుబంధాలను అల్లరిపాలు చేసి
ఆత్మీయతను అణగదొక్కేస్తూ
అడ్డదిడ్డపు అడుగుల ఆసరాతో
అహంకారంతో బతికేస్తూ

కోరివచ్చిన బంధాలను
కాలరాయడానికి ప్రయత్నిస్తూ
కన్నబిడ్డల కన్నీళ్ళకు కారణమౌతూ
రక్త సంబంధాల రాతలు చెరిపేస్తూ

రాజకీయపు రాక్షసక్రీడను
వేలిముద్రల భాగోతాన్ని
ముసుగు వేసుకున్న మృగత్వాన్ని
నయవంచనల నటనత్వాన్ని దాచేస్తూ

ఘరానాగా బతికేస్తున్నామన్న
భ్రమలో పడిన ఊసరవెల్లుల
వంకరబుద్దిని బయటపెట్టే రోజు
ఎంత దూరమెా తెలియకుంది...!!

16, జులై 2018, సోమవారం

యద్దనపూడి రచనలు స్త్రీ కోణం...!!

        యద్దనపూడి సులోచనారాణి గారి రచనల్లో మనకు ఎక్కువగా కనిపించేవి కుటుంబ సంబంధాలు, ఆప్యాయతలు, ప్రేమలు, అభిమానాలు, సున్నితత్వం, మధ్య తరగతి జీవితాలు, ఆత్మాభిమానాలు, అహంకారాలు ఇలా అన్ని గుణాలను మిళితం చేసి మనకు జీవితపు రంగులను హంగులను చూపించారు. కుటుంబంలో స్త్రీ పాత్రను అన్ని కోణాల్లోనూ తన నవలా నాయికల్లో చూపించారు.
       యద్దనపూడి సులోచనారాణి గారి నవలలు తీసుకుంటే సెక్రెటరీనవలలో మధ్యతరగతి అమ్మాయి ఉద్యోగం చేయడంలో గల అవసరాలు, ఇంటి బాధ్యతలను పంచుకోవడం, యజమానికి, తన క్రింద  చేసే వాళ్ళకి మధ్యన సంబంధ బాంధవ్యాలు ఎలా ఉంటాయన్నది, ఆ అంతస్తుల తారతమ్యాలు, బేధాభిప్రాయాలు, మధ్య తరగతి ఆడపిల్ల ఆత్మాభిమానం ఎలా ఉంటుందో కళ్ళకు కట్టినట్టుగా చూపించారు. ఆ కాలంలో సినిమాగా కూడా ఎంతటి ఘానా విజయాన్ని సాధించిందో మన అందరికి తెలిసిన విషయమే. నా చిన్నతనంలో నేను చదివిన మొదటి సీరియల్ ఆంధ్రజ్యోతిలో రాధాకృష్ణలో పసితనపు అరమరికలు లేని స్నేహాలు, అలకలు, కోపాలు, ప్రేమలు ఎలా ఉంటాయో, వయసులో అవి ఎలా పరిణితి చెంది కుటుంబ విలువలకు, పెద్దరికాలకు తలను వంచుతాయో చివరికి ముగింపు ఎలా ఉంటుందన్నది యద్దనపూడి గారికి మాత్రమే తెలిసిన మెళుకువ. అందుకే అది సినిమాగా ఎందరి మనస్సులో నిలిచిపోయిందో మన అందరికి తెలుసు. మరో సినిమాగా మారిన నవల అగ్నిపూలు. దీనిలో ఉన్నత కుటుంబంలో స్త్రీ తన కుటుంబాన్ని ఎలా  తీర్చిదిద్దుకుంటుందో, భర్తను సమస్యలు చుట్టుముడితే ఎలా కాపాడుకుంటుందో, అప్పట్లోనే అమెరికాలోని పిల్లల అలవాట్లు, వ్యక్తిత్వాలు ఎలా ఉంటాయన్నది చాలా బాగా చూపించారు. గిరిజా కళ్యాణం మరో నవల. ఇది సినిమాగా  వచ్చింది. దీనిలో మధ్యతరగతి ఆడపిల్లగా ఎన్ని ఒడిదుడుకులను ఎదుర్కోవాలో, బాధ్యతలను నెరవేర్చడం కోసం ఎలా ఆరాటపడుతుందో తెలుస్తుంది.
       మీనారెండు భాగాలుగా వచ్చి సినిమాగా కూడా ఎంతటి విజయం అందుకుందో మరోసారి చెప్పనవసరం లేదు. కీర్తి కిరీటాలు, జీవన తరంగాలు, ఆరాధన ఇలా ఏ నవల తీసుకున్నా మన చుట్టూ ఉన్న కుటుంబాలు, ప్రేమలు, అభిమానాలు, ఆత్మీయతలు, కోపాలు, తాపాలు అన్ని కలిసిన జీవితాల సంతోషాలను, బాధలను వినిపించారు. ఆడపిల్ల ఆత్మగౌరవానికి పెద్దపీట వేశారు. యద్దనపూడి సులోచనారాణి గారి ప్రతి అక్షరంలో ఆడపిల్ల వ్యక్తిత్వం ఎలా ఉండాలన్నది కనిపిస్తుంది. అందరి కలలకు తన అక్షరాలతో ప్రాణం పోసిన అక్షరరాణి ఈ కలల రారాణి యద్దనపూడి సులోచనారాణి అనడంలో ఏమాత్రం అతిశయోక్తి లేదు. అందరి మనసులను తన అక్షరాలతో ఊహాప్రపంచంలోనికి పయనింపజేసిన ఈ నవలారాణి మే 21న దివికేగినా తెలుగు నవలా సాహిత్యంలో తనకంటూ ఓ ప్రత్యేక స్థానాన్ని ఏర్పరచుకుని మన అందరికి తన అక్షరామృతాన్ని అందించడం మన తెలుగువారు చేసుకున్న అదృష్టం. 

11, జులై 2018, బుధవారం

ద్విపదలు...!!

1.  నా జీవితమే నువ్వు
జీవనదిలా మారి నా అక్షరాల్లో నిరంతరం ప్రవహిస్తూ....!!

2.  నా ఆస్వాదనలే నీవు
విడివడని భావాలకు జత చేరిన అక్షరాలుగా మారతూ..!!

3.  వలచి వచ్చిందో చెలిమి
వలసపోయే జ్ఞాపకాలను వెంటేసుకుని...!!

4.  మనసుని పరికిస్తున్న క్షణాలివి
మౌనానికి మాటల అలంకారాలద్దేస్తూ...!!

5.  కథ ముగిసింది
కల జీవితమని తెలిసే సరికి...!!

3, జులై 2018, మంగళవారం

గోదావరిలో నా గురించి...!!

మాటలకందని సంతోషమిది..నా రాతలకు ఇంతటి వన్నెనద్దిన వాణి గారికి మనఃపూర్వక కృతజ్ఞతలు... ప్రచురించిన గోదావరి యాజమాన్యానికి, కత్తిమండ ప్రతాప్ గారికి మనఃపూర్వక ధన్యవాదాలు..


