11, అక్టోబర్ 2021, సోమవారం

కాలం వెంబడి కలం...75

 


      అమెరికా నుండి వచ్చిన ఈ 15 ఏళ్ళలో అటు ఉద్యోగ పరంగా మెాసం చేసిన కంపెనీ, ఇటు బంధువులు, స్నేహితుల మూలంగా జరిగిన నష్టాల కారణంగా ఆర్థికంగా, మానసికంగా చాలా నష్టపోయాం నేను, పిల్లలు, మా కుటుంబం. పిల్లల చదువుల అవసరాలకు కాని, నా అనారోగ్య అవసరానికి కాని ఆదుకున్న బంధువులను, స్నేహితులను వేళ్ళ మీద లెక్కించవచ్చు. కనీసం మాట అడగడానికి కూడా గొంతు పెగలని వారే అధికం. గత 45 ఏళ్ళ నుండి అందరి గురించి తెలిసినా అంతగా పట్టించుకోలేదు. కాని నా పెళ్లైన పాతికేళ్ళుగా జరిగిన అనుభవాలు, ఈ ఐదారేళ్ళ నుండి చూసిన డబ్బు జబ్బు మనస్తత్వాలు అనుబంధాల మీద చాలా విరక్తి కలిగించాయి. నా అవసరాలకు ఆదుకున్న ఆత్మీయులు అతి కొద్దిమందే. మేమున్నాం అని నోటి మాట కాకుండా మనసు మాటైతే, ఎవరి నుండైనా చాలా సంతోషం.            

           జీవితం ఏ క్షణం ఎలాంటి మలుపులు తిరుగుతుందో మనకు తెలియదు. మనం ఎంత ప్లాన్ ప్రకారం బతికేద్దామన్నా మన చేతిలో ఏదీ ఉండదు. సమస్య లేని జీవితమూ లేదూ అలా అని ప్రతి సమస్యా పెద్దదీ కాదు. సమస్యకు భయపడకుండా బతకడం మనం అలవాటు చేసుకోవాలంతే. ఏ సమస్యా లేకుండా సాఫీగా జీవితం సాగిపోతుంటే కూడా బావుండదు కదా. పెద్దలన్నట్టు జీవితం సప్త సాగర గీతం. గెలుపోటముల సంగమం. భయపెట్టే సునామీలూ ఉంటాయి. ఆహ్లాదపరిచే అలల ఆనందాలూ ఉంటాయి. చీకటి వెలుగుల సయ్యాటే జీవితం. జీవితంలో ప్రతి పరిచయం ఓ అనుభవ పాఠమే మనం నేర్చుకోవాలంతే. మంచి చెడుల సమతూకం మనకు తెలియాలంతే. కాదూ కూడదంటే మనం ఏకాకుల్లా ఎడారి జీవితాలకు అలవాటు పడిపోవాలంతే. 

             

          ఈ ముఖపుస్తకంలో మంచి చెడు రెండూ ఉన్నాయి. కొన్ని పరిచయాలు సంతోషాన్నిస్తే, మరి కొన్ని పరిచయాలు భయాన్ని, అసహ్యాన్ని, విరక్తిని పంచాయి. మన రాతలు మనసు నుండి వచ్చినప్పుడే అవి నలుగురికి చేరతాయి. ఎదుటివారిని ఎద్దేవా చేద్దామనుకుంటే మనమే నవ్వులపాలైపోతామని గుర్తెరగాలి. ముఖ పుస్తక స్నేహ పరిధిలో స్వేచ్ఛకు, విశృంఖలతకు తేడా తెలియడం అవసరం. నాలుగు రోజులు అవసరం కోసం రాసుకు పూసుకుని, తర్వాత మన మీదే అవాకులు చవాకులు వాగే మహామహులు చాలామందే ఉన్నారిక్కడ. మన జాగ్రత్తలో మనముండటం మంచిది. ఏదైనా ఇచ్చిపుచ్చుకోవడంలోనే మర్యాద ఉంటుంది. డబ్బులతోనో, నటించడంతోనో అందరిని ఆకట్టుకోగలమనుకుంటే మనంత మూర్ఖులు ఈ ప్రపంచంలో మరొకరుండరు. లేని ప్రేమలు నటించకుండా మనం మనలా ఉంటే మనకంటూ నలుగురుంటారు. ఏదున్నా లేకున్నా మన వ్యక్తిత్వం మనకుంటే అదే మనకు వెలకట్టలేని ఆస్తి. దానిని తాకట్టు పెట్టి బతకడం అంటే మనం బతికున్న శవంతో సమానం. 

        రాయడం రాదన్నా వినకుండా నాతో 75 వారాలు కవితాలయంలో రాయించిన తమ్ముడు పవన్ కు, చెల్లి అంజుకు, అమెరికా విశేషాలను రాయించిన ఆంంధ్రాప్రవాసి డాట్ కాం రాజశేఖర్ చప్పిడి గారికి, మీ ఇంటి మనిషిగా ఆదరించిన ప్రత్యక్ష, పరోక్ష ఆత్మీయులందరికి నా మనఃపూర్వక ధన్యవాదాలు. 


5, అక్టోబర్ 2021, మంగళవారం

జీవన 'మంజూ'ష అక్టోబర్



నేస్తం, 
          విమర్శకు, విశ్లేషణకు తేడా తెలియని స్థితిలో కొందరు పెద్దలున్నారని చెప్పడం బాధాకరం. విమర్శ, విశ్లేషణ అన్నవి వ్యక్తిగత, సామాజిక, రాజకీయ, సాహిత్యం వగైరాలలో ఏదైనా కావచ్చు. ఎదుటివారిని విమర్శించే ముందు మనమేంటో మనం తెలుసుకోవాలి. అసలు విమర్శించే అర్హత, స్థాయి మనకుందో లేదో గమనించాలి. మనం చేస్తే గొప్ప పని. అదే పని ఎదుటివారు చేస్తే డబ్బు కోసమెా, పేరు కోసమెా చేసారనడం హాస్యాస్పదం. 
       ముందుగా మనం తెలుసుకోవాల్సింది మనం విమర్శిస్తున్నామా, విశ్లేషిస్తున్నామా అన్న దానిలో క్లారిటి. మనకు నచ్చిన వారిని పొగడ్తలతో ఆకాశానికి ఎత్తేయడంలో ఎలాంటి ఆక్షేపణా లేదు. అది మనిష్టం. కాని మరో వ్యక్తిని కాని, వ్యవస్థను కాని తప్పు పట్టేటప్పుడు, మనకు నచ్చిన వ్యక్తికి వ్యతిరేకం అన్న చిన్న కారణంతో కళ్ళ ముందు జరిగిన వాస్తవాలను విస్మరిస్తే, మన లోపం మనకు తెలియకున్నా ప్రపంచానికి తేటతెల్లమవుతుంది. 
           మనలో చాలామందికి వాక్యానికి, వ్యాఖ్యానానికి తేడా తెలియనట్లే విమర్శకు, విశ్లేషణకు తేడా తెలియకుండా పోతోంది. మనం రాసేది అచ్చమైన కవిత్వం అనుకుంటూ, మరొకరు రాసేది కవిత్వమే కాదు వచనమంటే, అది ఎంత నిజమెా మనకు తెలుసు. కాని ఆ నిజాన్ని అంగీకరించే మనస్సాక్షి మనకు లేకపోవడమే మన కొరత. పేరు కోసమెా, ప్రతిష్ఠ కోసమెా దిగజారుడు రాజకీయాలు చేయడం సరికాదు. 
         సాహిత్యంలోనూ సన్మానాలు, పురస్కారాలు ఈరోజుల్లో సర్వసాధారణం అయిపోయాయి. విలువైన సాహిత్యం అట్టడుగునే ఉండిపోతోంది. ఎవరైనా ధైర్యం చేసి గుర్తింపునిచ్చినా, పలువురు సాహితీ పెద్దలు నందిని పంది అంటే, మనమూ ఆ పెద్దలతో జేరి నందిని పంది అనే స్థితిలో ఉన్నందుకు గర్వపడదాం. మనమూ, మన రాతలు, మన భజన బృందాలు మన వెంట ఉన్నంత వరకు మనకు తిరుగులేదని మురిసిపోదాం. జయహో అంటూ మనమే చప్పట్లు కొట్టుకుంటూ బతికేద్దాం. 
          
           

అనీడ పుస్తక సమీక్ష..!!

             " ప్రశ్నలకు సమాధానాలు కాదు, దారులు వెదకడం సరైన పని " అంటున్న " అనీడ "


         కవిత్వానిదో ప్రత్యేక లోకం. నిజమే ఆ కవిత్వ ప్రపంచంలో మనసు సంవేదనలు, మౌనం నింపుకున్న మాటలు, శబ్దం లేని నిశ్శబ్దాలు, శూన్యం చెప్పే సంగతులు, వెన్నెల ఒంపే జ్ఞాపకాలు, చీకటి కార్చిన కన్నీళ్ళు ఇలా ఎన్నో రకాల భావాలను తన మనసుతో " అనీడ" గా అందంగా అక్షరీకరించారు మన అందరికి సుపరిచితురాలు రూపరుక్మిణి కె. 

       " మనసు ముంగిటిలో 

         మంచుతెరలా ఏవో జ్ఞాపకాల దొంతరలు రంగురంగుల సీతాకోకచిలుకలై విహరిస్తున్నాయి. "

ఈ చిన్న మాటల్లోనే పుస్తకంలో ఏముందో, తను ఏం చెప్పాలనుకుందో చెప్పకనే చెప్పేసారు. ఎక్కువగా మహిళల మనోగతాలు, మౌన వేదనలు, కన్నీటి కతలు, రైతుల ఈతిబాధలు ఈ కవిత్వ సంపుటిలో కనిపిస్తాయి. సైనికుని మరణానంతరం అతని బిడ్డ మనోగతాన్ని బొమ్మ కావాలి కవితలో చాలా బాగా రాశారు. అందరు తప్పక చదవాల్సిన కవిత ఇది. 

 " మౌనం మాటైన క్షణం

   గాయాలు గాలివాటుగా తేలిపోతాయి. "  నిజమే కదా. ఎంత సుళువుగా బాధను తేల్చేసారో రంగుల గాయం కవితలో మీరే చూడండి. 

       వెలుతురుతో నీడకున్న అనుబంధాన్ని చీకటి లేకుండా చేయడాన్ని " అనీడ " గా మార్చేసి అదే ఈ కవితా సంపుటి పేరుగా స్థిరపరచి, ఆ నీడల వెనుక నిజాలను ప్రశ్నిస్తూ, సమాజ అసమానతలను ఎత్తిచూపుతూ, ఎందరో " ఆమె " లకు వారసురాలిగా తన అక్షర భావాలతో వకాల్తా పుచ్చుకున్న రూపరుక్మిణి అభినందనీయురాలు. ప్రశ్నలకు సమాధానాలు వెదకడం కంటే దారులు వెదకడమే సరైన పని అంటారీవిడ. సంకల్పం మంచిదనుకుంటే మార్పు మనతోనే మెుదలు కావాలంటారు. అమ్మతనం గురించి, అమ్మానాన్నల గురించి, పసితనం, బాల్యం, జ్ఞాపకాలు, ఎదురుచూపులు, ఎడద చప్పుళ్ళు, ప్రేమ, విరహం, నిరీక్షణ ఇలా జీవితంలోని అన్ని పార్శ్వాలను చాలా హృద్యంగా మన ముందుకు తెచ్చారు. వీటిలో తాయిలాల పెట్టె, ఒలికి పోతున్న కాలం, అర్ధ నగ్న సత్యం, తీరం చేరలేని మౌనం, జీవితకాల సంతకం వంటి కవితలు మచ్చుకు కొన్ని. 

        " మనసు పరదాలలో 

   ముసుగేసుకు కూర్చోనూ లేక

   అలాగని వెలుగు దుప్పట్లను చీల్చుకురాలేక 

   స్వగతంలో కూరుకున్న మనోమందిరాలెన్నో. "

అంటూ తన మనసు అలజడిని, ఆవేదనను చక్కని పదజాలంతో, ఆకట్టుకునే శైలితో "అనీడ " గా సాహితీ లోకానికి అందించిన రూపరుక్మిణి కె కి హృదయపూర్వక శుభాభినందనలు.   

మంజు యనమదల
విజయవాడ

4, అక్టోబర్ 2021, సోమవారం

కాలం వెంబడి కలం... 74



       SLE అని తెలియక ముందు నన్ను చూసే డాక్టర్ గోపాళం శివన్నారాయణ గారికి నాకు SLE అని చెప్తే ఆయన, ఇక్కడి రిపోర్ట్స్ అన్నీ తప్పులు వస్తాయి. రాయవేలూరు వెళ్ళిరండన్న సలహా ప్రకారం రాయవేలూరు హాస్పిటల్ కి కూడా రెండుసార్లు వెళ్ళివచ్చాను. వాళ్ళూ ఇదేనని చెప్పారు. జూనియర్ డాక్టర్స్ చూసి సీనియర్ డాక్టర్ తో ఫోన్ లో మాట్లాడి ప్రిస్క్రిప్షన్ రాశారు. హడావిడిలో కనీసం మన రిపోర్ట్స్ కూడా సరిగా చూడలేదు. కొన్ని నేనే చెప్పాను. పొరపాటున చూడలేదని చెప్పి మెడిసిన్స్ రాసిచ్చారు. మణిపాల్ హాస్పిటల్ లో కూడా చూపించాను. ఆవిడయితే మీకు కరక్ట్ ట్రీట్మెంట్ జరుగుతోంది డాక్టర్ ని మార్చకండి అని చెప్పారు. ఇవన్నీ నేను మా డాక్టర్ పి వి ప్రసన్న గారికి చెప్పే చేసాను. ఈరోజిలా బతికున్నానంటే ఆవిడే కారణం. 

         మనకు తెలిసిన హాస్పిటల్ అని టెస్ట్ చేయించినా, టెస్ట్ చేయకుండా చేసామని చెప్పిన డాక్టర్లు, రిపోర్ట్స్ నలుగురు డాక్టర్లుచూసి కూడా కనీసం రిపోర్ట్స్ లో ఉన్నది పట్టించుకోకపోవడం, మనం చెప్తే తప్ప రిపోర్ట్స్ లో ఉన్నది చూడని డాక్టర్లు,ఇలాంటి పెద్ద పేరున్న కార్పోరేట్ హాస్పిటల్స్ మనకున్నందుకు గర్వపడదాం. మరో డాక్టర్ అంటాడు..నేనింత డబ్బు పెట్టి హాస్పిటల్ కట్టాను. రోజుకి నేనింతమంది పేషంట్స్ ని చూస్తే కాని నాకు బ్రేక్ ఈవెన్ రాదు అని ఓపెన్ గా చెప్పారు. ఇలాంటి అనుభవాలు బోలెడు. 

                   నా రెండో పుస్తకం ప్రింట్ వేయడానికి ఇచ్చినప్పుడు అనుకుంటా, నా రాతలు తెలిసిన కలిమిశ్రీ గారు నవ మల్లెతీగలో నెలకి ఒక వ్యాసం రాయమన్నారు. నాకు రాయడం రాదన్నా వినలేదు. సాగర్ అంకుల్, కలిమిశ్రీ గారి ప్రోద్బలంతో గత మూడేళ్ళుగా నవ మల్లెతీగలో జీవన 'మంజూ'ష ఆర్టికల్ వస్తోంది. టైటిల్ సెలక్షన్ కలిమిశ్రీ గారిదే.గోదావరి దినపత్రికలో బోలెడు పుస్తక సమీక్షలు, కవుల గురించి రాశాను. డాక్టర్ కత్తిమండ ప్రతాప్ గారు, గోదావరి యాజమాన్యం చాలా చాలా  సహకారమందించారు. మనం దినపత్రికలో యజ్ఞమూర్తి గారి ద్వారా కొన్ని వ్యాసాలు,ఆంధ్రప్రభలో తెలుగు గురించి వ్యాసం, గో తెలుగు డాట్ కాం, గోదావరి రాత పత్రిక, వార్త పవర్ పేపర్, విశాఖ సంస్కృతి, శిరా కదంబం ఇలా పలు పత్రికలలో వ్యాసాలు, కవితలు, సమీక్షలు ప్రచురితమయ్యాయి. 

         ముఖపుస్తక సమూహాలలో ఎందరో సాహితీ మిత్రులు పరిచయమయ్యారు. ఏదో మనసుకు అనిపించింది రాయడంతో మెుదలైన ఈ రాతలు ఎందరో సన్నిహితులను, సాహితీ మిత్రులను పరిచయం చేసాయి. కొన్ని ఎదుటి వారికి నచ్చని రాతలు రాసినప్పుడు అవమానించి సన్మానాలూ చేసారు. మరి కొందరు వారి అవసరాల కోసం మనతో స్నేహం నటించి, మెాసాలూ చేసారు. రాజకీయ విమర్శలకు మంచి బహుమతులే దక్కాయి పేటియం బాచ్ తో. పోలీసులకు కంప్లయింట్ చేస్తే, మనం సాక్ష్యాలన్నీ ఇచ్చినా, దొరక లేదని ఫైల్ చేసిన ఎఫ్ ఐ ఆర్ చెత్తబుట్టలో వేసిన ఘనులు. సైబర్ క్రైమ్ వాళ్ళయితే పట్టుకున్నాం రమ్మని చెప్తే, వెళ్ళి అడిగితే వాళ్ళని పట్టుకోవాలంటే ఎఫ్ ఐ ఆర్ కావాలని, అది చేయడానికి వెళితే ముందురోజు గంటు గంటలు నిలబెట్టి, రచయిత్రి అంటా అని తేలికగా మాట్లాడిన సి ఐ, మరురోజు మాడం అంటూ మర్యాదిచ్చి, ఇంగ్లీష్ లో EASE చదవడం రాక, అర్థం కూడ తెలియక, మెుత్తానికి ఎంత విసిగించినా వదలనని ఎట్టకేలకు కంప్లయింట్ తీసుకుని, రాత్రి పదకొండు గంటలకు 8 కాపీలు మాతోనే తీయించి, వాటిలో ఒకటి మాకిచ్చి, ఇంకేముంది పట్టేసుకుంటామని చెప్పి, చెత్తబుట్టలో వేసిన ఘనత మన పోలీసువారిది. చెప్పాలంటే చాలావుంది కాని ఇంతటితో వారిని వదిలేస్తున్నా. రికమండేషన్, లంచం లేనిదే ఏ పనీ జరగదన్న దానికి ఇదో సాక్ష్యంగా మీకు చూపాలని రాశాను. 

            " వ్యవస్థలో న్యాయం సామాన్యుడికి అందుబాటులో ఉండదు. వ్యక్తిత్వం మంచిదై ఉండాలి. అది కావాలంటే పెంపకంలో సంస్కారం, సద్బుద్ధి ఉండాలి. "


వచ్చే వారం మరిన్ని కబుర్లతో...

3, అక్టోబర్ 2021, ఆదివారం

దూరం..!!

దూరమెప్పుడూ మారదు

మనసుల మధ్యనైనా

మనుష్యుల నడుమనైనా


తారతమ్యమెప్పడూ ఒకటే

తరాల ఆంతర్యానికి 

తలరాతల తేడాకి


మౌనమెప్పుడూ మాటల మాటునే

కోపానికి వెసులుబాటిస్తూ

సామరస్యానికి చోటిస్తూ 


దారులెన్నైనా గమ్యం వైపుకే

ఓటమి వెంట వచ్చినా

గెలుపు పిలుపు వినిపించినా


వయసెప్పుడూ పసిదే

బాల్యానికి గోరుముద్దలు తినిపించి

వార్థక్యానికి జ్ఞాపకాల తాయిలాలిస్తూ


రహదారులెన్నున్నా కూడలి అదే

బంధాలకు బాధ్యతలప్పగిస్తూ

బాంధవ్యాలను కొనసాగించమంటూ


చివరాఖరికి చిటారుకొమ్మిదే

అసూయతో రగిలిన ద్వేషాలన్నీ

అక్షరాలతో ఆడిన ఆటల్లో పండిపోవడమే...!! 



