27, జులై 2021, మంగళవారం

అతివ నాదం..!!

పిండంగా మారిన క్షణాల నుండే
వివక్షతో చిదిమేయాలన్న 
హీనుల చేతుల నుండి 
బయట పడటానికి
యుద్ధం ఆరంభం

పుడమితల్లి పురుడోసిన
పుత్తడిబొమ్మలకు
పూలపానుపు కాలేదిక్కడ
అమ్మ కొంగు చాటు పసితనానికి
ఆంక్షల పర్వం మెుదలైంది 

పాపాయితో మెుదలుకుని
పండు ముదుసలిలో కూడా
నగ్న దేహాలను కాంక్షించే 
నరాధములున్నంత వరకు
ఏ ఇంటి ఇంతి కాబోదు పూబంతి

బాధ్యతల నడుమ బందీగా మారినా
కుటుంబ శ్రేయస్సే తన ఊపిరిగా చేసుకుని
నిత్య అగ్నిహోత్రిగా తానుంటూ
ప్రేమాభిమానాలను పంచే 
జీవితకాలం జీతం బత్తెం లేని ఉద్యోగిని

కాల యంత్రపు మాయలోని
తడబాటును తట్టుకుని
కలికి చిలుకల్లా 
కిలకిలమనాలనుకునే
రాచిలుకల రెక్కల చప్పుడిది

విధాత చేతిలో
విరిచి వేయబడ్డ బొమ్మలై
విఫణి వీధిలో
విలాస వస్తువులుగా మారిన
జీవశ్చవాలు కొన్ని 

దశాబ్దాలుగా అడుగులు
ముందుకు పడుతున్నా
శతాబ్దాల చరిత్రను 
తిరగ రాయలేని 
నిస్సహాయత ఇది..!!

26, జులై 2021, సోమవారం

కాలం వెంబడి కలం..64


       ఇక ఆఫీస్ విషయాలంటారా! ఇంతకు ముందే చెప్పాను కదా AMSOL CEO సుబ్బరాజు ఇందుకూరి ఇండియా వచ్చారని. నన్ను పిలిచి అడిగారు. USA వెళతారా అని. ఇప్పుడే వెళ్ళనండి ఓ వన్ ఇయర్ తర్వాత చూద్దాం. అదీనూ L1 వీసా చేయించండి అని చెప్పాను. అప్పటికి సరేనన్నారు. ఇండియాలో కంపెనీని బాగా ఎస్టాబ్లిష్ చేద్దామనుకుంటున్నాను. మీ హెల్ప్ కూడా కావాలన్నారు. నేనేం చేయాలో చెప్పండి చేస్తానన్నాను. ముందు నైట్ షిప్ట్ అనుకున్న జాబ్ డే షిప్ట్ లోనే కంటిన్యూ అయిపోయింది. 
          చక్రధర్ గారు ఏవో రెండు మూడు ప్రాజెక్ట్స్ ఎక్స్ప్లెయిన్ చేసి వాటి ప్రోగ్రెస్ కనుక్కోమన్నారు. ఆఫర్ లెటర్ లో నాకు ఇచ్చిన పొజిషన్ సీనియర్ సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజనీర్ మాత్రమే. ISO డాక్యుమెంట్స్, క్వాలిటి మానేజ్మెంట్ వివరాలన్ని అనూరాధ చూసేవారు. అవన్నీ నాకు అప్పజెప్పమన్నారు. ఆవిడ ఆ డాక్యుమెంట్స్ తెచ్చి కాస్త కాస్త ఎక్స్ ప్లెయిన్ చేసారు. పూర్తిగా చెప్పేస్తే ఆవిడకి సేఫ్  ఉండదనుకున్నారనుకుంటా. అరి కేసరేమెా సుబ్బరాజు తన చుట్టాలను కూడా నమ్మరని, తన మాటకే విలువనిస్తారని, నాకు చెప్పడం ఎందుకో నాకు అర్థం కాలేదప్పుడు. మా హింది టీచర్ గారి చుట్టాలబ్బాయి జాబ్ అడిగితే రెజ్యూమ్ హెచ్ ఆర్ మానేజర్ మిలీకి ఇచ్చాను. ముందు వరప్రసాద్ గారికి చెప్పాను. ఇంటర్వ్యూ చేసారు. వరప్రసాద్ ఎంత తెలివిగా చెప్పారంటే తన రెజ్యూమ్ నాకు తిరిగి ఇచ్చేస్తూ, మీ దగ్గరనే ఉండనివ్వండి మేడం- మనకు ఆ ప్రాజెక్టు వచ్చాక తనని తీసుకుందాం అని చెప్తే అప్పట్లో అది నిజమని నమ్మాను. తర్వాత అర్థమయ్యింది ఎవరి ఆట ఏమిటన్నది. 
           నేను ఆఫీస్ లో జాయిన్ అయిన మూడు నెలలకు ఆఫీస్ అంతా కాస్త సిస్టమాటిక్ గా అయ్యింది. అంతకు ముందు ఎవరిష్టం వారిది అన్నట్టుగా ఉంది. అందరు ఏదోక రికమండేషన్ తో జాయిన్ అయిన వారే. అందరు బాగా  అలవాటయ్యారు. కొందరేమెా నా వెనుక జోకులు వేసుకునే వారు. పని చేయాలంటే కష్టమే కదా ఎవరికైనా. అప్రైజల్ కోసం చక్రధర్ గారు ఒక్కొక్కరిని పిలిచి వివరాలు అడగడం మెుదలుపెట్టాక, మధ్యలో నన్ను పిలిచి, అక్కడ ఉండమన్నారు. అందరివి అయ్యాక నన్ను ఏం చేస్తున్నారు అని, అప్పటికే నేను మార్చిన రిజిస్టర్ లో సంతకాల గురించి పాయింట్ అవుట్ చేసారు. మనవాళ్ళు చాలా తెలివిగలవాళ్ళు కదా. ఐడి కార్డ్ ఒకరిదొకరు స్వైప్ చేసేవారు. కొందరు ఆఫీస్ కి రాకున్నా మరొకరితో చేయించేవారు. వాటికి చెక్ పెట్టించాను. మరి ఈయనకెందుకో నామీద కోపం నాకు తెలియలేదు. అలా చాలాసేపు తిట్టినట్టు తెలియకుండా నన్ను తిట్టారు. నేనేం పట్టించుకోలేదప్పుడు కూడా. పని చేయడం, ఏం చేసానన్నది డైలీ వర్క్ షీట్ సబ్మిట్ చేయడం జరుగుతోంది కదా. నేనేం చేస్తున్నానన్నది తెలిసి కూడా ఇలా ఎందుకు అడుగుతున్నారన్నది అర్థం కాలేదు. కాని ఆ సాయంత్రమే అరి కేసరి మీటింగ్ పెట్టి, చక్రధర్ నన్ను అడిగిన ప్రతిదానికి ఈయన సమాధానం చెప్పారు. కాని నేను అప్పటికి అరి కేసరికి జరిగిన విషయం ఏమి చెప్పలేదు. 
      ఆ రాత్రి అంతా నిద్ర పోలేదు. ఆలోచిస్తే బాధ అనిపించింది. చాలాసేపు ఏడ్చేసాను, నా తప్పేం లేకుండా నన్ను ఎందుకు ఇన్ని మాటలన్నారని. పోని నాకేమన్నా అప్రైజల్ ఇస్తారా అంటే అదీ లేదాయే. మరుసటి రోజు అరి కేసరితో ఇదే మాట చెప్పాను. చక్రధర్ నన్ను అడిగిన వాటికి మీరు సమాధానం చెప్పేసారు. నామీద ఆయనకెందుకంత కోపమెా నాకు తెలియదు అని. నేను చెప్పానండి మీతో వారికి సంబంధం లేదని. మరెందుకిలా చేసారో నేను చూసుకుంటాలెండి అని అరి కేసరి చెప్పారు. చక్రధర్, వరప్రసాద్ ఇద్దరూ ఓ రూమ్ లోనే ఉండేవారు. నన్ను తిట్టినవన్నీ వరప్రసాద్ నవ్వుకుంటూ విన్నారు. మధ్య మధ్యలో జోక్స్ కూడానూ. అప్పటి నుండి ఆఫీస్ రాజకీయాలను అర్థం చేసుకోవడం మెుదలుబెట్టాను. అప్పటికి పై వారి నుండి ఈ బాబులకు కాస్త అక్షంతలు పడ్డాయని తెలిసింది. ఇన్నాళ్ల నుండి మీరు చేయలేనిది ఆడపిల్ల చేసిందని అన్నారని తెలిసింది. ఆ కోపం ఇలా నామీద చూపించారన్న మాట. ఏ రోజు వర్క్ ప్రోగ్రెస్ ఆ రోజు ఈవెనింగ్ కంతా అందరు రిపోర్ట్ చేయాలన్న నియమం పెట్టి వర్క్ షీట్ పంపండం, అటెండెన్స్ అబ్జర్వ్ చేయడం, ఫోన్ మాట్లాడటం కంట్రోల్ చేయడం వగైరా పనులన్నీ అందరికి నచ్చవు కదా మరి. అదీ కాకుండా మెుత్తం ఎంప్లాయీస్ డేటా అంతా నా దగ్గర ఉండేది. హెచ్ ఆర్ వాళ్ళు కూడా వివరాలు నన్ను అడుగుతుండేవారు తర్వాత తర్వాత. అలా మనకి ఆఫీస్ లో మిత్రులతో పాటుగా శత్రువులూ పెరిగాన్న మాట. 

" రానిది నేర్చుకోవడంలో తప్పులేదు. కాని ఎదుటివారి నాశనం కోరుకుంటే మన వినాశనం తప్పించుకోలేం. "


వచ్చే వారం మరిన్ని కబుర్లతో... 

24, జులై 2021, శనివారం

ఏక్ తారలు..!!

1.   గుర్తు చేసుకోవడానికి నువ్వేమన్నా జ్ఞాపకానివా_జీవితమైతేనూ..!!
2.  భాషణం భూషణమైంది_మౌనం మనసైనదైనప్పుడు..!!
3.  నీ నా తారతమ్యమెందుకు_మౌనాక్షరాలు మన మధ్య బంధమైనప్పుడు..!!
4.  ఆత్మీయతలున్న చోట అస్తిత్వమెందుకు?_మనమన్న మమతలు చాలుగా...!!
5.   దాచినా దాగదు మనసు_అక్షరాల్లో గతాన్ని వల్లెవేస్తూ...!!
6.   కాలానికి మనతో పని లేదు_బాధల గాథలను వెంటేసుకు పోతుందంతే...!!
7.   వినాలి గాని కలత కబురులెన్నో చెబుతుంది_మనసు తెలిసిన మార్మిక నేస్తమై...!!
8.   అద్భుతమే నాకెప్పుడూ_అనంత శూన్యాన్ని అక్షరాలకెలా అందిస్తారా అని..!!

23, జులై 2021, శుక్రవారం

రెక్కలు

1.   గాయాలు
బోలెడు
జ్ఞాపకాలు
స్వల్పమే

ఏదేమైనా
కాలం దాటేసిన గతమది..!!

2.  అలలకు
ఆరాటం
తీరమేదో
తెలియదు

సముద్రం లోతైనది
మనసులానే..!!

3.  మార్చలేని
తలరాత
మార్పులేని
మనసు రాత

అర్థం కాని
విధాత రాతలివి..!!

4.  అపనిందల
ఆర్భాటాలు
అహంకారపు
పెద్దరికాలు

నిస్సహాయతలో
అనుబంధపు అగచాట్లు..!!

5.  హాలాహలమూ
అమృతమూ
రెండూ
పాలసముద్రం నుండి పుట్టినవే

వ్యత్యాసం 
వాటి సహజ లక్షణం..!!

6.   మనసు
గాయమది 
మరుపు
తెలియదు

కలత పడుతూ
కన్నీటి కావ్యాలౌతున్నాయి మనసాక్షరాలు..!!

7.  అమ్మ నేర్పిన
అక్షరమే
ఓదార్పుగా మారి
ఊతమయ్యింది

ఒడిదుడుకులను
దాటే నేర్పునిచ్చింది..!!

8.  ఆత్మీయత పంచేది
అమ్మవొడి
ఆలంబనగా మారింది
అక్షరం

పరమార్థం
పరమాత్మకు ఎరుక..!!

9.  అనుబంధాలకు
వారధి
సన్నిహితాలకు
చేరిక

పుట్టుక పరమావధి
అర్థం అంతరార్థమిది..!!

10.   ఏ ఇంపైనా
అక్షరానిదే
క్రమం
తెలియాలంతే

సాహిత్యానికి రాహిత్యానికి
సన్నిహితం భావమైనప్పుడు..!!

11.   విన్యాసం
విలక్షణమైనది
సన్యాసం
కొందరికే సాధ్యం

సదూపదేశం 
గురువు అనుగ్రహం..!!

ద్విపదలు..!!

1.  ఏ అలంకారామూ తెలియదు
అనుభవాలను అక్షరాలకప్పగించడం తప్ప..!!
2.  తలపుల నిండా నువ్వున్నందుకేమెా
ప్రతి పదమూ నీ అక్షరార్చనలోనే  తరిస్తోంది ఆరాధనతో..!!

22, జులై 2021, గురువారం

యెాగరేఖలు పుస్తక సమీక్ష

" అద్వైతంలో ఆత్మానందం ఈ యెాగరేఖలు "

       రాయడం అనేది ఓ ప్రత్యేకమైన కళ. అదీ సాహిత్యంలో విభిన్న ప్రక్రియలలో పలు అంశాలను చదువరులు మెచ్చే విధంగా రాయగలగడం పూర్వజన్మ సుకృతం. చదువులో డాక్టరేట్ పట్టా పొందిన డా. పి విజయలక్ష్మి పండిట్ గారిది తెలుగు సాహితీ రంగంలో ఓ ప్రత్యేకమైన శైలి. కథలు, కవితలు, దీర్ఘ కవితలు, అనువాద రచనలే కాకుండా తెలుగులో గజళ్లు రాయడంలో కూడా పలువురి ప్రశంసలు అందుకున్నారు. దానికి సాక్ష్యంగా వీరు వెలువరించిన " యెాగరేఖలు " విశ్వపుత్రిక గజళ్లుగా మన ముందున్నాయి. 
     " విశ్వపుత్రికకు సుఖదుఃఖాలు ఎన్ని ఎదురైనా
       నా ఆత్మజ్ఞానాన్ని ఇలలో పండించుకుంటాను!! "
అన్న ఈ రెండు పాదాలలో ఈ " యెాగరేఖలు " పుస్తకంలో ఏముందో మనకు అర్థమైపోతుంది. భక్తునికి, భగవంతునికి మధ్యన అనుసంధానం భగవంతుని ధ్యానంలో తాదాత్మ్యమైన మనస్సు. మనసు నిశ్చలమై భగవధ్యానంలో ఉన్నప్పుడు కలిగే ప్రతి అనుభూతి మనకు ఈ పుస్తకంలో కనిపిస్తుంది. అది ప్రేమ, విరహం, నిరీక్షణ, నివేదన, బాధ, సంతోషం, మైమరపు, కోరిక ఇలా ఏదైనా కావచ్చు. పరమాత్మలో ఆత్మను దర్శించే అపురూప భావాలను అక్షర రూపంలో అందంగా, హృద్యంగా అందించారు. మేఘాల మెరుపులను, చినుకుల సవ్వడిని, ధనుర్మాసపు దైవ కార్యాలను, విరహపు తాపాలను, అంతులేని ఆరాధనను ప్రేమగా అక్షరాలకు పంచేసి, తనతో పాటుగా మనల్ని కూడా ఆ ప్రేమ పారవశ్యములో ముంచేసారు. 
  " నన్ను నేను కోల్పోయి నీ చైతన్యమైన వేళ 
    అద్వైత సిద్ధి అనుభవమై తరించాను ప్రభు!! "
అంటూ తనలోని తాత్వికను సంతృప్తి పరుచుకుంటారు. 
  " పరమాత్మా నీవే విశ్వపుత్రిక అంతిమ మజిలీవి 
    నన్ను కోల్పోయి నీవయిపోవడం నాకానందం!! " 
అని తన ఆత్మానందాన్ని పంచుకున్నా
" నాలో నిండిన ప్రకృతి శక్తి నీవే కదా
  ఏమివ్వగలను ఆ పరాశక్తికి కానుకగా!! " అన్న భావనను తనలోని భక్తికి పరాకాష్టగా మనం చూడవచ్చు. ఇలాంటి భక్తి పారవశ్యపు భావాలు గల గజళ్లు ఈ పుస్తకంలో కోకొల్లలు. 
  " నీకై తపించే సత్యాన్వేషణే కదా నా నిజమైన విద్య
    నిను తెలియని విశ్వపుత్రిక జ్ఞానమెందులకు ప్రభూ!! " ఎంత పరిణితి కలిగిన భావనలో చూడండి.
ఇలాంటి ఎన్నో అద్భుతమైన భావనలు ఈ యెాగరేఖలు మనకు అందిస్తాయి. 
           చక్కని తెలుగు పదాలతో, ఆత్మజ్ఞానాన్ని, పరమాత్మ పై భక్తిని, అనురక్తిని, అపారమైన ప్రేమామృతాన్ని, అలౌకికానుబంధాన్ని తెలపడంలో మీరాబాయిని తలపించారు. రవీంద్రనాథ్ టాగోర్ గీతాంజలిని " అపూర్వగానం " పేరుతో తెలుగులోనికి అనువదించారు. యెాగరేఖలు పై ఆ ప్రభావం చాలా ఉంది. ఈ పుస్తకం ఆసాంతం చదివిన మనకు ఓ అవ్యక్తానుభూతి కలుగుతుందని మాత్రం చెప్పగలను. అందమైన ఆధ్యాత్మిక భావాలను " యెాగరేఖలు " గా అందించిన డా పి విజయలక్ష్మి పండిట్ గారికి హృదయపూర్వక అభినందనలు. 