మనసున్న కవయిత్రి మంజు మనసు భావాలు అరుదైన అంతర్లోచనాలు.....
మనసు ఎన్నో రకాలుగా మనతో చర్చిస్తుంది. రోజు మొదలయ్యే దగ్గరనుండి వేకువ మేల్కొపేదాకా ఎన్నో అనుభూతులు , అనుభవాలు. నిదురలో కూడా మనసు శాంతిగానో కలల కలవరాలుగానో , కలలే వరాలుగానో మొత్తానికి మనసు అనేది పదిలమైన అనుబంధం.
మనసును గురించి ఇంతలా ఎందుకు చెప్పానంటే భావకవులు ఎక్కువగా మనసుతోనే బంధించ బడి వుంటారు. సమాజం నేర్పిన పాఠాలన్నీ తమ అనుభూతులకు మేళవించి తాత్వికంగా,హృద్యంగా తమ భావాలను అల్లుకుంటారు.
వెలుగు,చీకటులు కాలపు అడుగులను ఆత్మ విశ్వాసపు మెళుకువలుగా సునితంగా గొప్పగా తమ కవిత్వాన్ని అక్షరబద్ధం చేయగలరు.
ఇదంతా ఎందుకు చెప్తున్నానంటే అచ్చం అలాంటి భావాలతో "కబుర్లు కాకరకాయలు" అనే బ్లాగ్ ద్వారా మరియు మంజు యనమదల అనే ముఖపుస్తక ఐడి ద్వారా తన అక్షర ప్రయాణాన్ని సాగిస్తున్న మంజు గురించి కాసిన్ని మాటలు అందరితో పంచుకోవాలనే చిన్న ప్రయత్నమిది.
అలతి పద విన్యాసాలు దుఃఖాలను ఓదార్చుకున్న ఆత్మవిశ్వాసాలు , ఏకాంతానికి ఎడబాటుగా అక్షరాలను నేస్తాలుగా చేసుకుంటూ ఙ్ఞాపకాలతో అనుబంధం కవిత్వమై పరిమళించింది.
గుండెచప్పుడు వేదనగా వినిపించినా కలత కన్నీళ్ళలో సేదతీరుతుంది. వాస్తవాలు వెక్కిరిస్తున్నా ' కలం ' స్నేహంగా వెన్నుతడుతుంది.
స్నేహశీలిగా, హుందాతనానికి ప్రతిరూపంగా మృదువైన పదశైలి ఆమె సొంతం అక్షరాలను అనునయిస్తూ భావాల పంటను పండిస్తారు.
అక్షరాల సాక్షిగా నేనోడిపోలేదంటూ మొదటి పుస్తకంలోనే గెలుపునూ తన సొంతం చేసుకున్నారు.
మౌనం రాల్చిన అక్షరాల్లొ మసకబారిన జ్ఞాపకాలు కదులుతున్న కాలంలో చెరిగిపోని ఆనవాళ్ళు’ ఆమె పేర్చిన అక్షరాలు అంతులేని ఆత్మ విశ్వాసాలు పదాల పొందికలో లోతైన భావాలు.
తన గెలుపుకు అక్షరాలే సాక్ష్య౦ అంటూ కవితా సంపుటి పేరులోనే విజయాన్ని ప్రకటించారు ఇలా ....”అక్షరాల సాక్షిగా ... నేనోడిపోలేదంటు.......”.తొలి పుస్తకం లోనే అందరి మనసుల్లో తన భావాలను నిలబెట్టేస్తూ...
మరో పుస్తకం చెదరని శిధిలాక్షరాలు మంజు లోతైన కవితలు ఇందులో ప్రత్యేకంగా వుంటాయి..
అంతుపట్టని మనసు అంతర్మధనమే శి(థి)లాక్షరాలు. కలానికి సాయంగా మిగిలిన తెల్ల కాగితం చిన్నబోవడం అద్భుతమైన భావుకత. కాలంతో మనసు పోటీ పడి భావాలను నిలువరించలేని ప్రయత్నం. మనుష్యులతో బంధాలు అల్లుకున్నవై మనసును వీడిపోవడం లేదు అక్షరాలు చీకటికి చుట్టాలయ్యాక చెదరని శిల్పాలై వెన్నెల కాంతులు వెలువరిస్తాయని అంటున్నారు.
ఆశలు ఆశయాలు , వాంఛలు వలపులు ,పలుకులు పలుకరింపులు మౌనం మాటలు ఇవే కాదు జీవితమసలే లేకున్నా..ఏదీ నాది కాకున్నా ..న్యాయంగా నిలవాలన్న తపన నాదంటూ ..స్వల్పమైన జీవితానికి అల్పమైన కోరిక ...రెప్పపాటు జీవితంలో స్వప్నంగా మిగలాలని వుందంటున్నారు మంజు.
స్వార్ధం ముసుగుకప్పుకున్న సమాజాన్ని, మారుతున్న మనుష్యుల స్వభావాన్ని, విలువలు దిగజారుతున్న వైనాన్ని అంతర్జాలపు మాయల వైఖరిని నిశ్శబ్దంగానే నిలదీస్తారు.
ఓదార్పు కోల్పోతున్న ఒంటరి జీవితాలు మానవ సంబంధాలకై వెంపర్లాడుతూ వేసారుతున్నాయి . మానవత్వం మనిషితత్వాన్ని కోల్పోయాక ఒంటరి అడుగుకు తోడు దొరకడం కష్టమే.
శిధిల క్షణాలుగా మిగిలిన ఙ్ఞాపకాలు నిశ్శబ్దం నిర్వచించిన భావాలు గుప్పెడు గుండె వెలిబుచ్చిన గాయాల గీతాలు సడి చేయని అక్షరాలు.
బంధాల ఉనికి ఏమార్చుకున్నా శాశ్వతమైన చెలిమి చిరునవ్వు సంతకం చేయిస్తుంది. అలసిపోయిన నిన్నలపై ఆత్మీయస్పర్శగా స్నేహం స్వాంతన నిస్తుంది.
అవసరం కోసం ఆంగ్ల భాషపై మక్కువ పెంచుకోక తప్పలేదు , మాతృప్రేమ మాతృ భూమిపై మమకారం చంపుకోలేని నిస్సహాయత . బ్రతుకుదెరువు సముద్రాలు దాటించినా డాలర్లు బ్రతుకు యుద్ధానికి బాసటగా నిలిచినా ...నాదేశం నా భాష అంటూ మమతను నింపుకోవడం అమ్మప్రేమ లాంటిదే అంతిమం దాకా పురిటిగడ్డను వీడిపోనంటారు తన అనుభవాలు వల్లె వేసుకుంటూ......
కవిత్వమే కాకుండా తన నేస్తాంతో చెప్పే కబుర్లన్ను మనతో చెపుతూ సందడి చేస్తారు ఈ వ్యాసాలన్నీ కూడా ఓ పుస్తకంగా అముద్రిత అక్షరాలంటూ ముద్రించి మన ముందు పెట్టేశారు . మరుగై పోయిన ఉత్తరాల కాలాన్ని ఈ పుస్తకం చదువుతూ గుర్తు చేసుకోవచ్చన్నమాట.
సడిచేయని (అ)ముద్రిత అక్షరాలు ఇలా ఉంటాయి చూడండి.
ఇప్పుడు తన నేస్తంతో చెపుతున్నట్లుగా ...రాసిన లేఖలు అందరినీ తన నేస్తాలుగా పలుకరిస్తూ సాగిన వ్యాసాల పరంపర అందరితొ ముచ్చట్లు చెపుతాయి ...సడి చేెయవు అక్షరాలంటూ ... తన అముద్రిత అక్షరాలను ముంద్రించి సందడి చెయించారు.
స్నేహానికి మంజు ఇచ్చే ప్రాధాన్యత ఈ పుస్తకంలో ముందు పేజీ నుంచే కనిపించింది తన ఈ పుస్తకాన్ని చిన్ననాటి స్నేహితులు " వాసు వేదుల" గారికి అంకితమివ్వడం ఆమె గొప్ప మనసుకు తార్కారణం ..చదువులో పోటి పడ్డ స్నేహితుడు మరణంలో సైతం తానే గెలిచానని స్వర్గంలో వున్న నేెస్తానికి అంకిత మిచ్చారు
నువ్వే చెప్పు ఏం చేయాలో. అంటూ... ప్రతి ఒక్కరిని ప్రశ్నిస్తారు తన నేస్తంతో చెప్పుకున్న ఈ కబుర్లన్నీ ఎవరికీ వారు తమకే చెపుతున్నట్లుగా భావిస్తారు. వ్యక్తిత్వ వికాసానికి ఉపయోగ పడేలా..చదివితీరాల్సిన సడి చేయని అందమైన అక్షరాలు .
సందేహాలు, సందేశాలు ,సమస్యలు, సమాధానాలు ఇలా కొనసాగిన అక్షర ప్రయాణం.... ఇది
ఇంకా విదేశీ సంస్కృతి మోజులో మనమెంతలా కూరుకు పొయామో కదా ..! ఈ మాటలు అద్దం పడుతున్నాయి.
“ ఇప్పటికి మన మీద గెలుస్తున్నది తెల్లవాడే... మన సంప్రదాయపు పండగల కన్నా మన అందరికి గుర్తుండే పండుగ న్యూ ఇయర్... మనం ఇష్టపడే దుస్తులు జీన్స్... మాతృభాష కన్నా మనకు బాగా వచ్చిన భాష ఇంగ్లీష్...ఈ పదాలు తెలుగులో చెప్పినా అర్ధం కాని వారు ఎందరో.. అందుకే మనం ఎంతగా పరాయితనంపై మక్కువ పెంచుకున్నామో చెప్పడానికే ఈ ఉదాహరణలు...
విశిష్టమైన మన మత గ్రంధాల కన్నా మనకు తెలిసిన ముఖ పుస్తకమే ఎక్కువ ఇష్టం...బానిసత్వం నుంచి విముక్తి ఇచ్చినట్టే ఇచ్చి ఇప్పటికీ పరాయి తత్వానికి బానిసలుగా చేసుకున్న తెల్లవాడే గెలిచాడు మన మీద...”