రెక్కలు

 1.   మాటలు

మనసు నుండి వెలువడాలి

చేతలు

హృదయం నుండి రావాలి


అరువు నగలు

బరువుచేటు..!!


2.   మనోసంద్రంలో

సుడిగుండాలు

నీటి మీద రాతలుగా

కారాదు


అక్షర ప్రవాహం

అనంతమైనది..!!


3.   అసహనం 

ఇంటిపేరు

చేతగానితనాన్ని

కప్పెట్టుకోవడాన్కి


అబద్ధపు బతుకులు

నిజాయితీ విలువెరగవు...!! 


4.   రాత

మారదు

గీత

చెరగదు


విధాత

గొప్ప రచయిత...!!


5.   చమత్కారం

చురుక్కుమంటుంది

ఛీత్కారం గురించి 

చెప్పేదేముంది


ఏ కారమయినా

మమకారం ముందు దిగదుడుపే...!!


6.   అక్షరాలకు

తెలియని విద్యలేమున్నాయి

మనిషికి

అంతుబట్టని మాయలే అన్నీ


ప్రకృతి 

ఎరుగని వింతలేమున్నాయని..?


7.   ఆధిపత్యం 

అనాది నుండి ఉన్నదే

అమ్మదనం

అంగడి సరుకుగా మారడమిప్పుడే


కాలాతీతమైపోయాయి

అనుబంధాలు..!!


8.  వెలుగు రెక్కలు

అందుకోవాలి

చీకటి చుక్కల

కలల ప్రయాణంలో


అనంతాన్ని ఆకళింపు చేసుకోవాలి

గమ్యాన్ని చేరడానికి..!!.   


9.  పయనం

అనివార్యం

ఆటంకాలెన్ని

ఎదురైనా


విజ్ఞుని లక్షణం

గమ్యం చేరుకోవడం..!! 


10.    కొరత పడేసింది

కదిలిపోతున్న కాలం

వలస పోతున్న

క్షణాలను వడిసి పట్టలేక


కోత పడింది గుండెకు

కన్నీటి రూపంలో..!!


11.   కాంతిపుంజం నుండి

వెలుతురు మదిలోనికి

అక్షరంతో ఆకర్షింపబడి

సాంత్వన ఇస్తోంది


ఎన్నో ప్రశ్నలకు

సమాధానాలు ఇక్కడే..!!


12.   కష్టానికి

మాట సాయం దూరం

తినడానికి

ఏ మొహమాటం లేదు


పై పై ప్రేమలు

నీటి మీది రాతలే మరి..!!



27, సెప్టెంబర్ 2021, సోమవారం

కాలం వెంబడి కలం.. 73

    మెుదటి పుస్తకంలో కొన్ని కవితలు వేశాను. అప్పటి ముఖపుస్తక పరిచయస్తులు రామకృష్ణ వజ్జా గారు, మరి కొంతమంది పుస్తకం పంపమంటే పంపాను. తర్వాత రామకృష్ణ గారు ఇంటికి వస్తుండేవారు. నన్ను వారింటి ఆడపిల్లగానే చూసేవారు. అప్పటికే హెల్త్ ప్రోబ్లం బాగా ఎక్కువై జాబ్ నుండి ఓ నెల రెస్ట్ తీసుకుంటానని చెప్పి, మెుత్తంగానే మానేసాను. రామకృష్ణ గారు పుస్తకం వేయిస్తానని ముందుకి వచ్చారు. ఈసారి కవితలు కాకుండా వ్యాసాలు వేద్దామని చెప్పి, కొన్ని పుస్తకం కోసమని సెలక్ట్ చేసాను. అవన్నీ కలిమిశ్రీ గారికి పంపేసాను. నా హెల్త్ కూడా రానురానూ బాగా పాడయ్యింది. మా గోపాలరావు అన్నయ్య అమెరికా నుండి వచ్చి, నన్ను చూసి, తనే తన ఫ్రెండ్ కి చెప్పి రుమటాలజి డాక్టర్ దగ్గర అపాయింట్మెంట్ తీసుకున్నాడు. నా హెల్త్ హిస్టరీ మెుత్తం ఆవిడకి చెప్తే, మరికొన్ని టెస్ట్లు రాశారు. చివరికి SLE అని తేలింది. మెడిసిన్స్ వాడుతూనే ఉన్నా బాగా సివియర్ అయ్యి, ప్లేట్ లెట్స్ బాగా తగ్గి, ఓ మూడు నెలలు మంచం దిగలేదు. విజన్ తో సహా బాగా తేడా వచ్చేసింది. ఇక చూడటానికి వచ్చేవాళ్ళతో ఇల్లు సందడిగా ఉండేది. దీని గురించిన వివరాలు నన్ను చూడటానికి వచ్చిన అందరికి చెప్పేదాన్ని ఓపిక లేకున్నా, మనుష్యులు సరిగా కనబడకున్నా. దానికీ కొందరన్నారు.. బానే మాట్లాడుతోందిగా అని. నవ్వుకున్నా ఆ మాటలకు. మా ఊరి జనాల కొందరి మనస్తత్వమది.
          నా పుస్తకం అక్షరాల సాక్షిగా నేను ఓడిపోలేదు చదివిన సాగర్ శ్రీరామ కవచం గారు టెక్ట్స్ మెసేజ్ తెల్లవారుఝామున 2.45 కి Your poetry is promising అని పెట్టారు. మరుసటి రోజు కాల్ చేసి మాట్లాడాను. రాయడం మానకమ్మా అని చెప్పారు.  ఇంతలో కొందరి ఏక్ తారలతో ఏక్ తారల పుస్తకం వేసి, ఆవిష్కరణ దిగ్విజయంగా హైదరాబాదులో పద్మాశ్రీరాం గారు, వంకాయలపాటి చంద్రశేఖర్ గారు చేసారు. నాకు ఆ పుస్తకం ఇవ్వడానికి ఇంటికి వచ్చారు చంద్రశేఖర్ గారు, మరి కొందరు. తర్వాత నా రెండో పుస్తకం " సడి చేయని (అ)ముద్రితాక్షరాలు "ఆవిష్కరణ జరిగింది. మా విజయనగరం నేస్తాలు మా సీనియర్ ఎర్రయమ్మ, నా ప్రియ నేస్తం రమణి, సాధూరావు, తన ఫ్రెండ్స్, ప్రదీప్ వచ్చారు. ఆ సమయానికి మా గోపాలరావు అన్నయ్య, శిరీష వదిన కూడా అమెరికా నుండి వస్తే, వారిని రమ్మని పిలిస్తే ఏ భేషజాలు లేకుండా వచ్చారు. ప్రెస్ క్లబ్ లో ఫంక్షన్ జరిగింది. నా ఆత్మీయులు బోలెడుమంది, నా అనుంగు బిడ్డలు, బంధువులు అందరు వచ్చారు. రాజశేఖరం అన్నయ్య, రాజకుమారి అక్క వచ్చి కనబడి, ఫంక్షన్ కోసం బొకేలు ఇచ్చి వెళిపోయారు. ఈ పుస్తకం కూడా మండలి బుద్ధప్రసాద్ గారు ఆవిష్కరించారు. మెుదటి పుస్తకం కూడా వారే ఆవిష్కరించారు.    
       షరా మామూలుగానే ముందురోజు బాగా గొడవ పెట్టుకున్నారు మా ఆయన. కనీసం డ్రైవర్ కి డబ్బులు కూడా ఇవ్వలేదు ఫంక్షన్ రోజు. ఓ అజ్ఞాత బంధువు పదివేలు ఫంక్షన్ కోసం ఇచ్చారు. చంద్రశేఖర్ గారు అడిగారు సాయం ఏమైనా కావాలమ్మా అని. అవసరం లేదని చెప్పాను. రాజశేఖరం అన్నయ్య వాళ్ళు డబ్బులు తీసుకోలేదు. క్రాంతి శ్రీనివాసరావు గారు, కొంపెల్ల శర్మ గారు, సాగర్ అంకుల్, కొండ్రెడ్డి అంకుల్, కోసూరి రవి గారి సమీక్ష, హరిశ్చంద్ర పద్యాలు, నఖచిత్రకారులు రామారావు గారు మెుదలైన పెద్దల సమక్షంలో  మెుత్తానికి అలా రెండో పుస్తకం బయటికి వచ్చిందన్న మాట. కొన్ని ముఖపుస్తకపు మెాసపు పరిచయాలను తల్చుకోవడం ఇష్టంలేదు. 
       మూడవ పుస్తకం చెదరని శి(థి)లాక్షరాలు నా ఇంజనీరింగ్ ఫ్రెండ్స్ నీరజ, శోభ, అనిత స్పాన్సర్ చేసారు. నాలుగవ పుస్తకం గుప్పెడు గుండె సవ్వడులు నేను, వాణి గారు కలిపి వేసిన కవితా సంకలనం. దీనికి రామకృష్ణ వజ్జా గారు ఆర్థిక సహకారమందించారు. చంద్రశేఖర్ వంకాయలపాటి గారు మరో పుస్తకం వేయిస్తానమ్మా అంటే మరి కొన్ని వ్యాసాలు తీసాను. అనుకోకుండా ప్రసాద్ అన్నయ్య, మెహది ఆలీ గారివి, మరి కొందరివి పుస్తకాలు వేయడంతో నా అంతర్లోచనాలు పుస్తకం ముద్రణ ఆగిపోయింది. తర్వాత నా ఇంజనీరింగ్ క్లాస్మేట్, తమ్ముడు రఘు ఆ పుస్తకం వేయించాడు. మరో పుస్తకం ఏ'కాంతా'క్షరాలు ఏక్ తారలతో ఇంజనీరింగ్ ఫ్రెండ్ అను కోనేరు వేయించింది. మరో కవితా సంపుటి అక్షర స(వి)న్యాసం ఇంజనీరింగ్ నేస్తాలు నీరజ, శోభ, అనిత, మమత, నీలిమ వేయించారు. ఇవి నా పుస్తకాల ముద్రణల కబుర్లు క్లుప్తంగా. ఇవన్నీ మల్లెతీగ పబ్లికేషన్స్ నుండి కలిమిశ్రీ గారు, రాజేశ్వరి గారి చేతుల మీదుగా వచ్చినవే. 

" నటించే నైజం మనదైనప్పుడు ఆ నటన నేర్పిన దేవుని ముందు మన నటన కుప్పిగంతులే అని మరిచిపోవడం హాస్యాస్పదం. "

వచ్చే వారం మరిన్ని కబుర్లతో...
             
             


25, సెప్టెంబర్ 2021, శనివారం

ఏక్ తారలు..!!

1.  కొన్ని మాటలు మరిచిపోవాలంతే_మనసులేని మనిషిగా బతికేయడానికి...!!
2.  దాగలేనంటున్నాయి గుప్పెట్లో గురుతులు_గుండె బరువును మెాయలేక..!!
3.  గొప్పవారికేదైనా ఘనమే_చావుపుట్టుకలు వేడుకగా..!!
4.    గుండె గూడు ఉండనే ఉందిగా_భావాల బాంధవ్యాన్ని దాచుకోవడానికి..!!
5.   అనుభవమేదైనా ఓ పాఠమే_జీవిత పాఠశాలలో...!!
6.   ఎన్ని ప్రశ్నలను సంధిస్తుందో అక్షరం_సమాధానాలు వెదకమంటూ.!!
7.  అప్పుడప్పుడూ వెన్నెలా ఉంటుంది_రాతిరికి తోడుగా..!!
8.   జ్ఞాపకమే నువ్వు_కన్నీరుగానో పన్నీరుగానో..!!

రెక్కలు

1.  సహనం 
కొందరికే
అసహనం
అందరికి

మాటలు చెప్పినంత తేలిక కాదు
ఆచరణ..!!

2.  విసిగించడం
కొందరి నైజం
విరాగిలాబ్రతికేస్తారు 
మరి కొందరు 

లలాటలిఖితం
విధాత వింత...!!

3.  ఓర్పుకెప్పుడూ
ఓరిమే
క్షణాలను
అవలీలగా దాచేస్తూ

దాపరికం కొత్తేమీ కాదు
మనసుకు..!!

4.  లోపాలు
సహజం
బ్రహ్మ చేసిన
బొమ్మలకు

దైవమేమీ మినహాయింపు కాదు
అరిషడ్వర్గాలకు..!!

5.   సాధ్యాసాధ్యాలకు
కారణాలెన్నో
సుఖదుఃఖాలకు
చేరువగా

పరమాత్మ 
లీలావినోదమీ జీవితం..!!

6.  లక్ష్యం లేని
జన్మే లేదు
అది 
ఏ లక్షణమైనా

అవకతవకలు తప్పవు
అవసరార్థపు అనుబంధాలకు..!!

7.  వినోదాన్నిచ్చే 
యంత్రాన్ని కాదు
విరహగీతికలకు పరవశించే
ప్రేమపక్షినసలే కాదు

జీవన సంద్రాన్ని
ఆస్వాదించే సామాన్యురాలిని..!!

8.   వివేకం
ఆలోచననిస్తుంది
విచక్షణ
బాధ్యత నేర్పుతుంది

గాయమైనా గేయమైన
మనసుని కదిలించగలగాలంతే...!!

9.   విలాసం
కొందరికి
విలాపం
కొందరిది

ఏదెలా వున్నా
మన ఆనందం మనది...!!

10.   గమకం
అలవాటుగా పడిపోతుంది
స్వరం
అలవోకగా పాడేస్తుంది

విషాదమైనా ఆనందమైనా
గానం వినసొంపుగానే ఉంటుంది..!!

11.   పదాల్లో
భావం కనబడుతుంది
అక్షరాలకు
అలవాటైన విద్యది

వేదనను 
వాటంగా చెప్పడమే నేర్పు మరి..!!

12.   భాష 
సహకరిస్తుంది
అక్షరం
అల్లుకుంటుంది

జనిస్తుంది 
సుస్వరాల సాహిత్యం...!!

13.   జీవితం
ఇమిడిపోయింది
అక్షరంతో
సహవాసం చేస్తూ

సన్నిహితమే
ఏ అనుబంధమైనా..!!

14.   మౌనం
కనపడని గాయం
మాట
మానసిక హింస 

అన్నింటిని భరిస్తుంది
సముద్రం...!!

15.   గొప్పోళ్ళందరూ
మనకి తెలుసు
మనమెంతమందికి
తెలుసో మరి

మాటలు కోటలు దాటటం
నిజమేగా..!!

16.   ఘనత
ఎవరిదైనా
గొప్పదనం
నాదే

వదిలేసిన విలువలే 
ఘనకార్యాలిప్పుడు..!!

17.   మనమేంటన్నది
మనకు తెలుసు
లోకం పోకడెప్పుడూ
నిలకడే

ఛాయను నిజమనే 
భ్రమను వీడగలగాలి..!!

18.   క్లిష్టమైన 
పదాలు అందమేమెా
వాడుక భాష 
వద్దకు చేరుతుంది త్వరగా

అక్షరం అక్కరకు రావడమే
నిజమైన సాహిత్యం..!!

19.  జ్ఞాపకాలే
జీవితం
అక్షరాలే
సన్మిత్రులు

శూన్యంతో సహవాసమైనా
మదినిండా సంతోషమే..!!

20.   అక్షరానికి
అందమైన అలంకారంమౌతుంది
రాయాలన్న 
తపన తోడైతే

భాషకు
భావం వొనగూడితే...!!

21.   అహంభావం 
అలంకారమూ కాదు
మౌనం
అంగీకారమూ కాదెన్నటికి

నువ్వేంటన్నది
నీ మనస్సాక్షికి తెలుసు..!!

22.   అర్థం కాని
ఆశ్చర్యమే
మనిషి
నైజమెప్పుడూ

అనుభవాలెన్నో
ఈ జీవితానికి..!!

23.   అనుబంధాల
వెదుకులాటలు
అనుభవాల
ఆటుపోట్లు

వెరసి కాలానికి
కలంతో సమాధానం..!!

24.   ఎడతెగని
ముడులెన్నో
ఎగసిపడే
అంతరంగ తరంగాలెన్నో

మనసుకు మెదడుకు
అనుసంధానం కావాలి..!!

25.   అక్షరాలతో
అనునయించడం
నిర్వేదనను
వేదంగా మలచడం 

మానసానికి
సులభమే..!!

26.   ఊపిరి 
నిలిపేది
ఊరట
ఇచ్చేది

ఊతమైన
ఈ అక్షరానుబంధమే...!!

27.   మనిషి
నడవడి
మనసు
అలజడి

ఈ అక్షరాల
ఉరవడి...!!

28.  బెణుకో
బెదురో
హత్యో
ఆత్మహత్యో

ఏదైనా 
పదవి మహిమే..!!

29.  ఆస్తులు పంచుకోవడం 
సర్వసాధారణం
ప్రాంతాలను విభజించి
ఏలాలనుకోవడమే వింత 

జనానికి 
అర్థమైన చతురతే ఇది...!!

30.   మాటలు రాని
మనసు
కనబడని
గాయపు ఆనవాళ్ళు

చూపాలన్న తాపత్రయం 
అక్షరాలకి..!!