యెాగరేఖలు | Gotelugu.com

యెాగరేఖలు | Gotelugu.com: యెాగరేఖలు

19, జులై 2021, సోమవారం

కాలం వెంబడి కలం..63

      జనవరి 23న మా ఉప్పల రాజ్యలక్ష్మి చారిటబుల్ ట్రస్ట్ ఓపెనింగ్ అనుకున్నాము. మా నరశింహాపురం ఊరిలో పూర్వం అందరూ బాగా చదువుకున్న వారే ఉండేవారు. నాన్న అందరిని ఈ కార్యక్రమానికి ఆహ్వానించారు. అప్పట్లో మా ఊరు అంటే బయట చాలా విలువ కూడా ఉండేది. ఏ గొడవలు వచ్చినా ఊరి పెద్దలు పరిష్కరించేవారు. పోలీస్ స్టేషన్ కి వెళ్లిన దాఖలాలు లేవు. రాజకీయాల పరంగా విభేదాలు ఉన్నా ఊరంతా ఓ మాట మీద ఉండేవారు. ఇప్పుడంటారా రోజూ పోలీస్ స్టేషన్ గడప తొక్కుతూనే ఉంటారు దేనికోదానికి. పక్కవాడి బాగు చూడలేని అసూయాద్వేషాలు, పనికిమాలిన సంబంధాలు, ఏలిముద్రల పెద్దరికాలు, పెళ్ళాలున్నా పరాయిదాని కోసం వెంపర్లాటలు, అది ఇది అని లేకుండా దిక్కుమాలిన తిరుగుళ్ళు, ఎయిడ్స్ రోగులు ఇది ఇప్పటి పరిస్థితి. 
                  మండలి బుద్ధప్రసాద్ గారు, మంతెన నరసరాజు గారు, రేపల్లె దేవినేని మల్లికార్జునరావు గారు, అప్పటి కృష్టాజిల్లా కలక్టర్ నవీన్ మిట్టల్ గారు ఇంకా మా కోడూరు మండలం రాజకీయ నాయకులు, మా ఊరి పెద్దలు అందరిని పిలిచారు. నేను నా నేస్తాలను పిలిచాను. ఆఫీస్ లో కూడా అరి కేసరిని, చక్రధర్, వరప్రసాద్, కృష్ణకాంత్ సర్ వరకునే పిలిచాను. మా AMSOL CEO సుబ్బరాజు ఇందుకూరి ఇండియా వస్తే తనని కూడా పిలిచాను. అరి కేసరి అన్నారప్పుడు సుబ్బరాజుతో కూడా ఫండ్ ఇప్పిస్తాను అని. నేను అవసరం లేదండి. ప్రస్తుతానికి బయటివారి నుండి ఏమి తీసుకోవడం లేదండి. ఊరికి సంబంధించిన వారి నుండినే అని చెప్పాను. విజయనగరం నుండి నా చిన్ననాటి నేస్తం వాసు మాత్రమే వచ్చాడు. చాలామంది చుట్టపక్కల ఊళ్ళవారు కూడా వచ్చారు. ప్రోటోకాల్ ప్రోబ్లంతో నవీన్ మిట్టల్ గారు రాలేదు. 
                ఆలూరి లక్ష్మీనారాయణ పెదనాన్న ఆ రోజు ప్రొద్దుట ఇంటి దగ్గర నన్ను పలకరించడానికి వచ్చారు. కబుర్లు చెప్పుకుంటూ, ఈ ట్రస్ట్ అసలు ఎందుకు, ఏమిటన్నది వివరంగా అన్ని చెప్పాను. అమ్మానాన్న లేని, ఆర్థిక స్థోమత లేని పిల్లలు చదువుకోవడానికి మా వంతుగా చేసే పని అని.  ఆయన చాలా ఇంప్రెస్ అయ్యి, వాళ్ళ అబ్బాయితో మాట్లాడి లక్ష రూపాయలు ఇస్తానని అప్పటికప్పుడు చెప్పారు. ఉప్పల శ్రీను, తన ఫ్రెండ్స్ కలిపి మూడు లక్షలు, యాభైవేలే అనుకున్న మేమూ ఓ లక్ష, మా గోపాలరావు అన్నయ్య పాతికవేలు, లైబ్రరీ ప్రసాద్ గారు ముప్పైవేలు, ముమ్మనేని ప్రకాశరావు గారు పాతికవేలు, మా రాజా అన్నయ్య కూడా అప్పట్లో ఓ పాతికవేలు ఇస్తానన్నట్టు గుర్తు. అలా అంతా కలిపి ఏడు లక్షల చిల్లర వచ్చింది. దానిలో ఆ సంవత్సరానికి కొందరు పిల్లలకు ఇచ్చి, ఓ ఐదు లక్షలు డిపాజిట్ చేసాము. ఫంక్షన్ చాలా బాగా జరిగింది. కొంత కాలంగా మాట్లాడని పసి అక్కని ఫంక్షన్ కి వచ్చినప్పుడు నేనే పలకరించాను. ఫంక్షన్ కి వచ్చిన అందరు చాలా బాగా మాట్లాడారు.నరసరాజు అంకుల్, మా రాధ పెదనాన్న, లక్ష్మీనారాయణ పెదనాన్న, ఇంకా పెద్దలు అందరు చక్కగా మాట్లాడారు. బుద్ధప్రసాద్ గారు ఫంక్షన్ అయ్యాక వెళిపోతూ, నా దగ్గరకు వచ్చి ఎప్పుడు నీకేం కావాలన్నా అడుగమ్మా, చేసి పెడతాను అని చెప్పి వెళ్ళారు. చేసిన పొరపాటు ఏంటంటే మా కోటేశ్వరరావు మామయ్యని స్టేజ్ మీదకు పిలవక పోవడం. ఆయన డాక్టర్ గా మా పక్క ఊరు కోడూరులోనే హాస్పిటల్ పెట్టి అందరికి అందుబాటులో వైద్యం చేస్తున్నారు. మా మామయ్య తనని స్టేజ్ పైకి పిలవలేదని కూడా పట్టించుకోలేదు. అది ఆయన మంచి మనసు. మా ఊరిలో అందరు టీచర్లుగా, ఇతరత్రా ఉద్యోగాల్లో బాగానే స్థిరపడ్డారు కాని, దాతృత్వగుణం కాస్త తక్కువే. అప్పటికే నేను, నావాళ్ళు అన్న స్వార్థం బలంగా వేళ్ళూరుకుంది. మేమదే అనుకున్నాం పిలిచామని దూర ప్రాంతాల నుండి కూడా కొందరు వచ్చారు, అదే సంతోషమనుకున్నాం. ఈ ఫంక్షన్ అంతా చూసి మా వాసు చాలా సంతోషపడిపోయాడు. అలా 2008 లో మెుదలైన మా ట్రస్ట్ కార్యకలాపాలు ఇప్పటి వరకు నిర్విఘ్నంగా  జరుగుతూనే ఉన్నాయి. మధ్యలో ట్రస్ట్ రిజిస్ట్రేషన్, సంవత్సరం అయ్యాక మరోసారి అందరం అలా కలిసాము. ప్రతి సంవత్సరం మా వంతుగా చేయడం మాత్రం మానలేదు. కరోనా కారణంగా క్రిందటి సంవత్సరం, ఈ సంవత్సరం మాత్రం ఇంకా ఇవ్వలేదు. 

" పొరపాటు మానవ సహజం. అది తెలుసుకున్న వారు సమాజానికి మంచిని పంచినట్లే. "

వచ్చే వారం మరిన్ని కబుర్లతో... 

17, జులై 2021, శనివారం

కొన్ని నైజాలు..!!

నేస్తం, 
         మనం తెలుసుకోవాల్సిన విషయం ఏమిటంటే జీవితంలో ప్రతి పరిచయం మనకు ఏదోకటి నేర్పుతూనే ఉంటుంది. కొందరు మన సహనాన్ని, ఓర్పుని పరీక్షిస్తారు. మరి కొందరు మనల్ని వారి స్వార్థం కోసం కోసం వాడుకుంటారు. చాలా తక్కువ మంది నిస్వార్థంగా మనల్ని అభిమానించి ప్రేమిస్తారు. ఎక్కువ శాతం మంది మనకు ప్రతి క్షణం ఏదోక పాఠాన్ని నేర్పుతూనే ఉంటారు. కనీసం ఒక్కరయినా మన జీవితంలో నిజాయితీగా మన కోసమే అని అనుకోవడానికి దొరికితే ఎంత బావుంటుందో! అదే మన జీవితంలో అత్యంత ఆనందకరమైన విషయం అవుతుంది కూడా. ఇవన్నీ అందరు చెప్తుంటే మనం విన్న విషయాలే. 
          ఈరోజుల్లో రక్త సంబంధాలు, భార్యాభర్తల అనుబంధాలు, పిల్లలు, స్నేహితులు వగైరా మానవ సంబంధాలన్నీ ఆర్థికానుబంధాలుగానే మారిపోయాయి. అవసరానికి రంగులు మార్చుకునే ముఖాలే మనకు ప్రతి చోటా తారస పడుతున్నాయి. ఊసరవెల్లి తనను తాను రక్షించుకోవడానికి రంగులు మార్చుకుంటుంది. ఈ మానవ నైజాలు వారి అసలు రంగు బయట పడకుండా చాలా నేర్పుగా మాటలతో, తమ చేతలతో ఎదుటివారిని నమ్మించి మెాసం చేస్తారు. 
                అనుక్షణం వారితో వారు నటిస్తూనే బతుకుతూ, అదే నీతి నిజాయితీలు గల బతుకన్న భ్రమలో ఉంటారు. అనుబంధాలను కూడా అంగడి సరుకులుగా చూడటం వీరి సహజ లక్షణం. క్షణం తీరికా ఉండదు. దమ్మెడు ఆదాయమూ ఉండదన్నటుగానే ఉంటుంది వీరి బతుకు. బాధ్యతా రాహిత్యానికి సాక్ష్యాలుగా బతికేస్తుంటారు. పావలాలో పావు భాగం కష్టపడి అదే అతి పెద్ద విజయమన్న భ్రమలో తాము బతుకుతూ, తమ చుట్టూ ఉన్న భజనపరుల్ని కూడా ఆ మాయలోనే ఉంచేస్తారు. తన అవసరాలకు అప్పులు చేయడాన్నే తమ సంపాదనగా భావిస్తూ, అదో పెద్ద ఘనకార్యంలా అనుకుంటూ, అహంకారంతో బతికేస్తుంటారు. కుటుంబాన్ని బద్ద శత్రువులుగా భావించే కొందరు, బయటివారికి ఇచ్చే విలువలో క్షణంలో వెయ్యెా వంతు కూడా ఇంటి వారికి ఇవ్వరు. జనాలకి చెప్పే సూక్తిసుధలు మాత్రం కోటలు దాటేస్తుంటాయి. అన్నం పెట్టిన చేతిని కాటేసే విషపు సంస్కారం నేర్పిన పెంపకానిది తప్పో, ఇలాంటి నీచ నైజాలను కన్న అమ్మాబాబులది తప్పో ఆ భగవంతునికే తెలియాలి. 
     " నిన్ను మనిషిగా నిలబెట్టిన కుటుంబానికి నువ్వు ఇచ్చే విలువ మీద నీ సంస్కారం ఆధారపడి ఉంటుంది. "

కొంతదూరం వచ్చాక సమీక్ష

" సహజత్వానికి సున్నితత్వానికి మధ్యన.. "

    "శూన్యంలో 
     నిలిచిన
     నిశ్శబ్ద శిలలు

      గత చరిత్ర సాక్ష్యాలు.." 

    నిజమే ఈ మాట. గతం లేని చరిత్రా లేదు, వర్తమానం వెంటబడుతూ, భవిష్యత్తు పై ఆశతోనే మనిషి మనుగడ, జీవనం ముడిబడి ఉన్నాయన్నది అక్షర సత్యం. చాలా సందర్భాల్లో ఆ సందిగ్ధాల నుండి జనించినదే కవిత్వం కావచ్చు. 
      అక్షరాలను పేర్చుకుంటూ పోతే అది రచన అవుతుందేమెా కాని నలుగురిని చదివించే రచన అవదు. రాయడం ఏముంది చాలా తేలిక అనుకుంటారందరు. కాని ఆ రాతల వెనుక ఎంత అంతర్మధనం ఉంటుందో రచయితకు మాత్రమే తెలుస్తుంది. గుండె భారాన్ని దింపుకోవడానికో, మనసును మరలించే ప్రయత్నంలోనో మంచి రచనలు వెలువడతాయన్నది మన పెద్దలు చెప్పిన సత్యవాక్కులు. అది అక్షరాల నిజమని లక్ష్మీ కందిమళ్ళ నిరూపించారు తన రెండు కవిత్వ సంపుటాల ద్వారా. రెప్పచాటు రాగంలో పలికించిన సున్నితత్వాన్ని దాటి పోనివ్వకుండా, అదే శైలిని కొంతదూరం వచ్చాక కవిత్వ సంపుటిలోనూ అనుసరించారు. ఏదో అలా నాలుగు కవితలు చదివి తర్వాత తీరికగా చదువుదామనుకున్న నా చేత ఆపకుండా చదివించడమే కాకుండా, మరో రెండు మూడు సార్లు తిరగవేసేలా చేసింది. అందుకు లక్ష్మికి హృదయపూర్వక అభినందనలు. 
           తనలోని అక్షర తృష్ణను అద్యంతమూ అద్భుతంగా "" కొంతదూరం వచ్చాక " వెనక్కి తిరిగి వెళ్ళలేక ఊపిరాడని అలజడిని అంతా శూన్యాకాశంలోకి బట్వాడా చేసినట్లుగా మనసు ఘర్షణలను, సంఘర్షణలను అక్షరాల్లోనికి అతి లాఘవంగా చేయి తిరిగిన రచయిత్రిలా ఒంపేసారు. బాధలను, వేదనలను, సంవేదనలను, నిరీక్షణలను, సహజ దృశ్యాలను, తన దృక్పథాలను, కోరికలను, కలలను, కల'వరాలను, రహస్యాలను,మసుగులను ఇలా ప్రతి చిన్న అనుభూతిని తన మనసు స్పందించినట్లుగా అక్షరీకరించారు. 
        ఖాళీ అవుతున్న వర్తమానాన్ని తన అక్షర భావాలతో పూరించాలన్న ప్రయత్నంలో 
" ఒక 
   కొత్త వాక్యం
    కావాలిప్పుడు" అంటూ 
" కాలం 
  మనిషిని మింగేస్తూ ఉంటుంది...
  ...
  అయినా
  శతాబ్దాల నిరీక్షణ
  ఆ నీలి సముద్రంది 
  నీ కోసం..!! "
నీలి సముద్రం కవితలో ఈ పాదాలు ఎంత బాగా ఉన్నాయెా చూడండి. ఇలాంటి ఎన్నో పద బంధాలు, చిన్న చిన్న వాక్యాలు బోలెడు ఈ కవితా సంపుటిలో ఉన్నాయి. 
         ఆమె/ఆమే
" ఆమె పిచ్చిదే మరి
  వసంతంకై వంటి చూస్తూనే ఉంటుంది
  ఎండిన మాను కూడా చిగురిస్తుందన్న ఆశతో

 సహజమైన పరిమళంకై 
పాదు తీసి నీరు పోస్తూనే ఉంటుంది
ప్రతిరోజూ... "

ఈ చిన్న కవితలో వివరించి చెప్పడానికి ఏమి లేకుండా తేటతెల్లంగా సరళమైన భాషలోనే స్పష్టంగా చెప్పేసారు. 
       ఎక్కువగా నదులతోనే తన భావాలన్ని పలికించారు. రైతుబిడ్డ మూలాలను మరిచిపోకుండా ఆ భావాలను పలికించారు. అమ్మ దూరమైన క్షణాలను బోసిబోయిన వాకిట్లో ముగ్గు లేదని చెప్పడం, నాన్న, నాన్నమ్మ ప్రేమలను, స్నేహాన్ని, అనుబంధాలను, అభిమానాలను, ఆరాధనా, నిరీక్షలను చూపడమే కాకుండా మరణాన్ని, బూడిదకు, విభూదికి తేడా ఏంటని ప్రశ్నించడం వంటి తాత్వికతను కూడా తన కవితల్లో స్పృశించారు. 
" కాలం విశ్రాంతి తీసుకోదట, మనల్నే విశ్రాంతి గదికి పంపుతుందట.. "ఎంత బాగా చెప్పారో చూసారా. 
        ముగింపు తెలియని కథలకి ముగింపు వాక్యాలుండవన్నట్లుగా,
" వాక్యం 
వవలసబుుతువైంది
మబ్బులనెత్తుకుని  పోతూ.. " అంటారో చోట. ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే బోలెడు భావాలున్నాయి ఈ పుస్తకం నిండా. 
           రచనకు క్లిష్టమైన పదాలు, అర్థం కాని సమాసాలు, అలంకారాలు అవసరం లేదని లక్ష్మీ కందిమళ్ళ రెండు కవిత్వ సంపుటులు నిరూపించాయి. వాడుక పదాలతో, సరళమైన భావాలను సున్నితంగా చెప్పడం, తనదైన ప్రత్యేక శైలితో చిన్న చిన్న కవితల్లోనే శూన్యాన్ని, ఆకాశాన్ని మనకందించే ప్రయత్నం చేయడం అభినందించదగ్గ విషయం. మనసుని చదివే ప్రయత్నం మనమందరం తప్పకుండా చేయాలి. చక్కని కవిత్వాన్ని "కొంతదూరం  వచ్చాక.. " ద్వారా అందించిన లక్ష్మీ కందిమళ్ళ కు హృదయపూర్వక శుభాభినందనలు.