భగవంతుడినే నిందిస్తున్నాను అనే వ్యాసంలో దేవుడు స్వార్ధపరుడంటు
తొమ్మిది నెలలు అమ్మ కడుపులో ఉంటే అమ్మ కష్టం ఆడదాని విలువ తెలిసేది .. ఉమ్మనీళ్ళు ఎలా ఉంటాయో.. ఆ కష్టం ఏమిటో తెలిసేది.
అహంకారం .. ధన దాహంతో రోజులు బిజీగా గడిచి పోతున్నాయి , నిజమైన అనుబంధాల విలువల రుచి మరిచి పోతున్నాము.నిత్య సంఘర్షణల మధ్య ఆత్మీయస్పర్శను కుడా అనుభవించలేని అంధకారంలో గడిపేస్తున్నాం. చుట్టూ మనుష్యులు వున్నా ఒంటరితనం వెంటే వుంటోంది .
నలుగురితో కలసి గంజితాగినా రుచిగా వుండదా..? ఎన్ని కోట్లు సంపాదించినా అమ్మ పెట్టే ముద్ద కమ్మదనం ముందు దిగదుడుపే కదా...!
అంతిమ ప్రయాణం గురించి చెప్పిన మాటలు ఇలా …
ఒక్క మనం తప్ప అందరు చూడగలరు అది.. ఈ ప్రపంచంతో బంధాలను వదిలించుకుని సాగే ప్రయాణం అదే అంతిమ యానం. జీవితానికి చిట్ట చివరి మజిలీ అని , అప్పటి వరకు మనతో ఉన్నదేది మనతో రాదంటూ మనకిచ్చే కన్నీటి వీడ్కోలు మనం చూడలేనిది, ఆఖరి ప్రయాణపు అంతర్మదానాన్ని జీవి తెలుసుకునే భాష ఇంకా రాలేదు. అంటున్న ఈ మాటలు ఆలోచింప చేస్తాయి.
"కలుషితమైంది పర్యావరణమా!! మనమా...!!"
నిజమే ఆలోచించిల్సిందే ....మానవ సంబంధాలే కలుషితమయ్యాయి ...మనుగడ కావాలనుకున్న మనిషే స్వార్ధాన్ని అందలమెక్కించాడు... ధన దాహంతో మానవత్వాన్నే మంట గలుపుతున్నాడు ....నాలుగు ముక్కల్లో కుండ బద్దలు కొట్టిన ఈ వ్యాసం ఆలోచింప చేస్తుంది.
"ప్రేమ ....పెళ్ళి..."
కన్నవాళ్ళను కన్నీళ్ళు పెట్టించి అన్నీ తుంచుకున్న తమదైనదనుకున్న జీవితం పంచుకునే వారులేని ప్రశ్నార్ధక పయనం కాదా ...ఒక్కసారైనా గుర్తుపెట్టుకోమంటుంది ఈ వ్యాసం...
"సమాధానం తెలియక...."
ఆది అంతాలు తెలియని జీవితం ఆలోచించడం మొదలెట్టాక సందేహంగానే వుంటుంది కదూ... బాధ్యతల నిర్వర్తించడం కోసం ఎదురయ్యే ఆటంకాలను అధిగమిస్తూ జీవన ప్రయాణం సాగిస్తూ వుంటాం అది అందరికీ తప్పని పరిస్దితి.
"ఆత్మహత్యలు ..ఎందుకు ..."
ఏ జీవికీ లేని ఆలోచనా శక్తి మనిషికే సొంతమయ్యింది తమకు తెలిసిన భాషలో మాట్లాడుకునే అవకాశం మనిషికి మాత్రమే సాధ్యమైయింది.
మనకు తెలియక ఎదురయ్యాయో... మనతప్పుకు మనకు ఎదురయ్యే శిక్షనో ...బాధ అనుభవించడం తప్పని పరిస్ధితి సమస్య మొదలయ్యాక సమాధానం దొరక్క పోదు ఆత్మహత్యలు పిరికితనం అన్న ఈ వ్యాసం సంఘర్షణకు స్వాంతన నిస్తుంది
నాకూ ఙ్ఞాపకాల నిండా గాయాలే ఆత్మ విశ్వాసాన్ని మంజు అక్షరాల నుండే నేర్చుకున్నాను
ఇదేగా జీవితం గతం గాయంగా మిగిలిందో ఆత్మీయతలు అద్దుకుందో అంతరంగం మాత్రం జ్ఞాపకాల కావ్యాన్ని రచిస్తోంది చెమరించిన దృశ్యాలన్నీ కావ్యాలై మిగులుతున్నాయి ...
అందరి మనసుల్లో ఆత్మీయంగ మిగిలిపోయిన సిరివెన్నెల గారి పాట మనసు పెట్టి విన్నప్పుడు తమ జీవితాన్ని గుర్తు చెసుకోకుండా వుండలేము ..." జగమంత కుటుంబం నాది ఏకాకి జీవితం నాది సంసార సాగరం నాది సన్యాసం శూన్యం నాది ..." నిజమనుకోక తప్పని నిజం ఇది.
మార్పు కోసం ఎదురుచూస్తూ సాగుతున్న జీవితాన్ని మౌనంగానె మొస్తున్నాం కదూ...ఇవన్ని మంజుమాటలే నేనూ ఇలానే అనుకున్నా .. మీరూ అంతే అనుకుంటారు.
మంజు మనసు ముచ్చటే ఇది కూడా.. కొన్ని పుస్తకాలు చదువుతున్నప్పుడు మన మనసే కనిపిస్తుంది చెమ్మగిల్లిని కన్నులు గుండెను తడుముకుంటాయి .ఊరడించే అక్షరాలూ ఇక్కడె దొరుకుతాయి కాస్తయినా మనసును ప్రక్షాళన చేసుకోవచ్చు ..
స్నేహం గురించో.... , జ్ఞాపకాల నిధుల నుంచో... .అన్నీ తానై మనసుతో పడ్డ సంఘర్షణ. నిజాలు నిక్కచ్చిగా చెపుతూ .. అనునయించే అక్షరాలు ..
మానవతా విలువలు ..అనుబంధాల ఆప్యాయతలు ఇలా ఈ వ్యాసాల పరంపర .
మంజు గారి శైలి ని తన భావ ప్రయాణిన్ని ఆమె పుస్తకాల సంపద నుండి కొన్ని విశ్లేషించాను.
తన స్నేహితురాలితో కలిసి "గుప్పెడు గుండె సవ్వడులు " అనే మరో పుస్తకాన్ని వెలువరించారు. ఇందులోని భావాలలో రెండు గుండె చప్పుళ్ళను లోతుగానే వినవచ్చు.
"అక్షరాల సాక్షిగా నేను ఓడిపోలేదు
సడి చేయని (అ)ముద్రిత అక్షరాలు
చెదరని శి(ధి)లాక్షరాలు
గుప్పెడుగుండె సవ్వడులు"
ఇవి మంజు యనమదల గారు వెలువరించిన పుస్తకాలు.
ముద్రితం కాని ఎన్నో భావాలు పుస్తక రూపంలోకి రావాల్సిన అవసరం వుంది.
మనసు అన్వేషణ మౌనంగా సాగిపొతుంది మనిషి జీవితంలో ఎదుర్కొనే ఒడుదుడుకులు ఎన్నో... అంత:సంఘర్షణ అక్షరీకరించడం అందరూ చెయ్యలేక పోవచ్చు ఒక్కోరిది ఒక్కోరకమైన ప్రయాణం.
సమాజాన్ని తట్టి లేపినా ..జ్ఞాపకాన్ని ఒడిసి పట్టినా అలతి పదాలలో ప్రకటించడం మంజు నేర్పరితనం. తన కవిత్వంలో లోతైన భావాన్ని అలవోకగా అల్లేయడం కనిపిస్తుంది.
"అక్షరానికి ఊపిరి పోసిందేమో జీవితాన్నిచ్చింది
భారమంతా భావమై కురిసిందేమో బ్రతుకు బావుటా ఎగరేసింది
ఓటమికి విజయతిలకం దిద్దేసి వేదనకు వెన్నెలమరకలద్దేసి
కాలానికి కన్నీటిని కానుకగా ఇచ్చి
వేకువను మెలువనుకుని నమ్మకానికి చిరునామాను రచించింది"
చుట్టూ జరిగే అన్యాయాలకు మనసుతోనే యుద్ధం ప్రకటించింది . స్ర్రీ లపై జరుగుతున్న వివక్షలను కలంతోనే నిలదీసింది. మానవతా విలువలు కలగలసిన మనసు కవిత్వం మంజు కవిత్వం.
శోకం శ్లోకంగా మారిపోయింది.. వెంట పడుతున్న గమ్యాన్ని గడపదాటి రావద్దంటూ వెళ్ళగొడుతూనే వుంది.
అక్షరాల ఆలింగనంలో ఆత్శవిశ్వాసాన్ని గెలుచుకుంది చేతన కోల్పోనివ్వక తనువుకు ధైర్యమనే మలాము రాస్తూనే వుంది. నిశీధి చెంతలో నిశ్శబ్దాన్ని అక్షరమై జయించింది . భావాల రాశులు పోస్తూ కవిత్వమై పరిమళించింది.
చెదరని శిలాక్షరాలు ఇవి......
మంజు పుస్తకాల్లోవే నేను ఎంచుకున్నాను ముఖపుస్తకంలో ఎన్నో కవితలు వ్రాశారు. అక్షరానికి అలుపు వుండదు. మానసిక ఉల్లాసానికి కవిత్వం ఒక అవకాశం.
మంజు అలసిపోని అక్షరమై ప్రయాణించాలని మనఃస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను.
..........వాణి కొరటమద్ది, visakhapatnam