20, సెప్టెంబర్ 2021, సోమవారం

కాలం వెంబడి కలం...72


      ఓ పది నెలలు దినేష్ దగ్గర అన్ లైన్ లో నైట్ షిప్ట్ వర్క్ చేసాను. మా అమెరికా జనాలకి కొందరికి ఫోన్ చేసినా పెద్దగా ఎవరు రెస్పాండ్ కాలేదు. ఏదో మెామాటానికి మాట్లాడినట్టు మాట్లాడారు తప్పించి ఆప్యాయంగా మాట్లాడలేదు. వాళ్ళకు మనతో అవసరం తీరిపోయింది కదా, అదన్న మాట సంగతి.మనల్ని కావాలనుకునే వాళ్ళను మనమూ కావాలనుకుంటే సరని నేను పెద్దగా పట్టించుకోలేదు. కనీసం ఆరోగ్యం బాలేదని తెలిసినప్పుడు కూడా ఓ మాట మాట్లాడే తీరిక లేనంత బిజీ పాపం వాళ్ళందరు. అప్పట్లోలా ఫోన్ కి ఖర్చు కూడా కాదు. అయినా ఓ మాట కూడా బరువైపోయింది చాలామందికి. కనీసం వాళ్ళు ఈరోజు అమెరికాలో సిటిజన్స్ గా, గ్రీన్ కార్డ్ హోల్డర్స్ గా ఉన్నారంటే, దానికి కారణమైన వారు కష్టంలోనే ఉంటే, పలకరించేంత సమయం లేని బతుకులైపోయాయి మరి. మనిషి సహజ లక్షణం ఇదేనని మరోమారు తెలిసింది.
            ఏదో మాటల్లో పుస్తకం వేయాలని అంటే మా వేంకటేశ్వరరావు బాబాయి, అమ్మాయి నేను వేయిస్తాను, ఆపనేంటో చూడు అని అన్నారు. అప్పటికే బాబాయి ఇంట్లో అవసరమని అడిగితే 35 వేలు ఇచ్చారు. తర్వాత ఓ 10 వేలు ఆయనకు ఇచ్చేసాను. శ్రీ శ్రీ ప్రింటర్స్ లో కనుక్కోమని అభి చెప్తే, అక్కడ అడిగితే 40, 42 వేల వరకు అవుతుందని చెప్పారు. జ్యోతి వలభోజు గారిని అడిగినా అలాగే చెప్పారు. ఆర్ వి ఎస్ ఎస్ శ్రీనివాస్ గారికి చెప్తే మల్లెతీగ కలిమిశ్రీ గారి నెంబర్ ఇచ్చి మాట్లాడమని చెప్పారు. ఫోన్ చేసి మాట్లాడితే 35 వేలని చెప్పారు. ఓ రోజు నేను, మా బేబి వెళ్లి 10వేలు ఇచ్చి వచ్చాము. అప్పటి నుండి ఇప్పటి వరకు కలిమిశ్రీ గారి కుటుంబంతో సత్ సంబంధమే. తర్వాత నాకు చిన్న ఆపరేషన్ జరిగింది. రానురానూ హెల్త్ ప్రోబ్లమ్స్ బాగా ఎక్కువైయ్యాయి. ఆ సమయంలోనే విజయనగరం ఫ్రెండ్ శ్రీను, తన వైఫ్ చూడటానికి అనుకోకుండా వచ్చి ఓ రెండు రోజులుండి వెళ్ళారు. అప్పటికింకా పుస్తకాలు రాలేదు. 
         అప్పటికే అంతర్వేదిలో మరోసారి కవి సమ్మేళనం రికార్డ్ కోసం జరిపించడానికి ఏర్పాట్లు అన్ని చేసారు కత్తిమండ ప్రతాప్ గారు. నా పుస్తకం కూడా అక్కడే ఆవిష్కరణ చేద్దామని అనుకున్నాము. నేను, వనజ గారు ఆ రోజు వెళదామని ప్లాన్ చేసుకున్నాము. ఆ ఫంక్షన్ కోసం దాచిన డబ్బులు అంతకు ముందు నా కజిన్ లక్ష్మి అడిగితే ఇచ్చాను. కాకపోతే ఫలానా టైమ్ కి కావాలని చెప్పి ఇచ్చాను. వెళ్ళే సమయానికి డబ్బులు ఇవ్వలేదు, వనజ గారు ఏదో ఇబ్బంది వచ్చి ప్రయాణం మానుకున్నారు. ముందు రోజు సాయంత్రం చెప్పారు తనకు వీలు కాదని. నేనూ ఇక డ్రాప్ అయిపోయాను, ఎలా జరగాలనుంటే అలా జరుగుతుందని. ఈయన తీసుకువెళతానన్నాడు కాని నేనే వద్దని మానేసాను. 
       మెుత్తానికి అలా ఇలా అని పుస్తకం ఆవిష్కరణ చాలా గ్రాండ్ గా జరిపించడానికి ముహూర్తం కుదిరింది. అప్పటికే పిల్లల పంచెల ఫంక్షన్ ఆపేసిన ఎఫెక్ట్ నా మీద ఉంది కదా. అందుకే నేనుగా ఎవరికి ఎక్కువగా చెప్పలేదు. బోలెడు మంది పుస్తకానికి తమ సందేశాన్ని అడిగిన వెంటనే రాశారు. ఈయన మా ఊరి వారందరికి చెప్పాడు. నేను మా రెండు కుటుంబాల వరకు చెప్పాను. మా పెద్దాడపడుచుకి చెప్పనన్నాను. అప్పటి వరకు దేనికి వదిలిపెట్టకుండా పిలిచినా రాలేదు. ఆవిడ, ఆవిడ అనుయాయలు నన్ను వేటికి పిలవలేదు. ఇదే ఆఖరుసారి పిలువు. రాకపోతే ఇంకెప్పుడూ నిన్ను పిలవమని అడగము అని అమ్మ, రాఘవేంద్ర అంటే, సరేనని ఫోన్ చేసి భార్యాభర్తలు ఇద్దరికి చెప్పాను. షరా మామూలే రాలేదు వారిద్దరు. 
               హోటల్ మినర్వా గ్రాండ్ లో మెుదటి పుస్తక ఆవిష్కరణ చాలా బాగా జరిగింది. పుస్తకం పేరు " అక్షరాల సాక్షిగా..నేను ఓడిపోలేదు. " నా ఇంజనీరింగ్ క్లాస్మేట్, తమ్ముడు రఘు, మా సీనియర్ దావులూరి శ్రీనివాస్ గారు రావడం చాలా సంతోషమనిపించింది. ముఖపుస్తక నేస్తాలు బోలెడు మంది తమ ఇంటి కార్యక్రమమే అన్నంత బాధ్యతగా వచ్చారు. నా చిన్నప్పటి శిశువిద్యామందిరం నేస్తాలు సాయి, నిర్మల, శ్రీలక్ష్మి కూడా వచ్చారు. మా అక్క కొడుకు సత్యకృష్ణ తీసిన వీడియెా, ఉమిత్ తీసిన ఫోటోలతో ఫంక్షన్ బాగా జరిగింది. అప్పటి నుండి కొన్ని పరిచయాలు ఆత్మీయంగా మారి, జీవితంలో ఓ భాగంగా నిలిచిపోయాయి ఇప్పటికి. 

" మనం ఎలా పథకం వేసినా ఏది ఎలా జరగాలని రాసిపెట్టి ఉంటే అలాగే జరుగుతుంది. దీనిలో ఏ మార్పు ఉండదు. "

వచ్చే వారం మరిన్ని కబుర్లతో ..

          

13, సెప్టెంబర్ 2021, సోమవారం

కాలం వెంబడి కలం..71


          బ్లాగులో రాయడం మెుదలు పెట్టిన తర్వాత చిన్న చిన్న వాటికి కూడా అందరు చక్కగా ప్రోత్సహించేవారు. బ్లాగును కాస్త ముస్తాబు చేయడంలో జ్యోతి వలభోజు గారు, మా AMSOL పిల్లలు శరత్, చంద్రశేఖర్ మరి కొంతమంది హెల్ప్ చేసారు. మేరాజ్ ఫాతిమా అక్క, వనజ గారు, జలతారు వెన్నెల, మెహదీ ఆలీ గారు, మాలా గారు, శివ, అశోక్ పాపాయి, సత్య నీలహంస ఇంకా చాలామంది పరిచయమయ్యారు. అశోక్ దుబాయ్ లో పని చేసేవాడనుకుంటా. ఇండియా వచ్చినప్పుడు హైదరాబాదులో కలిసి, నాకు మేకప్ కిట్, పెన్ డ్రైవ్ ఇచ్చాడు. శివ ఇంటికి వచ్చేవాడు. తన టాబ్ పిల్లలకు ఇచ్చాడు. అక్కా అని పలకరిస్తుంటాడు ఇప్పటికి. బ్లాగు పరిచయాలన్నీ మంచి జ్ఞాపకాలే. నా చిన్నప్పటి నేస్తం నా రాతలు బ్లాగులో చదువుతూ, కామెంట్లు పెడుతూ ప్రోత్సహించేవాడు. ఎప్పుడోకసారి నేనే పుస్తకం వేయించేస్తా అని, పుస్తకానికి పేరు కూడా సెలక్ట్ చేసేసాడు అప్పట్లోనే. 
       బ్లాగుల నేస్తాలందరు ముఖపుస్తకంలోనూ ఉండేవారు. ముఖపుస్తకానికి నా ఇంజనీరింగ్ నేస్తాల కోసం రావడం జరిగింది. మెుదట్లో పోస్ట్ లు ఏమి పెట్టేదాన్ని కాదు. బ్లాగుల్లో స్నేహితులైన ఆర్ వి ఎస్ ఎస్ శ్రీనివాస్ గారు బ్లాగులో రాసేవి ఇక్కడ గ్రూప్ లలో కూడా పోస్ట్ చేయండి అని చెప్పారు. అలా మెల్లగా ముఖపుస్తకంలో రాతలు అలవాటయ్యాయి. చాలామంది పెద్దలతో నా స్నేహం ముందుగా తగవుతోనే మెుదలైంది. 
        మన తెలుగు మన సంస్కృతి గ్రూప్ లో వారం వారం నిర్వహించే చిత్ర కవితకు ఓ న్యాయ నిర్ణేతగా, కో అడ్మిన్ గా ఉండేదాన్ని. మీగడ త్రినాథ్ గారు మెుదటగా నాకు కో అడ్మిన్ బాధ్యతను అప్పగించారు, నాకు ఏమీ తెలియదని చెప్పినా వినకుండా. కత్తిమండ ప్రతాప్ గారు, సబ్బాని లక్ష్మీనారాయణ గారు గౌరవ న్యాయమూర్తులుగా వ్యవహరించేవారు. మనసంతా నువ్వే, కోకిల గీతం గ్రూపులకు కూడా కో అడ్మిన్ గా ఉండేదాన్ని. అప్పట్లో ఓ 7, 8 గ్రూపులుండేవి కవితలకు. రావి సురేష్ గారిది ఉత్తరాలకు ఓ గ్రూప్ ఉండేది. ప్రశాంత్ ఏక్ తార గ్రూప్ లో జాయిన్ చేసాడు. తర్వాత తర్వాత ద్విపదలు, త్రిపదలు, రెక్కలు, వంటలు ఇలా చాలా గ్రూప్ లలో ఉన్నాను ఇప్పటికి. ఏక్ తారలు పద్మా శ్రీరాం గారు నేర్పించారు. 
            ముఖపుస్తకంలో పరిచయమైన కొండ్రెడ్డి వెంకటేశ్వర రెడ్డి అంకుల్ ని మెుదట్లో బాగా సతాయించాను. నా పోస్ట్ కి అంకుల్ కామెంట్ పెడితే సమాధానమిచ్చాను. అంకుల్ ఫోన్ నెంబర్ అడిగితే ఇవ్వకుండా 4, 5 రోజులు సతాయించి ఇచ్చాను. అప్పుడు అంకుల్, ఆంటీ అమెరికాలో ఉన్నారు. అక్కడి నుండి ఫోన్ చేసి మాట్లాడారు. ఆ మాటల్లో తెలిసిన విషయమేమిటంటే అంకుల్ మా నాన్నకు మచిలీపట్నంలో హిందూ కాలేజ్ లో క్లాస్మేట్. అప్పటి నుండి అంకుల్ అనేవారు. అమ్మాయ్ మంజూ నీ కవితల పుస్తకం అచ్చులో రావాలి అని. నేనెప్పుడూ నా రాతలు పుస్తకాలుగా రావాలని కాని, పత్రికల్లో రావాలని కాని అనుకోలేదు. సాహితీసేవ ముఖాముఖిలో పరిచయమైన ఎమ్ ఎన్ ఆర్ గుప్త గారు కూడా పుస్తకం వేయండి అని అంటూనే ఉండేవారు. 
    అసలు నా రాతల గురించి చాలా సంవత్సరాలు ఇంట్లోవాళ్ళకు తెలియదు. ఇంట్లో లాప్ టాప్ లేనప్పుడు కూడా, ఇంట్లో పనయ్యాక మధ్యాహ్నం అప్పుడు నెట్ సెంటర్ కి ఓ గంట వెళ్ళి గబగబా రాసి, పోస్ట్ పెట్టేసేదాన్ని. తర్వాత తర్వాత ఇంట్లోనే రాయడమైనా, ఎందుకా రాతలు? కాసేపు పడుకోరాదా! అని అమ్మ అనేది. అప్పట్లో అనుకూల పరిస్థితుల్లో రాసిన రాతలు చాలా తక్కువ. బ్రెయిన్ డెడ్ అయి, మామూలుగా అయిన తర్వాత, గోపాళం శివన్నారాయణ గారు చెప్పిన మాట..." అమెకు ఎలా సంతోషంగా ఉంటే అలా ఉండనివ్వండని. " అప్పటి నుండి అందరికి కాస్త తెలుసు నా రాతల గురించి. 

           " అనుకున్నామని జరగవు అన్ని. అనుకోలేదని ఆగవు కొన్ని. " ఇది నిజంగా నిజం. 

వచ్చే వారం మరిన్ని కబుర్లతో.... 
              

6, సెప్టెంబర్ 2021, సోమవారం

కాలం వెంబడి కలం..70


    బయటికి బావుందని ఇల్లు మారాం కాని, ఈ ఇంటికి వచ్చిన దగ్గర నుండి ఇబ్బందులు బాగా ఎక్కువైయ్యాయి. పాతింట్లో ఉండగా డబ్బులకు అస్సలు ఇబ్బంది పడలేదు ఎప్పుడూ. ఈ ఇంటికి వచ్చాక 50 రూపాయలకు కూడా ఇబ్బంది పడినవరోజులున్నాయి. ఆరోగ్యం కూడా చాలా పాడయ్యింది. మానసిక ప్రశాంతత లేదు. చాలామంది ఇల్లు మారమని చెప్పినా కూడా నేను వినలేదు. మా పిన్ని వాళ్ళు వాళ్ళబ్బాయి పెళ్లిలో పిల్లలకు బట్టలిస్తామంటే, ఈయన అప్పుడేం అనకుండా తర్వాత వద్దంటే, మా ఇంట్లోనే చేద్దామని అన్ని రడీ చేసుకుని, అందరికి చెప్పిన తర్వాత,  ఈయన పిల్లలకు పంచలు కట్టబెట్టనీయకుండా గొడవ పెట్టుకుని, అది జరగనివ్వలేదు. అప్పటి నుండి అది బుర్రలో బాగా ఉండిపోయిందనుకుంటా. తర్వాత కొన్ని నెలలకి నాకు ఫిట్స్ వచ్చి, ఓ 20 నిమిషాలు బ్రెయిన్ డెడ్ అయ్యింది. తర్వాత ఓ మూడు గంటలు మెలకువలోనే ఉన్నా జరిగినదేది నాకు తెలియదు. మా చెల్లెళ్ళు స్రవంతి, శిరీషలే జాగ్రత్తగా చూసుకున్నారు ఆ టైంలో. పిల్లలు, నేనే ఉన్నామప్పుడు. శౌర్య ఇంట్లోనే ఉన్నాడు ఆ టైమ్ లో. వాడే అందరిని పిలిచాడట. అప్పటి నుండి కాస్త మతిమరుపు కూడా వచ్చేసింది. అప్పటి నుండి ఓ మూడేళ్ళు విజయవాడ గోపాళం శివన్నారాయణ గారి దగ్గర మందులు వాడటం, మధ్యలో బాగా జుట్టంతా ఊడిపోయి, మనిషిని కూడా సన్నబడిపోవడంతో విజయ హాస్పిటల్ లో రమణారెడ్డి గారి దగ్గర చూపించడం, ANA టెస్ట్ పాజిటివ్ రావడం ఇవన్నీ జరిగిపోయాయి. 
       అప్పుడే మళ్ళీ జాబ్ లో జాయినవడం కాకతాళీయంగా జరిగింది. అప్పటికే మన రాతలు బ్లాగు నుండి ముఖపుస్తకానికి విస్తరించడం, సాహితీసేవ గ్రూప్ మీట్ అంతర్వేదిలో జరిగితే దానికి కంచర్ల సుబ్బానాయుడు గారు ఆహ్వానించడం, కవితల పోటిలో నేను ఓ న్యాయనిర్ణేతగా ఉండటం జరిగింది. మన తెలుగు మన సంస్కృతి, మనసంతా నువ్వే గ్రూపులకు నేనూ ఓ అడ్మిన్ గా చేయడం జరుగుతోంది అప్పటికే. నా పుట్టినరోజుకి అందరి శుభాకాంక్షలతో పాటుగా దినేష్ కూడా చెప్పడం, తర్వాత పలకరింపుల కబుర్లలో నాకు జాబ్ కావాలంటే, తను ఇస్తాననడం అనుకోకుండా జరిగిపోయింది. అది నైట్ షిప్ట్. సాహితీసేవ గ్రూప్ లో ముఖాముఖి కార్యక్రమం నిర్వహించడం, దానికి మంచి పేరు రావడం కూడా జరిగింది. సాహితీసేవ గ్రూప్ లో తెలుగు సాహితీ ముచ్చట్లు పేరుతో ఓ శీర్షిక నిర్వహణ బాధ్యత నాపై పెట్టారు. దగ్గర దగ్గర 40 వారాల పాటు ఆ శీర్షిక కొనసాగింది. 
              విశ్వభారతిలో పని చేసే టీచర్ వాసవి గారు వేరే ఇంటికి మారిపోయారు. కొత్తగా వేరేేవాళ్ళు వచ్చారు పిల్లల చదువు కోసం. ఈవిడ వచ్చినప్పటి నుండి తేడానే. అన్నింటికి వాదులాట పెట్టుకునేది. ఇంటావిడకు కూడా మా మీద చాడీలు చెప్పడంతో, చెప్పుడు మాటలు బావుంటాయి కదా. ఆవిడ ఏదేదో మాట్లాడితే నేనూ ఊరుకోలేదు. నాకు బాలేనప్పుడు కూడా అందరు ఇంటి గురించి అంటే కూడా ఏమెా ఇల్లు బావుండబట్టే బతికానేమెా అని కూడా అన్నాను. అప్పటి నుండి ఇంటివాళ్ళు చాలా తేడాగా ప్రవర్తించేవారు. చాలా ఇబ్బంది పెట్టారు. అప్పటి వరకు మనం చేసినదంతా ఏదో వాళ్ళకి బాకీ ఉండి చేసినట్టుగా ఫీల్ అయ్యారు. నాకసలు వీళ్ళ గురించి తల్చుకోవడం కూడా ఇష్టం లేదు. నేను చాలా చోట్ల ఉన్నాను కాని ఇలాంటి వారిని మాత్రం ఎక్కడా చూడలేదు. అమెరికాలో కాలే దంపతులతోనూ, ఇక్కడ  వీళ్ళతోనూ అన్నమాట. ఇంతకీ ఇంటివారి పేరు చెప్పలేదు కదూ... స్కూటర్ (కొల్లి) పూర్ణ గారు. 

" మనిషికి సొమ్ము ఉండగానే సరిపోదు. వ్యక్తిత్వం ఉంటేనే మనిషికి గౌరవం వస్తుంది. రేపు మెాయడానికి నలుగురు వస్తారు. "

వచ్చే వారం మరిన్ని కబుర్లతో....

5, సెప్టెంబర్ 2021, ఆదివారం

సత్యారాధేయం..!!

" నేనిప్పుడు మందహాసాల్ని
జారవిడుచుకుని
నిత్యం ప్రశార్థకాల్ని మెాసుకుంటూ
తిరుగుతున్నాను "

       ఇవి డాక్టర్ రాధేయ గారి మనసు మాటలు. సత్యారాధేయం నా చేతికి వచ్చి రెండు రోజులయ్యింది. చదవాలంటే ఒకింత బాధగా అనిపించింది. కనీసం పుస్తకం చేరిందని కూడా రాధేయ గారికి చెప్పలేదు. చదవడం మెుదలు పెట్టిన తర్వాత ఆపకుండా ఈమధ్యన చదివిన రెండో పుస్తకం ఇది. రాధేయ గారికి కవిత్వమంటే ఎంత ఆరాధన ఉందో ఆ ప్రేమంతా సత్యమ్మ గారికి పంచేసారు తన సత్యారాధేయంలో. కవిత్వాన్ని కథలా చెప్పిన రాధేయ గారి మనసుకత ఇది. 
   దగ్గర దగ్గర నాలుగు దశాబ్దాల సహజీవనాన్ని, జీవితపు అనుభవాలను పంచుకోవడంలోని దగ్గరతనాన్ని, బంధం బాధ్యతను, అనుబంధం ఆసరాని, ఇద్దరు కలిసి కడగండ్లు నింపిన కల్లోలాలను దాటిన వైనాలను, సాహిత్య అభిమానాన్ని, కుటుంబం కన్నా మిన్నగా ప్రేమించిన ఉమ్మడిశెట్టి సాహితీ పురస్కారం వెనుక, ముందు కారణాలను, బతుకుబాటలో సత్యమ్మ ఇచ్చిన ధైర్యాన్ని...ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే మాటలు సరిపోవేమెా. 
        సత్యారాధేయం చదువుతుంటే ఏం చెప్పాలనిపించడం లేదు. మీరూ చదవండని చెప్పడం తప్ప. ముడిబడిన బంధం విలువ తెలిసిన అతి కొద్దిమంది జంటలలో సత్యారాధేయం గారు ఒకరు అంతే. వీరు ఇద్దరు కాదు ఒకరే. అర్ధనారీశ్వర తత్వానికి అసలైన ఉదాహరణ. రాధేయ గారి మనసంతా సత్యమ్మే ఉండగా ఇక అక్షరాల్లో ఉండటం వింతేమీ కాదు. చేరలేని దూరాన్ని కూడా సునాయాసంగా చేరగలనన్న ధీమా ఇచ్చిన సత్యమ్మ చేయూతే రాధేయ గారికి కొండంత బలం. శోకం శ్లోకమౌతుందని మరోమారు బుుజువైంది. 