మంజు యనమదల 
విజయవాడ. 

15, జులై 2021, గురువారం

కొంతదూరం వచ్చాక | Gotelugu.com

కొంతదూరం వచ్చాక | Gotelugu.com: కొంతదూరం వచ్చాక

12, జులై 2021, సోమవారం

మనకో న్యాయం...!!

పుట్టుక ఏదైనా
మరణం అనివార్యం

జన్మతః కులమన్నది సంక్రమించడం పరిపాటి
మతమన్నది మన ఇష్టం

మాట జారితే తీసుకోలేము
రాత తప్పు పడినా మార్చలేము

పరమత సంప్రదాయాలను గౌరవించడం సంస్కారం
ఆచార వ్యవహారాలను కించ పరచడం కుసంస్కారం

మన అవసరానికి నోటి మాటలు చేతి రాతలు
అదుపు తప్పితే పర్యవసానమేమిటన్నది తెలియాలి

రాజకీయ ప్రాపగాండా కోసమెా
గొప్పల కోసం వెంపర్లాడితే ఫలితమింతే

మార్చుకోలేని మన జన్మమిదన్న
ఏడుపు అన్ని వేళలా మంచిది కాదు

ప్రశ్నించడం మనకు తెలిస్తే
సమాధాన పరచడం పైవాడికి తెలుసు

హేళన చేయడం మనకు తెలిస్తే
అవహేళన చేయడం ఎదుటివాడికి రాదా! 

అడుగు తడబడితే పర్వాలేదు
మేధావే తప్పుటడుగు వేస్తే ఎలా? 



కాలం వెంబడి కలం... 62


   హైదరాబాదు బసవతారకంలో రంగ వదినకు ఆపరేషన్ కోసం ఓవారం రోజులు హాస్పిటల్ లో ఉండాల్సి వచ్చింది. తర్వాత మళ్లీ చెకప్ కోసం డిసెంబర్ లో అన్నయ్యా వదిన వచ్చినప్పుడు నేను కూడా వాళ్ళతో హైదరాబాదు వచ్చాను. AMSOL లో జాయిన్ అవడానికి. ఆఫీస్ చూపిద్దామని జ్యోతి అన్నయ్య స్పెండర్ బైక్ మీద తీసుకువెళ్ళాడు. పనిలో పనిగా హాస్టల్ కూడా వెదుకుదామని వెళ్ళాము. ఆఫీస్ సందు ముందుకు కొద్ది దూరంలోనే నాకెందుకో బైక్ మీద నుండి పడిపోతాననిపించింది. గట్టిగానే పట్టుకున్నా. కాని పడిపోయా. పడినా నేను బైక్ వదల్లేదు. అన్నయ్యకు నేను పడిపోయింది తెలియదుగా, తను మాట్లాడుతూ ముందుకు వెళిపోయాడు. కొద్ది దూరం బైక్ తో వెళ్ళాక నా వల్ల కాక బైక్ వదిలేసాను. అప్పుడు తల రోడ్డుకి కొట్టుకుంది. చెయ్యి కొట్టుకుపోయింది బాగా. పడిన వెంటనే నేనే లేచేసాను కూడా. కళ్ళజోడు పడిపోతే అది వెదుకుతున్నా. ఈలోపల అన్నయ్య వచ్చి వెదికి ఇచ్చాడు. తను బాగా కంగారు పడిపోతున్నాడు. ఏం కాలేదని చెప్పాను. చేతి మీద దెబ్బ చూసి బాగా కంగారు పడ్డాడు. అదృష్టమెా, దురదృష్టమెా కాని ఆరోజు ఆదివారం కావడంతో ఎప్పుడూ ఖాళీ లేకుండా ఉండే ఆ రోడ్డు చాలా ఖాళీగా ఉంది. నేను పడటం చూసిన ఇద్దరు ముగ్గురు దగ్గరకి వచ్చారు. అన్నయ్యను కంగారు పడవద్దని చెప్పి, దారిలో మెడికల్ షాప్ దగ్గర కాస్త బాండేజ్ తీసుకుని, వదిన వాళ్ళ ఫ్రెండ్ ఇంటికి వెళ్ళాం. చూసిన వెంటనే వదిన గొడవ. ఆ సాయంత్రం వదిన బసవతారకంలో చెకప్ కోసం జాయిన్ అయితే, అక్కడి సిస్టర్ నా దెబ్బ క్లీన్ చేసి, కాస్త పెద్దగానే బాండేజ్ వేసింది. 
       దెబ్బ తగిలిందని మా ఇంట్లో చెప్పలేదు. మరురోజు ఆఫీస్ కి వెళ్ళాను. దెబ్బ కనిపించకుండా చీర కప్పేసాను. తర్డ్ ఫ్లోర్ లో మెయిన్ ఆఫీస్ కి వెళ్లి అక్కడ రిసెప్షన్ లో నా వివరాలు చెప్పాను. కాసేపటికి హెచ్ ఆర్ మానేజర్ మిలి అసిస్టెంట్ జయ వచ్చి వివరాలు అడిగితే ఇచ్చాను. హెచ్ ఆర్ వాళ్ళు వాళ్ళలో వాళ్ళు మాట్లాడుకుంటూ, జయ వేరే అతనితో అనడం నాకు వినబడింది. ఈవిడ నిజంగానే అమెరికా నుండి వచ్చారా అని. నేను ఆ మాటలు వింటూ నవ్వుకున్నాను. ఎవరైనా మనిషి హావభావాలను, వేసుకున్న దుస్తులు, నగలను బట్టి ఆ మనిషిని అంచనా వేస్తారని మరోసారి బుుజువైందనుకున్నా. తర్వాత ఎప్పటికో తీరికగా అరి కేసరి గారు వచ్చారు. ఆరో ఫ్లోర్ కి వెళ్లి కలిసాను. నైట్ షిఫ్ట్ కి సాయంత్రం రమ్మని చెప్పారు ముందు. తర్వాత నాకు ఇంకా రూమ్ దొరకలేదు, నైట్ షిఫ్ట్ కాకుండా కొన్ని రోజులు డే షిఫ్ట్ కి వస్తానంటే సరేనన్నారు. అప్పటికే నేను అన్నయ్యా హాస్టల్ చూసాము. ఇంతలో నా చేతి దెబ్బ చూసారు అరి కేసరి. ఏమైందంటే జరిగింది చెప్పాను. అప్పటికే చాలా మెడ నొప్పిగా ఉంది. విజయవాడ వెళ్లి వస్తానని చెప్పి, అన్నయ్యను మా రంగ వదినకు తెలిసిన గోపాళం శ్రీమన్నారాయణ గారికి ఫోన్ చేసి చెప్పమన్నాను. ఇంటికి ఫోన్ చేసి కాస్త మెడ నొప్పి ఎక్కువగా ఉంది. చూపించుకోవడానికి వస్తున్నానని చెప్పాను. అప్పటికే అన్నయ్య వాళ్ళు విజయవాడ వెళిపోయారు. 
          పొద్దుటే బస్ దిగి ఇంటికి రాగానే చేతి దెబ్బ చూసి ఏమైందంటే, మెట్ల మీద నుండి జారి పడ్డానని చెప్పాను. విపరీతమైన తలనొప్పి. డాక్టర్ దగ్గరకి వెళితే వెంటనే అక్కడే చూపించుకోవాలి కదా. ఎందుకు లేట్ చేసావు అని, వివరాలు కనుక్కుని టాబ్లెట్స్ ఇచ్చారు. ఆల్ర్టాసెట్ అప్పుడు భలే పని చేసింది. పది నిమిషాల్లో తలనొప్పి చేత్తో తీసేసినట్టుగా పోయింది. ఎప్పుడైనా నొప్పి అనిపిస్తే వేసుకోమన్నారు. ఆ తర్వాతెప్పుడూ అది నాకు పని చేయలేదు. ఆరోజు మధ్యాహ్నం మా వదిన వచ్చి అమ్మావాళ్ళకు నిజం చెప్పేసింది. తర్వాత ఓ వారం ఆగి హైదరాబాదు వెళ్ళాను. ఈయన ఫ్రెండ్ వాళ్ళింట్లో నాలుగు రోజులుండి హాస్టల్ కి మారిపోయాను. అప్పటికే నేను కారం అస్సలు తినలేను. అందుకని ముందే చెప్పాను, కాస్త కారం వేయకుండా కూరలు పక్కకు తీసి పెట్టమని. ఓ నెల కూడా లేనేమెా, ఆ హాస్టల్ లో ఉండటం నచ్చక ఆఫీస్ కి దగ్గరలో ఓ చిన్న రూమ్ తీసుకున్నా. నాతోపాటు హాస్టల్ పిల్లలు ఇద్దరు కొన్ని రోజులుండి వాళ్ళు వేరే రూమ్ చూసుకున్నారు. తమిళ్ అమ్మాయి హేమ బాగా క్లోజ్ గా ఉండేది. వాళ్ళిద్దరూ ఎల్ వి ప్రసాద్ ఐ హాస్పిటల్ లో చేసేవారు. కనీసం మా రూమ్ లో ఫాన్ కూడా లేదప్పుడు. చలికాలమని నేను కాస్త పట్టించుకోలేదు. ఓ మూడు నెలల తర్వాత మా విశాల్ ఫాన్ తెచ్చి ఫిట్ చేసాడు.

వచ్చే వారం మరిన్ని కబుర్లతో.. 

11, జులై 2021, ఆదివారం

నిశ్శబ్ద లయలు సమీక్ష...!!

      " నిశ్శబ్దాన్ని వినిపించే అక్షర లయలు "

        కొన్ని భావాలను నలుగురికి పంచాలంటే అక్షరాల అమరిక బాగా తెలియాలి. పదాలు పొందికగా, అందంగా అమర్చడంలోనే భావ కవితల సౌందర్యం తేటతెల్లమౌతుంది. శిరీషా శ్రీభాష్యం తనలోని కళాతృష్ణకు పరాకాష్టగా మలిచిన కవితా కావ్యమే ఈ నిశ్శబ్ధ లయలు. వినే మనసుండాలే కాని దీనిలోని ప్రతి పదమూ మనకో సవ్వడిని లయబద్దంగా వినిపిస్తుంది. సంగీత, నాట్య కళలలో రాణించిన శిరీష భావ కవిత్వాన్ని కూడా భలే అందంగా రాసేసారు. 
        నాలో నేను నాతో నేను అంటూ తన మనసులోని ముచ్చట్లను, ఆశలను, కోరికలను అక్షరాలతో పంచేసుకోవడంలో నేర్పును చూపించేసారు. బుుతువులతో, ప్రకృతితో మమేకమైన మనసును, వేదనను, విరహాన్ని, ప్రేమను, ఆర్ద్రతను, జ్ఞాపకాలను, బాల్యాన్ని,అనుబంధాన్ని..ఇలా జీవితంలోని అన్ని పార్శ్వాలను తడిమి, చక్కని భావకవితలను ఈ నిశ్శబ్ద లయలు లో నిక్షిప్తం చేసారు. 
  
        "జీవిత పయనం!
          విరిసీవిరియని వసంతం
          రాలీరాలని శిశిరం... " అంటూ సున్నితంగా చెప్పినా.. 

"జీవితమంతా... 
నా మనసును దాటని నీ భావం
నీ మనసుని చేరని నా మౌనం...." అని ఎంత చిన్న పదాలతో అద్భుతంగా చెప్పారో. 

ఇలాంటి బోలెడు సుకుమారమైన భావాలు అలవోకగా, అలతి పదాలతో అద్భుతంగా రాసేసారు.

 " నీ  జాడ అందనంత దూరంలో
   నిస్సహాయంగా చూస్తున్నప్పుడు
   నేనిక్కడ జారిన కాలాన్ని
   అపురూపంగా చూసుకుంటాను
   అపుడిక అంతా అసంపూర్ణ వాక్యమే! " అంటారు అసంపూర్ణ వాక్యం కవితలో. ఎక్కడా క్లిష్టమైన పదాలు లేవు, చెప్పాలనుకున్న లోతైన విషయాన్ని ఎంత సుళువుగా చెప్పేసారో, అదీ ఇప్పటి వరకు ఎవరూ చెప్పని విధంగా. 
       కవిత్వాన్ని, జీవితాన్ని, జీవితపు నడవడులను, అమ్మానాన్నలను, స్నేహాన్ని, ఆర్తిని, ఇలా మనసు స్పందించిన ప్రతి చిన్న విషయాన్ని తన కళాత్మక దృష్టితో సొగసైన భావ కవిత్వాన్ని అందించిన శిరీషా శ్రీభాష్యం " నిశ్శబ్ద లయలు " అక్షర మువ్వల సవ్వడి నలుగురికీ చేరాలని మనస్పూర్తిగా కోరుకుంటూ...మరిన్ని భావ కవిత్వ సంపదలు తెలుగు సాహిత్యానికి చేర్చాలని కోరుకుంటూ... హృదయపూర్వక అభినందనలు.     