30, జూన్ 2018, శనివారం

కోపం...!!

నాలాంటి వారికి కనపడని దేవుడు ఒక్కసారైనా కనపడితే....చంపేయాలన్నంత కోపంగా ఉంది.
ఇది ఆస్తికత్వమెా, నాస్తికత్వమెా కాదు...కొన్ని చూస్తూ కూడ ఏమి చేయలేని నిస్సహాయత నుండి వచ్చిన బాధ...బంధాలు ఎంతగా దిగజారిపోయాయెా చూస్తుంటే ఈ మనిషి జన్మ మీదే అసహ్యంగా ఉంది. ఇలాంటి సృష్టికి మూలమైన ఆ శక్తిని నాశనం చేయాలన్నంత కోపంగా ఉంది.

26, జూన్ 2018, మంగళవారం

ఒకింత గర్వంగానే ఉంది..!!

నేస్తం,
          దగ్గర దగ్గర రెండు దశాబ్దాల క్రిందటి పరిచయ స్నేహం ఇప్పటికీ పరిమళిస్తూ నా వద్దకు వచ్చి కాసేపు సంతోషాన్ని పంచిందంటే..కలిసున్నది కొద్దీ రోజులే అయినా ఆత్మీయంగా అక్కా అంటూ నన్ను పలకరించే కవిత తన కుటుంబంతో సహా వచ్చి కాసేపు పలకరించి వెళ్లిన  ఆ ఆనందం ఎప్పటికి తరగని నా ఆస్థిగా మిగిలిపోతుందని చెప్పడం నాకు ఒకింత గర్వంగానే ఉంది. చాలా చాలా కృతజ్ఞతలు కవితా.
       డబ్బులకు, హోదాలకు, ఉద్యోగాలకు విలువలు ఇచ్చే ఈరోజుల్లో నాకున్న కొంతమంది హితులు, స్నేహితులు, చాలా తక్కువమంది బంధువులు ఉన్నారని చెప్పడం ఓ కంట కన్నీరు, ఓ కంట పన్నీరు లాంటిదే. కొందరు స్నేహంలో కూడా వారి వారి స్వప్రయోజనాల కోసం మనతో నటిస్తారు. ఆ ముసుగు తొలిగితే కానీ మనకు వారి అసలు నైజం బయటపడదు. బంధువుల సంగతి చెప్పనే అక్కరలేదు, పలకరిస్తే పాపం అన్నట్టుగా ఉంది ఈరోజుల్లో.  ఏదేమైనా బంధాలను మీ అవసరాలకు వాడుకోకండి, రేపటిరోజున మీ మనస్సాక్షికి సమాధానం చెప్పాల్సి ఉంటుంది. మీకు మనసే లేదంటారా సరే మీరు మనుష్యులని ఒప్పేసుకుంటాం. 

25, జూన్ 2018, సోమవారం

అమూల్యం...!!

మన:పూర్వక వందనాలు మాస్టారు మీ అమూల్యమైన స్పందనకు....

శుభోదయం 🌻
నాలుగు దిక్కులా వున్న ఆవేదన ఆక్రందన ఆత్మీయత అభిమానం ఆలోచనలు   ఓ రాశిగా పోసి సారాన్ని గ్రహిస్తే జీవితం భిన్నకోణంలో సాక్షాత్కరిస్తుంది.
రచయితలు,కవులు ఎందరో  ఎన్నో భావాలు స్పృశించారు.
కానీ, గుండె లోతుల్లో తాకి, చదువరులకు ఉద్వేగంతో , మెదడుకు పదును పెడుతున్నాయి యీరచనలు.
రచనలు ఆశానిరాశల కలబోత.
నూతన ఆవిష్కరణలు.
చాలా బాగున్నాయి.ధన్యవాదాలు.👏👍👌👐

22, జూన్ 2018, శుక్రవారం

మానసిక వైకల్యం..!!

విధాత రాసిన రాతలో
అవయవాల అమరిక 
మరచినందుకేమో 
పుడుతూనే అయినవాళ్ళ 
ఛీత్కరింపులను, తిరస్కారాలను 
వెంటేసుకుని కొన్ని జీవితాలు 
మొదలవుతాయనుకుంటా 
ఆశ చావని బతుకులో 
తోడుగా దొరికిన బంధం 
అర్ధాంతరంగా వదలి వేసినా 
జీవం పోసిన జీవితాలను
కన్నపేగు మమకారాన్ని
నడిరోడ్డున పారేయలేక
బతక లేక, చావలేక
కష్టాలు కన్నీళ్ల స్నేహంతో
ధిక్కారాలను, దిగుళ్ళను
సోపానాలుగా చేసుకుంటూ
తన వంతు బాధ్యతలు నెరవేర్చుతూ
అవహేళనలను, అపహాస్యాలను
పునాదులుగా మార్చుకుంటూ
శరీరం కదలలేని స్థితిలో సైతం
మానసిక ధైర్యాన్ని కోల్పోని
ఆచేతనావస్థల చేతనం ముందు
అన్ని సక్రమంగా ఉండి
బంధాలను భారమని
గాలికి వదిలేసి తమ స్వార్ధం చూసుకునే
మానసిక వికలాంగులు ఎందరో..!!

20, జూన్ 2018, బుధవారం

మట్టి పొరల్లోంచి... సమీక్ష....!!