అభిమానంగా " సత్యారాధేయం " ని నాకందించినందుకు రాధేయ గారికి మనఃపూర్వక ధన్యవాదాలు.

1, సెప్టెంబర్ 2021, బుధవారం

జీవన మంజూష.. సెప్టెంబర్

నేస్తం, 
       బంధాలు పలుచన అవడానికి కారణాలు వెదకడంలోనే మన సమయమంతా సరిపోతోంది. ఈ కాలంలో రాహిత్యం కాగితానికి చేరువ కావడంలో వింతేమీ కనబడటం లేదు.మూడుముళ్ళ అనుబంధం అభాసుపాలు కావడంలో లోపాలు వెదుకుతూనే ఉంటున్నాం, కాని సరైన కారణాలు కనిపెట్టలేక పోతున్నాం. భార్యాభర్తలు, పిల్లలు, తల్లిదండ్రులు ఇలా దగ్గర అనుబంధాలు కూడా దూరదూరంగానే ఉంటున్నాయి నేటి పరిస్థితుల్లో. 
        ముఖ్యంగా జంట మధ్య అవగాహనా రాహిత్యమెా, లేక అహం అడ్డుగోడగా నిలవడమెా, అదీ కాదంటే సంపాదన వలన కలిగే గర్వమెా కాని యాంత్రికంగా మారిపోతున్న అనుబంధాల్లో ఇవి ఎక్కువగా కనబడుతున్నాయి. ప్రతి ఇంటికో సమస్య తప్పడం లేదు. అది సంపాదన, లేదా అక్రమ సంబంధం లేదా మరేదైనా ఇతర కారణం కావచ్చు. కుటుంబాలు విచ్ఛిన్నం కావడానికి ఇవి ప్రధాన కారణాలు ఇప్పుడు. 
    ఒక బంధమంటూ ఏర్పడ్డాక, బాధ్యతను మరిచిపోవడం, అబద్ధపు బతుకు బతకడం చావుతో సమానం. ఈ సాంకేతిక మాధ్యమాలు, అంతర్జాలం వగైరా, వగైరా అందరికి అందుబాటులోనికి వచ్చాక క్రమానుబంధాలు బలహీన పడి, వయసుతో నిమిత్తం లేకుండా అక్రమానుబంధాలు బలపడ్డాయనడంలో సందేహమేమీ లేదు. చదువుకున్న సంస్కారహీనులు ఎందరో ఈ కోవలో నేడు జీవితాలు వెళ్ళదీస్తున్నారు. ఇంట్లోని వారిని మెాసం చేస్తున్నామన్న భ్రమలో తమని తామే మెాసం చేసుకుంటూ, అదే జీవిత పరమార్థమనుకుంటున్నారు. 
          ప్రేమ రాహిత్యం, బాధ్యతా రాహిత్యం వలన బాధపడే ఎందరో మానసికంగా, శారీరకంగా కుంగిపోయి ఆత్మహత్యలకు పాల్పడుతున్నారు. తమ అనుకున్న వారి నిర్లక్ష్య వైఖరిని భరించలేకపోవడమే ఇందుకు కారణం. దీనికి సరైన మందు మళ్ళింపు(డైవర్షన్). చెప్పడం తేలికే, ఆచరణ కష్టమని మనకు అనిపిస్తుంది. కాని ప్రయత్నం మన విధి. పెద్దలు చెప్పిన మాట " సాధనమున పనులు సమకూరు ధరణిలోన. " అన్న ఆర్యోక్తిని గుర్తు చేసుకుని సమస్యలతో యుద్ధం చేయడం మన పని. అంతేకాని ఉత్తమమైన మానవ జన్మను అర్ధాంతరంగా, అదీ బలవంతంగా ముగించడం తగదు. సమస్యతో పోరాడటమే మన నైతిక విజయం. 

30, ఆగస్టు 2021, సోమవారం

కాలం వెంబడి కలం... 69


    ఓ రోజు అనుకోకుండా ఈయన పని మీద బజారుకి వెళ్ళి వస్తూ, రాజేంద్రనగర్ లో విశ్వభారతి స్కూల్ కి దగ్గరలో ఓ ఇల్లు రెంట్ బోర్డు పెట్టి ఉంటే, చూసి ఓ 500 అడ్వాన్స్ ఇచ్చి వచ్చారు. ఇంటికి వచ్చి విషయం చెప్పి, కిచెన్ చాలా చిన్నది మనకి చాలేమెా, ఓసారి చూసిరండని చెప్తే, ఎలాగూ అడ్వాన్స్ ఇచ్చేసారు కదా అని మారిపోదామన్నాము. ఇంటివాళ్ళకు చెప్తే కాస్త బాధ పడ్డారు. రాజేంద్రనగర్ లో అందరు తేడానేనని తర్వాత తెలిసింది. గుడివాడలో దోమలు బాగా ఎక్కువ. రోజూ బాట్ తో వాటితో యుద్ధమే. సామాన్లు సర్దుతూ, మంచం ఎక్కి దోమలు చంపుతుంటే కాలు జారి, నుదురు గోడకు కొట్టుకుని, గోడ మీద అచ్చు పడటం, నాకు తల దిమ్మ దిరగడం జరిగింది. దెబ్బ బాగా గట్టిగానే తగిలింది. గోడ గట్టిదనం, నా నుదురు గట్టిదనం బాగా తెలిసింది. కొత్త ఇంటికి మారేటప్పుడే సూచనలు కనబడినా మనం అంత లెక్క చేయలేదు. ఈ ఇల్లు బయటికి చూడటానికి బావుంది, కాని లోపల కన్వీనెంట్ గా లేదు. డ్యూప్లెక్స్ టైప్ లో కట్టుకున్నారు. తర్వాత వాళ్ళు పైనుంటూ కింద రెండు పోర్షన్లు చేసారు. మాకు పైన ఓ రూమ్, కింద ఓ రూమ్, హాల్ సగం మాకు, సగం పక్క వాళ్ళకి.  
              ఈ ఇంటికి దగ్గరలోనే మా ఊరి వాళ్ళు స్రవంతి, శిరీష కూడా ఉన్నారు. స్రవంతి ఇల్లు క్లీన్ చేసేటప్పుడు హెల్ప్ చేసింది కూడా. ఇంటి వాళ్ళు మేం వచ్చాక వాళ్ళ రెండో అమ్మాయి అమెరికాలో ఉంటే, తన దగ్గరకి వెళ్ళారు డెలివరీ టైమ్ కి. అమ్మమ్మతో చలిమిడి చేయించుకుని వెళ్ళారు. మెుదట్లో చాలా బాగా మాట్లాడేది ఆవిడ. ఈ ఇంట్లోకి రాగానే చిన్నోడు శౌర్య స్కూల్ కి సైకిల్ మీద వెళుతూ, పడిపోయి పన్ను విరగ్గొట్టుకున్నాడు. అప్పటికప్పుడు ఆటోలో హాస్పిటల్ కి తీసుకువెళ్ళాం అమ్మా నేను. ఇంటివాళ్ళు 6 నెలలు లేకపోతే వాళ్ళ కరంట్ బిల్లులు కూడా నేనే కట్టేదాన్ని. వాళ్ళ పెద్దమ్మాయి లండన్ లో ఉండేది. ప్రతి సంవత్సరం 6 నెలలు వాళ్ళు వెళుతూ ఉండేవారు. మెాటర్ వేయాలన్నా పంపు బాగా కొట్టి మెాటర్ వేయాలి. బయట బోలెడు ప్లేస్ ఊడవడానికి. వర్షాకాలం ఎప్పుడూ పనే. ఇంట్లోకి నీళ్ళు వచ్చేసేవి. ఇంటివాళ్ళ కార్ బయటికి తీస్తే, అదంతా కడగాలి.  ఇలా చాలా పనే ఉండేది. ఇది చాలక పక్కింటి వాళ్ళ వేపచెట్టు ఆకులు, కాయలు, పండ్లు అన్నీ మాకే. ఏ కాస్త గాలి వేసినా బయట గచ్చంతా ఇసకే. వేసవి కాలంలో రోజుకు పది, పదిహేను సార్లు ఊడ్చేదాన్ని. 
          పక్క పోర్షన్ లో విశ్వభారతిలో పని చేసే టీచర్, వాళ్ళ పిల్లలు ఇద్దరు, అత్తగారు, మామగారు ఉండేవారు. తర్వాత కొన్ని రోజులకు అత్తగారు, మామగారు వాళ్ళ సొంత ఊరు వెళిపోయారు. మా ఊరి పిల్లలు బాగా దగ్గరగా ఉండేవారు. మా పిన్ని వాళ్ళమ్మాయి కూడా కొన్ని రోజులు బాబుతో మా ఇంటికి దగ్గరలోనే ఉండేది అమ్మమ్మ తాతయ్యలతో. 
     నేను హైదరాబాదు లో వర్క్ చేసేటప్పుడే మా అపార్ట్మెంట్ రెండోది అమ్మడం నాకు ఇష్టం లేకపోయినా ఓ దిక్కుమాలిన వాడి మాయలో పడి, బలవంతంగా అమ్మించి, ఆ డబ్బులు మెుత్తం బిల్డర్ కి ఇచ్చేసాడు. అంతకు ముందు నుండే  తన ఫ్రెండ్ కోసం కొన్ని సైట్లు అమ్మేయడం, వడ్డీలకు తెచ్చి డబ్బులు ఇవ్వడం చేసాడు. ఇంటి లోన్ కడతానని అది కట్టకపోవడంతో, మరో సైట్ అమ్మి ఇంటి లోన్ కట్టేసాము. అమ్మావాళ్ళు ఇచ్చిన బంగారమంతా బాంక్ లో పెట్టి మరొకరికి డబ్బులు కట్టాము. వీళ్ళుగా పెట్టిన బంగారం గొలుసు తప్ప మరేం లేదు. దానికే లక్షన్నర్ర అప్పని చెప్పి మూడున్నర్ర లక్షలు తీసుకున్నారు. ఇవి కాక మిగతా లెక్కలు చెల్లి, తమ్ముడు, చిన్నా చితకా చాలా అయ్యాయి అంతకు ముందే. మరో అక్క కొడుకు స్కూల్ ఫీజ్ ఓ సంవత్సరం కట్టడం ఇవన్నీ అమెరికాలో ఉన్నప్పటి లెక్కలు. అవి చాలక వచ్చిన దగ్గర నుండి వక్కలగడ్డ జనాలను ఉద్దరించాడు మాకు తెలిసి ఓ పాతిక లక్షల వరకు. తెలియకుండా ఇంకెన్నో మరి. డబ్బులిచ్చి ఆ బిల్డర్ చుట్టూ ఓ 8 ఏళ్ళు హైదరాబాదు చుట్టూ తిరిగి అసలు తెచ్చానని చెప్పాడు. 
         అప్పటికే అమెరికాలో నా ఫ్రెండ్ మధు దగ్గర ఈయన నాకు తెలియకుండా, వాళ్ళతో ఏదో చెప్పి 5 లక్షలు తీసుకున్నాడు. తర్వాత వాళ్ళు నాకు చెప్పడం, ఈయన వాళ్ళకు సమాధానం సరిగా చెప్పకపోవడం, నేను కొన్ని నెలలు వాళ్ళ కార్డ్ బిల్ 2 లక్షల వరకు వడ్డీ కట్టడం, తర్వాత మా మామయ్య దగ్గర వడ్డీకి తీసుకుని మధు వాళ్ళకు కట్టేసాను. అపార్ట్మెంట్ అమ్మినప్పుడు ఈ అప్పు, ఇంటి లోన్ కట్టేద్దామన్నా వినకుండా, ఇంటి లోన్ తో సహా మెుత్తం నేను చూసుకుంటానని చెప్పి, రెండు నెలల తర్వాత చేతులెత్తేసాడు. 
                పోని అసలైనా వచ్చాయి కదా ఇప్పుడన్నా ఆ అప్పులు కట్టేయమంటే వినకుండా కార్ కొన్నాడు. అంతకు ముందు స్కార్పియెా ఉండేది కదా. అమ్మకు ఆపరేషన్ ముందు బయాప్సి చేయించడానికి NRI హాస్పిటల్ కి వెళుతుంటే మేజర్ యాక్సిడెంట్ జరిగింది. ఈయన అంతకు ముందే మా ఊరిలో ఎవరో చనిపోతే వెళ్ళి దినం అయ్యాకా బయలుదేరి ఆ రోజే వస్తున్నాడు ఊరి నుండి. మాకు తెలియదు వస్తాడో రాడో. మేము డ్రైవర్ దిలీప్ ని తీసుకుని హాస్పిటల్ కి బయలుదేరాం. ఏంటో ఆరోజు నేను ముందు సీట్ లో కూర్చున్నా. అమ్మ వెనుక  కూర్చుంది. దిలీప్ ని ఆయిల్ కొట్టించమంటే, దాటేసాం కదా అవతల కొట్టిద్దామని, కాస్త స్పీడ్ గానే డ్రైవ్ చేస్తున్నాడు. అప్పటికే అన్నాను కాస్త స్పీడ్ తగ్గించమని. హైవే రోడ్డు మీద మధ్యలో KLU బస్ ఆగి ఉంది. పక్కన ఖాళీ నుండి వెళిపోవచ్చని స్పీడ్ తగ్గించలేదు. బస్ దగ్గరికి వచ్చాక కాని తెలియలేదు. కాస్త పక్కన ముందు మరో బస్ ఆపుకుని ఇద్దరు మాట్లాడుకుంటున్నారని. KLU బస్ కి మాకు దూరం లేదు. దిలీప్ బ్రేక్ వెయ్యి అంటే సడన్ గా వేసాడు. అప్పటికే కార్ ఎగిరిపడి ముందు బస్ ని గుద్దేసింది. బస్ కి ఏమి కాలేదు కాని కార్ బాగా పాడయి పోయింది. కాస్త దూరంలో పెట్రోల్ బంక్ దగ్గర కార్ ఆపి చూసాడు ఏమైందోనని. నేను కార్ షెడ్ కి తీసుకు వెళిపో, మేము ఆటోలో వెళతామని చెప్పాను. కాదని దింపుతానని హాస్పిటల్ దగ్గర దింపాడు. ఈ కార్ హాస్పిటల్ వాళ్ళకి తెలుసు, కార్ చూసి ఏమైందోనని హడావిడిగా అందరూ కార్ దగ్గరకి వచ్చారు. మాకేం కాలేదని చెప్పి, దిలీప్ ని పంపేసాను ఓ 1000 ఇచ్చి. అంత పెద్ద యాక్సిడెంట్ అయినా మాకేం కాలేదు కాని అమ్మకు మెాకాలు కొద్దిగా కొట్టుకుపోయిందంతే. కార్ కి ఎంత డామేజ్ అయ్యిందన్న ఆలోచన కూడా నాకు లేదప్పుడు. 9 కంతా హాస్పిటల్ లో ఉండమన్నారు, అమ్మకి ఏమౌతుందో అన్న ఆలోచనే నాదంతా. కనీసం కార్ వంక కూడా చూడలేదు. ఈయనకు ఫోన్ చేసి చెప్పి, కార్ షెడ్ కి పంపేసాను. ఆరోజే మౌర్యని గుడివాడ నుండి తీసుకురావాలి. ఈయనను అటు వెళ్ళమని, బయాప్సి అయ్యాక సాయంత్రం ఆటోలో అమ్మని తీసుకుని ఇంటికి వచ్చానప్పుడు. 

    " భగవంతుడు మన ద్వారా ఏమైనా చేయించాలనుకున్నా, లేదా మనం పడాల్సినవేమైనా మిగిలున్నా ప్రాణం పోనివ్వడు ఎంత ఆపద ఎదురైనా. "

వచ్చే వారం మరిన్ని కబుర్లతో.... 

26, ఆగస్టు 2021, గురువారం

కాలం వెంబడి కలం...68


      గుడివాడలో ఇల్లు చూడటానికి వెళ్ళినప్పుడు, రాఘవేంద్రకు తెలిసిన వాళ్ళింటికి వెళ్ళాము. వాళ్ళింట్లో లిఫ్ట్ ఉంది. వాళ్ళింటికి దగ్గరలో ఓ ఇల్లు చూసాం, కాని నచ్చలేదు. తిరిగి విజయవాడ వచ్చేస్తూ స్కూల్ కి దగ్గరలో ఓ ఇల్లుంటే చూసి, అడ్వాన్స్ ఇచ్చేసాము. నేను, మా బేబి ఓ మంచిరోజు చూసి వెళ్ళి పాలు పొంగించి వచ్చాము. తర్వాత  విజయవాడ నుండి అవసరమైన సామానుతో మాత్రమే గుడివాడ వెళ్ళాము. ఆంటీ, బుజ్జి, రాజు(కుక్క) పైన ఉండేవారు. మేము కింద పోర్షన్ లో ఉండేవాళ్ళం. మెుదట్లో కాస్త భయపడ్డాం కాని తర్వాత తర్వాత వాళ్ళు చాలా బావుండేవారు.  తాతయ్య, అమ్మమ్మ, అమ్మ, పిల్లలు, మేము అందరం అక్కడే ఉండేవాళ్ళం.
           అప్పుడప్పుడూ విజయవాడ వచ్చి, ఇల్లు క్లీన్ చేసి వెళుతుండేదాన్ని. తర్వాత ఓ రూమ్ లో మా సామాన్లు అన్నీ సర్దేసాం. డబల్ బెడ్ రూమ్ గా రెంట్ కి మా క్రిందింటి భారతి గారు మాట్లాడారు. ఒకావిడే ఉంటారని చెప్పారు. టాయ్లెట్ వెస్ట్రన్ స్టైల్ గా మార్చమంటే మార్చి, మెుత్తం ఇల్లంతా క్లీన్ చేయించి, లైట్స్ అన్నీ పెట్టించి ఇస్తూ, నాకు మళ్ళీ ఇలాగే మా ఇల్లు అప్పజెప్పండి అని అద్దెకు వచ్చే ఆవిడ కూతురికి, భారతి గారి ముందే చెప్పాను. సరేనని చెప్పింది ఆవిడ. కాని పేరుకి మాత్రమే ఒకావిడ. కూతురు కాపురమంతా ఇక్కడే. కొడుకు అమెరికా అమ్మాయిని చేసుకుని అక్కడే ఉంటాడు. ఇల్లు ఖాళీ చేసేటప్పుడు కనీసం ముందు చెప్పకుండా, బాత్ రూమ్ లో, బయట లైట్లతో సహా పీక్కుని పోయారు. బయట మెుక్కలు పెట్టి మార్బుల్ అంతా పాడుచేసారు. చాలా చోట్ల టైల్స్ పగలగొట్టేసారు. వాష్ ఏరియాలో చెప్పుల స్టాండ్ పై రాయితో సహా పగలగొట్టేసారు. పోయే ముందు కనీసం మెంటెనెస్స్, కరంట్ బిల్ కూడా కట్టలేదు. ఉన్న మూడేళ్ళలో కరంట్ మీటర్ కూడ కాల్చేసారు. మేం గుడివాడ నుండి విజయవాడ వచ్చాక ఇల్లంతా రిపేర్లు, రంగులు  వేయించడానికి ఓ లక్ష పైనే అయ్యింది. ఇదీ మనం ఇల్లు అద్దెకిస్తే పరిస్థితి.
  ఇక గుడివాడలో ఉన్నప్పుడు అప్పుడప్పుడూ అమ్మావాళ్ళు మా ఊరు వెళ్ళినా ఇంటి ఆంటీ అమ్మా మంజూ సాయం చేయనా అని అడిగేవారు. మా పక్కింట్లో ఆవిడ కూడా గోడ మీద నుండి పలకరించేవారు. వారి పాప కూడా మా పిల్లల స్కూల్ లోనే చదివేది. చిన్నోడికి పుల్కాలు బాగా ఇష్టం. ఆవిడ ఓరోజు చాలా చేసి పంపారు కూడా. ఆ ఇంట్లో ఉన్నప్పుడే ఇంజనీరింగ్ తర్వాత కలవని రఘు ఫోన్లో కలిసాడు. జొన్నవలసలో మాతో చదువుకున్న సాధూరావు తన ఫ్రెండ్స్ తో వచ్చి కలిసివెళ్ళాడు. జవహర్ బాబు కొడుకుని కూడా మౌర్యతో పాటే కె కె ఆర్ లో జాయిన్ చేసాడు. వాడు మౌర్యకన్నా ఓ సంవత్సరం ముందు. బాబుని చూడటానికి వచ్చినప్పుడు ఓసారి ఇంటికి వచ్చి వెళ్ళాడు కూడా. బ్లాగు ద్వారా పరిచయమైన శివ కూడా వచ్చివెళ్ళాడు. అమ్మని చూడటానికి రాణి అక్కా, నాగభూషణం మామయ్య కూడ వచ్చెళ్ళారు. అప్పుడే మామయ్య అమ్మాయ్ ఓసారి అమెరికా వెళ్ళొద్దామంటే ఈ అమెరికా వాడు వీసా ఇచ్చి ఛావడం లేదన్నాడు. తర్వాత మేం విజయవాడ వచ్చేసాక రాణక్కా, మామయ్య అమెరికా వెళ్ళారు,  కాని మామయ్య ప్రాణాలతో తిరిగిరాలేదు. తను పని చేసే సిద్దార్ధ కాలేజ్ వాళ్ళు సెలవు ఇవ్వమన్నా పోట్లాడి మరీ, సంతోషంగా అమెరికా వెళ్ళిన మామయ్య తిరిగిరాని లోకాలకు వెళిపోయాడు. మా మధ్యన చుట్టరికం లేకున్నా, విలువైన స్నేహానుబంధం ఇప్పటికీ ఉంది. అయినవాళ్ళ పలకరింతలకు నోచుకోకున్నా ఆత్మీయంగా అక్క అప్పుడప్పుడూ పలకరిస్తూనే ఉంటుంది ఇప్పటికి. మామయ్య ఇచ్చిన చిన్న మనీప్లాంట్ పెద్దదై ఇప్పటికీ మా ఇంట్లో ఉంది.