5, జులై 2021, సోమవారం

కాలం వెంబడి కలం...61

         విజయనగరం జ్ఞాపకాలు వెంటేసుకుని విజయవాడ వచ్చాక మిగతా పనులన్నీ చాలా తొందరగానే జరిగిపోయాయి. మధ్యలో రెండు మూడు సార్లు హైదరాబాదులోని అమెరికన్ సొల్యుషన్స్ అజమాయిషీ చేసే మా ఇంజనీరింగ్ కాలేజ్ అతను, మాకు జూనియర్ అయిన అరి కేసరితో మాట్లాడాను. మా ఆయన కూడా నేను వచ్చిన మూడు నెలలకు ఇండియా వచ్చాడు. వచ్చే ముందు తమ్ముడి దగ్గరకు వెళ్ళి, మా కార్ ఇచ్చి, ఇంకేం ఇచ్చాడో మాకు తెలియదు, అంతకు ముందే తన క్రెడిట్ కార్డ్ కూడా ఇచ్చేశాడు. ఓ ఆరువేలో, ఏడువేలో డాలర్లు మాత్రం తెచ్చాడు. ఆయన వస్తున్నాడని మా స్కార్పియెా కార్ వేసుకుని అమ్మమ్మ తాతయ్య తప్ప మిగిలిన మా కుటుంబం అంతా హైదరాబాదు వెళ్ళాము. 
             అమెరికా నుండి నేను వచ్చే ముందు కూడా నాతో గొడవే కదా. వేరే వండుకు తినడం, లేదా నాలుగు రోజులు ఇంట్లో తినడం మానేయడం ఇలాంటివి వారికి మామూలే. పెరిగిన వాతావరణం, పెంపకం అలాంటిది మరి. అందరిని బాగా బాధ్యతతో పెంచింది అక్క. అవసరానికి అవసరమైనట్లు నటించే రకాలు వారందరు. నాకు తెలిసి ఇప్పటి వరకు కనీసం ఓసారి కూడా ఆవిడ అక్కచెల్లెళ్ళు, అన్నదమ్ములు అందరితో కలిసి ఉన్నది లేదు. విభజించి పాలించడమే ఆవిడకు తెలిసింది. చేసింది ఉపాధ్యాయురాలిగా. మరి ఇలాంటి వారందరు పిల్లలకు ఏం విలువలు నేర్పారో నాకైతే తెలియదు. ఏ అమ్మానాన్న అయినా కడుపున పుట్టిన పిల్లలు ఓ వేళ తప్పు చేసినా వదులుకోరు కదా. అందరు బావుండాలి, కలిసుండాలి అనుకుంటారు. ఈవిడలో ఆ ఆలోచన నేనెప్పుడూ చూడలేదు. ఎవరు ఏమైనా తమ అహాన్ని సంతృప్తి పరుచుకోవడమే వీరికి తెలిసిన విద్య. మా ఆయనకు కూడా అన్నీ ఆ అక్క బుద్దులే ఏం తేడా లేకుండా. 
                 ఇది ఎందుకు చెప్పానంటే..
మేము హైదరాబాదు వెళ్ళాం కదా ఈయన కోసం. హోటల్ లో బాగా మర్యాదలు చేసాడు మాకు అందుకు చెప్పాను. అరి కేసరి కి కాల్ చేస్తే, ఆఫీస్ కి వచ్చి కలవమన్నారు. సరేనని నేను, నాన్న ఆ రాత్రిపూట తొమ్మిదింటికి రోడ్ నెంబర్ 2, బంజారాహిల్స్ లోని AMSOL ఆఫీస్ కి వెళ్ళాము. మేము వెళ్ళేసరికి అరి కేసరి లేరు. తర్వాత ఓ గంటకి వచ్చారు. రావడమే మా స్కార్పియెా నెంబర్ గురించి అడిగారు. ఆ బిల్డింగ్ ఓనర్ వి కూడా అవే నెంబర్లట. తర్వాత పరిచయాలు, మాటలు అయ్యాక, నేనేం చేయాలో చెప్పమని అడిగాను. నాన్న కూడా మాట్లాడారు. అప్పటికి తనకి ఏ వెహికల్ ఉందో నాకు తెలియదు. మనకి అలాంటివేం పట్టవు కదా. మనిషిని చూస్తాను కాని వారి స్టేటస్ చూడను. అలా స్టేటస్ చూసేవారికి దూరంగా ఉంటాను. డిసెంబర్ లో జాబ్ లో జాయిన్ అవుతానని చెప్పాను. తర్వాత మేం అందరం విజయవాడ వచ్చేసాము. అందరికి కార్ ఎలాగూ సరిపోదు కదాని మౌర్య, ఈయన ఫ్లైట్ లో విజయవాడ వచ్చారు. 
        దీపావళికి అందరం మా ఊరు నరశింహాపురం వెళ్ళాము. పండగ బాగా జరిగింది. పిల్లలు బోలెడు టపాకాయలు, బాంబులు కాల్చారు. చిన్న అపశృతి ఏంటంటే...పిల్లల సంతోషాన్ని దూరం నుండే కామ్ కాడర్ లో రికార్డ్ చేస్తున్న నాపైకి ఓ టపాసు దారి తప్పి దూసుకువచ్చి కాస్త చెయ్యి కాలింది. అయినా కామ్ ని పడవేయలేదులెండి. 
           నేను అమెరికాలో ఉన్నప్పుడే రూపుదిద్దుకున్న ఆలోచనకు కార్యరూపం మా ట్రస్ట్. నాన్నకి చెప్పానప్పుడే అమ్మానాన్న లేని పిల్లల్లో  కనీసం ఒకరినయినా చదివిద్దామని. దానికి ఆయన తిరిగి తిరిగి అప్పటి కలక్టర్ నవీన్ మిట్టల్ ని కలిసి ఇలా డబ్బులు ఇద్దామనుకుంటున్నాం అని చెప్తే, ఆయన ఇలా ఇస్తే సరిగా ఉపయెాగపడవు. మీరే ఓ ట్రస్ట్ ఓపెన్ చేయండి అని సలహా ఇచ్చారట. అది నాన్న తన ఫ్రెండ్స్ కొందరికి చెప్పారు. అలా చిన్నప్పటి నుండి నేను దేవుడున్నాడని, లేడని నాతో వాదించే కమ్యూనిష్ట్, నాస్తికుడైన ప్రసాద్ అంకుల్, మా నాన్నతో రొయ్యల వ్యాపారం కొన్నాళ్ళు చేసిన ప్రకాశరావు గారు ఇలా కొందరు ఈ మంచి పనిలో భాగస్వాములయ్యారు. ఎక్కడెక్కడో ఉన్న మా ఊరి వారిని మెుత్తం అందరిని దీని ఓపెనింగ్ కి పిలుద్దామని నాన్న ప్లాన్. ఆయన ఆ పనిలో ఉన్నారు. ఇంతలో మా ఊరి అతను శ్రీనివాస్ ఉప్పల తను కూడా ఈ మంచి పనిలో భాగస్వామి అవుతానని, కాకపోతే అనుకోకుండా చనిపోయిన తన భార్య పేరు ట్రస్ట్ కి పెట్టమని అడిగాడు. మనకి పేరు ముఖ్యం కాదు, సాయం చేయడం ముఖ్యం. అందుకని పేరు పెడదామని చెప్పడం, తను, తన ఫ్రెండ్స్ కూడా ముందుకు రావడం జరిగింది. నేనేమెా నా పేరు బయటికి రాకుండా అంతా మీరే చూసుకోండి అని చెప్పాను. దానికి శ్రీను ఒప్పుకోలేదు. దీనంతటకి కారణం నువ్వు అక్కా. నువ్వు లేకుండా కుదరదు అని నన్ను కూడా ఒప్పించేసాడు. జనవరి 23న భారీ ఓపెనింగ్ కి ప్లాన్ చేసారు.
     

వచ్చే వారం మరిన్ని కబుర్లతో.. 

3, జులై 2021, శనివారం

జీవన 'మంజూ'ష(జులై)

నేస్తం, 
       మనమెప్పుడూ అనుకుంటూ ఉంటాం. ఈ ప్రపంచంలో చాలామంది సరిగ్గా లేరని. కారణాలు అనేకం ఉండవచ్చు కాని మెుదటిగా చెప్పాల్సిన కారణం పెంపకం. సమాజానికి మంచయినా, చెడయినా మన పెంపకం ఫలితమే. ఈ పెంపకం పదం చానాళ్ళుగా నా వెంట పడుతోంది. ఎందుకో మరి? 
        ఏ పసిబిడ్డైనా జన్మించేది అమ్మ కడుపు నుండే. అమాయకత్వానికి, స్వచ్ఛతకు మారు పేరు పసిబిడ్డ. బిడ్డ పెరుగుతూ, తన చుట్టూ ఉన్న పరిసరాల నుండి, వ్యక్తుల నుండి తన అలవాట్లను, నడవడిని నేర్చుకుంటాడు. జన్మతః కొన్ని బుద్ధులు సంక్రమించినా, తాను పెరిగిన వాతావరణం ప్రభావం నుండి ఎక్కువగా ప్రభావితమౌతాడు. తన వ్యక్తిత్వాన్ని రూపుదిద్దుకునే క్రమంలో. తన చుట్టూ తిరిగే అమ్మానాన్నలను చూస్తూ, ఎక్కువగా వారినే అనుకరించడం చేస్తుంటాడు. 
       తల్లిదండ్రులయినా, మరే ఇతర అనుబంధాలయినా పిల్లల బాధ్యతలు తీసుకున్నప్పుడు వారిని సక్రమంగా పెంచడం ప్రధాన కర్తవ్యం. ఒక్క బిడ్డ సరైన పెంపకంలో పెరగక పోయినా, ఆ బిడ్డ వలన తరువాత ఎందరో బాధ పడతారు. సాధారణంగా ఏ తల్లిదండ్రులయినా బిడ్డలు సక్రమంగా పెరగాలనే కోరుకుంటారు. మరి అలాంటప్పుడు మన సమాజంలో ఇన్ని ఘోరాలు, నేరాలు ఎందుకు జరుగుతున్నాయన్న అనుమానం సహజంగానే మనలో రావాలి కూడా. 
     పెంపకం బాధ్యత ఇష్టంగా తీసుకోవాలి కాని పేరు కోసమెా, నలుగురూ ఏమైనా అనుకుంటారన్న మెుక్కుబడి కోసమెా కూడదు. పిల్లలు తప్పు చేసినప్పుడు తల్లిదండ్రులు కోప్పడటం, మరల బుజ్జగించడం సర్వసాధారణమైన విషయం. కాని కొందరు లేని పెద్దరికాన్ని భుజాన వేసుకుని, తమ పొరపాట్లకు పిల్లలను బలి చేస్తుంటారు. ఆ పసి మనసులు ఎంత గాయపడతాయెా వీరికి అనవసరం. తమ అహం నెగ్గాలనుకుంటారు తప్ప పెంపకంలో జరిగిన లోపాలను ఒప్పుకోలేరు. 
          పిల్లలని పెంచాము, పెద్దవాళ్లని చేసామని మనం గొప్పలు చెప్పుకుంటే సరిపోదు. మన పెంపకం ఎంత బావుందో మన పిల్లలకు వచ్చినవారు, ఆ పిల్లల కాపురాలు చూసిన నలుగురు చెప్పుకోవాలి. దిక్కుమాలిన పెంపకమని మనల్ని రోజూ తిట్టుకోకూడదు. మంచి నడత, నడవడి అనేవి పెంపకంలో రావాలి. అప్పుడే అది సరైన పెంపకమౌతుంది. మనకు మంచి పేరు రావడం కోసం పెద్దరికాన్ని కూడా మరిచి రక్త సంబంధాల గురించి చెడుగా మాట్లాడటం, చిల్లర రాజకీయాలు చేయడం తగదు. పిల్లలు తప్పు చేసినా క్షమించే మంచి గుణం అమ్మానాన్నలది. అంతే కాని పిల్లల మీద చెడు ప్రచారాలు చేయడం, పిల్లలను గాలికి వదిలేయడం, తమ మాటే నెగ్గాలన్న పంతం అమ్మానాన్నలకు ఉండదు. బిడ్డలు తమను పట్టించుకోక పోయినా బిడ్డ బాగు కోసమే పరితపిస్తారు కాని బిడ్డలను విడగొట్టి కపట ప్రేమలు కురిపించరు. 
            వ్యక్తి బావుంటే ఆ వ్యక్తి కుటుంబం బావుంటుంది. తన చుట్టూ ఉన్నవారు బావుంటారు. తద్వారా సమాజం, గ్రామం, జిల్లా, రాష్ట్రం, దేశం, ప్రపంచం ఇలా అందరూ బావుంటారు. తరతరాలు మంచినే పంచుతాయి. చివరాఖరికి ఓ మాట చెప్తాను. ప్రతి మనిషికి కావాల్సినది నైతికత. మనం బయటికి ఎంత మంచివారిగా నటించినా మన మనస్సాక్షికి తెలుసు కదా మనమేంటో. ఎవరి పెంపకం ఫలితం ఎలా ఉందోఎవరికి వారు ఓసారి నిజాయితీగా తరచి చూసుకుంటే సమాధానం దొరికేస్తుంది కదా. 
       

2, జులై 2021, శుక్రవారం

ఏక్ తారలు..!!

1.  తెర తీయడంలో నేర్పు చూపించాలి_మౌనం మనం వహించినా..!!
2.  మనసు నుండి తప్పించలేనివి కొన్ని_కాలంతో పని లేకుండా మన వెంట పడుతూ..!!
3.  కోయడమే తెలుసు కొందరికి_పూయించడం చేతకాక...!!
4.   మనసు అక్షరంతో సహవాసం చేస్తోందిప్పుడు_అలుపును భావాలకు పంచేస్తూ...!!
5.   కొందరంతే సంబర పడుతుంటారు_ముక్కలుగా విరిచేసి ఘనకార్యమనుకుంటూ..!!
6.  చివరికి మిగిలేది ఆత్మ ప్రయాణమే_అది తెలియకే ఈ వెంపర్లాటలు...!!
7.  తప్పును ఒప్పుకోలేని వారికి ఏం చెప్పగలం_వివరణైనా విశ్లేషణైనా..!!
8.   తడబాటు తప్పిదం కానే కాదు_గ్రహపాటుగా మారితేనే సమస్యంతానూ...!!
9.   మనసెప్పుడూ సున్నితమే_రాతి మనిషి రానంత వరకు..!!
10.   మ(న)దిలో స్థిరపడిపోదామనేమెా_జ్ఞాపకాల గాలివాటునిలా అ(క)లలుగా ఆస్వాదిస్తూ...!!
11.   మౌనంతో మాటాడిద్దామనే కదా_అక్షరాల ఈ ప్రయత్నమంతా..!!
12.   ఒంటరి రాగమే ఎప్పటికి_జంటతనంలోని మాధుర్యమెరుగని ప్రాణులకు...!! 
13.   కొందరి నైజమది_అమ్మ పాలలో కూడా కల్తీని చూపిద్దామనుకుంటూ..!!
14.  నిశ్శబ్ద నిధి అవసరమే అప్పుడప్పుడూ_ఏ దారుల్లో మన పయనమున్నా..!!
15.  సహవాసానికి అమెాదమే_సవాళ్ళకు సమాధానమివ్వడానికి..!!
16.   ఎన్ని ఓటములు ఎదురుచూస్తున్నాయెా_ఓ గెలుపుతో సమాధానం చెప్పాలని..!!
17.   కుదింపుల కాలాన్ని ఊరడించడం తెలుసు_కదిలించడం తెలిసిన అక్షరానికి...!!
18.  అసత్యమే సత్యమిప్పుడు_మనమని మురిసిపోతూ అనుకున్నంతగా..!!
19.   ఊసులాడుతానంటోంది ఓ మౌనం_ఏ జన్మ బంధాన్నో గుర్తు చేస్తూ..!!
20.   వదిలి పోనంటోందో గతం_కాలం లక్షణం తనది కాదంటూ...!!
21.  చీకటెప్పుడూ చుట్టమే నాకు_వెలుతురు వివరించిన పాఠాలను ఒప్పజెప్తూ..!!
22.   అక్షరమే ఆయువుపట్టు_ఏ భావానికయినా...!!
23.   భారమంతా రెప్పలదే_కలల వరాలు మాత్రం కన్నులదేనంటూ...!!
24.  మౌనంలో శబ్దమది_మనసులో తిష్ట వేస్తూ...!!
25.  అల్లిక అక్షరాలదే_మనసు కదలికలను క్రమబద్ధం చేస్తూ..!!
26.   పరిచయం పాతదే_ఆ అనుబంధాన్ని అక్షరాలిలా గుర్తు చేస్తున్నాయంతే..!!
27.   ఏ ఆనందమైనా అక్షరాలతోనే_వేదనలతో వాదం పెంచుకున్నా..!!
30.   అక్షరాల అనుబంధమిది_రాహిత్యాన్ని దూరం చేసే సాహిత్య చెలిమిగా... !!