                                 "మనసు పొరలను తడిమిన మట్టిపొరలు... "
     ఆరు కవితా సంపుటాలు వెలువరించి విశిష్ట నానీల కవిగా అందరికి సుపరిచితులైన డాక్టర్ సోమేపల్లి వెంకట సుబ్బయ్య ఏడవ కవితా సంపుటి "మట్టి పొరల్లోంచి..."  సమీక్ష మీ అందరి కోసం..
    మొదటి కవిత నాలో నేనులో మానవీయ పలకరింపుల పరిమళాల జ్ఞాపకాల దొంతర్లు మనోపేటికలో నిరంతరం ప్రవహిస్తూ,  మనసు మర కాదని మమతల పొర అని, ఎప్పటికి మానవీయపు మల్లెచెండే అని సరిక్రొత్త మనిషిని పరిచయం చేస్తారు. వెన్నెముక గోడులో చాలా అద్భుతంగా" రైతు నిఘంటువులో అన్ని ఉన్నాయి.. పేగు నింపే గిట్టుబాటు ధర తప్ప" అని వాస్తవాన్ని ఎలుగెత్తి చాటారు. అంకెలు కవితలో ఎక్కడ చూసినా అంకెల ఆరాటమే, ఆర్ధిక అనుబంధాలే అన్ని అని, భాష, బంధం అనేవి ఈ అంకెల గారడితో పడి గగన కుసుమాలైపోతాయని అంటూ ప్రస్తుతం మనం కూరుకుపోయిన కార్పొరేట్ వ్యవస్థ గురించి కళ్ళకు కట్టినట్టుగా చెప్పారు. మాటల బేహారిలో "అతడు అనుసంధాత కాదు/ అన్నదాత అడుగుల్ని శాచించే విధాత" అని ఎవరు ఇప్పటి వరకు చెప్పని కోణంలో మార్కెట్లో దళారుల అక్రమాల్ని చెప్పారు అనడం కంటే చూపించారు అనడం సబబుగా ఉంటుంది. సుడిగుండం చుట్టూలో పొట్టకూటి కోసం ఆశల వలలు వేయడం దినచర్యగా బతుకీడుస్తున్న మత్యకారుల జీవితాలను, చిక్కుల సుడిగుండాలను మానవ జీవితాలకు అన్వయించి చెప్పడం చాలా బావుంది. మళ్ళీ అమ్మ ఒళ్ళోకి అంటూ పసితనపు కాలాన్ని దాటిన జ్జ్ఞాపకాల అలలు తలపుకొస్తే వయసు వేగంగా వెనక్కి వెళ్ళి కళాశాల ముంగిట్లో వాలుతుందని చెప్పడం మనం చదివితే ప్రతి ఒక్కరు ఆ అనుభూతిని అందుకుంటారనడంలో సందేహం లేదు. పసి (డి ) ప్రపంచంలో బాల్యాన్ని నెమరువేసుకుంటూ కళ తప్పిన పల్లె చిత్రాన్ని సజీవంగా చూపించారు. ఆ నేల నిండా లో  రైతు గోడు వెళ్ళబోసుకోవడానికి ఒక కాగితం ముక్క చాలు వినే నాధుడుంటే అంటారు. జిందగీలో క్యాష్ అండ్ క్యారీ యూజ్ అండ్ త్రో అంటూ జీవిత సత్యాన్ని, డాలర్ యవనికలో ఆర్ధిక అవసరాలు దేశాలను, జీవితాలను శాసిస్తున్నాయని అది డాలర్ కాల మహిమని, భాషే నా శ్వాసలో మాట మట్టి వాసనల్ని కోల్పోతోంది, భాష బండరాయి కింద నలిగిపోతోంది అంటూ పేగు భాషతో బంధాలను నిలబెట్టుకోవాలని, సూక్ష్మ 'వ్రణం'లో చక్రవడ్డీ కోరలకు చిక్కి ఎన్నో కుటుంబాలు నాశనమైపోతున్న వైనాన్ని, మళ్ళీ బతికేందుకులో అవయవ దానం ప్రాశస్త్యాన్ని, దృక్పథంలో చిట్టి చీమల శ్రమ మనిషికి ఆదర్శమని, పాదు నీడలో మట్టి,  చెట్టు,చినుకు, చేను, మనిషిది గొప్ప హరితానుబంధమని, గుప్పెడు బంగారంలో అమ్మ చుట్టూ తిరుగాడిన బాల్యపు క్షణాలను, ఉట్టిలో ఉట్టి ఇప్ప్పుడు ఓ తెలియని వస్తువయినా పాడిపంటలకు, ప్రేమాభిమానాలకు ఎప్పటికి ప్రతికే అని, ఎక్కడని వెదకడంలో కలివిడితనం అంటే ఇప్పటి సామాజిక మాధ్యమాల స్నేహాలు, చుట్టరికాలు కాదని మనిషిని మనిషిలో వెదకమని చెప్పడం, చప్పిడి బతుకులో ఉప్పుమడికి, బతుకుబండికి దళారులే అనుసంధానమౌతుంటే బతుకంతా చప్పిడి మెతుకులే  అంటారు. గుండె తడిలో చదువు స్వదేశం కోసం కాకుండా డాలర్ల సంపాదన కోసమై, బాల్యాన్ని నేలరాస్తున్న ఇప్పటి చదువులకు హృదయపు తడితో వినయము, విలువలు కావాలంటారు. మానవత్వపు పతాకలో కోల్పోయిన తనానికి మానవత్వపు పరిమళం అద్ది జీవితాన్ని చిగురింపజేయమంటారు. దాహం బాబోయ్ .. దాహం,లో నీటిని పొదుపు చేయకపోతే వచ్చే నష్టాలను, ఫేస్ బుక్ లో అమ్మలో సాంకేతికతను పురోగమనానికి కాకుండా బంధాల, అనుబంధాల తిరోగమనానికి ఎలా వాడుకుంటున్నామన్నది స్పష్టంగా చెప్పారు. జలో రక్షతి రక్షితఃలో ఒకప్పటి స్వచ్ఛమైన నీటికి, ఇప్పటి అమ్మకాల నీటికి తేడాలు, ప్రతిదీ వ్యాపారమైయమైన మన జీవితాలను, లింకుల కర్రలో నాన్నతో జ్ఞాపకాల అనుబంధాన్ని అప్పట్లో ఊరితో పెనవేసుకున్న లింకుల కర్ర ఉపయోగాన్ని హృద్యంగా చెప్పారు. దిగులు గూడులో అసలైన విషాదం ఊపిరి పోసుకున్న ఇంట్లోకి, ఊపిరి పోయాక చేరుకోవడంతో ఎన్నో జ్ఞాపకాలను దాచుకున్న ఆ ఇంటికి మిగిలినవి దిగులు చూపులని బాధని కూడా అందంగా చెప్పారు. రామయ్య పంతులు బడిలో ఒకప్పటి పల్లెటూరి బడి జ్ఞాపకాలను ఎప్పటికి చెదరని చెరగని జ్ఞాపకాలని గుర్తు చేసారు. ఆకలి మట్టీలో ఇటుకబట్టి కూలి కష్టాన్ని, పల్లెపటంలో డాలర్ మోజులో పడి ప్రేమానురాగాలు కూడా ప్రియమైపోయాయని (దొరకడం లేదని) వెలిసిపోయిన పల్లె పటాన్ని మన ముందుంచుతారు. 'వెదురు' చూపులో మేదర్ల వెతలను, ఉల్టా ఉగాదిలో ప్రపంచ ద్రవ్య భాషలో మనిషి అమ్మకపు సరుకని, పండుగలు కూడా ఊహల్లోనేనని చాలా బాగా చెప్పారు. కాసేపు విరామంలో కాసేపు విరామం చాలు దేహానికి విశ్రాంతి అవసరం లేదని మనల్ని మనమే ఉత్తేజపరచుకోవాలని జీవితం ఓ సుదీర్ఘ కావ్యమని చక్కని భావంతో ఈ చివరి కవితతో ఈ కవితా సంపుటిని ముగించారు.
        ఈ కవితా సంపుటిలో సామాన్య  జీవితాల కష్టాలు, కన్నీళ్లు, దిగుళ్ళు, కాలం చేసిన గాయాలు, సేదదీర్చే జ్ఞాపకాలు, మరచిపోతున్న మానవత్వపు చిరునామాలు, బడుగు రైతు వ్యధలు, సాంకేతిక మాయాజాలం ఇలా అన్ని కలిపి ఒకప్పటి జీవితాలు, ఇప్పటి మార్పులు చేర్పులు అన్ని కలిపి తనదైన శైలిలో చిన్న చిన్న పదాలతో మనమూ మట్టి మనుష్యులమే అని మన మనసు పొరలను స్పృశించారు మట్టి పొరల్లోంచి ...చక్కని అక్షర కావ్యాన్ని అందించినందుకు హృదయపూర్వక అభినందనలు...!!

19, జూన్ 2018, మంగళవారం

" కవితాభిషేకం " సమీక్ష..!!

                  అక్షర భావాల అనుభవాల అభిషేకం మొహమ్మద్ ఖాన్ " కవితాభిషేకం" ..!!