 " మనుష్యులు లేకున్నా కొందరి జ్ఞాపకాలు మనతోనే ఉండిపోతాయిలా. "

వచ్చే వారం మరిన్ని కబుర్లతో...               వెంబడి కలం...68
      గుడివాడలో ఇల్లు చూడటానికి వెళ్ళినప్పుడు, రాఘవేంద్రకు తెలిసిన వాళ్ళింటికి వెళ్ళాము. వాళ్ళింట్లో లిఫ్ట్ ఉంది. వాళ్ళింటికి దగ్గరలో ఓ ఇల్లు చూసాం, కాని నచ్చలేదు. తిరిగి విజయవాడ వచ్చేస్తూ స్కూల్ కి దగ్గరలో ఓ ఇల్లుంటే చూసి, అడ్వాన్స్ ఇచ్చేసాము. నేను, మా బేబి ఓ మంచిరోజు చూసి వెళ్ళి పాలు పొంగించి వచ్చాము. తర్వాత  విజయవాడ నుండి అవసరమైన సామానుతో మాత్రమే గుడివాడ వెళ్ళాము. ఆంటీ, బుజ్జి, రాజు(కుక్క) పైన ఉండేవారు. మేము కింద పోర్షన్ లో ఉండేవాళ్ళం. మెుదట్లో కాస్త భయపడ్డాం కాని తర్వాత తర్వాత వాళ్ళు చాలా బావుండేవారు.  తాతయ్య, అమ్మమ్మ, అమ్మ, పిల్లలు, మేము అందరం అక్కడే ఉండేవాళ్ళం.
           అప్పుడప్పుడూ విజయవాడ వచ్చి, ఇల్లు క్లీన్ చేసి వెళుతుండేదాన్ని. తర్వాత ఓ రూమ్ లో మా సామాన్లు అన్నీ సర్దేసాం. డబల్ బెడ్ రూమ్ గా రెంట్ కి మా క్రిందింటి భారతి గారు మాట్లాడారు. ఒకావిడే ఉంటారని చెప్పారు. టాయ్లెట్ వెస్ట్రన్ స్టైల్ గా మార్చమంటే మార్చి, మెుత్తం ఇల్లంతా క్లీన్ చేయించి, లైట్స్ అన్నీ పెట్టించి ఇస్తూ, నాకు మళ్ళీ ఇలాగే మా ఇల్లు అప్పజెప్పండి అని అద్దెకు వచ్చే ఆవిడ కూతురికి, భారతి గారి ముందే చెప్పాను. సరేనని చెప్పింది ఆవిడ. కాని పేరుకి మాత్రమే ఒకావిడ. కూతురు కాపురమంతా ఇక్కడే. కొడుకు అమెరికా అమ్మాయిని చేసుకుని అక్కడే ఉంటాడు. ఇల్లు ఖాళీ చేసేటప్పుడు కనీసం ముందు చెప్పకుండా, బాత్ రూమ్ లో, బయట లైట్లతో సహా పీక్కుని పోయారు. బయట మెుక్కలు పెట్టి మార్బుల్ అంతా పాడుచేసారు. చాలా చోట్ల టైల్స్ పగలగొట్టేసారు. వాష్ ఏరియాలో చెప్పుల స్టాండ్ పై రాయితో సహా పగలగొట్టేసారు. పోయే ముందు కనీసం మెంటెనెస్స్, కరంట్ బిల్ కూడా కట్టలేదు. ఉన్న మూడేళ్ళలో కరంట్ మీటర్ కూడ కాల్చేసారు. మేం గుడివాడ నుండి విజయవాడ వచ్చాక ఇల్లంతా రిపేర్లు, రంగులు  వేయించడానికి ఓ లక్ష పైనే అయ్యింది. ఇదీ మనం ఇల్లు అద్దెకిస్తే పరిస్థితి.
  ఇక గుడివాడలో ఉన్నప్పుడు అప్పుడప్పుడూ అమ్మావాళ్ళు మా ఊరు వెళ్ళినా ఇంటి ఆంటీ అమ్మా మంజూ సాయం చేయనా అని అడిగేవారు. మా పక్కింట్లో ఆవిడ కూడా గోడ మీద నుండి పలకరించేవారు. వారి పాప కూడా మా పిల్లల స్కూల్ లోనే చదివేది. చిన్నోడికి పుల్కాలు బాగా ఇష్టం. ఆవిడ ఓరోజు చాలా చేసి పంపారు కూడా. ఆ ఇంట్లో ఉన్నప్పుడే ఇంజనీరింగ్ తర్వాత కలవని రఘు ఫోన్లో కలిసాడు. జొన్నవలసలో మాతో చదువుకున్న సాధూరావు తన ఫ్రెండ్స్ తో వచ్చి కలిసివెళ్ళాడు. జవహర్ బాబు కొడుకుని కూడా మౌర్యతో పాటే కె కె ఆర్ లో జాయిన్ చేసాడు. వాడు మౌర్యకన్నా ఓ సంవత్సరం ముందు. బాబుని చూడటానికి వచ్చినప్పుడు ఓసారి ఇంటికి వచ్చి వెళ్ళాడు కూడా. బ్లాగు ద్వారా పరిచయమైన శివ కూడా వచ్చివెళ్ళాడు. అమ్మని చూడటానికి రాణి అక్కా, నాగభూషణం మామయ్య కూడ వచ్చెళ్ళారు. అప్పుడే మామయ్య అమ్మాయ్ ఓసారి అమెరికా వెళ్ళొద్దామంటే ఈ అమెరికా వాడు వీసా ఇచ్చి ఛావడం లేదన్నాడు. తర్వాత మేం విజయవాడ వచ్చేసాక రాణక్కా, మామయ్య అమెరికా వెళ్ళారు,  కాని మామయ్య ప్రాణాలతో తిరిగిరాలేదు. తను పని చేసే సిద్దార్ధ కాలేజ్ వాళ్ళు సెలవు ఇవ్వమన్నా పోట్లాడి మరీ, సంతోషంగా అమెరికా వెళ్ళిన మామయ్య తిరిగిరాని లోకాలకు వెళిపోయాడు. మా మధ్యన చుట్టరికం లేకున్నా, విలువైన స్నేహానుబంధం ఇప్పటికీ ఉంది. అయినవాళ్ళ పలకరింతలకు నోచుకోకున్నా ఆత్మీయంగా అక్క అప్పుడప్పుడూ పలకరిస్తూనే ఉంటుంది ఇప్పటికి. మామయ్య ఇచ్చిన చిన్న మనీప్లాంట్ పెద్దదై ఇప్పటికీ మా ఇంట్లో ఉంది.

 " మనుష్యులు లేకున్నా కొందరి జ్ఞాపకాలు మనతోనే ఉండిపోతాయిలా. "

వచ్చే వారం మరిన్ని కబుర్లతో...              

కాలం వెంబడి కలం...66

    ఆఫీస్ లో చాలా మార్పులు చేర్పులు జరిగాయి. కొత్తగా ఇద్దరిని తీసుకుని, వీరి అవసరం తీరిపోయిందని దుర్గ గారిని, విక్రం, ఆనంద్ ని తీసేసారు. ఇంకా కొంతమందిని చక్రధర్, వరప్రసాద్ లకు నచ్చని వారిని కూడా ఏదోక వంక పెట్టి తీసేసారు. నన్నేమీ చేయలేక నా సీట్ మార్చేసారు. చంద్రశేఖర్, శరత్ ల వద్దకు మార్చారు. ఏమయ్యిందిలే అని చంద్రశేఖర్ దగ్గర php నేర్చుకోవడం మెుదలుబెట్టాను. నన్ను టెస్టింగ్ టీమ్ కి ఇన్ ఛార్జ్ గా వేసారు. శ్రీకాంత్, అనిల్, ప్రవీణ్ ఉండేవారు ఆ టీమ్ లో. మా ఇంజనీరింగ్ క్లాస్మేట్ రాంప్రసాద్ వాళ్ళమ్మాయికి పెద్దమ్మ గుడిలో అన్నప్రాశన చేస్తూ రమ్మంటే, గుడికి వెళ్తే మా శ్రీను అన్న వచ్చి కలిసాడు. తనకి జాబ్ అవసరమంటే సుబ్బరాజుకి చెప్పాను. వాళ్ళిద్దరు కూడా మంచి ఫ్రెండ్స్. శ్రీను అన్న, సురేష్, వరుణ్ కూడా మా టెస్టింగ్ టీమ్ లో జాయిన్ అయ్యారు. మా ఇంజనీరింగ్ కాలేజ్ శివ సర్ కూడా కొన్ని రోజులు ఈ ఆఫీస్ లో ఉన్నారు. చాలా బాగా మాట్లాడేవారు. మా క్లాస్మేట్ వర్మ కూడా వర్క్ చేసారు కొన్ని రోజులు. 
       అప్పటికే అరికేసరి తన రాజకీయం నామీద బానే ప్రయెాగించాడు. శ్రీను అన్నయ్యతో మంతనాలాడి, ఇద్దరూ కలిసి నామీద తమ తెలివి ప్రదర్శించారు. ISO సర్టిఫికేషన్ చూడమని శ్రీను అన్నయ్యకి ఇచ్చారు. నేనేం పట్టించుకోలేదు. అప్పటికి అనురాధ వెళిపోయింది. అలా ఒకరొకరు చాలామంది వెళిపోయారు. వరప్రసాద్, చక్రధర్ లకు పి ఏ లుగా ఇద్దరమ్మాయిలను కూడా అప్పటికే అపాయింట్ చేసుకున్నారు. తర్వాత ఆ అమ్మాయిలతో మిస్ బిహేవ్ చేసారని వరప్రసాద్ ని కూడా తీసేసారు. అది వేరే సంగతి. అప్పటికే సుబ్బరాజు సినిమాల పిచ్చితో రెండు సినిమాలు తీసి చేతులు బాగా కాల్చుకున్నారు. ఎవరి సొమ్ము వారు వెనకేసుకుని మెుత్తానికి కంపెనీని దివాళా తీయించి, ఐపి పెట్టించారు. కంపెనీని మూయించారు. అమెరికాలో కూడా బ్లాక్ లిస్ట్ లోకి వెళిపోయింది. అప్పటికే 4,5 నెలల నుండి జీతాలివ్వలేదు నాకు. అమెరికాలో చేసినట్టే ఇండియాలో కూడా చేసారు. ఈ విధంగా అమెరికన్ సొల్యూషన్స్ (AMSOL)ని నమ్మినందుకు నా జీవితాన్ని ఇలా ముంచేసారన్న మాట. చాలా తక్కువగా చెప్పాను వాళ్ళు చేసిన మెాసాన్ని. ఇక్కడ ఈ అరికేసరి గాంగ్ నన్ను పెట్టిన ఇబ్బందులను. కనీసం ఒకే కాలేజ్ అని కాని, ఆడపిల్లను ఇబ్బందులు పెట్టామని కాని, నమ్మించి మెాసం చేసామని కాని వాళ్ళు అనుకోలేదు. అమెరికాలో ఎంతమందిని కంపెనిలో జాయిన్ చేసానో, కంపెనీకి ఎంత ఉపయెాగపడ్డానో మర్చిపోయారు. వీళ్ళని నమ్మి వేరే కంపెనీల ఆఫర్లు చాలా వదిలేసుకున్నా ఆ రోజుల్లో. గ్రీన్ కార్డ్ ప్రాసెస్ లో, సాలరీ విషయంలో, ఇమ్మిగ్రేషన్ విషయంలో ఇలా అన్నిట్లో AMSOL మెాసం చేసారన్నది అందరికి తెలిసిన విషయమే. 

" మనం ఎవరినైనా నమ్మితేనే కదా మెాసం చేయగలరు. ఈ విషయం తెలిసినా మెాసపోతూనే ఉంటాం. ఇది మనిషి బలహీనత. "

వచ్చే వారం మరిన్ని కబుర్లతో...     
          

22, ఆగస్టు 2021, ఆదివారం

తెలియదని..!!

కాలం విసిరేసిన 
జ్ఞాపకాలు కొన్ని 
అక్కడక్కడా పడున్నాయి

ఏ దారెంట వెళుతున్నా
గతాన్ని వెంటేసుకుని 
వెంబడిస్తునే ఉన్నాయి

గాయాల ఆనవాళ్ళు
గమనానికి అడ్డంకిగా మారక
గమ్యాన్ని నిర్థేశించాయి

వెక్కిరింతల వికృత చేష్టలకు
రాతలతో సమాధానమిస్తూ
ఆత్మాభిమానాన్ని ఆభరణాలుగా చూపాయి

విజ్ఞతకు విలువనెలా ఆపాదించాలో
వ్యక్తిత్వానికి వన్నెలేమిటో తెలియని
మానసిక జాడ్యాలను విదిలించేసాయి

కూడికల తీసివేతల బుుణానుబంధాలను
హెచ్చవేతల భాగహారాల బుుణశేషాలను
బుుణపాశాలకు మిగిల్చివేసాయి

క్షణాలు రాల్చిన పారిజాతాలు కాసిని
కన్నీళ్ళు విదిల్చిన గుర్తులతో
స్నేహం చేస్తున్నాయి

అక్షరాలకు 
అలవాటైన మనసని 
వాటికి తెలియదనుకుని..!! 

19, ఆగస్టు 2021, గురువారం

డైవర్షన్..!!

నేస్తం, 
   సమస్యలతో సతమతం అవుతున్నప్పుడు చావు పరిష్కారం కాదు. మనల్ని బాధించే విషయం నుండి మళ్ళింపు(డైవర్షన్) అవసరం. మన అన్నియ్య చేస్తున్నదదేగా. నీకేమైనా హెల్ప్ అవసరమైతే విషయ డైవర్షన్ లో దిట్టైన అన్నియ్య సలహా తీసుకో. 
      ఏ సమస్యకైనా డైవర్షన్ అన్నది చాలా బాగా ఉపయెాగ పడుతుంది. భువనచంద్ర గారి వాళ్ళు పుస్తకం చదువుతున్నప్పుడు ఆయన అనుభవాలు మనకు కళ్ళకు కట్టినట్టుగా కనబడతాయి. వాటిలో కొన్ని మనకూ అనుభవాలే కాని మనకంతగా తెలియదంతే. ఉదాహరణకు చన్నీటి స్నానం అందరు చేయలేరు కదా. ముందే చలి అని అనుకుంటూ మనసులో అదే నిండిపోయి ఉంటుంది. ఆ సమయంలోనే ధ్యాస వేరే విషయం వైపు మళ్ళించి, చన్నీటి స్నానం చేసి చూడు. నీకే తెలియదు నువ్వు చన్నీటితో స్నానం చేసావని. ఇది చాలా చిన్న విషయం. అలాగే మనసుకు బాధ కలిగినప్పుడు ఆ బాధ కలిగించిన విషయాన్ని మర్చిపోవడానికి మరో మార్గం వైపు మనసును మళ్ళించడమే. అంతేకాని భగవంతుడు మనకిచ్చిన జన్మను అర్ధాంతరంగా ముగించడానికి కాదు. కాస్త ప్రశాంతంగా ఆలోచించి చూడు విషయం బోధపడుతుంది. ఎదుటివారి నిర్లక్ష్యం మనం భరించలేనప్పుడు, వారిని మనం కూడా పట్టించుకోకుండా ఉండటమే. అది ఎంత దగ్గర బంధమైనా సరే. 