28, జూన్ 2021, సోమవారం

కాలం వెంబడి కలం.. 60


        పొద్దు పొద్దున్నే ఆరింటికి అనుకోకుండా అప్పటికప్పుడు విజయనగరం బయలుదేరాను రత్నాచల్ లో. నా దగ్గర ఏ సెల్ ఫోనూ లేదప్పటికి. వాసు పెళ్లికి 1996 లో అనుకుంటా గజపతినగరం వెళ్ళి వచ్చాక మళ్లీ అటువైపు వెళ్ళనేలేదు. అందులోనూ రైలు ప్రయాణం పగటిపూట. నాకు చాలా ఇష్టమైన మా విజయనగరం వెళ్ళడం అనే సరికి బోలెడు సంతోషం కూడానూ. రాజమండ్రిలో గోదావరి బ్రిడ్జ్ ని ట్రైన్ లో నుండి చూడటం ఎంత బావుంటుందో. బ్రిడ్జ్ దాటేటప్పుడు ఆ చప్పుడు భలే ఉంటుంది. అదంతా నా వెంట తెచ్చుకున్న కామ్ కాడర్ లో రికార్డ్ చేసుకున్నాను. వైజాగ్ లో ట్రైన్ దిగి బస్ స్టేషన్ కి ఆటోలో వెళ్లి విజయనగరం బస్ ఎక్కాను. గంట ప్రయాణమే కాని నాకెందుకో చాలాసేపనిపించింది. మయూరి సెంటర్ చూడగానే హమ్మయ్య వచ్చేసా అనుకున్నా. బస్ స్టాండ్ లో దిగి ఆటోనో, రిక్షానో గుర్తులేదు పాల్ నగర్ అని మాట్లాడుకుని బయలుదేరాను. చాలా మారిపోయింది విజయనగరం నేను చూసినప్పటికి, ఇప్పటికి. అప్పట్లో కంటోన్మెంట్ దాటిన తర్వాత అంతా ఖాళీగా ఉండేది. ఇప్పుడేమెా అన్నీ ఇళ్ళే.                           మెుత్తానికి ఇల్లు గుర్తు పట్టాను. హిందీ టీచర్ గారిని చూడగానే ఎంత సంతోషమెా. కొన్ని అనుభూతులకు మాటలు కూడా కరువే. బాగా చిక్కిపోయారు టీచర్ గారు. అంకుల్ కూడా ఇంట్లోనే ఉన్నారు. ఏవో నేను తీసుకెళ్లిన చిరు కానుకలు ఇచ్చాను. అరుణ ఫోటోలు నా కామ్ కాడర్ లో రికార్డ్ చేసుకున్నాను. వీళ్ళింటికి దగ్గరలోనే రాధక్క వాళ్ళ ఇల్లు. మా నాన్నను మెాసం చేసిన ఫ్రెండ్ మేనకోడలు. అలా ఆ సాయంత్రం వరకు బోలెడు కబుర్లు చెప్పుకున్నాం. లాండ్ లైన్ నుండి వాసుకి ఫోన్ చేసాను. వెంటనే టీచర్ గారింటికి వచ్చాడు. చిన్నప్పటి కబుర్లు చాలానే చెప్పుకున్నాం అందరం కలిసి. అప్పుడే వాసు వాళ్ళింటికి వెళదామంటే రేపు వస్తానని చెప్పాను. ఆ సాయంత్రం అంకుల్, నేను నాన్న ఫ్రెండ్ ఇంటికి వెళ్ళాము. శైలక్క, అందరు కలిసారు. మామ్మ కూడా ఉందప్పుడు. కుమారి పెద్దమ్మ లేదు గుడికి వెళ్ళిందట. కాసేపు ఉండి వచ్చేసాము. 
     మరుసటి రోజు పొద్దుటే వాసు వచ్చాడు. వాసు బైక్ మీద మా ఊరు పినవేమలి లో రమా వాళ్ళింటికి ముందు వెళ్ళి అక్కడ అందరిని పలకరించి, చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలను పలకరించడం, అక్కడ అందరు ఇంట్లో అందరిని పేరుపేరునా అడగడం చాలా సంతోషం అనిపించింది. మా ఇల్లు కొనుక్కున్న కరణం గారు ఆ పాత మిద్దె ఇల్లు పడగొట్టి అటు ఇటు రెండు ఇళ్ళుగా వేసుకున్నారు. వాళ్ళ పెద్దబ్బాయి మంగారావు మాతోనే చదివాడు. అక్కడ తను లేడప్పుడు. మిగతా ఇద్దరు పిల్లలు ఉన్నారు. సత్యవతి గారు, కరణం గారు ఉన్నారు. నా బొమ్మలాటలకు సత్యవతి గారు బొరుగులు(మరమరాలు) ఇచ్చేవారు. ఆ పక్కనే మాతో కలిసి చదువుకుని, మాతోపాటుగా పెరిగిన నరశింగరావు వాళ్ళింటికి వెళ్ళి, నరశింగరావు వాళ్ళ నాన్న సూరిరావుని కూడా పలకరించాను. బాగా తెలివిగలవాడు సూరిరావు. మా చిన్నప్పుడు భలే లాజిక్ లు అడుగుతూ ఉండేవాడు. మా బజార్లో అందరు ఎప్పుడూ సందడిగా  మా ఇంటి దగ్గరే కూర్చునేవారు. ఇంకా చాలామంది పలకరించారు. నరసింగరావుని శ్రీను అని మా ఇంటి దగ్గర ఆవిడ అప్పయమ్మ కోడలు తమ్ముడు ఫోన్ నెంబర్ కనుక్కోమని చెప్పాను. పినవేమలి నుండి వస్తూ దారిలో రాకోడు రోడ్డు దగ్గర రమణిని గుర్తు చేసుకున్నాం నేను, వాసు. రాకోడు తీసుకువెళ్ళనా అంటే రమణి ఎక్కడ ఉందో తెలియదుగా, అక్కడ ఎవరు మనకు తెలియదుగా వద్దులే అంటే, దారిలో మిల్ దగ్గర రమణి వాళ్ళ పిన్ని వాళ్ళు ఉన్నారనుకుంటా, వాళ్ళని కలిసినట్లు గుర్తు. 
     తర్వాత జొన్నవలస వచ్చాం. ఊరి మెుదట్లోనే లోపలికి జానకిరాం వాళ్ళిల్లు. సరేనని వాళ్ళింటికి వెళితే వాళ్ళింట్లో చాలామంది ఉన్నారప్పుడు. కార్తీకమాసం నోములట ఆరోజు. పిల్లలని, వాళ్ళావిడని పరిచయం చేసాడు. మరురోజు వాసు వాళ్ళింటికి రమ్మని చెప్పి, పాపం ఎందుకులే ఇబ్బంది పెట్టడమని మేం వచ్చేసాం. దారిలో కందిశీను ఇంటికి వెళితే తను లేడు, వాళ్ళావిడకు శ్రీనుని రేపు రమ్మని చెప్పి, ప్రదీప్, సుధల దగ్గరికి వెళ్ళి కాసేపు ఉండి, తనని కూడా రమ్మని చెప్పి, హిందీ టీచర్ గారి బాబు, కోడలు, పిల్లలు వస్తే వాళ్ళని కూడా కలిసి, అపర్ణ వేసిన నాకిష్టమైన తెపాళ చెక్కలు తిని, విజయనగరంలో నా ఇంటరు ఫ్రెండ్ వరలక్ష్మిని కలవడానికి వెళితే, వాళ్ళ అమ్మగారు చనిపోయిన విషయం తెలిసింది. మా వరలక్ష్మి కన్నా కూడా ఆంటి నాకు మంచి ఫ్రెండ్. అంకుల్ షాప్ లో ఉంటే అంకుల్ ని కూడా పలకరించి, మా మహరాజా మహిళా కళాశాలని చూసుకుని, ఆ రాత్రికి వాసు వాళ్ళింటికి చేరాం. వాసు భార్య సంధ్య వాసుకి మేనకోడలే. చాలా సేపు కబుర్లు చెప్పుకున్నాం. మరుసటి రోజు పొద్దుటే వాసు వాళ్ళ అక్క కూడా వచ్చారు. బొబ్బట్లు నాకు ఇష్టమని చేసారు. రాము, ప్రదీప్ వచ్చారు. మా చిన్నప్పటి కబుర్లు అన్నీ కలబోసేసుకున్నాం. సాయంత్రం వాళ్ళు వెళిపోయారు. నరసింగరావు శ్రీను ఫోన్ నెంబర్ ఇచ్చాడు. వెంటనే ఫోన్ చేసా. తన వైఫ్ మాట్లాడింది మాస్టారు లేరు బయటికి వెళ్ళారని చెప్పింది. తర్వాత మళ్లీ చేసి మాట్లాడాను. చాలా సంవత్సరాల తర్వాత కదా..మాటలు. ఇంటికి రమ్మంటే ఈసారికి కుదరదు వెళిపోతున్నానని చెప్పాను. 
        రైల్వేస్టేషన్ కి వెళ్ళి టికెట్ బుక్ చేసుకుంటుంటే శ్రీను వచ్చాడు తన పాత పద్ధతిలోనే స్వీట్ బాక్స్ తీసుకుని. టికెట్ బుక్ చేసుకుని నేను, వాసు, శ్రీను బస్ స్టాండ్ కి వచ్చాము. బస్ కనెక్షన్ డైరెక్ట్ గా రైల్వేస్టేషన్ కి. వాసు రేగ్గాయలు పెద్దవి కొనిచ్చాడు. అలా విజయనగరం చుట్టూ తిరిగి, మళ్లీ గోదావరి నదిని దాటుకుంటూ, విజయవాడ చేరానన్న మాట. 

"  ఒక్కోసారి మనసు నిండిన ఆనందాన్ని అంతా అక్షరాల్లో చూపించలేము. ఆ అనుభూతి ఆస్వాదన అలా ఉండిపోతుంది దశాబ్దాలు గడచినా.. "

వచ్చే వారం మరిన్ని కబుర్లతో..


23, జూన్ 2021, బుధవారం

ఓ జీవితం...!! (ఎర్రబస్ టు ఎయిర్ బస్)

పాత సామాన్ల గదిలో
భోషాణం పెట్టె మీద
మనసయ్యిందెందుకో

ఊతంగా గోడ పట్టుకుంటూ
డాబా మెట్లు ఎక్కలేకున్నా
మదిని తడిమిన జ్ఞాపకాలు నిలువనీయలేదు

వయసుడిగిన శరీరానికి
వచ్చి చేరిన వార్ధక్యపు వాసనలానే
మంజూషానికీి అవే పాతకాలపు సువాసనలు

చీదరింపులు చీత్కారాల నడుమ
చమత్కారాల నవ్వుల కోసం మెుదలైన
ఈ వెదుకులాట మనోలోకపు రహదారిగా మారింది

రెండు పసితనాల మధ్యన
మిగిలిన అనుబంధాల ఆనవాళ్ళలో
జీవిత పుటలన్నీ మళ్ళీ చదవాలనే ఈ పయనం

*******

అమ్మ బొజ్జలో హాయిగా ఉందని
ఓ నెల ఎక్కువే ఉన్నా విసుక్కోకుండా
పదిలంగా పాపాయిని హత్తుకుంది

పట్టుకోవడానికి సన్నగా ఉండి చేతికి అమరకున్నా
అపురూపంగా చూసుకుంటూ
కాకిపిల్ల కాకికి ముద్దంటూ ముద్దు చేసింది

అమ్మ చేతి మహిమనుకుంటా
గొంగళిపురుగును సీతాకోకచిలుకలా మలచడంలో
విధాతకే సవాలు విసిరింది

ఆకలిని తెలియనీయలేదు
అల్లరినీ భరించింది ఆనందాన్ని పంచింది
ఆటలన్నీ ఆడిస్తూ జోలపాటలు పాడి నిదురపుచ్చింది

కలలో కలత భయపెడితే
దగ్గరకు తీసుకుని ధైర్యానిచ్చి
ఆదమరిపించే అమ్మ చేయి నాదయ్యింది

అక్షరాలు దిద్దిస్తూ పుస్తకాలు తాను చదువుతూ
కథలన్నీ వినిపిస్తూనే కమ్మని తాయిలాలందించి
బడికి సాగనంపి బంగరుబాట పరిచింది

బిడ్డ మీద ఈగ వాలనీయదు తల్లి
బతుకు పయనంలో బాసటగా నిలుస్తూ
నా జీవితమే తానైంది అమ్మ

ఎంత చెప్పినా
ఇంకా ఏదో మిగిలిపోయినట్లున్న
మహా కావ్యమే అమ్మంటే

******

తల్లే బిడ్డగా తన దరికి చేరిందని
ఆడపిల్లయినా ఒక్కటే చాలంటూ
అంతులేని సంతోషంతో అక్కున చేర్చుకున్న నాన్న

పాపాయి పాదాలకు మన్నంటుతుందని
తన చేతులతో తుడిచి నిలబెట్టే నాన్న
ఎందరికుంటారీ ప్రపంచంలో

ఏదీ అడగకుండానే అన్నీ ఇచ్చే నాన్న
స్నేహమంటే తెలిపిన తొలి స్నేహితుడు
అరమరికలు లేకుండా అన్నీ పంచుకున్న ఆత్మీయ నేస్తం

ఆంక్షలు తన బిడ్డకు ఉండకూడదని
ఆటపాటల్లో అన్నింట్లో అందరితో సమానమేనంటూ
స్వేచ్ఛగా పెంచిన పెంపకం ఎందరికి సొంతం

మూడేళ్ళకే విమానాశ్రయంలో విమానం వద్దకు తీసుకెళ్ళినా
పుట్టినరోజుకని కంచిపట్టులంగా తెచ్చి నిదురలేపి చూపించినా
ఆ రోజుల్లోనే కేక్ కట్ చేయించి సంబరాలు చేసిందీ నాన్నే

పుట్టినరోజు ఊరందరి పండగలా చేసి
ఇప్పటికి పదుగురు గుర్తుంచుకునేలా
ఆ జ్ఞాపకాల సందడిని అందించిన నాన్న మీకున్నారా

ఊరిలో మెుదటి టివి తెచ్చినా
డిష్ పెట్టించినా, ఇన్వర్టర్ బిగించినా
నాటకాల నుండి క్రికెట్ వరకు అన్నీ బోలెడు జ్ఞాపకాలే

నా ఇష్టమే తనదైనా
తన ఇష్టమే నాదైనా
విధిరాతలో ఇద్దరం పావులమయ్యాము

సున్నితంగా చేతుల్లోకి తీసుకుని
సుకుమారంగా చూసుకునే
మమకారపు ప్రేమలాలసుడు నాన్నంటే

*******

అమ్మమ్మ తాతయ్యల ఆత్మీయతల మధ్యన
మేనమామతో కలిసి పెరిగి
బంధవుల ప్రేమాభిమానాలు చవిచూసిన బంగరు బాల్యమిది

వచ్చీరాని నడకలతో చెరువులో మునిగిపోవడం
వానచినుకుల్లో తప్పటడుగులతో పడిపోవడం
అమ్మానాన్న, టీచరాటలు ఆడని బాల్యమరుదే మరి

చుట్టపక్కాల పలకరింపుల సందడితో
చందమామ కథల సాహచర్యంతో
బొమ్మరిళ్ళ బొమ్మలాటల కల్మషమెరుగని పసితనమిది

అమ్మకొంగు చాటున చేరి దొంగలా తొంగిచూస్తూ
టీకాలు తప్పించుకోవాలన్న తాపత్రయం
ఆటల్లో తగిలిన దెబ్బలకు అమ్మ బుజ్జగింపుల పసిడి పసి వయసిది

చదువుల స్నేహాలతో చిలిపి తగవులతో
నెమలీకల దాపరింతల కాకెంగిలి తాయిలాల పంపకాల
ఆటపాటల ఇష్టాయిష్టాల అరుదైనదీ చిన్నతనం

మార్కుల పోటిలో ముందుండాలంటూనే
ఆటలు పాటలు అస్సలు వదలకూడదంటూ
అందమైన బొమ్మలు గీసే అల్లరి ఆకతాయితనం

ఏదైనా రాదంటే వచ్చే వరకు వదలని మెుండితనం
మాటలు నేర్చి చదవడం మెుదలు పెట్టినప్పటి నుండి
దొరికిన పుస్తకమల్లా చదివేసే పుస్తకాల పిచ్చిది

పాటలు శ్లోకాలు భగవద్గీత హనుమాన్ చాలీసా
పెద్దబాలశిక్ష సుమతి వేమన దాశరథి కృష్ణ శతకాలు
పంచతంత్రము వంటి మరెన్నో నీతి కథలు వల్లె వేయించిన మాస్టారు

సముద్ర స్నానాలు, గుళ్ళు గోపురాలు పూజలంటూ ప్రదక్షిణాలు
నవరాత్రుల నాటక నాట్యాల సందళ్ళు
తిరునాళ్ళలో కొన్న బొమ్మలు చూసిన ప్రభలు డాన్సులు

విత్తనాలు నానబెట్టేటప్పుడు ఎదురు రావడం
పొలంలో మెుదటి నాటు వేయడం
వడ్ల కంకులు(పరిగె) ఏరి అమ్మి ఆ డబ్బులు దాయడం

కార్తీక మాసపు వన భోజనాల హడావిడి
కాలవల్లో చెరువు దొరువుల్లో కొట్టిన వచ్చీరాని ఈతల జలకాలు
తోటల్లో తెంపుకున్న జామ మామిడికాయలు వాక్కాయలు మరెన్నో చిరుతిండ్లు

పుస్తకాల్లో దాచుకుని తిన్న తాటిచాప, జీడిలు
గడ్డిలో పండేసుకున్న ఈతకాయలు, నేరేడు, రేగు పండ్లు
నేలలో తవ్వుకున్న తేగలు, తిన్న పుల్ల ఐస్ లు

మల్లెపూల జడల సంబరాల్లో వయ్యారాలు
లేత చేతుల్లో గోరింటాకు ఎర్రదనాలు
పెద్ద చెట్టుకు వేసిన ఊయల్లో కేరింతలు

మల్లెపూలపై ఇష్టంతో
పొలంలో ఉన్నాయంటే నమ్మేసి వెళ్ళి
నాన్నతో మెుదటి దెబ్బ తిన్న అమాయకత్వపు కోపం

పుట్టినరోజని పళ్ళు తీసుకు వెళడానికి 

రమ్మని పిలవమంటే 

భోజనానికి రమ్మని చెప్పడం

ఓణి ఎవరిని పిలవకుండా కట్టబెట్టేద్దామనుకుంటే

చుట్టాలందరికి నా దగ్గరున్న చిల్లరతో

పోస్ట్ కార్డ్లు కొని ఉత్తరాలు రాసి ఆరోజు అమ్మకు చెప్పడం

వేసవి సెలవల్లో ఆరుబయట వెన్నెల్లో
పిల్లలందరమూ చెప్పుకున్న కతల కబుర్లు
ఉపవాసంతో శివరాత్రి జాగరణాల అంత్యాక్షరీలు

ఇంట్లో పెంచుకున్న బుజ్జాయిలు, చిలుక రాక్షసి
అమ్మ నాకు ఇచ్చిన పాలను పంచుకున్న
కుక్క, పిల్లి పిల్లల అరుదైన సహవాస సహజీవనం

కాయల కోసం చెట్లెక్కి చేసిన విన్యాసాలు
చిలిపి చేష్టలతో మాస్టారితో  తిన్న తిట్లు
ఆడపిల్లని తక్కువ చేస్తే కోపంతో తగవులాటలు

ముగ్గుల ముచ్చట్లలో గొబ్బెమ్మల అలంకారాలు
అబ్బాయిలతో గోళీలు, కర్రాబిళ్ళా వగైరా ఆటలు
రేడియెాలో నేర్చుకున్న లలిత, బృంద గేయాలు

ఎన్నో ప్రాణాలను పొట్టనబెట్టుకున్న ఉప్పెన ఉగ్రరూపమింకా గుర్తే
బిడ్డను గుండెల్లో పొదుపుకున్న ఓ తల్లి రూపంతో సహా
ఇప్పటికి తడియారని జ్ఞాపకమది