       ఎన్నో కవితా సంపుటాలు, హైకూలు, మినీ, దీర్ఘ కవితా సంపుటాలు, లెక్కలేనన్ని పురస్కారాలు, సత్కారాలు అందుకున్న కవి, నిగర్వి మొహమ్మద్ ఖాన్ కవితా సంపుటి " కవితాభిషేకం " సమీక్ష ఈరోజు గోదావరిలో మీ అందరి కోసం...
      తన జీవితంలో 50 సంవత్సరాల కబుర్లను, జ్ఞాపకాలుగా ముందుమాటలో కవిత్వంగా చెప్పడం చక్కని, చిక్కని అనుభూతినిస్తుంది. జ్ఞాపకాలతో మొదలుబెట్టి జ్ఞాపకంగా ముగించిన ఈ కవితాభిషేకం ఓ మంచి జ్ఞాపకంగా మిగిలిపోతుందనడంలో ఏమాత్రం సందేహం లేదు. ఇక కవితాభిషేకం ఎలా మొదలైందో చూద్దాం. మనోనేత్రంతో చూడటానికి అలవాటు పడిన మనిషికి మనసు లేని నాడు ఒట్టి మరమనిషని చెప్పడం, అనాలోచితంలో ఆలోచించకుండా నిర్ణయాలు తీసుకోవడం మూర్ఖుల లక్షణమని, కర్తవ్యాన్నిమరచిన మనిషి పద్దతి కుక్కతోక పట్టుకుని గోదావరి ఈదడమంత ప్రమాదకరమైనదని కుక్కతోక-గోదావరిలో చెప్తారు. నివేదికలో విభిన్న వ్యత్యాసాలను, లోపాలను పోలికలను పారదర్శక హృదయంలో చూడమంటారు. అమ్మానాన్నల ఎడబాటును, వారితో పెంచుకున్నఅనుబంధాన్ని మరవడం అసాధ్యమని చెప్తూ వారు లేని గాయాలను మననం చేసుకుంటూ గాయాల నడుమ నేనులో వివరిస్తారు. కాలం కను సన్నిధిలో కాలం తన కట్టుబాటుకు మించి పోజాలదని సహేతుకంగా వివరించారు. దినచర్యలో కాగితానికి కలానికున్న అవినాభావ సంబంధమే జీవితమని, అబ్దుల్ కలాం  గారికి చక్కని నివాళి, తన పుస్తకాల లోతుల్ని తవ్వుకుంటూపోతే అందమైన ప్రకృతి ఆవిష్కృతమౌతుందని ప్రకృతి కవితలో, మౌనవ్రతంలో అంతరంగపు ఆలోచనని, ప్రత్యర్థిలో గాయమే మనసుకు ప్రత్యర్థి అని, పచ్చ సంతకంతో కళ చక్కని స్వప్నంగా నిలిచే హృదయానికి పచ్చని సంతకమని, ప్రాణభిక్షలో ఆపదలో సాటి మనిషికి చేయూతనివ్వడం ఎండిపోతున్న మహా వృక్షానికి చిరు కాల్వ ద్వారా నీరు నివ్వడమన్న చిన్న మాటలో జీవితాన్ని నిలబెట్టే ప్రాణభిక్షను చూపించారు. సంక్షిప్త వాస్తవంలో ప్రేమను, కన్నీటి బొట్టు లోతును ఎన్ని యుగాలయినా కనుక్కోవడం అసాధ్యమని నగ్న సత్యంలో, కవిత రాయడానికి ఆలోచనల ప్రవాహాన్ని సరిగా అందుకోలేక పొతే అసంపూర్ణంగా మిగిలిపోతుందని అసంపూర్తి కవితలో, మోహనరాగంలో మనసు అంతరంగాన్ని, అల్లకల్లోలాన్ని అక్షరాలుగా మలచడానికి సాహిత్యం దోహదమైందని ఆశావహ దృక్పథాన్ని చెప్పడం చాలా బావుంది. స్వప్నాల పంట, పొయిట్రీలలో కలలను, ఆలోచనలను కవితలుగా మలచడం, త్రినేత్రంలో మనసు మూలలను స్పృశిస్తే అద్భుతమైన భావాలకు ఊపిరి పోస్తుందని, గత చరిత్ర, నీతి, నిబద్ధత, మరో సూర్యుడులలో అంతర్యుద్ధాలను, శాంతి సందేశాలను, కుల వివాదాలను, నీతి, నియమాలను చెప్పారు. గాయ సందేశంలో గేయం గురించి తెలుసుకోవాలంటే ముందు గాయాన్ని తెలుసుకోమంటారు. చివరి క్షణంలో మనిషి అహాన్ని, నా డైరీలో ఒక పేజీలో కవిత ప్రారంభానికి ముగింపుకు మధ్యన నలిగిన కవి హృదయాన్ని ఆవిష్కరించారు. మన ఊరి చెరువు, కృషితో నాస్తి దుర్భిక్షంలలో చిన్ననాటి ఊరి చెరువు జ్ఞాపకాలను, సంకల్పబలానికున్న గొప్పదనాన్ని, కలం దాచుకున్న కవిత్వంలో జీవిత అనుభవాలను కలం దాచిన గుప్త నిధులుగా, కాలం చుట్టూ మనమా లేక మన చుట్టూ కాలమా అని జవాబు లేని ప్రశ్నలో, కవితల పూలు అంటూ భాష మాధుర్యాన్ని, మరణానికి కూడా మరణమని బహిర్గత రహస్యంలో సరిక్రొత్తగా చెప్పడం, రక్తాక్షరాలులో చరిత్ర పుటల గాయాలను, బొడ్దు ప్రేగులో సృష్టికి ప్రతి రూపం అడదని, శృతిలయలలో చక్కని జీవన నాదాన్ని, కవితాభిషేకంలో తనని తాను వెదుక్కుని, పోగొట్టుకుని పేర్చుకున్న అక్షర భావాలకు పుస్తక రూపాన్ని ఇవ్వడంలో గల ఆంతర్యాన్ని, శిశిర వసంతంలో ప్రశ్నలకు సానుకూల సమాధానాలను, కెరటాలు లో దాంపత్యపు అనుబంధాన్ని, కాలధారల నురగలలో, కాలకూ  విషం, నూతనాధ్యాయము, ఆత్మ విశ్వాసం, ఆక్రందన, దివ్యప్రేమ, ప్రస్థానం, కన్నీరు, సమస్య, చివరి గంట, మూర్ఖుల సామ్రాజ్యం, అసలు రహస్యం, మధ్య దూరం వంటి కవితల్లో  పాలధారను పిండే వైనాన్ని, జీవితపు విష కోరలను, గెలుపు, ఓటములను, ఆక్రందనను, ఆవేశాన్ని, ప్రేమను, పాశాన్ని, సమస్యలను, కన్నీళ్లను ఇలా అన్నింటిని చివరి గంటల ప్రస్థానంగా భాషకు ప్రాముఖ్యాన్నిస్తూ, పుస్తకం లేని ప్రపంచం మూర్ఖుల సామ్రాజ్యంగా వివరిస్తూ అంతః సౌందర్యాన్ని చూడమని  అసలు రహస్యంలో బోధిస్తారు. చావుకు బ్రతుక్కు మధ్య దూరాన్ని చెప్తూ, భాషా వట వృక్షాన్ని ప్రేమించమనడం , అవరోధంలో ఆత్మ తృప్తి, వ్యక్తిత్వం మనిషికి ఆభరణాలని, పోగొట్టుకున్న క్షణాలను ఒంటరి క్షంలో, దీక్షలో కవి కవితని అందంగా చెక్కడం, ప్రవాహం, మనసు, అపరిచితులు, అలజడి, అర్హత, ఒడుదుడుకులు, మధ్యవర్తులు, సుస్వాగతం, నగ్న సత్యం, వంటి కవితల్లో జీవితపు ప్రతి అనుభవాన్ని చూపించారు. నాలో నేను, ఆత్మీక శక్తిలలో మనసు మాటలను అక్షరీకరించడం, సంక్షిప్త వాస్తవంలో జీవితపు చదువుని, అతుక్కున్న పేజీలో ఎదుటి మనిషిలోని లోపాల్ని చూడటం మన బలహీనత అని, ధవళ వస్త్రంలో మనసు స్వచ్ఛతను, అక్షర సాక్ష్యం తన కలమని, భాష వారసత్వ సంపద భావాలకు, మనసుకు వారధని, వసంతంలో వేకువ, రాతిరిల అందాల ఆనందాలను, కరెన్సీ నోటు ప్రాభవాన్ని వినిపిస్తూ, ఉత్తరానికి పోస్ట్ కార్డుకు వ్యత్యాసం తెలియని బాల్యంతో పోగొట్టుకున్న నేస్తం చిరునామాను గుర్తు చేసుకుంటూ స్నేహితునికి ఈ కవితను అంకితమిస్తూ తన అక్షరాలతో భావాల కవితాభిషేకం సంపూర్తి గావించిన మొహమ్మద్ ఖాన్ అభినందనీయులు. 

16, జూన్ 2018, శనివారం

చెదిరిన క్షణాలు...!!

చిన్ననాటి చిత్రాలన్నీ
చెదిరి పోయాయి

జ్ఞాపకాలన్నీ
చెల్లాచెదురైయ్యాయి

చేజారిన క్షణాలన్నీ
చిత్తరువులై మిగిలాయి

రాలిన కలలన్నీ
రాతలుగా మారాయి

మురిసిన ముచ్చట్లన్నీ
మౌనమైయ్యాయి

అలిగిన అలకలన్నీ
అలసిపోయాయి

మనసు గాయాలన్నీ
అక్షరాలనాశ్రయించాయి

చెప్పని కథలన్నీ
కంచికి పోనని మారాం చేస్తున్నాయి

కనుమాయలన్నీ
కనుమరుగు కాలేక కదలాడుతున్నాయి

చివరి చూపులన్నీ
చిందరవందరగా పేర్చబడ్డాయి

ఆపలేని కాలాన్ని
దిగులు దుప్పట్లు కమ్మేసాయి...!!

హెచ్చరిక...!!

ఎవర్నిబడితే వాళ్ళని
ఎప్పుడుబడితే అప్పుడు ప్రేమించడానికి నేనేం జెమినిగణేశన్ ని కాదు.

అమ్మాడీ
ఎందర్ని పెళ్ళి చేసుకున్నా
ఎంతమందితో తిరిగినా
నా ప్రేమంతా నీతోనే అంటే
నమ్మడానికి సావిత్రిని అంతకన్నా కాదు.....

ఈ పోస్ట్ సరదాకి ఎవరినీ ఉద్దేశించి కాదు...
భుజాలు తడుముకోకండి...😊

15, జూన్ 2018, శుక్రవారం

పంచనామా ముగిసిందా...!!

అక్కరకు రాని
దేహపు భాగాలన్నీ
తొలగించబడుతున్నాయి
ఒక్కొక్కటిగా

మరణానికి సంకేతంగా
మిగిలిన కార్యక్రమాలన్నీ
జరిగిపోతున్నాయి
ఒకదాని తర్వాత ఒకటిగా

అక్కడున్న వారందరికి
తెలియకుండా నిజాలన్నీ
కప్పేయబడ్డాయి
మళ్ళి మళ్ళీ లేవకుండా

అలవాటైన పనిగా
సుతిమెత్తగా కుట్టేస్తూ
ఖాళీలన్నీ పూరించబడ్డాయి
లోపాలు కనబడకుండా

శరీరానికి చితి పేర్చి
చేతులు దులిపేసుకుంటూ
బాధ్యతలు తీర్చుకున్నామని
తలారాబోసుకున్నారు

ఏనాడో చనిపోయిన శవానికి
ఈనాడు చేసిన అలంకారాలు
నామమాత్రమేనని
తెలుసుకోలేక పోయారు

మనసుని కాల్చే
మారణాయుధాలను
గుర్తించలేని న్యాయం
మరోసారి ఓడిపోయింది...!!