16, ఆగస్టు 2021, సోమవారం

కాలం వెంబడి కలం..67


    నేను హైదరాబాదులో AMSOL లో వర్క్ చేసేటప్పుడే నాన్న శబరిమలై నడిచివెళుతుంటే యాక్సిడెంట్ అయ్యి, కాలు విరిగింది. NRI లో నరసరాజు అంకుల్ ఉన్నారని, అక్కడ ఆపరేషన్ చేయిస్తే, అది సెట్ అవక రెండుసార్లు చేయాల్సి వచ్చింది. అయినా సరిగా సెట్ కాకపోవడంతో మూడవసారి కూడా చేయాలంటే వద్దని, తునిలో నాన్న ఫ్రెండ్ కొడుకు ఉంటే అక్కడికి తీసుకువెళ్ళాం. ఆయన ఆపరేషన్ వద్దని చెప్పారు. అప్పట్లో ఓ నెల సెలవు పెట్టేసాను ఆఫీస్ కి. ఆరు నెలలు అమ్మ నాన్నని కాలు కింద పెట్టకుండా చూసుకుంది. తర్వాత అమ్మకి తేడా చేస్తే తనకి ఆపరేషన్ జరిగింది NRI హాస్పిటల్ లోనే. చిన్నప్పటి నేస్తం వాసు అనుకోకుండా స్వైన్ ఫ్లూ తో చనిపోవడమెా నమ్మశక్యం కాని విషాదం. అప్పటికే మౌర్యని గుడివాడ కే కే ఆర్ గౌతమ్ స్కూల్ లో 7 లో హాస్టల్ లో జాయిన్ చేసాము. ఎలాగూ జాబ్ మానేసానని శౌర్యని కూడా ఆ స్కూల్ లో జాయిన్ చేసి విజయవాడలో ఇల్లు రెంట్ కి ఇచ్చేసి గుడివాడ మారిపోయాము. 
             AMSOL లో జాబ్ మానేసే ముందే మా చిన్నప్పటి శిశువిద్యామందిరం అవనిగడ్డ బాచ్ అందరం కలవాలని చెప్పి ఆ ప్రోగ్రామ్ ఫిక్స్ చేసారు. హైదరాబాదు వచ్చాకే చాలామంది చిన్నప్పటి ఫ్రెండ్స్ కలిసారు. అందరికి నేను గుర్తున్నాను కాని వసంతకి మాత్రం గుర్తులేను. లలిత, హైమ, అనురాధ, సాయి, చిట్టిబాబు, సత్యనారాయణ, రామకృష్ణ వీళ్ళంతా హైదరాబాదు లోనే ఉండేవారు. మిగతా వారంతా ఎక్కువగా అవనిగడ్డ, ఆ పరిసరాల్లోనే ఉండేవారు. జవహర్ బాబు ఢిల్లీ లో ఎయిర్ ఫోర్స్ లో వర్క్ చేస్తూ, సూర్యలంక ట్రాన్స్ ఫర్ చేయించుకున్నాడు అప్పటికి. తను ఢిల్లీలో వర్క్ చేసేటప్పుడు ఓ రోజు మెయిల్ చేసాడు. నేను పలానా అని.. గుర్తు చేస్తూ. తను చిన్నప్పటి నుండి ఎక్కువగా ఎవరితో మాట్లాడేవాడు కాదు. బాగా చదివేవాడు. మేము అవనిగడ్డలో మెుదట్లో ఉన్నప్పుడు వీళ్ళింటికి దగ్గరలోనే ఉండేవాళ్ళం. వీళ్ళ అక్క, తమ్ముడు, చెల్లి, అందరం కలిసే స్కూల్ కి వెళ్ళేవాళ్ళం. మనకేమెా నోటి మీద మూత ఉండేది కాదాయే. ఎంతసేపూ అల్లరి, ఆటలే. అవన్నీ గుర్తు వచ్చి, ఆ మెయిల్ చూసి చాలా సర్ప్రయిజ్ అయ్యాను అప్పుడు. అవనిగడ్డలో చిన్నప్పటి నేస్తాలను, గురువులను కలవడం మరపురాని మధురానుభూతే ఇప్పటికీ. 
    అప్పటికే మా ఉప్పల రాజ్యలక్ష్మి చారిటబుల్ ట్రస్ట్ కోసం ఫ్రీ వెబ్ సైట్స్ గురించి వెదుకుతూ, బ్లాగ్ అయితే బావుంటుందన్న కొందరి సలహాతో ట్రస్ట్ పేరుతో బ్లాగు ఓపెన్ చేసాను. తర్వాత నా రాతల కోసమన్నట్టుగా మరో బ్లాగు ఓపెన్ చేసాను. " నాలో నేను " అని పేరు పెడదామంటే అప్పటికే ఎవరిదో ఉందని చెప్పడంతో " కబుర్లు కాకరకాయలు " అని నామకరణం చేసేసాను. " సలహాలు చిట్కాలు " అన్న మరో బ్లాగు కూడా ఉంది. కాకపోతే " కబుర్లు కాకరకాయలు " మాత్రం ఇప్పటికి జీవించే ఉంది నా రాతలతో. అలా చిన్న చిన్న రాతలతో మెుదలైన నా రాతల వ్యాపకమే ఈరోజిలా మీ అందరి అభిమానం నాకందించింది. 

" కొన్ని జ్ఞాపకాలు ఎప్పుడు గుర్తు చేసుకున్నా బావుంటాయి. " ఎందుకో మరి మీకూ తెలుసు కదా.

వచ్చే వారం మరిన్ని కబుర్లతో... 



15, ఆగస్టు 2021, ఆదివారం

చేసుకుంటున్నాం సంబరాలు...!!

దశాబ్దాలు గడిచిపోతున్నా
మారని మన జీవితాలకు
మరో వత్సరం కలిసినందుకు
చేసుకుంటున్నాం సంబరాలు

శతాబ్దాల చరితను
తిరగరాయలేని అశక్తత
మనదైనందుకు సంతోషపడుతూ
చేసుకుంటున్నాం సంబరాలు

విద్రోహులు మనతోనే ఉన్నా
సర్వమత సౌభ్రాతృత్వం మనదనుకుంటూ
మన చేతగానితనాన్ని దాచేస్తూ
చేసుకుంటున్నాం సంబరాలు

శాంతి కాముకత మన నైజమంటూ
దేశద్రోహమసలే తెలియదంటూ
దేశాన్ని అధఃపాతాళానికి నెట్టేస్తున్నా ఏమెరగనట్లు
చేసుకుంటున్నాం సంబరాలు

నీరాజనాల నీడలో నమస్కారాల మాయలో
నటనలో నిజాయితీగా జీవించే నట నాయకులారా
మిమ్మల్ని మనస్పూర్తిగా నమ్ముతునందుకు
చేసుకుంటున్నాం సంబరాలు...!! 


అందరికి డెబ్భై ఐదేళ్ళ స్వాతంత్ర్యదినోత్సవ శుభాకాంక్షలు... 





 

14, ఆగస్టు 2021, శనివారం

రెక్కలు

1.   ఏ ఆటైనా
ఆడేది
గెలవాలన్న 
కోరికతోనే

చావు పుట్టుకల సయ్యాటలో
గెలుపెవరిదన్నది తెలియక..!!

2.   వాస్తవానికి
అబద్ధం చేరికైంది
కాలంతో పాటుగా
నిజం కదులుతుంది

నాటకాలకు 
చివరి అంకం ఏమిటో..!!

3.   యుగాంతమౌతున్నా
మారని నైజాలే
క్షణాల మాయలో
మగ్గుతూ

కాలాతీతం 
కారణజన్ములకెరుక..!!

4.  చిరునవ్వుతో 
సమాధానం
మనసులోని 
మధనానికి ముసుగు

అంతర్నేత్రం
అందరికి ఉండదు..!!

5.  అబద్ధం
అందమైనదే
నిజం
భరించలేనిదే

సత్యాసత్యాల నడుమ
ఓ అక్షరమే తేడా...!!

6.   అంబరమూ
అనంతమైనదే
సంద్రమూ
అంతుచిక్కనిదే

ఏ ఆడంబరమూ
అక్కర్లేదు ఆత్మసౌందర్యముంటే..!!

7.  కాలానికి
తెలిసిన కబుర్లే అన్నీ
కలంతో
పని లేకుండా

మనసు చెప్పే
నిజాలవి...!!

8.   నిజమెప్పుడూ 
నిష్టూరమే
అబద్దమెప్పడూ
అందమైనదే

వాస్తవాన్ని ఒప్పుకునే నైజం
కొందరికే సొంతం..!!

9.  కొందరితో
అనుబంధమంతే
మరి కొందరితో
దగ్గర కాలేనంతగా

ఏ బంధానికి
ఏ వెసులుబాటో..!!

10.  అర్థమంతా
అందులోనే
మాటయినా
మనసయినా

తీరానిదే బంధమైనా
తీర్చుకునే బుుణానుబంధమై..!!

11.   ఎదను తడిమేవి
కొన్ని 
ఎదుట నిలిచేవి
ఎన్నో

సాధ్యాసాధ్యాలను
తెలిపేది కాలం..!!

12.   విరక్తి పెంచేవి
కొన్ని 
అనురక్తిని పంచేవి
మరికొన్ని 

జీవిత పుస్తకంలోని
పరిచయాల పుటలు..!!

13.   జవాబు తెలిసిన
ప్రశ్నలే అన్నీ
పరీక్ష రాయడం
అయిపోయాక

కడలి లోపల
ప్రశాంతత తెలిస్తే..!!

14.  వ్యక్తిగతం
జీవితం
వ్యక్తిత్వం
సహజ లక్షణం

సమాంతర రేఖల 
సారమే గమ్యం..!!

15.   విజయం
గుర్తింపునిస్తుంది
అపజయం
నీవారెవరో తెలుపుతుంది

జయాపజయాలు
దైవాధీనాలు..!!

16.   శిలగా మిగిలింది
మనిషే
మనసుని రాయిగా
మార్చేస్తూ

కదలికలు రావాలిక
అక్షర ఉలి స్పర్శతో..!!

17.   లెక్క
మారదెప్పడూ
మారేది
జవాబే

జీవితపు లెక్కల చిట్టా
అంతు చిక్కదెప్పుడూ..!! 

18.   తప్పటడుగులు
ఆనందం
తప్పుటడుగులు
వేదనాభరితం

తడబాటుల దిద్దుబాటే
జీవితం..!!

19.   రాయడం తెలియని
కలమూ కాదు
అమరికనెరుగని
అక్షరాలు కావు

మనసును సాంత్వన పరిచే
మనో విహంగాలివి..!!

20.  గాయం
మనసుకి
గురుతులు
కాయానికి

కాలం
నిమిత్తమాత్రం..!!

21.  నేర్చుకోవాల్సిన
అవసరమూ లేదు
తెలియజెప్పాలన్న 
కోరికా లేదు

కాలం విసిరిన క్షణాలు
కలం అందుకుందంతే..!!

22.   ఆడించేవాడు
ఆ పైవాడు
ఆడేది
జీవుడు

కాలం నేర్పే
వింత అనుభూతి..!!

23.  వెగటు పుట్టించేవి
కొన్ని 
వేదన మిగిల్చేవి
మరికొన్ని 

జీవితంలో
కొన్ని పరిచయాలంతేనేమెా..!!

24.   వదిలించుకోవాల్సినవి
బోలెడు
విదిలించాల్సినవి
మరిన్ని

మెుహమాటం 
మంచిది కాదు అన్నివేళలా..!!

25.   గొంతు 
పెగలినివి
మనసు
మెాయలేనివి

అక్షరాలకు మాత్రమే తెలిసిన
అద్భుత విద్యలు..!!

26.   పరిచయం
పాత బంధమనిపించాలి
విరక్తిని 
పెంచకూడదు

సమయం 
విలువైనదని గుర్తించాలి..!!

27.  అనుభవసారమే
అన్నింటికి మూలం
అమృతమేదో
విషమేదో తెలుసుకోవడానికి

ఈ జీవితం
షడ్రుచుల సమ్మేళనం..!!

28.   రాతి దెబ్బలు
మనసుకైన గాయాలు
వెంటాడే 
నిజాల నీడలు

మసక చీకటిలో
వెలుగు రవ్వలు అక్షరాలు..!!

29.   అపహాస్యాలు
వినబడినా
అవరోధాలు
వెన్నంటినా 

వెరవని మెుండితనం
ఈ అక్షరాలది...!!

30.   పంచుకునే
ఆత్మీయతలు
పెంచుకునే 
అనుబంధాలు 

అక్షరాలకు
తెలిసిన మక్కువ మరి..!!

13, ఆగస్టు 2021, శుక్రవారం

ఏక్ తారలు..!!

1.  సడలని ఆత్మవిశ్వాసమది_విరిగి పడుతున్నా లేవాలన్న అల ప్రయత్నంలో..!! 
2.  ఆనందం పంచినట్లుంది_అనంతాన్ని అక్షరాల్లో దాచేసినందుకు..!!
3.  అనుబంధం అల్లుకుంది_గతజన్మ పరిచయాన్ని గుర్తుజేస్తూ..!!
4.  అన్నీ ధన సంబంధాలే_బుుణానుబంధ రూపేణ..!!
5.  గతంతో ముడిబడిన గురుతులే ఇవన్నీ_ఇలా అక్షరాల్లో కనబడుతూ..!!
6.  మౌనమే మన మధ్యన బంధం_మాటల గారడీలకు స్వస్తి పలుకుతూ..!!
7.  మనసు భారమంతా కాగితానిదైయ్యింది_అబద్ధపు బతుకులతో వేగలేక..!!
8.   సంకటం వీడిపోయింది_మనసు బంధం గట్టిదనుకుంటా మరి..!!
9.   చిగురించే ఆశలకు రూపాలివి_చెదరిన కలలను సమాధానపరుస్తూ..!!
10.  నిట్టూర్పు దినచర్యలో భాగమే_వీడ్కోలు పలకడం రాని మదికి..!!
11.  అపనమ్మకమసలే లేదు_మనసు తెలిసిన అక్షరంపై..!!
12.  గురుతు చెరగనీయకుంది_మరపు తెలియని మనసు..!!
13.   మనిషి చాటు మనసుని నేను_బదులు పలుకని మౌనం నువ్వైనప్పుడు...!!
14.   మనసు పడ్డ హృదయమిది_నీ నిర్లక్ష్యాన్ని సహిస్తూ...!!
15.   అనుభవం సర్దిచెబుతోంది_మన తన తెలుసుకుని మసలుకొమ్మంటూ..!!
16.  అక్షరం మనసు వెలితిని మాయం చేస్తుంది_కడగండ్లకు కావ్యరూపమిస్తూ..!!
17.   అక్షరాలకు వెనకడుగు పడితే ఎలా?_అసాధ్యాన్ని సుసాధ్యం చేయాలిగాని..!!
18.  మనసు మాయమైపోతోంది_అడుగంటుతున్న అనుబంధపు లెక్కలతో తూగలేక..!!
19.  ఓ జీవితకాలం సరిపోయింది_గుప్పెడు గుండెలో నిండిన జ్ఞాపక పరిమళంతో..!!
20.   ఆశలంతే_తీరకుండా మిగిలిపోతూ..!!
21.  ఆశయాలు అంతే_లక్ష్యాన్ని ఛేదించే దిశగా సాగిపొమ్మంటూ..!!
22.   సాధన సాంగత్యం అవసరం_విజయ రహస్యం తెలియాలంటే..!!
23.   తీర్చుకోవాల్సిన బాధ్యతలున్నాయి_ఎగతాళికి ఎదురు నిలువమంటూ..!!
24.  చెలిమిని పంచుకున్న భావాలవి_అక్షరాల అనుబంధానికి గుర్తుగా..!!
25.  ఆశ్చర్యం ఆరంగేట్రం చేసింది_అక్షరం క(కా)లంలో చేరిపోయిందని..!!
26.   ముగిసింది మాటలేగా_మనసెప్పడూ మమతలకు నెలవే...!!
27.   ఏ వాసనా తెలియడం లేదు_చీకటి మాత్రమే కనిపిస్తోందెందుకో...!!
28.   మనసు మనుగడ మరుగైంది_అవసరాల ఆటలో ఈ లోకంలో...!!
29.   స్వార్థానికి చేరువైంది ధనం_అనుబంధాన్ని ఆమడ దూరం నెట్టేస్తూ..!!
30.   ఎన్ని ఆటుపోట్లో మనసుకు_వదలక వేధిస్తూ..!!

6, ఆగస్టు 2021, శుక్రవారం

జీవన 'మంజూ'ష..(ఆగష్టు )

నేస్తం, 
         ప్రతి మనిషి జీవితంలో చావు పుట్టుకలన్నవి సహజం. ఒక ఐదారేళ్ళ నుండి చూస్తున్నా...దగ్గర బంధువులని, రక్త సంబంధీకులని కూడా లేకుండా కనీసం ఆఖరి చూపులకు కూడా దూరంగా ఉంటున్న మన కుటుంబ బాధవ్యాలను చూసి గర్వపడాలేమెా. కనీసం మనిషి బతికున్నప్పుడు ఓ ముద్ద అన్నం ప్రేమగా పెట్టనివారు, చావుబతుకుల మధ్యన మనిషుంటే ఆస్తి కోసం వెంపర్లాటలు కొందరు, తన అహమే నెగ్గాలని మరి కొందరు, పై పై ప్రేమలు ఒలకబోసేవారు మరికొందరు...ఇవి నేటి మన నైజాలు. 
         పన్నెండేళ్ళకోమారు వచ్చే పుష్కరాలకు ఇంటి మనుషులకు పుష్కరాలు పెట్టడం కూడా అశుభమని భావించేవారు ఏవో కుంటి సాకులు చెప్పడం, ఆ కార్యాలకు పుట్టింటివారు జరపాల్సిన పెట్టుపోతలు ఏ సాకు చెప్పి తప్పించుకోవాలా అని చూసేవారు, మా ఇల్లు పెళ్ళిల్లు, మా ఇంట్లో చూలింత ఉంది, చనిపోయినవారిని చూడలేము, చూస్తే భయం.. ఇలా సవాలక్ష కారణాలు చెప్పి తప్పించుకోవడం ఫాషన్ అయిపోయింది. మంచి, చెడు ప్రతి 
ఒక్క ఇంటిలోనూ జరుగుతాయి. ఈరోజు గడిచిపోయింది లెక్క కాదు, రేపనేది ఒకటుంటుందని మర్చిపోతే ఎలా? 
      మనం కష్టంలో ఉన్నప్పుడు ఎవరూ పలకరించలేదని, పరామర్శించలేదని బాధ పడితే సరిపోదు. మనమెంతవరకు ఆ పని చేస్తున్నామని మన మనస్సాక్షిని అడిగితే చాలు, సమాధానం దొరుకుతుంది. మాటయినా, మంచయినా ఇచ్చిపుచ్చుకోవడంలోనే ఉంటుంది. పిండం పెట్టడమనేది పవిత్ర కార్యం. చెడు కార్యక్రమం అని మనం అనుకుంటే రేపటి రోజున మనకూ, లేదా మన ఇంటిలో చావనేది రాకుండా ఉంటుందా..! చావును ఆపగలిగే శక్తి మనకుందో లేదో తెలుసుకుంటే చావును గురించి ఇలా మాట్లాడం. మన మంచి చెడులు బేరీజు వేసేవాడు పైన ఒకడున్నాడు. వడ్డీతో సహా మన లెక్కలు సరి చూస్తాడు. మనం చేసే ప్రతి పనికి కాస్త కూడా అటు ఇటు కాకుండా మెుత్తం తిరిగి మనకే ఇచ్చేస్తాడు వాడు. ఏమీ ఉంచుకోడు. మనకేంటి అందరు ఉన్నారు, అన్ని ఉన్నాయన్న అహంతో ఉంటే వాడికి ఓ క్షణం చాలు..మనం చేసిన వాటికి మూల్యం చెల్లించడానికి. కనీసం కాస్త కూడా పాపభీతి లేకుండా పోయింది చాలామందికి. ఎందుకో  ఈ బతుకులు మరి? 

4, ఆగస్టు 2021, బుధవారం

సాగుబడి పుస్తక సమీక్ష...!!