పాటల డాన్సుల హడావిడితో
వీధి వీధంతా చేసిన సందడి
పిల్లలు కాదు పిడుగులన్న పెద్దల మెచ్చుకోళ్ళు

సైకిల్ తొక్కుతూ తిన్న దెబ్బలు
ఓ రోజు చైన్ వేయడం రాక సీనియర్ని అడిగితే
ముందు చైన్ వేయడం నేర్చుకుని సైకిల్ తొక్కమని చెప్పడం

తేడా తెలియని పసితనపు ప్రేమ
ఇష్టమైన నేస్తాలతో అరమరికలు లేని నెయ్యం
అలుకలను కూడ అరక్షణంలోనే మరిచిపోయే అమాయకత్వం

ఇలాంటి అందమైన బాల్యం కొందరిదే
ఆ కొందరిలో నేనున్నానన్న సంతోషం
ఇప్పటికి నా బాల్య స్నేహితులు నాతో ఉన్నారన్న గర్వమిది

మరెన్నో మరపురాని మధురానుభూతుల
మలయ సమీరాల దొంతర్ల
మానస విహారమీ బాల్య జ్ఞాపకాలు

బతుకు భయం తెలియని
ఆంక్షల ఆధిపత్యపు పోరులేని
అమ్మ చీర చాటున దాచుకున్న సొంపైన జ్ఞాపకమే బాల్యమంటే

************

బాల్యాన్ని వదలలేని చిన్నతనం
అప్పుడప్పుడే మెుదలౌతున్న పెద్దరికంతో
రాజీ పడటంలో తెలియని సందిగ్ధం

అమ్మ ఆసరాతో ఇబ్బందులు లేకుండా గడిపేస్తూ
పెద్దగా మార్పులు చేర్పులు లేకున్నా
చిన్న చిన్న ఆంక్షలు కూడా నచ్చని ఏదో తెలియని చిరాకు

చిన్ననాటి నేస్తాలను వదలలేక
ఉత్తరాల పలకరింపులతో మెుదలైన రాతలు
దగ్గర చేసిన అనుబంధాల కలం స్నేహాలు నాకు ఎరుకే

వయసు పెరుగుతున్నా విడువలేని బొమ్మలాటలు
పండుగల్లో సెలవల్లో పేకాట సందడులు
పొలాల్లో వాగుల్లో ఆటల హడావిడి

వర్షంలో తడిచిపోతున్న కాకులను
లోనికి పిలవమని అమ్మతో మారామూ
కుక్క నోట్లో నుండి చిలుకను కాపాడిన ధైర్యము

గూండా సినిమా షూటింగని
జనాల్ని పోగేసి స్కూల్ ఎగొట్టి మరీ వెళ్ళి
మరురోజు అసెంబ్లీలో నేను మాత్రమే తిన్న తిట్లు

మామిడి కొబ్బరి తోటలలో ఆటల అల్లరి
సముద్రంలో ఇష్టం వచ్చినట్టు మునకలు
కొండ పైన ఏముందోనన్న ఉబలాటంతో కష్టపడి నిట్టనిలువుగా కొండెక్కిన విజయగర్వం

మా ఆకతాయితనాన్ని భరించి
అల్లరిని సహించి ఇష్టంగా అక్కున చేర్చుకుని
చదువుతోపాటు లోకజ్ఞానం నేర్పిన గురువులు

మెుదటిసారి చీర కట్టుకోవడంలో సతమతమౌతున్న అక్కకు చేసిన సాయం

వచ్చిన బోలెడు సందేహాలు

ఇద్దరం కలిసి మెుత్తానికి చీరకట్టు పూర్తిచేస్తూ నవ్వుకోవడం

పంచవటిలో అందరి మధ్యనా గారాబం
రెండోఆట సినిమాల్లో చేసిన అల్లరిగోల
పక్కింటి చా సో గారితో తిన్న తిట్లు

నిద్ర పోనీయకుండా తెల్లవారు ఝామునే మెుదలయ్యే చదువుల అగచాట్లు
ట్యూషన్లు కాలేజీలంటూ ఉరుకుల పరుగులు

నూట పద్దెనిమిది మందిని పేర్లు రోల్ నెంబర్లతో సహా
గుర్తుంచుకున్న జ్ఞాపకశక్తి అప్పుడు
క్రికెట్ స్కోర్ అడిగితే స్టాఫ్ రూమ్లో చూసి చెప్పిన రోజులు

అమ్మాయిల కాలేజ్లో మాదే రాజ్యమన్నట్టు
మహా సంతోషంతో చేసిన కాన్వాసింగ్
ఎలక్షన్ల పోటిలు ఆర్ట్స్ సైన్స్ గ్రూపుల మధ్యన

అక్క పెళ్ళిలో మెుదటిసారి సినిమా పాటల సందడి చూడటం

కొందరి డబ్బు అహాన్ని గమనించి కూడా తల వంచకపోవడం

నా కోపాన్ని మరిపించిన అక్క దగ్గరతనం మర్చిపోలేని జ్ఞాపకాలే ఇప్పటికి

కట్టిన సన్నజాజి మాలలు
చెట్లెక్కి కోసిన జామకాయలు
తిన్న బత్తాయిలు ఇలా ఎన్నెన్నో తీపి జ్ఞాపకాలు

రోజూ జడ వేసే అమ్మమ్మ గారి మీద అక్క మీద అలక
జనవరి ఫస్ట్ కి వాకిట్లో పెద్ద ముగ్గు వేయలేదని
నాకోసం అర్ధరాత్రి అందమైన ముగ్గేసి అలక తీర్చిన అక్క

అక్క పెళ్ళికి అడిగి మరీ కుట్టించుకున్న
వెంకటగిరి పొడవులంగా
పిల్లల దగ్గర నేర్చుకున్న చదరంగం గుఱ్ఱంతో ఆట నేర్పిన అంకుల్

బంధువులు కాకున్నా ఆత్మీయంగా అక్కున చేర్చుకున్న
ఆ పంచవటి మిగిల్చిన మరిచిపోలేని
చేదు గురుతు ఆత్మీయులైన వారి మరణం

తొలి ఓటమి నేర్పిన పాఠం
చెడు జరిగినా మన మంచికే అని చెప్పి
ఓదార్చిన మా హింది టీచర్

చేతిలో రూపాయి లేనప్పుడు
బయటబడ్డ బంధుజనాల బుద్దులు
అప్పుడే పరిచయమైన మనుషుల మరో రూపాలు

నాన్నకు స్నేహంలో మెాసం నేర్పిన పాఠం
కోల్పోయిన ఆస్తులు, ఆప్తులనుకున్న వారి
అసలు నైజాలు చూపిన పరిస్థితులు

రాజకీయపు రాక్షసక్రీడలో పావులుగా మారిన
ఉన్మాదుల కులపిచ్చి దుర్మార్గానికి బలైన జీవితాలను
జరిగిన దహనకాండను చూసిన ప్రత్యక్ష సాక్షిని

బాల్య స్నేహితుల పలకరింపుల పరామర్శలు
గుర్తింపుల జ్ఞాపకాల చిలిపి చేష్టలతో
మళ్ళీ చిగురించిన చిన్ననాటి స్నేహాలు

మొదటిసారి వండిన అరటికాయ ఇగురు
ఇంటి చుట్టుపక్కల ఆత్మీయుల పరాచికాలు
వీధి అరుగుల మీద పంచుకున్న అనుబంధపు ఆనవాళ్ళు

ఆరునెలల చిన్నదానితో అల్లుకున్న బంధం
నన్ను అనుకరించిన అల్లరి చేష్టలు
దూరంగా వెళితే కలిగిన బాధ

చదువు కోసం మరో రాష్ట్ర ప్రయాణంతో
జీవితంలో మరో అధ్యాయం మెుదలై
కొత్త భాష పరిచయమైన క్షణాలు

చీకు చింతలు లేని చిన్నతనం

పలు సందేహలతో పరుగులు పెట్టే మనసు

మనిషి వ్యక్తిత్వానికి పునాదివేసేదే చిరుప్రాయం

***************

మెుదటిరోజు నాన్న వెంట ఇంజనీరింగ్ కాలేజి లో అడుగు పెట్టడం
మెుదటి మీటింగ్ క్లాస్ లో పక్కమ్మాయిని తెలుగులో పలకరిస్తే...

తను వింతగా చూసిన చూపు ఇప్పటికి జ్ఞాపకమే
పాపం తనకదే మెుదటిసారి తెలుగు వినడమట
ఆ మాట తర్వాత నాకు ఆత్మీయ నేస్తమయ్యాక
నేను ఆరోజు నువ్వు నన్నలా చూసావంటూ
మేము పంచుకున్న కబుర్లలో బయట పడింది

రెండోరోజు నాన్న నాతో వచ్చి ఇద్దరిని పలకరించి
వాళ్ళతో నన్ను వదిలి వెళ్ళడం
నా సెక్షన్ వాళ్ళ సెక్షన్ వేరు కావడము
నాతో ఉన్న నలుగురిలో ఒక్కమ్మాయికే కాస్త తెలుగు రావడము
మిగతావారు నాతో దూరంగా ఉండటం
నేను మరో భాష నేర్చుకోవడానికి కుదిరింది

అయెామయంగా మెుదటి డ్రాయింగ్ క్లాస్
ఇంట్లో పుస్తకాలు ముందేసుకుని కుస్తీపట్లు
కాాలేజ్ లో చిన్న చిన్న సరదా రాగింగ్ ముచ్చట్లు

అనుకోకుండా హాస్టల్ జీవితం.. 

మెుదటిసారి ఇంట్లోవాళ్ళను వదలి ఉండటంతో
హాస్టల్లో కొత్త జీవితం ప్రారంభం
ఇంగ్లీష్, కన్నడ భాషలతో సిగపట్లు

హాస్టల్ నుండి కాలేజ్ కి వెళ్ళి వస్తూ 

బస్సులో చేసే అల్లరి, పాడిన అంత్యాక్షరీలు

కాలేజ్ క్యాంటిన్ లో మిరపకాయ్ బజ్జీల రుచి

సైకిల్ స్టాండ్ లో జనాల చిలిపి సరదా కామెంట్లు 

హాస్టల్ బస్ మిస్సయితే ఓపిడి వరకు

నడిచి దుర్గమ్మ గుడి దగ్గర దిగడాలు

అమృతలో తిన్న ఐస్క్రీమ్, బేల్పూరి

అబ్బో ఇలా చెప్పుకుంటూపోతే బోలెడు

మెకానికల్, కార్పెంటరీ, ఫిట్టింగ్, ఫిజిక్స్ లాబ్ లలో సరదాలు
కెమిస్ట్రీ లాబ్ లో జీనియస్ కి లిక్విడ్

తీయడం రాకపోతే నే తీస్తూ బ్యూరెట్, పిపెట్ లతో ఆటలు

సివిల్ ప్రాక్టికల్స్ లో ఫీల్డ్ లో 

జామకాయలు కొనుక్కుని తింటూ 

సార్ లతో తిన్న తిట్లు
ఎలక్ట్రికల్ లాబ్ లో ఏదీ అంటుకోకుండా
గబగబా రీడింగ్స్ వేసుకుని సంతకం చేయించుకోవడం

కొద్దిమందే ఉండే మాథ్స్ క్లాస్ లో
వెనుక బెంచ్ లో కూర్చోవడం
మెకానికల్ సర్ సో అని ఎన్నిసార్లు అంటారో లెక్కలేయడం
కెమిస్ట్రీ క్లాస్ లో నిద్ర పోకుండా ఉండటానికి తంటాలు

పుట్టినరోజుల వేడుకల కోలాహలాలు

మెుదటి సంవత్పరపు పరీక్షల ముందు

రికార్డులు, డ్రాయింగ్ షీట్ల సబ్మిషన్లు

మూడు గంటలు ఇంగ్లీష్ లో 

పరీక్ష రాయగలనా అన్న సందేహం మనసులో

రాసేసిన ఆనందంలో చూసేసిన సినిమాలు

సంతోషాల సంబరాల మధ్యన 

ఇంటికి ప్రయాణం... 

పరిసరాల మార్పులతో కొత్త పరిచయాల పలకరింపులతో జ్ఞాపకాల అల్లికల పునాది 

***********

రెండవ సంవత్సరం మెుదట్లోనే

నేస్తాల అల్లరికి నవ్విన నవ్వుతో 

అపార్థం చేసుకున్న గురువులు

లాబ్లలో సంతకాలు పెట్టకుండా 

ఆట పట్టించి ఆడుకున్న వైనాలు

కంప్యూటర్ మీద చేయి వేసిన మెుదటి క్షణాలు

రేకుల షెడ్ క్లాస్ రూమ్లో గాలి లేదని

ఫాన్ల కోసం చేసిన బంద్

జూనియర్స్ ని రాగింగ్ చేయకపోయినా 

నేనంటే భయపడిన క్షణాలను 

తర్వాత చెప్పి నవ్విన సంఘటనలు

నన్ను ఏడిపించడం మెుదలెట్టిన కొందరు 

విసుగుతో తిట్టుకున్న తిట్లు

చిన్నప్పుడు కలిసిన తమ్ముళ్ళు

మళ్ళీ కాలేజ్ లో కనబడటం

అనారోగ్యం పలకరించడం

మరపురాని జ్ఞాపకాల పరిమళాలు...

*********

క్లాసులో పోట్లాటల పలకరింపుల నడుమన

హంపి, తుంగభద్ర డామ్ పిక్నిక్ కి అందరం వెళ్ళడం

సీనియర్స్ కి సెండాఫ్ పార్టీ ఇవ్వడం

మెుదటిసారి నేను రాసిన పేరడి పాట

చిన్న చిన్న అలకల మధ్యన 

హాయిగా సాగిన మూడవ సంవత్సరం...

************

అనేకానేక కారణాలతో 

ఆగిన నాలుగవ సంవత్సరం 

ఇండ్రస్టియల్ టూర్ సరదాలు

అనుకోకుండా ఆత్మీయురాలైన 

గోల్డ్ మెడలిస్ట్ సీనియర్ షర్మిల

 ఫైనలియర్ జూనియర్స్ తో కలవడం

క్లాస్ లు ఎగ్గొట్టి చూసిన సినిమాలు


కాలేజ్ డే ఫంక్షన్ కి ఆడి ఓడిపోయిన టెన్నీకాయిట్ 

జూనియర్స్ ఇచ్చిన సెండాఫ్ పార్టీ 

రాయించుకున్న ఆటోగ్రాఫ్లు

అబ్బో ఎన్నెన్ని సరదా సంతోషాలో

చదువులమ్మ ఒడిలో సేద దీరిన సంతోష ఘడియలు

అల్లరి ఆనందాలు అందించిన ఆప్యాయతలు

వీడ్కోలు కన్నీళ్ళతో బరువెక్కిన మనసులు

మరో జీవితానికి బాటలు వేసిన వైనం


ఇప్పటికి అరుదైనవే ఆ జ్ఞాపకాలు

గురుశిష్యుల అనుబంధాలకు 

నేస్తాల సహచర్యానికి సహకారానికి 

గురుతులుగా మిగిలిన గుత్తుల గుత్తుల 

గుండె నిండుగా నిండిన సజీవ ఆనవాళ్ళివి... 


పసితనం వదలలేని బాల్యం

బాల్యపు వాసనలనొదలని కౌమారం

ఈ మూడింటిని కలిపేసిన అందమైన కాలం ఇది... 

********

పై చదువుల కోసం ఆశతో

పోటీ పరీక్షలు రాయడం

ధనావసరాల అడ్డంకులతో అంతరాయం

అనుకోని పరిస్థితుల మానసిక దండయాత్ర

పెళ్లి విషయంలో సందిగ్ధం

నాన్నతో వాదులాట సంవత్సరం పైమాటే

ఇంటి నుండి బయటకు పంపేయడం

బరువు బాధ్యతలు తీసుకున్నానని 

పెళ్లి చేసి చేతులు దులుపుకుని

నలుగురి మెప్పు కోసం 

మంచితనం ముసుగులో  వంచన

మనిషిలో మరో రూపాన్ని చూసిన క్షణాలు

రెండు నాల్కల ధోరణుల పరిచయాలు

జీవితాన్కి మరో కోణాన్ని చూపించిన తీరు

కన్నీళ్ళు, కడగండ్ల మధ్యన అమ్మ ఆసరాతో

అమ్మతనం అందుకున్న క్షణాలు

పసిబిడ్డతో నడి రోడ్డున నిలిచిన క్షణాలు

బాధ్యతలు పంచుకోని అనుబంధాలు

గాలివాటపు జీవితాలుగా మిగలబోయి

తండ్రి స్నేహితుని ఆసరాతో

ఓ గాడిన పడిన వైనం

బతుకు పోరాటంలో 

బంధాలను వదులుకోలేక

బాధ్యతలకు బంధీగా సాగిన 

వైవిధ్య భరితమైన పోరాటంలో

రాష్ట్రాలు దాటి, దేశాలు దాటి

చేసిన ఉద్యోగాలు ఎన్నో

తెలుసుకున్న జీవిత సత్యాలు 

పడిన అగచాట్లు, నష్టపోయిన ధనము

మెాసంగించిన స్నేహితులు, బంధువులు

ఇలా రకరకాల అనుభవాల నడుమన

మానసిక శారీరక వేదనల రోదనలెన్నో

పాతికేళ్ళు సంతోషాలు ప్రేమలతో మురిసి

మరో పాతికేళ్ళు కన్నీళ్ళతో కలకలిసిన

అనుకోని అక్షర ప్రయాణమే 

మీ ముందున్న ఈ సగటు మగువ జీవితం


ఓ మహిళ సంపూర్ణ జీవితంలో

రెప్పల చాటున దాగిన కలతల కల'వరాలు

మనసులోని మౌన వేదనకు 

సాక్ష్యాలుగా నిలిచే మనసాక్షరాలివి


ఎన్నో ఆటుపోట్లు మరెన్నో కన్నీళ్ళు

కలబోసుకున్న కాసిన్ని సంతోషాలు కలిసిన

చావుబతుకుల సయ్యాటలో 

గుప్పెడు అక్షరాలతో

గంపెడు ప్రేమాభిమానాలను పంచుకుంటూ

గెలుపోటముల గోదారిలో విరిగి పడి

తీరం చేరిన కెరటమే ఈ సజీవ చైతన్యం...!!