13, జూన్ 2018, బుధవారం

జీవన "మంజూ"ష (జులై)

నేస్తం,
         అభిమానం, ఇష్టం అనేవి హద్దులు దాటకుండా ఉంటే బావుంటుందనేది అందరికి తెలిసిన విషయాలే. కాని మనకు కులం, సినిమా నటుల మీద, రాజకీయ నాయకుల మీద ఉన్న అభిమానం ఎలా ఉంటోందనేది సామాజిక మాధ్యమాల్లో వస్తున్న పలు పోస్టులు చూస్తుంటే భవితకు మార్గ దర్శకం కావాల్సిన పెద్దలు, యువతకు దిశా నిర్దేశం చేయాల్సిన యువతరం నాయకులు ఎంతగా దిగజారిపోతున్నారనేది తెలుస్తోంది. మనం వాడే హాస్యం అనేది ఎదుటివారిని నొప్పించకుండా ఎంత సున్నితంగా ఉంటే అంత బావుంటుంది. పదిసార్లు మనం ఒకరిని అంటే ఎదుటివాళ్ళు కనీసం ఒక్కసారయినా మనని అనకుండా ఉండరు. మనం ఎదుటివారిని అంటున్నామంటే మనలో లోపాలేం లేవని మిడిసిపడటం కాదు. సినిమావాళ్లు, రాజకీయ నాయకులు వాళ్ళు వాళ్ళు అందరూ బాగానే ఉంటారు. మన అభిమానమే అతి. మనకు చాతనయితే తప్పు ఎవడు చేసినా చొక్కా పట్టుకు నిలదీయగలిగే దమ్ము ఉండాలి. అది లేని నాడు మాట జారకూడదు.
     అలగాజనం అన్నారని ఒకరు, తోశారని, కొట్టారని, ఇలా రకరకాలుగా పోస్టులెట్టేస్తున్నాం. మరి మిగతా ఎవ్వరు ఏమి అనలేదా లేక ప్రపంచంలోనే అత్యంత నిజాయితీ పరులా. మరి మిగతా కులాలని కొందరు తిట్టినప్పుడు వీరికి వినపడలేదా. మనం దేవుడి దర్శనానికి వెళ్ళినప్పుడు మనం ఎలా ఉంటామన్నది గుర్తు తెచ్చుకోండి. ఎక్కడైనా సరే క్యూ లో నిలబడినప్పుడు ఎంత తోసుకుంటామో మనకు తెలియనిదా. మన మీద ఎవరైనా పడితే సహనంగా ఏమి అనకుండా మర్యాదగా సర్దుకుంటున్నామా. సినిమాల్లో నీతులదేముంది చూసే వాడుంటే ప్రతోడూ సూక్తిసుధలు వల్లే వేస్తాడు. చేసే పనుల్లో ఎంత స్వచంగా ఉన్నారనేది మనం తెలుసుకోవాలి అంతేకాని అభిమానం ముసుగులో నిజాలు మరచిపోకూడదు. ఇక రాజకీయ నాయకుల సంగతి చూస్తే అందరు ముఖ్యమంత్రి అయిపోదామనే. మన తప్పుల తడకలు మరచి పక్కోడివి మాత్రమే అదీ మనకు అనుకూలమైన వాటినే విమర్శించి చూపుతాం. నటులు, రాజకీయాలు, కులాలు అన్ని అవసరార్ధమే అన్నది మర్చిపోతున్నాం. రేపటి సంగతిని మరచి ఈరోజు మన అవసరాలు తీర్చే వాడికి కొమ్ము కాస్తూ భవితకు సమాధి కట్టేస్తున్నాం. వ్యక్తి పూజలు, కులపు కుసంస్కారాలతోనూ జత కలిసి మన అమ్మ నేర్పిన సంస్కారానికి కూడా తిలోదకాలిచ్చి మనమూ ముసుగులోనే బతికేస్తున్నాం. ఇదీ మన సంస్కారం, రేపటి తరాలకు మార్గ దర్శకం.
ఇప్పటికి ఈ ముచ్చట్లకు సశేషం...  

12, జూన్ 2018, మంగళవారం

ఒక కవితా సంపుటి సమీక్ష...!!

                            "ఒక " పదంతో అంటూనే భావాల వెల్లువలో ఓలలాడించిన సిద్దార్థుడు    


           పాత తరానికి కొత్త తరానికి మధ్యన సాహిత్యంలో వస్తున్న పెను మార్పులకు అనుగుణంగా తెలుగు సాహిత్యం ఎన్నో మార్పులకు లోనవుతోంది. వచన కవిత్వంలో వస్తు, శిల్ప, భావ ప్రకటనలో తమకంటూ ఓ ప్రత్యేకతను చాటుకుంటూ దూసుకువస్తున్నఈ తరం యువ కవి సిద్ధార్థ కట్టా "ఒక" కవితా సంపుటి సమీక్ష ఈ వారం గోదావరి సాహిత్యంలో మీ అందరి కోసం ...
          "ఒక" కవితా సంపుటి లోనికి తొంగి చూస్తే అమ్మని, ఆకాశాన్ని, పసి హృదయాన్ని ఎంత బాగా ఆవిష్కరించారంటే చెప్పడం కన్నా చదివితే బావుండేంతగా..ఆమె ఆవలితీరంలో ఆకాశం అనుభవాలను మనం ఆస్వాదించడం ఎలానో, అర్ధం చేసుకోవడం ఎలానో వివరిస్తారు. నీకోటి చెప్పనా అని సుతిమెత్తని సంభాషణ వినిపిస్తారు. మా అమ్మలో మన అమ్మలనూ చూపిస్తారు. నిషిద్ధ హృదయంలో హృదయాన్ని గాయాల బావిలో జారవిడుచుకోవడం, అంతరించిందంటూ మగ జాతి అహంకారాన్ని నిరసించడం, పాప నాన్నతోలో పసితనపు పాప అమాయకత్వాన్ని లాలించిన తండ్రి మనసును, ఒట్టి హృదయానివి అంటూ హృదయపు అంతర్లోచనాన్ని, జ్ఞాపకమొస్తే ఏమేం చేయాలో చెప్తూ మారాం చేస్తూ జీవితంలోకి దూకమనడం వంటి సరి కొత్త ప్రయోగంతో ఆకట్టుకుంటారు. రాత్రి మెట్లపై గాలి , మనసు మాటల మౌనాన్ని సముద్రం, ఆకాశంతో పోల్చడం, తిరిగి ఎంత రక్తం తీసుకుంటే, రాజ్యమా కవితలలో ఉద్యమాల బాటలో విషాదాన్ని, అప్పుడు గుర్తించు అంటూ మనసును గుర్తించమనడం, పెద్దవ్వాలని లేదు లో పసిపిల్లల మీద, ఆడపిల్లల మీద అఘాయిత్యాలకు తన అక్షరాలు తల్లడిల్లడం చూడొచ్చు. ఆద్ధంలో అబ్బాయీ, ఐదు రెక్కలు కవితల్లో ఊహలను, కలలను దృశ్యాదృశ్యాలలో చూపించడం, ఉమ్ము లో ఓ రణ  నినాదాన్ని, ధిక్కార స్వరాన్ని,  గాయాలను వెదకాలి అంటూ మన గాయం మానితే మరో గాయపు గేయాన్ని వెదకడం, ERROR 404 లో కనపడని జీవితపు పేజీని వెదకడం, సూర్యుడ్ని అతికించగలడు, నీళ్లగొంతుతో, ఎలా వస్తుందో తెల్సా కవితలలో కాస్త కొత్తదనపు శైలితో ఊహలకు ఊపిరి పోయడం, జ్ఞాపకం లేని మైలురాయి వద్ద  మళ్ళీ కలుస్తాను ఈ సారి ఒంటరిగా వినమంటారు. ఆనవాళ్ళను మోసుకుంటూ పావురమెగిరిపోయింది, ఆకాశం నిండిపోయేలా, పసిపిల్లకు జ్వరమొచ్చింది కవితల్లో రాత్రి నక్షత్రాలను తెంపుకు పోవడం, ప్రకృతికి పిల్లల్ని ఇవ్వడం, ప్రశ్న అనుకుని కవితలో ప్రశ్న అనుకుని ప్రాణాన్ని తీసుకుపోవడం, Our Kid లో కార్పొరేట్ విష పంజాలో చిక్కుకుని విల విలాడుతున్న పసితనాన్ని, ఒక అర్ధరహితం లో అర్ధంకాని మనిషితనాన్ని,  చిన్నారి శివ శ్రీ లో ఓ సమస్యను, ఆఖరి అద్భుతంలో తెలిసాడే నాటకంలో హృదయాలను యధాస్థానంలో మొలకెత్తనివ్వడమే ఆఖరి అద్భుతం అంటారు. ఏళ్ల క్రిందటా, యుగాల క్రిందటా తిప్పేసిన పేజీల చాటుగా ఓ పాతమనిషి పూర్వీకుడు అని చెప్పడం చాలా బావుంది. భర్తీ అయిన  శీర్షిక లో స్వచ్ఛమైన ప్రేమ భావాన్ని, పూలు..పాప.. డోరా లో పసితనంలో కావాల్సిన స్వేచ్ఛను స్కూల్ డ్రస్ లేని బడి, కొన్ని ప్లాస్టిక్ పువ్వులు కావాలని పాపతో అడిగించడం అందరి మనసులను తడి చేస్తుంది. ఆరు రెక్కలు లో "మనుషులంతా ప్రేమను నమిలి మింగిన వారు / పాపాయి ఏడుపుకు / అందరు తలలు తిప్పుతారు / తమనెవరో పేరు పెట్టి పిలిచినట్టు " ఇది అందరి ఆమెల ఆత్మకథ అని ఎంత హృద్యంగా చెప్పారో. చివరిగా, గాయాల గేయాలే నీకు ఉరితాళ్ళు, సీతాకోకచిలుక, భర్తీ కాని శీర్షిక, బాగుంటుంది, మీకు కల, గొప్పదేశం, మనిషి ఒక అద్భుతం, దిగులు, ఇన్క్లూడింగ్ మీ, వాళ్లిచ్చే పిట్టతనం, విప్లవం ప్రకృతి ధర్మం, అతడు-ఆమె వంటి కవితలన్నింట్లో ఆర్ద్రత, ప్రేమ, తప్పులను సహించలేని తత్త్వం, అన్యాయం మీద తిరుగుబాటు ధోరణి, సమాజపు పోకడ మీద దిగులు, చేజారుతున్న విలువలు దక్కించుకోవాలన్న ఆరాటం కనిపిస్తుంది. చెట్టు నేల చెప్పిన రహస్యం లో అదృశ్యమౌతున్న పచ్చదనాన్ని కాపాడమనే ఆవేదన, నీలో చిన్నప్పుడే లో ఓ ఆవేశం, అని ఉంటావు, గాలిరంగు పాట, కలకోసం,  నీలాంటి, పాపలాంటి, మనుషుల్లాంటి, నువ్వన్నట్టుగానే కవితల్లో వెదుకులాటలు, వేడికోలు, కొన్ని సర్దుబాట్లు కనిపిస్తాయి. నాన్న చెమట చుక్క దేహం లో నాన్నలంటే చెమట చుక్కల దేహం, ఆకలే తెలియని శ్రామికుల సమూహం అని ఎవ్వరు చెప్పని అభివ్యక్తిని వ్యక్తీకరించారు. జీవితాన్ని జీవించడం ఎలాగో, చేయగలిగిన పని లో బతికున్నంత కాలం పెద్దవాళ్ళం అవడం కుదరనప్పుడు జీవితాంతం పిల్లల్లా బతికేయమనడం, మెత్తటి కలవరింత లో ఒక తేనే కల,పువ్వు ఊహ, మెత్తని కలవరింత అంటూ మరో జననానికి నాంది గీతాన్ని ఆలపిస్తూ ఈ కవితా సంపుటిని ముగించడం ఓ చక్కని నిండుతనాన్ని తెచ్చింది.
               కొన్ని కవితలు చదువుతున్నప్పుడు విశ్లేషణ రాయడం చాలా క్లిష్టంగా ఉంటుంది. కొత్త తరం వచన కవులు తీసుకునే వస్తువు కానివ్వండి, అభివ్యక్తి కానివ్వండి వారు చెప్పాలనుకున్న విషయాన్ని మూసలో కాకుండా  సరి కొత్తగా చెప్పడం అభినందించదగ్గ విషయం. ఈ " ఒక " కవితా సంపుటి సమీక్ష రాస్తున్నప్పుడు నాకు నేనుగా వేసుకున్న ప్రశ్న కొంత వరకైనా సరిగా రాయగలుగుతున్నానా లేదా అని. రాయడానికి ఓ క్షణం సంశయించాను రాయగలనా లేదా అన్న మీమాంశ నన్ను వెంటాడి. ఎంత వరకు న్యాయం చేయగలిగానో నాకు తెలియదు. వైవిధ్యంగా తన భావాలను తీర్చిదిద్దిన "ఒక " కవితా సంపుటి కవి సిద్దార్థ కట్టాకు మనఃపూర్వక అభినందనలు.