  స్వచ్ఛమైన మనసు సేద్యమే ఈ అక్షర " సాగుబడి "

ఇంటి బాధ్యతలనే సక్రమంగా నిర్వర్తించలేని మనుష్యులున్న ఈ రోజుల్లో సమాజ శ్రేయస్సు కోసం తన వంతుగా " ప్యూర్ "  సంస్థ ఆధ్వర్యంలో ఎన్నో సేవా కార్యక్రమాలు నిర్వర్తిస్తూ, సాహిత్యంలో సరికొత్త ప్రయెాగంతో మన ముందుకు తీసుకు వచ్చిన సంధ్య గోళ్ళమూడి గారి పుస్తకం  " సాగుబడి ". ఆటవెలది పద్య రూపంలో మన నిత్య ఆహార పంటలను, అక్షర పంట రూపంలో మనకందించడం, అదీ రెండు భాషలలో ఏకకాలంలో ఒకే పుస్తకంలో తీసుకురావడమన్న విషయం నిజంగా అందరు అభినందించదగ్గ విషయం. 
        ముందుగా అన్నం పరబ్రహ్మ స్వరూపం అని మనం అందరం నమ్ముతాం కనుక వరిపంటను, అది పండించే ప్రదేశాలను, పంటకు అనువైన కాలాలను మెుదలైన విషయాలను చక్కని ఆటవెలదులుగా అందించారు. తరువాత కంది, మినుము, పెసర, మెుక్కజొన్న, పొద్దుతిరుగుడు, పసుపు, చెరకు, పత్తి వంటి నిత్యావసర వాడుక పంటలను వాటి వివరాలను అందించారు. పండ్ల తోటల సాగును వచనంలో వివరించి బత్తాయి, జామ, సీతాఫలం, బొప్పాయి, పనస, సపోటా, మామిడి వగైరా పండ్ల పంటల వివరాలను చక్కని ఆటవెలదుల పద్యాలుగా చెప్పారు. పూల పంటల సాగును వచనంలో వివరిస్తూ గులాబి, బంతి పూల సాగును అందమైన ఆటవెలదులుగా అక్షరాల్లో తీర్చి దిద్దారు. చివరిగా మనిషికి అత్యంత ఉపయెాగకరమైన ఒౌషద వృక్షం వేప గురించి వచనంగాను, పద్యంగాను వివరించి, అన్ని పంటలకు రక్షణ కవచమైన కంచెను గద్యంగా అందించి " సాగుబడి "ని సంపూర్ణం గావించారు. 
              ఓ పక్క ఆంగ్లం, మరో పక్క తెలుగులో చక్కని తేలిక పదాలతో, అందరికి అర్థమయ్యే భాషలో సాధారణంగా అందరికి తెలిసిన పంటలను, వాటి మూలాలను, ఉపయెాగాలను వివరించడం ఇప్పటికి వరకు ఎవరు చేయని పని. నిరంతరం సేవా కార్యక్రమాలలో, ఓ క్షణం కూడా తీరిక లేకుండా,  వయసు, ఆరోగ్యంతో కూడా సంబంధం లేకుండా కాలంతో పోటి పడే " అమ్మ " కు ఇంత అందంగా అక్షర సేద్యం చేయడానికి ఎలా తీరిక చిక్కిందో! నాకైతే పుస్తకం చదువుతున్నంతసేపూ ఆశ్చర్యమే అనిపించింది. ఈ అక్షర వ్యవసాయానికి పాదాభివందనం చెప్పడం తప్ప మరో మాట లేదు. " సాగుబడి "కి సంధ్య గోళ్ళమూడి గారికి హృదయపూర్వక శుభాభినందనలు. 

సాగుబడి పుస్తక సమీక్ష | Gotelugu.com

సాగుబడి పుస్తక సమీక్ష | Gotelugu.com: సాగుబడి పుస్తక సమీక్ష

మనిషి - బాధ...!!

 నేస్తం, 
    మనలో బాధ, భయం, అసహనం, కోపం ఇలా ఎన్నో రకాల భావాలుంటాయి. అన్ని చోట్లా అన్నింటిని చూపలేం. ఎదుటివారు మనల్ని బాధ పెట్టినప్పుడూ మనమే బాధ పడతాం. మన మూలంగా వారు బాధ పడుతున్నారని తెలిసినా మనమే బాధ పడతాం. దీనంతటికి కారణం మనసు. అది లేకపోతే ఏ గోలా లేదు. 
        కర్ణుడి చావుకి సవాలక్ష కారణాలన్నట్టుగా, మన బాధలకూ బోలెడు కారణాలు. మహా భారతంలో శ్రీకృష్ణుడు చాలా తేలికగా బాధను త్యజించమని చెప్తాడు. ఎదుటివారి తప్పులను క్షమించమంటాడు. మనం క్షమించడమే వారి పతనానికి తొలిమెట్టు అని చెప్తాడు. చెప్పినంత సుళువు కాదుగా వదిలేయడం. పడేవాళ్ళకు తెలుస్తుంది. ఒడ్డున ఉండి రాళ్ళేయడమేముంది. పడినవాళ్ళను లేపడమే కష్టం. 
          సమస్యకు లొంగిపోవడం అనేది మన ఓటమి. గెలుపోటముల సంగతి పక్కనబెట్టి సమస్యతో పోరాడటం మన నైతిక విజయం. బాధ మనకే, శిక్ష మనకే అంటే ఎలా? బాధ పెట్టినవారికి ఆ బాధను తెలియజేయాలి. అంతే కాని మనమే బాధను భరిస్తూ ఉండకూడదు. శాంతి ప్రవచనాలకు, అనుభవాలకు చాలా తేడా ఉంటుంది. బాధ ఏ మనిషికైనా, మనసుకైనా ఒకటేనని ఎందుకు తెలుసుకోలేక పోతున్నాం? మనం వంద మాటలన్నప్పుడు ఎదుటివారు మాట అనగానే మనకు బాధ, కోపం వచ్చినప్పుడు, అదే పరిస్థితి ఎదుటివారికి వస్తుందని మర్చిపోతే ఎలా! వేలెత్తి చూపడం చాలా తేలిక. మిగతా నాలుగు వేళ్ళు మనల్నే చూపిస్తాయని మర్చిపోతాం. మనుష్యులం కదా, ఇది మన నైజం. మాట అనే ముందు ఆలోచించాలి. పడతూ ఉన్నారని పదే పదే అంటే...సమాధానం చెప్పడం చేతకాక కాదు, ఎదుటివారు మీకిచ్చిన విలువని గుర్తించండి. అహం, అధికారం మన ఆస్తులనుకుంటే, రేపటి రోజున కనీసం మంచినీళ్ళకు కూడా దిక్కు లేకుండా పోతుంది. ఇంటివారిని మానసికంగా, శారీరకంగా హింసించి, వారి ఆక్రోశానికి కారణమైన ఎవరూ బాగుపడరు. 

   " మన ప్రవర్తన గురించి మనం కాదు చెప్పుకోవాల్సింది. ప్రపంచం ఇచ్చే కితాబులకన్నా ఇంటి మనుష్యులు సంతోష పడితే సిరులన్నీ నీవే."
 

2, ఆగస్టు 2021, సోమవారం

కాలం వెంబడి కలం..65

      నేను ఆఫీస్ లో జాయిన్ అయిన కొద్ది రోజుల్లోనే హెచ్ ఆర్ మానేజర్ మిలి వెళిపోయింది. జయ హెచ్ ఆర్ మానేజర్ అయ్యింది. రిసెప్షనిస్ట్ జ్యోతి బాగా క్లోజ్ అయ్యింది నాకు. కబుర్లు చెప్పినా వర్క్ చేయిస్తున్నానని నాకు బోలెడు నిక్ నేమ్స్ కూడా పెట్టేసారు. వెనుక తిట్టుకున్నా నాతో అందరు బానే ఉండేవారు. సుబ్బలక్ష్మి బాగా క్లోజ్ గా ఉండేది. ఆఫీస్ రాజకీయాలు షరా మామూలే. అనురాధ నాతో బావుంటూనే తన అవసరం కోసం నామీద చెప్పడం చేసి మెుత్తానికి తన సాలరీ పెంచించుకుంది. నాముందు అరి కేసరి కూడా ఆవిడతో చాలా ఆత్మీయంగా మాట్లాడం చేసేవారు. మా సీనియర్ చెల్లెలు ఈవిడ. అరి కేసరికి గ్రీన్ కార్డ్ రావడం, అది నాకు చూపించడం, CMMi సర్టిఫికేషన్ కోసం ప్రయత్నాలు మెుదలు కావడం జరిగాయి. ఓ రెండు రోజులు ట్రైనింగ్ క్లాసులతో మెుదలుబెట్టి ఆ CMMi Level 3 సర్టిఫికేషన్ కోసం టీమ్ ఏర్పాటు చేసి, డాక్యుమెంటేషన్ మెుదలుబెట్టారు. విక్రమ్, ఆనంద్ డాక్యుమెంట్ రైటర్స్ గా వచ్చారు. అప్పుడే వాణి గారు కూడా జాయిన్ అయ్యారు. ఆవిడ బిజినెస్ టీమ్ లో ఉండేవారు. మెుత్తానికి APSPD  sale ప్రాజెక్ట్ సంపాదించి, ఆ ప్రాజెక్టు కోసం విజయవాడ నేను, వాణి గారు, విక్రమ్, ఆనంద్ వచ్చాము. నాకు TA, DAల గురించి ఏమి తెలియదు. వాళ్ళు హోటల్ లో ఉన్నారు. నేను సాయంత్రం వరకు అన్ని పనులు చేసి ఇంటికి వచ్చేసాను ఆ రెండు రోజులు. నాకు అప్పగించిన పని నేను కరక్ట్ గానే చేసాను. అందరితో అప్లికేషన్స్ ఫిల్ చేయించి, అవసరమైన డాక్యుమెంట్స్ తీసుకోవడం. అవన్నీ నా వంతు నేను చేసాను. తర్వాత వాళ్ళు లెక్కలేవో చూసుకుని నాకు ఓ 1000 రూపాయలు మాత్రం ఇచ్చినట్టు గుర్తు. 
           తర్వాత వైజాగ్ EPD sale ISO quality ఇన్స్పెక్షన్  కోసం అనూరాధ, నేను, విక్రమ్, ఆనంద్ వెళ్ళామనుకుంటా. వైజాగ్ నుండి విజయవాడ వరకు చూసుకుంటూ వచ్చాము. విజయవాడలో ఇంటికి తీసుకువచ్చి, ఆవిడని హైదరాబాదు బస్ ఎక్కించాను. ఆ తర్వాత ఆవిడ ప్రవర్తనలో చాలా మార్పు వచ్చింది. ఎందుకులే అని నేను కాస్త దూరంగా ఉండేదాన్ని. CMMi కోసం నేను, అనూరాధ అన్ని చూసేవాళ్ళం. తర్వాత ప్రాజెక్ట్ మానేజర్ గా దుర్గ గారిని తీసుకున్నారు. మెుత్తానికి కష్టపడి cmmi Level 3 సర్టిఫికేట్ సంపాదించారు. తర్వాత పార్టీ కూడా ఇచ్చారు. ఆ పార్టీ లో మాకందరికి సర్టిఫికేట్స్ ఇచ్చారు. అప్పుడు సుబ్బరాజు ఇండియా వచ్చారు. నాకు స్టేజ్ మీద సర్టిఫికేట్ ఇస్తూ, మీతో మాట్లాడాలి తర్వాత కలవండి అని చెప్పారు. తర్వాత మాట్లాడినప్పుడు ఆఫీస్ విషయాలు అడిగితే జరిగిన విషయాలు చెప్పి, మీ జాగ్రత్తలో మీరుండండి అని చెప్పాను. నాకు సాలరీ చాలా తక్కువే ఇచ్చేవారు. సాలరీ విషయం నేను చూసుకుంటాను, మీ అకౌంట్ నంబర్ ఇవ్వండి. అక్కడి నుండి నేను పంపిస్తాను అని చెప్పారు. కాని ఒక్క రూపాయి కూడా పంపలేదు ఎప్పుడూ.
         అమెరికాలో మా ఇంటి పక్కన ఉండే రెడ్డి అంకుల్ ఇండియా వచ్చి, నన్ను కలిసి తన ఇల్లు శ్రీనగర్ కాలనీలో ఉందని, అక్కడికి రమ్మని బలవంత పెట్టి, ఆ భూత్ బంగళాకు నా మకాం మార్చారు. వాణి గారి అపార్ట్మెంట్ కు దగ్గర అది. అప్పుడప్పుడూ నేను, వాణి గారు, జ్యోతి కొత్త సినిమాలకు వెళుతూ ఉండేవాళ్ళం. 
         అంకుల్ భూత్ బంగళాలో ఒక్కదాన్నే ఉండాలంటే భయంగా ఉండేది. అయినా ఉండటానికి అలవాటు పడ్డాను. తర్వాత తర్వాత అంకుల్ అసలు రూపం తెలిసింది. హంట్స్ విల్ లో అందరు ఈయన గురించి చెప్పినవి నిజమని, ఆంటీ చెప్పిన ప్రతి మాటా నిజమని, ఈయన మూలంగానే ఆవిడ మైండ్ అలా అయ్యిందని, ఈయనే ఆవిడకు ట్రీట్మెంట్ చేయించకుండా అలా చేసారని అర్థం అయ్యింది. నన్ను బాగా ఇబ్బంది పెట్టారు. 
     పిల్లల అల్లరి తట్టుకోలేక సరదాగా సమ్మర్ హాలిడేస్ లో విజయవాడ లో స్కేటింగ్ లో జాయిన్ చేస్తే  మౌర్య బాగా చేసేవాడు. శౌర్య అల్లరోడుగా, ఆటగా చేసేవాడు.  స్కేటింగ్ లో జాయిన్ చేసిన మూడు నెలలకే స్టేట్ కాంపిటీషన్ కి సెలక్ట్ అయ్యాడు మౌర్య. హైదరాబాదు అందరు సరదాగా వచ్చారు. అమ్మమ్మ, తాతయ్య కూడా వచ్చారు. మా పిన్ని వాళ్ళు BHEL దగ్గరలోఉండేవారు. పొద్దుటి నుండి సాయంత్రం వరకు వీడి స్కేటింగ్ తోనే సరిపోయేది. వెళ్ళడానికి కుదరక తనను రమ్మంటే, తను, వాళ్ళ తోడికోడలు రాధక్క స్టేడియం దగ్గరకు వచ్చారు. దానికి ఆవిడ ఇప్పటికి దెప్పుతూనే ఉంటుంది వాళ్ళింటికి రాలేదని. తర్వాత వెళ్ళలేని పరిస్థితిలో కూడా కొత్తింటి ఫంక్షన్ కి అమ్మమ్మని తీసుకువెళ్ళినా అది గుర్తులేదావిడకు. చెప్తే చాలా ఉన్నాయి. ఎందుకులే అని ఊరుకోవడమే. మాటల్లో ప్రేమ చూపించడం కాదు చేతల్లో ఉండాలి.

" దూరం అనేది ఎవరికయినా ఒకటే. ఆ ఇంటికి ఈ ఇంటికి మధ్యన  దూరం సమానమే. "

వచ్చే వారం మరిన్ని కబుర్లతో... 
    

1, ఆగస్టు 2021, ఆదివారం

మాట సమీక్ష

మాటే మనిషికి వరమూ..శాపమూ..!! 

       మాట రెండు అక్షరాలే కాని ఆ మాటలో దాగున్న జీవిత సత్యాలెన్నో. మన పంచమ వేదమైన మహాభారతంలోని పదునెనిమిది పర్వాలకూ ఉన్న విశిష్టత చిన్ని నారాయణ రావు గారు రాసిన "మాట" దీర్ఘ కవితకు ఉందనడంలో అసత్యమేమీ లేదని ఈ "మాట"ను చదివిన నాకనిపించడంలో విడ్డూరమేమి లేదు. పలుమార్లు సాహితీ వేదికల మీద చిన్ని నారాయణ రావు గారిని చూడటం, నేస్తం వారి మాటలు వినడం జరిగింది. నాకు అప్పుడు తెలియదు వారి మాటలు ఎందుకు అంత ఆచితూచినట్లుగా ఉంటాయెా. ఈ " మాట " దీర్ఘ కవిత చదివిన తర్వాతే మాటలోని మర్మం తెలిసింది.    
          మహభారతంలోని ఆది పర్వంలో చెప్పబడినట్లుగానే "మాట" పూర్వాపరాల గురించి, మాట ఔచిత్యం గురించి వివరిస్తూ పలువురు పెద్దలను, న్యాయస్థానములో మాట విలువను సూఛాయగా చెప్పడంతో మాట మెుదటి భాగం మెుదలౌతుంది. 

"మౌనం విజయానికి కాబోదు 
సంకేతం...
మాటే గురి పెట్టి నడిపే
మహోన్నత మార్గం "  
మాట విజయానికి సంకేతంగా మారడాన్ని, కొందరి కంచు కంఠాలు ఇప్పటికీ మనల్ని వెంటాడుతునే ఉన్నాయని, కళారంగంలో మాట ప్రాముఖ్యతను గుర్తు చేసారు. మాటే అన్నింటికి మూలమని మాటలోని గుట్టును కాస్త చెప్పారు.  
          కాలజ్ఞానం అందరికి చేరినా, మనకు వినోదాన్నిచ్చే చలనచిత్ర, నాటక రంగాలలో మాట వాడి, వేడి గురించి చెప్తూ, మాటలే మనసులను దోచే పాటలుగా మారడం, మాటే మన మిత్రుడు, శత్రువు కూడా అని చెప్తూ, మన తోడూనీడా మాటేనంటారు. మాట భావ ప్రకటన మాత్రమే కాదు మన వ్యక్తిత్వానికి ప్రతీక అంటారు. నిజమే కదా అది. మాట మనసు గాయాలను మాన్పే ఔషదమౌతుంది. కొడిగట్టిన ప్రాణాలను నిల్పే శక్తి మాటకు మాత్రమే ఉందంటూ, బతుకు చిరుగులను దాచే దివ్య ఔషదం మాటనడం చాలా బాగా నచ్చింది. 
          మాటే లోకం, మాటే మనిషిని నడిపించే యంత్రం, మాటే అన్నింటికి మూలమంటూ, మాటే మనిషిని అందలాలు ఎక్కిస్తుంది. ఆ మాటే మనిషిని అధఃపాతాళానికి తోసేస్తుందన్న హెచ్చరిక కూడా అంతర్లీనంగా చేస్తారు. 
         మట్టిభాష నుండి మహాభారతంలోని శ్రీమద్భగవద్గీత వరకు మాట గొప్పదనం గురించి గుర్తు చేస్తారు. అమ్మ మాటలోని ఆనందాన్ని, నాన్న పలుకులోని బాధ్యతను మనకు తెలియజేస్తూ, గురువు నేర్పిన చదువుతో.. బంధాలను, అనుబంధాలను అల్లుకున్న మాట మనిషికి జీవనాడిగా మిగిలిందంటారు. 
   ప్రేమ, ద్వేషం, బాధ, సంతోషం, కోపం ఇలా ప్రతి దానికి కారణమైన మాట మానవ జీవితంలో అతి ప్రాముఖ్యమైనది. న్యాయాన్యాయాలను బేరీజు వేయడానికి, అమాయకత్వానికి, విరుచుకు పడే కడలి కెరటంలా మారడానికి మాటే కారణమంటారు. 
   మాట నిలబెట్టుకోవడం, మాట దాటటం వలను కలిగిన ఇబ్బందుల గురించి మనకు మరోమారు శ్రీరాముడి నుండి లక్ష్మణరేఖ దాటిన సీత, తదుపరి పరిస్థితులను ఒక్కమాటలో గుర్తు చేస్తారు. 
     పురాణ, ఇతిహాసాల నుండి మనిషి మనుగడకు మూలాధారమైన " మాట " ముత్యంలా మెరవాలన్నా, మురికి కూపంలో పడిపోవాలన్నా మాటే కారణమంటారు. 
         చక్కని అలతి పదాలతో రెండక్షరాల "మాట"ని పదునెనిమిది భాగాలుగా వివరించడం చాలా కష్టమైన పని. ఇంత కష్టమైన పనిని సుళువుగా చేసేసిన చిన్ని నారాయణ రావు గారికి హృదయపూర్వక అభినందనలు. 


31, జులై 2021, శనివారం

సంతోషం...!!