పసితనం నుండి పండుతనం వరకు 

మనిషితనానికి మనసుతనానికి మధ్యన

ముసుగేసుకున్న మానవత్వాన్ని, మనసులను

వెలికి తీయడానికి చేసిన ఓ చిన్న ప్రయత్నమే ఇది.



22, జూన్ 2021, మంగళవారం

హేమంత తుషారాలు సమీక్ష..!!

 " మనసును సేదదీర్చే హేమంత తుషారాలు "

       తెలుగు సాహిత్య ప్రక్రియల్లో తెలుగు గజల్ ది ఓ ప్రత్యేక స్థానం. గజల్ రాయడానికి భాష మీద పట్టు, గజల్ లక్షణాలన్నీ తెలిసుండాలి. ఓ విధంగా చూస్తే ఇది కాస్త క్లిష్టమైన ప్రక్రియే. సాధారణంగా ప్రేయసి కోసం విరహాన్ని చూపించే లక్షణం గజల్ అని, మగవారు మాత్రమే రాయగలిగినదని చాలా అపోహలుండేవి పూర్వం. ఇప్పటి కవులు, కవయిత్రులు సమకాలీన సమాజంలోని సమస్యల చుట్టూ కవితల్లానే గజళ్ళు కూడా అలవోకగా రాసేస్తున్నారు. ముఖ పుస్తకంలోను, వివిధ పత్రికల ద్వారా ఎన్నో గజళ్ళు అందించిన వారిలో డా. శ్యామల గడ్డం గారిది ఓ ప్రత్యేకమైన శైలి. వీరి రెండవ గజల్ సంపుటి హేమంత తుషారాలు. స్వతహాగానే తెలుగు భాషపై మక్కువతో, తన ఉన్నత విద్యను కూడా రంగరించి రాసిన ఈ గజళ్ళు  సౌందర్య, విషాదాలను సమపాళ్ళలో మనకు అందిస్తాయి.   
            విరహమూ తీయని వేదనే అని అన్నట్టుగా చాలా గజళ్ళలో ప్రేమ, విరహం, వేదన, నివేదనా, ఆర్తి, ఆలాపనా, కోరికలు, పులకింతలు, తుళ్ళింతలు, నిరీక్షణలు ఇలాంటి సున్నితమైన భావాలు ఈ హేమంత తుషారాలు లో మనకు కనిపిస్తాయి. డా. శ్యామల గడ్డం గారు వాడిన పద  వాక్య ప్రయెాగాలతో గజల్ కవయిత్రికి భాష పై గల పట్టు కూడా మనకు తెలుస్తుంది. సామాజిక, సమకాలీన సమస్యలపై తనదైన శైలిలో చక్కని గజళ్ళు చాలానే రాశారు. చినుకులను, మేఘాలను, ప్రకృతిని చూసి పరవశించడమే కాకుండా, చిరునవ్వుల సందడిని, దేశభక్తిని, సైనికుల త్యాగాలను, అమ్మానాన్నల ప్రేమను, బాల్యాన్ని, శిశుతనాన్ని, పసి(డి)తనాన్ని, పండు వెన్నెలను, నిశిరాతిరిని, కలలను, కల్లోలాలను, మనసును, మౌనాన్ని, మెాహాన్ని, మెాసాన్ని, అతివల అగచాట్లను, ఆడపిల్ల ఆశలను, కరోనా కష్టాలను, మంచిని, మానవత్వాన్ని, సమాజ శ్రేయస్సును కాంక్షించే ఓ బాధ్యత కలిగిన పౌరురాలిగా ఎన్నో సమస్యలను తన గజళ్ళ ద్వారా అందరికి నివేదించారు. రైతు కడగండ్లను, అప్పుల ఈతిబాధలను అద్భుతంగా వినిపించారు. శ్రామికుల శ్రమ వేదాన్ని, వైద్యుల గురించి, చదువుల సంగతులు, ఆనవాళ్ళను, అనుబంధాలను,అక్షర నివాళిని కూడా అందంగా చూపించారు. ఈ పుస్తకంలో అన్నీ వెరసి ఓ జీవితపు పుస్తకంలో పుటలన్నీ తెరిచి చూపించారనడంలో అతిశయెాక్తి ఏమీ లేదు. 
 "  వరమీయని దేవునితో పంతమేల  ఓ శ్యామల!
   జీవితమే ఒక ఆటే. గెలుపు వలపుల వాకిళ్ళు..! "
ఎంత బాగా చెప్పారో చూడండి జీవితంలో గెలుపుని. 
          చక్కని పదబంధాలతో చదువరులకు ఆనందాన్ని పంచే అంశాలతో, అక్కడక్కడా తన భాషా పఠిమను చూపుతూ, అలతి పదాలతో జీవిత పరమార్థాన్ని తెలుపుతూ, మంచిని, మానవత్వాన్ని,సమతను, మమతను చాటి చెప్పే గజల్ గేయాలను హేమంత తుషారాలు గజల్ సంపుటితో అందించిన సాహిత్య, సంగీత కళామతల్లి ముద్దుబిడ్డ, ఎన్నో కథలు, కవితలు, నవలలు రచించి ఎన్నో పురస్కారాలను అందుకున్న ప్రతిభావంతురాలు, తమ వంతుగా సాహిత్య పురస్కారాలతో ప్రతిభావంతులకు కొమర్రాజు ఫౌండేషన్ ద్వారా  పట్టం గడుతూ, సాహితీ సేవలు అందిస్తున్న డా. శ్యామల గడ్డం గారికి హృదయపూర్వక అభినందనలు. 


మంజు యనమదల 
విజయవాడ. 
                 
      
      

రెక్కలు

1.  మరుపు 
సహజం
మార్పు
జీవనక్రమం

కాలమే
సమాధానం అన్నింటికి..!!

2.  సమాధానాలు
ప్రశ్నలతోనే
సమస్యలు
జీవితాల్లో

ఎంత చెట్టుకి
అంత గాలి మరి..!!

3.  ఆరాటం
మనసుది
ఆర్తిని పంచేది
అక్షరం

అనంతాన్ని 
అరచేతిలో చూపెడుతూ...!!

4.   కాలం 
చెప్పిన సంగతులే
కలానికి
అందిన అనుభవాలు

మనసు గమనాలే 
గత చరిత్ర పుటలన్నీ..!!

5.  రెప్పల చాటున
కన్నీరు
గుండెల మాటున
గునపపు పోట్లు

అనుబంధపు ఆటల్లో
అలుపెరుగని అక్షర శరాలు..!!

6.   మాట 
నేర్పిన వారొకరు
మౌనం
అలవాటు చేసిన వారొకరు

మార్పు
మంచిదే..!!

7.  అమ్మ ఒడే
అక్షరాల బడి
మాట నేర్చినా
మౌనం వహించినా

ఆది గురువు 
అందించిన ఆసరానే ఇదంతా..!!

8.  నమ్మకం
ఆసరా అవుతుంది
నడత
అమ్మ నేర్పుతుంది

గెలుపోటములు
జీవితపు ఆటవిడుపులు..!!

9.   భరించడం
అలవాటే
బాధ్యతలకు
బంధీగా మారి

చేతగానితనమని 
చిన్నతనం చేస్తున్నా..!!

10.  సరిపెట్టుకోవడం
నేర్చుకుంటే
సర్దుకుపోవడం
అలవాటవుతుంది

కొన్ని బంధాలను 
భరించాలంటే తప్పదు మరి...!!

11.   ఆపేక్షలు
అద్దంలో చందమామాలే
అనుబంధాలు 
అంగడి సరుకులైపోయాయిప్పుడు

నోటి మాట నొసటి విరుపు 
మనిషి నైజమైంది...!!

12.  ధర్మం
అధర్మం
ఏది సత్యం
ఏది నిత్యం

మహా భారతం 
మన కథైనప్పుడు..!!

13.   మౌనం
వహించింది
మాటలు
మరచికాదు

కాలం 
చెప్పే సమాధానం చేరుతుందని...!!

14.   రాయి వేయడం
ఎంతసేపు
శిలాఫలకం కావడానికే
సమయమెంతన్నది తెలియదు

రాజకీయ 
నటనా చాతుర్యమది...!!

15.   అక్షరంతో
సాన్నిహిత్యం 
అమ్మతో
సన్నితత్వం 

కొన్ని బంధాలు
గతజన్మవే...!!

16.   మనిషికి
ఆత్మకు
మధ్యన
అంతరమే

చీకటి వెలుగుల
రహస్యం...!!

17.   ప్రయత్నమే
గెలుపు
ఫలితం
ఏదైనా

జీవితపు
అంతర్యుద్ధంలో...!!

18.   వెలి
వేయాల్సిన తరుణం
అంతరంగపు
ముసుగు నైజాలను

సంఘర్షణలకు
చరమగీతం పాడాలంటే...!!

20.  ఆరాటానికి
పోరాటానికి మద్యనే
మనిషి జీవిత
ప్రయాణం

నడక నడతల
సమతౌల్యమే వ్యక్తిత్వం..!!

21.  సమయ పాలన
తెలియాలి
సమస్యను
తట్టుకోగలగాలి

జీవితం
పూలపానుపు కాదు..!!

22.  తప్పించుకునే నైజం 
కొందరిది
తప్పించుకోలేని వైనం
మరి కొందరిది

జీవితం
చీకటి వెలుగుల సయ్యాట...!!

23.  అవసరానికి
ఆణిముత్యాలు
ధనప్రేమకు
అసలైన చుట్టాలు

నటించడం
నేటి మనిషి కళ..!!

24.   అదుపు 
అవసరమే
నోటికైనా
మనిషికైనా

మనమేంటో
మన చావు చెప్తుందట..!!

25.   మౌనం చెప్పిన
మాటలు
మనసుని 
అనువదించిన అక్షరాలు

కాలానికి కలానికి
జత కలిపిన సాక్షీ సంతకాలివి..!!

26.   మాట 
ఏమార్చడం 
మనిషి
నైజమైనప్పుడు

కలమూ బదులివ్వలేనంటూ
కాలానికే వదలివేసింది..!!

27.   ఉత్తములని
కొందరిని
అధములని
మరి కొందరిని అనుకుంటాం

పుట్టుకతోనే నిర్ణయించబడే 
గుణాలని తెలియక..!!

28.  చెదిరిపోయే
మనసు కాదు
చెరిగిపోయే
రాతలు కాదు

అంతరార్థం అర్థమయితే
ఆత్మజ్ఞాన దర్శనమే...!!

29.  విలువ
తెలియని మనుష్యులు
రాత లోతు ఎరుగని
నిరక్షరాస్యులు

కలమయినా కాలమయినా
మూర్ఖునికొకటే...!!

30.   మౌనాన్ని 
కానుకగా చేసి
మనసుని విరిచేసిన
బంధాలు కొన్ని 

దూరం తరగని
ప్రయాణమది...!!

21, జూన్ 2021, సోమవారం

కాలం వెంబడి కలం.. 59

       మెుత్తానికి ఎలాగైతేనేం అమెరికా నుండి ఇండియా రావడం, హైదరాబాదు ఎయిర్ పోర్ట్ లో తెల్లవారు ఝామున దిగడం, లగేజ్ అంతా తెచ్చుకోవడానికి ఓ 20 డాలర్లు లంచం ఇవ్వడం, మరో 20 డాలర్లు బయటకు తీసుకువచ్చినందుకు ఇచ్చేయడం జరిగింది. బయటకు రాగానే అమ్మా, రమణ, సుధ అన్నయ్య,  కనిపించారు. శౌర్యగాడికి ప్రాణం లేచివచ్చినట్లైంది వాళ్ళని చూసేసరికి. అప్పటికే బసవతారకం కాన్సర్ హాస్పిటల్ లో ఉన్న రంగ వదినను చూడటానికి ఆ టైమ్ లో వెళ్లి, జ్యోతి అన్నయ్యను, వదినను చూసి కాసేపు అక్కడ ఉండి, విజయవాడ బయలుదేరాము. దారిలో ఓ చోట పేరు గుర్తు లేదు,  మంచి కాఫీ తాగి, విజయవాడ చేరాము. మా చిన్నాడపడుచుకి రెండో పెళ్లి కూడా నేను ఇండియా వచ్చిన వెంటనే చేసారు కాని నన్ను పిలవలేదు వారెవరూ. అవన్నీ డబ్బు అవసర అనుబంధాలే కదా..నేనూ పట్టించుకోలేదు వాళ్ళ గురించి. 
           ఇంటికి రాగానే మా చిన్నదాని దర్శనం. నేను వచ్చేసరికి మా నాన్న లేరు. ఎక్కడికో ఊరు వెళ్ళారు. తర్వాత ఎప్పటికో ఓ వారానికి వచ్చినట్టున్నారు. నేను ఇండియా వచ్చే ముందే మా నాయనమ్మ అన్నయ్య భార్య, మా రెండో పెద్దమ్మ అమ్మ అయిన శేషారత్నం మామ్మ కాలం చేసింది. దశదిన కర్మకి మా ఊరు నరసింహపురం వెళ్ళాము. అక్కడ అందరు కనిపించారు. నా పెళ్లి అయిన తర్వాత చాలా సంవత్సరాలుగా పలకరింతలు లేని చుట్టాలు కొందరు పలకరించారప్పుడు. చాలామందిని నేనే పలకరించాను. మా రంగన్నయ్యను, శాంతి వదినను, మా పెద్ద పెదనాన్న పిచ్చయ్య గారిని కూడా నేనే పలకరించాను. భోజనాలయ్యాక రంగన్నయ్య కొడుకు నాని బండి మీద ఇంటి దగ్గర దించాడు. నేను నడిచి వెళతానన్నా వినలేదు. వాడు మాత్రం ఇంట్లోకి రమ్మని పిలిచినా రాలేదప్పుడు. 
     చిన్నప్పటి నుండి రెండవ పెదనాన్న రెండో కొడుకు జ్యోతి అన్నయ్యతో నాకు అనుబంధం కాస్త ఎక్కువే. నేను ఎక్కడున్నా, ఎలా ఉన్నా తనతో దగ్గరగానే ఉండేదాన్ని. నా పెళ్లి తర్వాత మా వాళ్ళందరు రానప్పుడు కూడా అన్నయ్య విషయం తెలిసిన వెంటనే నా దగ్గరకి వచ్చాడు. మౌర్య పుట్టినప్పుడు కూడా అన్నయ్య, వదిన ఇద్దరు బాబుని, నన్ను చూడటానికి వచ్చారు. నా పుట్టినరోజు ఎవరికి గుర్తున్నా లేకున్నా ఇప్పటికి మా అన్నయ్యకు గుర్తే. మేము విజయనగరంలో ఉన్నప్పుడు కూడా నా పుట్టినరోజుకి భోపాల్ నుండి వచ్చేవాడు. తను అక్కడ జాబ్ చేసేవాడు అప్పుడు. ఉత్తరాలు నా ఫ్రెండ్స్ తో పాటుగా అన్నయ్యకు కూడా రాస్తుండేదాన్ని. తర్వాత మా రంగ వదిన చెప్తుండేది అమ్ములూ నీ పుట్టినరోజుకి నెల ముందే గ్రీటింగ్ కొని పెట్టేవాడు మీ అన్నయ్య. కొత్తలో పోట్లాడేదాన్ని తెలియక అని చెప్పేది. మా రంగ వదినకు కల్లాకపటం తెలియదు. మనసులో అనుకున్నది చెప్పేసేది. అన్నయ్య నేను అమెరికాలో ఉన్నప్పుడు కూడా తనే ఫోన్ చేసేవాడు. నేను చేస్తానన్నా కూడా వద్దని, తనకే తక్కువ డబ్బులు అవుతాయని తనే చేసేవాడు. వదినకు బాలేదని ఇండియా రాక ముందే తెలుసు. అందుకే ఫ్లైట్ దిగిన వెంటనే వదినను చూడటానికి వెళ్ళాను. 
        ఆగస్టు లో ఇండియా రాగానే శౌర్య పుట్టినరోజు, తర్వాత వినాయక చవితి, దసరా అయ్యాక హైదరాబాదు AMSOL లో జాయిన్ అవుదామని అలా అలా డేట్ పోస్ట్ పోన్ చేస్తూ వచ్చాను. ఈలోపల విజయనగరంలో మా హిందీ టీచర్ గారికి బాలేదని తెలిసి ఆవిడని చూడటానికి అటు వెళ్ళాను. చిన్ననాటి నేస్తాలను కలిసిన కబుర్లు, ఆ ముచ్చట్లు మరోసారి. 