అసమర్ధ జీవితం...!!

ఓ అసమర్ధ జీవితానికి
మిగిలిన అవశేషాన్ని
వసంతాలన్నీ వస్తు పోతూ
పరామర్శల ప్రహసనాన్ని
మెుక్కుబడిగా తీర్చుకుంటున్నాయి
చిగురింతల చిరునవ్వులు
ఓ క్షణమైనా దరి చేరవా అని
ఎదురుచూపులతో కాలానికి
సంధానించిన ఆశల రెక్కలు
విడివడిపోతూ నిరాశకు
ఆశ్రయమిచ్చేస్తున్నాయి
గెలవాలన్న తపన
మనసుకుంటే చాలదని
మనం వేసిన తప్పుటడుగులు
మరణ శాసనాన్ని రాసేస్తాయని
మనది కాని ప్రయాణానికి
మనల్ని ఉసిగొల్పుతాయని
ఓటమి క్షణాలను దగ్గర చేస్తాయని
అర్ధం అయ్యేసరికి
అర్ధాయుష్షుతో ముగిసిపోతుంది బతుకు...!!

11, జూన్ 2018, సోమవారం

ఏక్ తారలు...!!

1.  పంచాంగం పరిహసిస్తోంది_పరామర్శకు మీనమేషాలు లెక్కిస్తున్నావని...!!

2.  అమాస అల్లరి చేస్తోంది_పాడ్యమి పలకరింపుకు వస్తోందని...!!

3.   కలతలను మాపేయాలి_కలల ఉలికిపాటుకు ఊరటగా...!!

4.   కనుమరుగు కాలేని కాంతిపుంజాన్నే_చుక్కలెన్నయినా నీ చేరువలోనేనంటూ...!!

5.   నేనో మౌనాన్ని_నీ మనసు చదివే క్షణాల్లో...!!

6.  నేనో నాదాన్ని_నీ స్వరంలో ఒదిగిపోతూ...!!

7.  నేనో ఉద్వేగాన్ని_నీ అనుభూతులకు ప్రాణం పోస్తూ...!!

8.   నీ మనసు_ఎన్నో మౌనాలను దాచుకున్న సంద్రం..
!!

9.   నేనో అలజడిని_అవిశ్రాంతంగా నిన్ను తట్టిలేపుతూ..!!

10.   నేనో మెలకువను_నీ కలలకు అర్ధాన్నౌతూ...!!

11.   మాయ తెలియదు మనసుకు_కలను కల్లగా మార్చడానికి...!!

12.   కందమూలాలకు కటకటలౌతోంది_శాకాహారం విలువ తెలిసాక...!!

13.   రెప్పలు దాచేసిన కన్నీళ్ళు_అలవోకగా అక్షరాల్లో ఒలికిపోతూ....!!

14.  బొమ్మలన్నీ జీవం లేనివే_జీవం పోసే విధాత చేతిలో కీలుబొమ్మలై...!!

15.  కొన్ని క్షణాలు చాలు_యుగాల దూరాన్ని తగ్గించడానికి...!!

16.  కాస్త మౌనం చాలదూ_వేల భాష్యాలు వినిపించడానికి..!!

17.  మౌనానికెన్ని అరలో_మనసులోని భావాలను భద్రపరిచేందుకు..!!

18.  జ్ఞాపకాల సహవాసం మౌనానికి_కాలం నేర్పిన పాఠాలను నెమరువేసుకుంటూ..!!

19.   గుండెగూటిలో తచ్చాడుతునే ఉన్నాయి_సశేషంగా మిగిలిన సజీవ జ్ఞాపకాలు...!!

20.   నేనెప్పుడో ముగిసిన కథనే_చెదిరిన జ్ఞాపకంగా చిరిగిన పుస్తకం పేజిలో...!!

21.  ఏకాంతమింతే_నీతోనే సంభాషించాలనుకుంటుందెప్పుడూ...!!

22.   మౌనమే మధురం మన మధ్యన_మనసుల స్నేహం మనదయ్యాక...!!

23.  వెల్లువైన ప్రేమ వగలుబోతోంది_వలపు విరిజల్లులో తడిసి ముద్దౌతూ...!!

24.  కొన్ని ప్రేమలంతే_మనసుకే పరిమితమైపోతాయలా...!! 

25.   మౌనమెప్పుడూ సమ్మెాహనమే_సన్నిహితమైన నీ ఆలోచనల సవ్వడితో..!!

26.   రాగమూ యెాగమైంది_మనసుకన్నీరు సంగీతఝురిగా మారినప్పుడు...!!

27.  రాలిపడిన కలలివి_రక్కసి కోరలకు చిక్కుబడి...!!

28.  దాచిన క్షణాలు గుప్పెడే_సాహచర్యం కడవరకు..!!

29.  ఎన్ని దారులో ప్రణయానికి_పరిచయం లేకున్నా పరిమళిస్తూ...!!

30.   అరక్షణం చాలదూ_అనుబంధం అపహాస్యం కావడానికి....!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

కబుర్లు కాకరకాయలు © 2008. Template Design By: SkinCorner