  ఈమధ్యే అనుకున్నా. ఒకప్పుడు డబ్బులు ఖర్చు పెట్టి మరీ ఫోన్ లు మాట్లాడుకునే వాళ్ళం. ఇప్పుడు అంతా ఫ్రీ. అయినా మాటలు తగ్గిపోయాయి. అలాంటి సమయంలో, ఓపిక లేకున్నా బోలెడు సంతోషం. చాలా సంవత్సరాల తరువాత ఝాన్సీ, వసంత, విజ్జీ అమెరికా నుండి వీడియెా కాల్ చేసి బోలెడుసేపు మాట్లాడటం. ఎప్పుడో చదివి మర్చిపోయిన ఇంజనీరింగ్. వాళ్ళు ఇంత కాలమైనా మర్చిపోకుండా గుర్తుంచుకుని, కాస్త సమయాన్ని నాకు కేటాయించడం చాలా చాలా ఆనందాన్నిచ్చింది. థాంక్యూ సోమచ్ ముగ్గురికి. 

27, జులై 2021, మంగళవారం

అతివ నాదం..!!

పిండంగా మారిన క్షణాల నుండే
వివక్షతో చిదిమేయాలన్న 
హీనుల చేతుల నుండి 
బయట పడటానికి
యుద్ధం ఆరంభం

పుడమితల్లి పురుడోసిన
పుత్తడిబొమ్మలకు
పూలపానుపు కాలేదిక్కడ
అమ్మ కొంగు చాటు పసితనానికి
ఆంక్షల పర్వం మెుదలైంది 

పాపాయితో మెుదలుకుని
పండు ముదుసలిలో కూడా
నగ్న దేహాలను కాంక్షించే 
నరాధములున్నంత వరకు
ఏ ఇంటి ఇంతి కాబోదు పూబంతి

బాధ్యతల నడుమ బందీగా మారినా
కుటుంబ శ్రేయస్సే తన ఊపిరిగా చేసుకుని
నిత్య అగ్నిహోత్రిగా తానుంటూ
ప్రేమాభిమానాలను పంచే 
జీవితకాలం జీతం బత్తెం లేని ఉద్యోగిని

కాల యంత్రపు మాయలోని
తడబాటును తట్టుకుని
కలికి చిలుకల్లా 
కిలకిలమనాలనుకునే
రాచిలుకల రెక్కల చప్పుడిది

విధాత చేతిలో
విరిచి వేయబడ్డ బొమ్మలై
విఫణి వీధిలో
విలాస వస్తువులుగా మారిన
జీవశ్చవాలు కొన్ని 

దశాబ్దాలుగా అడుగులు
ముందుకు పడుతున్నా
శతాబ్దాల చరిత్రను 
తిరగ రాయలేని 
నిస్సహాయత ఇది..!!

26, జులై 2021, సోమవారం

కాలం వెంబడి కలం..64


       ఇక ఆఫీస్ విషయాలంటారా! ఇంతకు ముందే చెప్పాను కదా AMSOL CEO సుబ్బరాజు ఇందుకూరి ఇండియా వచ్చారని. నన్ను పిలిచి అడిగారు. USA వెళతారా అని. ఇప్పుడే వెళ్ళనండి ఓ వన్ ఇయర్ తర్వాత చూద్దాం. అదీనూ L1 వీసా చేయించండి అని చెప్పాను. అప్పటికి సరేనన్నారు. ఇండియాలో కంపెనీని బాగా ఎస్టాబ్లిష్ చేద్దామనుకుంటున్నాను. మీ హెల్ప్ కూడా కావాలన్నారు. నేనేం చేయాలో చెప్పండి చేస్తానన్నాను. ముందు నైట్ షిప్ట్ అనుకున్న జాబ్ డే షిప్ట్ లోనే కంటిన్యూ అయిపోయింది. 
          చక్రధర్ గారు ఏవో రెండు మూడు ప్రాజెక్ట్స్ ఎక్స్ప్లెయిన్ చేసి వాటి ప్రోగ్రెస్ కనుక్కోమన్నారు. ఆఫర్ లెటర్ లో నాకు ఇచ్చిన పొజిషన్ సీనియర్ సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజనీర్ మాత్రమే. ISO డాక్యుమెంట్స్, క్వాలిటి మానేజ్మెంట్ వివరాలన్ని అనూరాధ చూసేవారు. అవన్నీ నాకు అప్పజెప్పమన్నారు. ఆవిడ ఆ డాక్యుమెంట్స్ తెచ్చి కాస్త కాస్త ఎక్స్ ప్లెయిన్ చేసారు. పూర్తిగా చెప్పేస్తే ఆవిడకి సేఫ్  ఉండదనుకున్నారనుకుంటా. అరి కేసరేమెా సుబ్బరాజు తన చుట్టాలను కూడా నమ్మరని, తన మాటకే విలువనిస్తారని, నాకు చెప్పడం ఎందుకో నాకు అర్థం కాలేదప్పుడు. మా హింది టీచర్ గారి చుట్టాలబ్బాయి జాబ్ అడిగితే రెజ్యూమ్ హెచ్ ఆర్ మానేజర్ మిలీకి ఇచ్చాను. ముందు వరప్రసాద్ గారికి చెప్పాను. ఇంటర్వ్యూ చేసారు. వరప్రసాద్ ఎంత తెలివిగా చెప్పారంటే తన రెజ్యూమ్ నాకు తిరిగి ఇచ్చేస్తూ, మీ దగ్గరనే ఉండనివ్వండి మేడం- మనకు ఆ ప్రాజెక్టు వచ్చాక తనని తీసుకుందాం అని చెప్తే అప్పట్లో అది నిజమని నమ్మాను. తర్వాత అర్థమయ్యింది ఎవరి ఆట ఏమిటన్నది. 
           నేను ఆఫీస్ లో జాయిన్ అయిన మూడు నెలలకు ఆఫీస్ అంతా కాస్త సిస్టమాటిక్ గా అయ్యింది. అంతకు ముందు ఎవరిష్టం వారిది అన్నట్టుగా ఉంది. అందరు ఏదోక రికమండేషన్ తో జాయిన్ అయిన వారే. అందరు బాగా  అలవాటయ్యారు. కొందరేమెా నా వెనుక జోకులు వేసుకునే వారు. పని చేయాలంటే కష్టమే కదా ఎవరికైనా. అప్రైజల్ కోసం చక్రధర్ గారు ఒక్కొక్కరిని పిలిచి వివరాలు అడగడం మెుదలుపెట్టాక, మధ్యలో నన్ను పిలిచి, అక్కడ ఉండమన్నారు. అందరివి అయ్యాక నన్ను ఏం చేస్తున్నారు అని, అప్పటికే నేను మార్చిన రిజిస్టర్ లో సంతకాల గురించి పాయింట్ అవుట్ చేసారు. మనవాళ్ళు చాలా తెలివిగలవాళ్ళు కదా. ఐడి కార్డ్ ఒకరిదొకరు స్వైప్ చేసేవారు. కొందరు ఆఫీస్ కి రాకున్నా మరొకరితో చేయించేవారు. వాటికి చెక్ పెట్టించాను. మరి ఈయనకెందుకో నామీద కోపం నాకు తెలియలేదు. అలా చాలాసేపు తిట్టినట్టు తెలియకుండా నన్ను తిట్టారు. నేనేం పట్టించుకోలేదప్పుడు కూడా. పని చేయడం, ఏం చేసానన్నది డైలీ వర్క్ షీట్ సబ్మిట్ చేయడం జరుగుతోంది కదా. నేనేం చేస్తున్నానన్నది తెలిసి కూడా ఇలా ఎందుకు అడుగుతున్నారన్నది అర్థం కాలేదు. కాని ఆ సాయంత్రమే అరి కేసరి మీటింగ్ పెట్టి, చక్రధర్ నన్ను అడిగిన ప్రతిదానికి ఈయన సమాధానం చెప్పారు. కాని నేను అప్పటికి అరి కేసరికి జరిగిన విషయం ఏమి చెప్పలేదు. 
      ఆ రాత్రి అంతా నిద్ర పోలేదు. ఆలోచిస్తే బాధ అనిపించింది. చాలాసేపు ఏడ్చేసాను, నా తప్పేం లేకుండా నన్ను ఎందుకు ఇన్ని మాటలన్నారని. పోని నాకేమన్నా అప్రైజల్ ఇస్తారా అంటే అదీ లేదాయే. మరుసటి రోజు అరి కేసరితో ఇదే మాట చెప్పాను. చక్రధర్ నన్ను అడిగిన వాటికి మీరు సమాధానం చెప్పేసారు. నామీద ఆయనకెందుకంత కోపమెా నాకు తెలియదు అని. నేను చెప్పానండి మీతో వారికి సంబంధం లేదని. మరెందుకిలా చేసారో నేను చూసుకుంటాలెండి అని అరి కేసరి చెప్పారు. చక్రధర్, వరప్రసాద్ ఇద్దరూ ఓ రూమ్ లోనే ఉండేవారు. నన్ను తిట్టినవన్నీ వరప్రసాద్ నవ్వుకుంటూ విన్నారు. మధ్య మధ్యలో జోక్స్ కూడానూ. అప్పటి నుండి ఆఫీస్ రాజకీయాలను అర్థం చేసుకోవడం మెుదలుబెట్టాను. అప్పటికి పై వారి నుండి ఈ బాబులకు కాస్త అక్షంతలు పడ్డాయని తెలిసింది. ఇన్నాళ్ల నుండి మీరు చేయలేనిది ఆడపిల్ల చేసిందని అన్నారని తెలిసింది. ఆ కోపం ఇలా నామీద చూపించారన్న మాట. ఏ రోజు వర్క్ ప్రోగ్రెస్ ఆ రోజు ఈవెనింగ్ కంతా అందరు రిపోర్ట్ చేయాలన్న నియమం పెట్టి వర్క్ షీట్ పంపండం, అటెండెన్స్ అబ్జర్వ్ చేయడం, ఫోన్ మాట్లాడటం కంట్రోల్ చేయడం వగైరా పనులన్నీ అందరికి నచ్చవు కదా మరి. అదీ కాకుండా మెుత్తం ఎంప్లాయీస్ డేటా అంతా నా దగ్గర ఉండేది. హెచ్ ఆర్ వాళ్ళు కూడా వివరాలు నన్ను అడుగుతుండేవారు తర్వాత తర్వాత. అలా మనకి ఆఫీస్ లో మిత్రులతో పాటుగా శత్రువులూ పెరిగాన్న మాట. 

" రానిది నేర్చుకోవడంలో తప్పులేదు. కాని ఎదుటివారి నాశనం కోరుకుంటే మన వినాశనం తప్పించుకోలేం. "


వచ్చే వారం మరిన్ని కబుర్లతో... 

24, జులై 2021, శనివారం

ఏక్ తారలు..!!

1.   గుర్తు చేసుకోవడానికి నువ్వేమన్నా జ్ఞాపకానివా_జీవితమైతేనూ..!!
2.  భాషణం భూషణమైంది_మౌనం మనసైనదైనప్పుడు..!!
3.  నీ నా తారతమ్యమెందుకు_మౌనాక్షరాలు మన మధ్య బంధమైనప్పుడు..!!
4.  ఆత్మీయతలున్న చోట అస్తిత్వమెందుకు?_మనమన్న మమతలు చాలుగా...!!
5.   దాచినా దాగదు మనసు_అక్షరాల్లో గతాన్ని వల్లెవేస్తూ...!!
6.   కాలానికి మనతో పని లేదు_బాధల గాథలను వెంటేసుకు పోతుందంతే...!!
7.   వినాలి గాని కలత కబురులెన్నో చెబుతుంది_మనసు తెలిసిన మార్మిక నేస్తమై...!!
8.   అద్భుతమే నాకెప్పుడూ_అనంత శూన్యాన్ని అక్షరాలకెలా అందిస్తారా అని..!!
9.   విప్పి చెప్పలేని వ్యధలు కొన్ని_మనసుని గదమాయిస్తూ...!!
10.  మానసిక ధైర్యం అవసరమే_మౌనం వీడి మాటలతో సమాధానం చెప్పాలంటే..!!
11.  మనసు కన్నీళ్ళవి_అక్షర జలపాతాలై అవిష్క్రతమౌతూ..!!
12.   మాటను దాచేసింది మౌనం_అక్షరాల్లో మనసును కనబడనీయక...!!
13.  పన్నీరుగా మారాలన్న ఆకాంక్ష చెలిమిది_కన్నీటి మూల్యమెరిగినది కనుక...!!
14.  కొన్ని కన్నీళ్ళంతే_మనసు భారాన్ని కడిగేస్తూ..!!
15.   వాస్తవమెుక నిజమే_భవిష్యత్తుకు జాగురూకత నేర్పుతూ..!!
16.  ఇవ్వద్దనుకుంటూనే ఇచ్చేసా_తిరిగి ఇవ్వలేవని తెలిసీ..!!
17.   సిరా చుక్క ఒలికింది_మనసు కన్నీళ్ళు తనలో కలిసాయని..!!
18.   అక్షరాలోచనకు అంకురార్పణ జరిగింది_ఓరిమి వహించిన మనసులో..!!
19.   నీకనే ఇచ్చాను_మరచిపోతావని తెలియక..!!
20.   శాపమూ వరమైందిలా_కలల చుక్కలకు కల'వరమై..!!
21.   బలహీనత మనసుదే_కాలం నేర్పిన విద్యను గ్రహించలేక..!!
22.   అలుపెరగని పయనమే ఇది_అక్షరాలకు అంకితమయ్యాక..!!
23.   మనసులోని మౌనానికెప్పుడూ మాటలే_నీకు వినబడాలన్నంత ఆరాటంతో..!!
24.   మాటల అల్లరి నీతోనే ఉందిగా_మౌనలిపితో పనేముందిక..!!
25.   జీవితపు ఆటుపోట్లు తప్పనిసరి_కాలమాగినట్లు మనకనిపించినా..!!
26.   ఓటమి చప్పుడు వింటున్నా_గెలుపు పిలుపుని ఆహ్వానించడానికి..!!
27.   శిథిలాలు సాక్ష్యాలుగా కనబడుతూనే ఉన్నాయి_మనసు కార్చిన మౌనకన్నీటికి...!!
28.   మనసు చెమ్మ మౌనం వీడింది_గాయాల గురుతులతో అక్షరాలను అలంకరిస్తూ..!!
29.  ఎగిసిపడే అలలెన్నో_తీరం చేరని జీవితాల్లా..!!
30.  ఎగిరే ఆశలే అన్నీ_పెనుగాలికి చెల్లాచెదురౌతూ..!!

23, జులై 2021, శుక్రవారం

రెక్కలు

1.   గాయాలు
బోలెడు
జ్ఞాపకాలు
స్వల్పమే

ఏదేమైనా
కాలం దాటేసిన గతమది..!!

2.  అలలకు
ఆరాటం
తీరమేదో
తెలియదు

సముద్రం లోతైనది
మనసులానే..!!

3.  మార్చలేని
తలరాత
మార్పులేని
మనసు రాత

అర్థం కాని
విధాత రాతలివి..!!

4.  అపనిందల
ఆర్భాటాలు
అహంకారపు
పెద్దరికాలు

నిస్సహాయతలో
అనుబంధపు అగచాట్లు..!!

5.  హాలాహలమూ
అమృతమూ
రెండూ
పాలసముద్రం నుండి పుట్టినవే

వ్యత్యాసం 
వాటి సహజ లక్షణం..!!

6.   మనసు
గాయమది 
మరుపు
తెలియదు

కలత పడుతూ
కన్నీటి కావ్యాలౌతున్నాయి మనసాక్షరాలు..!!

7.  అమ్మ నేర్పిన
అక్షరమే
ఓదార్పుగా మారి
ఊతమయ్యింది

ఒడిదుడుకులను
దాటే నేర్పునిచ్చింది..!!

8.  ఆత్మీయత పంచేది
అమ్మవొడి
ఆలంబనగా మారింది
అక్షరం

పరమార్థం
పరమాత్మకు ఎరుక..!!

9.  అనుబంధాలకు
వారధి
సన్నిహితాలకు
చేరిక

పుట్టుక పరమావధి
అర్థం అంతరార్థమిది..!!

10.   ఏ ఇంపైనా
అక్షరానిదే
క్రమం
తెలియాలంతే

సాహిత్యానికి రాహిత్యానికి
సన్నిహితం భావమైనప్పుడు..!!

11.   విన్యాసం
విలక్షణమైనది
సన్యాసం
కొందరికే సాధ్యం

సదూపదేశం 
గురువు అనుగ్రహం..!!

12.   నెయ్యమైనా 
కయ్యమైనా 
మనసుకు 
అనిపించాలి

అక్షరం
పరబ్రహ్మ స్వరూపం..!!

13.   మాటైనా
మౌనమైనా
తప్పుకు
ఒప్పుకు సమానమే

విలువ
వాడకాన్ని బట్టి ఉంటుంది..!!

14.   అనుకోని
సంఘటనలు
అనాలోచిత
నిర్ణయాలు

అస్తవ్యస్థ 
జీవితాలు..!!

15.   వాదించడం
అస్సలు రాదు
వేదించడం
బాగా తెలుసు

మూర్ఖుని
నైజమంతే...!!

16.   అడుగులు
ఆచితూచి వేయకపోతే
జీవిత కాలం
మూల్యం చెల్లించాల్సిందే

నేర్చుకున్న
పాఠాలు వ్యర్థమే..!!

17.  పడినా
లేవడం అనివార్యం
గాయాలు
సర్వసాధారణం 

అక్షర సంచారం
ఆత్మానంద కారకం..!!

18.   నిబద్ధత 
నిజాయితీది
అసహనం
అబద్ధానిది

దాయాలన్నా 
దాగని జీవితాలు కొన్ని..!!

19.   గతాన్ని
జ్ఞాపకాలను
జీవితానికి 
ఊయలగా వేసింది కాలం

దిగులుకూడు
తినక తప్పదు మరి..!!

20.   వీడిపోవు 
గురుతులు
వాడిపోవు
ఆస్వాదనలు

కాలం చెప్పని కథే
మనసు నేర్వని మరుపు..!!

21.   మనసు
లేకపోయినా
మనిషిగా
మిగలకపోయినా 

గాయమైన జ్ఞాపకానికి
మరుపునివ్వలేదు కాలం..!!

22.   పరిచయం
పాతదే
జ్ఞాపకాలు
కొందరికే

గతాన్ని 
వెంటేసుకున్న కాలం..!!

23.  కాలిపోతున్న
కలలు
రాలి పడుతున్న
చుక్కలు

అందని ఆకాశం
కొన్ని ఆశలు...!!

24.  విలువ తెలియాల్సినది
మనిషికి
చేజార్చుకున్న క్షణాలు
తిరిగిరావు

కాలమెప్పుడూ 
వెనుదిరగదు..!!

25.   బంధం
ఓ బాధ్యత 
అవసరం
క్షణకాలం కోరిక

సంద్రానికి కట్టడి వేయడం
సాధ్యం కాదు..!!

26.   కోల్పోయిందేది అన్నది
కాదు ముఖ్యం
వెళ్ళాల్సిన చోటు
తెలుసుకోవడం అవసరం

గమ్యానికి తగినట్టుగా
గమనముండాలన్నది సత్యం...!!

27.   చెదిరిపోవడం
చక్కబడటం
కాలానుగుణంగా
జరుగుతుంది

ఎవరి గమ్యమేమిటన్నది
నిర్దేశించిన లక్ష్యమే..!!

28.   అనుకోని
అవాంతరాలు
భారమైనా
తప్పని పయనం

కాలం విసిరెళ్ళిన
జ్ఞాపకాలతో...!!

29.  కాలానికి
దేనితోనూ పని లేదు
మనిషికి
అన్ని కావాలి

యెాగం
అందరికి దక్కని యాగఫలం..!!

30.  ఆసరా
అవసరమే
అమ్మకైనా
అమ్మకానికైనా

ఏకాకి జీవితాలకు
అర్థం కాని సత్యమిది..!!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

కబుర్లు కాకరకాయలు © 2008. Template Design By: SkinCorner