     " డబ్బులు పోతే సంపాదించుకోవచ్చు కాని అనుబంధాలు తెగిపోతే అతకవు. "

 వచ్చే వారం మరిన్ని కబుర్లతో..            

15, జూన్ 2021, మంగళవారం

ఏక్ తారలు.. !!

1.  అందంగా వికసించిన వాస్తవం_గతపు ముళ్ళ గాయాల నుండి...!!
2.  అసాధ్యమేమెా_అలవికాని ఆ పాత మధురాల నుండి బయట పడటం...!!
3.  మనసుని తట్టి లేపాయనుకుంటా ఆ క్షణాలు_భారాన్ని కాస్తయినా పంచుకుందామని...!!
4.  మనసునోదార్చే ముత్యాలే అవి_గాయపు ఛాయలకు లేపనాలుగా...!!
5.  పేర్చుకుంటూ పోతానలా అక్షరాల్ని_పెంచుకున్న పాశాలకు సాక్ష్యాలుగా...!!
6.  మాటలే మంత్రాలయ్యాయి_ఓదార్పు అక్షరం అయినప్పుడు..!!
7.   అక్షర సంద్రపు ఆంతరంగికమిది_తీరని ఆవేదనకు తీరముగా..!!
8.   మౌనాన్ని తేటతెల్లం చేసేస్తుంటాయి_అక్షరాలకు అలవాటైన విద్య మరి...!!
9.  చతురత అక్షరాలదే_వి(స)న్యాసమైనా..!!
10.  మరచిపోని గతము తానైంది_మరపు తెలియని మనసుల మధ్యన..!!
11.  పంచుకుంటూ పోతానిలా_తెంచుకోవడం తెలియక..!!
12.   మనసు పరిచే సంవేదనలివి_మౌనాలకనుగుణంగా అక్షరాలేరుకుంటూ..!!
13.   లెక్కకు రానివే తడిసిన చెక్కిళ్లు_మాట రాని మౌనం మనసుదయ్యాక..!!
14.  లెక్కలకందనివే ఈ అక్షరాంగనలు_మనసులను సమ్మెాహనం చేసేస్తూ...!!
15.   అంతర్వాహిని అంతరంగం_అనంతాన్ని తనలో దాచేస్తూ...!!
16.  అమ్మ చేయాల్సిన రాజీనామా_మర్చిపోయిందనుకుంటా ఈ జన్మకు..!!
17.  పలవరింతే తానెప్పుడూ_మనసు ముడిగానో మౌన జ్ఞాపకంగానో..!!
18.  ఆగని పయనమిది_అలుపు లేని అక్షరం సాక్షిగా...!!
19.  అమ్మంతే_ఓడిపోతున్నా గెలుపు తనదేనని మురిసిపోయేంత అమాయకత్వంతో...!!
20.   మరో అధ్యాయానికి నాందీ వచనమే_ముగింపు ముంగిలి ముందున్నా..!!
21.  చెలిమి చెంతనే ఉంది_చీకటి కన్నీరు చెరిపేయడానికి..!!
22.  అద్భుతాల అవసరమే లేదు_మనసైన స్నేహం మనదైతే చాలుగా...!!
23.  అంతర్ముఖీనత అనివార్యమైంది_అంతరంగ అంతర్లోచనావిష్కరణకు...!!
24.  అవసరానికి అందరు కానివారే_చుట్టరికం దుడ్లకే పరిమితమౌతూ...!!
25.  అహంకారం అదిలించింది_గాయం మౌనంగా భరిస్తూ ఉండిపోతోంది..!!
26.  పసితనపు ఆనవాళ్ళవి_పండు వయసులోనూ ఊపిరౌతూ..!!
27.   మరుపు తప్పనిసరైంది_ఆకారాలు ఉనికి కోల్పోయాక..!!
28.   నేనొక సజీవ సాక్ష్యాన్ని_గతకాలం చెక్కిన సమాధిపై..!!
29.  అనుభవమై అలరాలుతున్నా_అక్షరాలు అక్కున చేర్చుకుంటున్నాయని...!!
30.  కొన్ని మనసులోనికి చొప్పించాలి తప్పదు_కాలం చెప్పే తీర్పుని వినాలంటే...!!

జీవన 'మంజూ'ష

నేస్తం, 
         మనిషి సృష్టించిన డబ్బు ఆ మనిషినే శాసించడం మనం ఇంతకు ముందు చూసాం. ఇప్పుడు, ఆ తర్వాత కూడా ఇదే చూస్తామేమెా అనుకున్న తరుణంలో అకస్మాత్తుగా ప్రత్యక్షమైన కరోనా ప్రపంచాన్నే ఒణికించిందనడంలో ఏమాత్రమూ సంశయం లేదు. 
          అనుబంధాలు అనేక రకాలుగా మనకు తెలుసు. రక్త సంబంధాలు, ఆత్మీయ స్నేహ సంబంధాలు, ఇరుగు పొరుగు అనుబంధాలు అంటూ ఎన్నో రకాల బంధాలకు తోడుగా ఈ ఆధునిక విజ్ఞానం మనకు ఈ ముఖపుస్తక స్నేహాలను అనడం కంటే అంతర్జాల స్నేహాలను అనడం సబబేమెా, వీటిని చేర్చింది. కాని ఈ కరోనా అన్నింటిని అణగదొక్కేసింది. ప్రాణ భయాన్ని రుచి చూపిస్తూ, మానవత్వాన్ని అక్కడక్కడా మిగిల్చింది. 
            కరోనా ఒకరి నుండి మరొకరికి అంటుకుంటుంది నిజమే. ఇది ఎవరూ కాదనలేని సత్యం. దీనికి తరతమ బేధం లేదు. ఓ పక్క పిట్టలు రాలినట్టు జనాలు రాలిపోతున్నా, నా పంతమే నెగ్గాలని కొందరు, శవాలతో కూడా వ్యాపారం చేసేవారు మరికొందరు ఇలా ఎవరి తెలివితో వారు పేరుప్రఖ్యాతులు, సొమ్ము సంపాదించుకోవడంలో తల తిప్ప లేనంత బిజీగా ఉన్నారు. 
            ప్రతి మనిషికి తప్పకుండా మరో మనిషి సాయం అవసర పడుతుందన్న ఇంగిత జ్ఞానం లేనివారు, కనీసం ఇప్పటి పరిస్థితిలోనయినా మారతారేమెానన్న ఆశ కలగడం అత్యాశే అని, రోజూ మన చుట్టూ జరుగుతున్న సంఘటనలే బుుజువు చేస్తున్నాయి. కొందరు మనకి కరోనా వచ్చింది సరే, పక్కవారికి రాకుండా ఎందుకుండాలన్న క్రూరమైన ఆలోచనలతో కరోనా విజృంభణకు శ్రీకారం చుట్టి, ఈనాడు ప్రపంచమంతా కరోనా మయం చేసారు. 
            వ్యక్తి ఆలోచన బావుంటే వ్యవస్థ బావుంటుంది. తద్వారా సమాజం, రాష్ట్రం, దేశం, ప్రపంచం బావుంటాయన్న నిజం అందరు తెలుసుకుంటే ఎంత బావుండు. 

14, జూన్ 2021, సోమవారం

బతికేద్దాం...!!

అవసరార్థం అనుబంధాలు
మనవైనప్పుడు
మాటా మంచికి
మన మధ్యన చోటుందా?

మెుక్కుబడి పలకరింతల
ప్రహసనాలు 
రోజూ పరిపాటై పోయినప్పుడు
ఆత్మీయతకు అర్థం ఎక్కడా?

ధనానుబంధాలుగా 
రూపుదిద్దుకున్న
రక్తపాశాల నడుమ
బుుణానుబంధాలకు తావెక్కడా?

ఏదేమైనా 
ఎవరెలా ఉన్నా 
మన అవసరాలు మనకు ముఖ్యం
మిగతావన్నీ మనకెందుకు?

నీతి నిజాయితీలంటూ
విలువలు వ్యక్తిత్వాలని 
పద్ధతుల గురించి ప్రవచనాలివ్వడం మానేసి
పెద్దరికపు అహంకారంలో గుడ్డిగా బతికేద్దాం...!! 
 

కాలం వెంబడి కలం... 58

      మా మరిది గారి కుటుంబం అలా మమ్మల్ని వారి అవసరాలకు వాడుకుని, పెట్టాల్సిన గొడవలు పెట్టేసి,  నాలుగు నెలల తర్వాత, ఆవిడకి జాబ్ వచ్చిందని వేరే ఊరు వెళ్ళారు. శౌర్యని స్కూల్లో జాయిన్ చేద్దామని ఫీజ్ కట్టాను. నా ఇంటికి వచ్చి చాలా మంది ఉండి వెళ్ళారు కాని, ఇంత దరిద్రపు పాదాలు ఎవరివి లేవు. 
           గ్రీన్ కార్డ్ ప్రాసెస్లో I 485 అయితే వచ్చింది కాని I 140 ఇంకా క్లియర్ కాలేదని, మా AMSOL కంపెనీ లాయర్ జెన్నిఫర్ కు అప్పుడప్పుడూ కాల్ చేసేదాన్ని. ఇమ్మిగ్రేషన్ సైట్ లో స్టేటస్ చెక్ చేసుకుంటూ ఉండేదాన్ని. తెలిసినవాళ్ళ ద్వారా పరిచయమైన తమ్మడు శ్యాం అమెరికా వచ్చాడు. ఉండటానికి హెల్ప్ కావాలంటే, నేను మద్రాస్ అలైడ్ ఇన్ఫర్మాటిక్స్ లో ట్రైనింగ్ ఇచ్చిన సతీష్ కి ఫోన్ చేసి చెబితే తనతో ఉంచుకున్నాడు. నేను చికాగోలో రామస్వామి దగ్గర చేసినప్పుడు తన వైఫ్ తో వచ్చి కలిసాడు సతీష్. శ్యాం హంట్స్విల్ వస్తాను టికెట్ బుక్ చేయక్కా, మనీ తర్వాత ఇస్తానంటే, బుక్ చేసాను. వాడు వచ్చి  రెండు రోజులుండి వెళ్ళాడు. 
వాడు వెళ్ళిన తర్వాత ఎందుకో ఇమ్మిగ్రేషన్ సైట్ లో I 140 స్టేటస్ చెక్ చేస్తే డినయల్ అయినట్లు వచ్చింది. వెంటనే లాయర్ జెన్నిఫర్ కి కాల్ చేసాను. I 140 డినయల్ అయితే ఆటోమేటిక్ గా I 485 కూడా కాన్సిల్ అవుతుంది. I 140  డినయల్ పై మళ్ళీ అప్లై చేయవచ్చు. కాని ఈసారి కూడా డినయల్ అయితే మీకు ఇమ్మిగ్రేషన్ స్టేటస్ ఉండదు. ఇల్లీగల్ అవుతారు. అందుకని ఇండియా వెళ్ళిరావడం కరక్ట్ అని చెప్పింది. 
          AMSOL బాలా ఇటికిరాల కి కాల్ చేసి విషయం చెప్తే ఏమి మాట్లాడకుండా, రాజుతో మాట్లాడండి అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేసాడు. మా AMSOL ECO సుబ్బరాజు ఇందుకూరి కి కాల్ చేసాను. తను వెంటనే I 140 రి ఓపెన్ చేయించమంటే చేయిస్తాను. లేదా మీరు ఇండియా వెళతానంటే, మళ్ళీ H1B చేసి అమెరికా తీసుకువస్తాను. ఇండియాలో AMSOL లో వర్క్ చేయండి అప్పటివరకు మీకు ఇష్టమైతే అని చెప్తే, సరే ఇండియా వెళతాను, కాకపోతే L1 చేయండి H1B వద్దు అని అంటే సరేనన్నారు. ఇండియా లో అరి కేసరి చూసుకుంటున్నాడు. తను ఇప్పుడు ఇక్కడే ఉన్నాడు. మీరు కాల్ చేసి మాట్లాడండి అని చెప్పారు. అరి కేసరికి కాల్ చేసాను. ఇండియా వచ్చాక కలవమని చెప్పారు. 
          క్రెడిట్ కార్డ్స్ లో కాస్త కాస్త డబ్బులు తీసి ఇండియా పంపాను. కొన్ని కార్డ్స్ డబ్బులు తీయడానికి రావు. అవి మధు వాళ్ళకు పంపమంటే పంపాను. వాళ్ళు నాకో కెమెరా కొన్నారు. ఇంకా ఎవరెవరు ఎంత తీసుకున్నారన్నది తిన్న వాళ్ళకు తెలుసు. పైనుండి చూసిన భగవంతునికి తెలుసు. షాపింగ్ అంటూ పెద్దగా ఏం చేయలేదు. నాకు శౌర్యకి ఇండియాకి టికెట్స్ ఆన్ లైన్ లో బుక్ చేసాను. సుబ్బరాజుని,  బాలా ఇటికిరాలని ఏమైనా పేపర్స్ కావాలేమెా అని అడిగితే ఏం అవసరం లేదని చెప్పారు. హంట్స్విల్ నుండి హ్యూస్టన్ కి, అక్కడి నుండి ఇండియా కి. మధ్య లో లండన్ లో మారాలి. 
        అప్పటికే ఈయన తమ్ముడు, మరదలి మూలంగా గొడవలు బాగానే అయ్యాయిగా మా మధ్యన. అందుకని ఈయన దేనికి ఓ డాలర్ కూడా నాకు ఇవ్వలేదు. శౌర్యని మా చేతులకు ముద్దుగా అందించిన మా కాకాని డాక్టర్ గారు, మేం ఇండియా వెళుతున్నామని తెలిసి భోజనానికి రమ్మని పిలిచారు. ఆవిడ బోలెడు బిజీ. అయినా కూడా ఓ రోజు సాయంత్రం అంతా మాతోనే స్పెండ్ చేసారు. శౌర్యతో బోలెడు కబుర్లు చెప్తూ, వాడితో బాగా ఆడుకున్నారు. భోజనం చేసి వచ్చేటప్పుడు శౌర్యకి బ్లాక్స్ తో ఆడుకోవడం ఇష్టమని బోలెడు బ్లాక్స్, రకరకాలగా బిల్డ్ చేయడానికి, క్రియేటివిటి పెరగడానికి అన్నట్టుగా గిఫ్ట్ ఇచ్చారు. ఇంకా ప్రసాద్ అంకుల్ వాళ్ళు, సీతక్కా వాళ్ళు కూడా ఇంటికి రమ్మని పిలిచారు. ప్రసాద్ అంకుల్ వాళ్ళింటికి వెళ్ళాను కాని సీతక్క వాళ్ళింటికి వెళ్ళడానికి కుదరలేదు. అది అక్కకి నా మీద కోపం వచ్చేటట్లు చేసిందనుకుంటా. తర్వాత నేను ఇండియా నుండి చాలాసార్లు కాల్ చేసినా కాస్త పుల్లవిరుపుగా మాట్లాడింది. నేనూ ఇష్టం లేనప్పుడు డిస్ట్రబ్ చేయడం ఎందుకులే అని కాల్ చేయడం మానేసాను.
           అప్పటి వరకు తమ తమ అవసరాలకు మనల్ని వాడుకున్న వారంతా మెల్లగా మెుహం చాటేయడం, అప్పటి వరకు వారు మన మీద చూపిన కన్సర్న్ అంతా నాటకమని తెలియడానికి ఎక్కువ రోజులేం పట్టలేదు. ఇండియా రాగానే ఎవరేంటి అన్నది బాగా అర్థం అయ్యింది. వినయ్ గారు ఎయిర్ పోర్ట్ కి వెళ్ళే వరకు కాల్ చేసి మాట్లాడారు కాని ఆ తర్వాత అప్పటి నుండి ఇప్పటి వరకు మాట కూడా లేదు. సంధ్యా, శ్రీనివాస్ లకు కూడా నేనే కాల్ చేసేదాన్ని. తర్వాత తర్వాత వారూ బిజీ అయిపోయారు. మనల్ని మర్చిపోయారు. వారు  ఇండియా వచ్చినప్పుడు ఫంక్షన్ కి పిలిస్తే నాకు వెళ్ళడానికి కుదరలేదు. అది వారి కోపానికి కారణమేమెా. అవసరానికి మలేషియాలో ఉన్నప్పుడు పదివేలు పంపమన్న పెద్దమనిషితో సహా..తర్వాత అమెరికా వచ్చి కూడా..ఇలా అమెరికాలో అందరు మెుత్తానికి మనల్ని   మర్చిపోయారన్న మాట.  
        తెల్లవారు ఝామునే రెండింటికే లేచి అన్ని సర్దుకుని హంట్స్విల్ ఎయిర్ పోర్ట్ కి నేను, శౌర్య మాతోపాటు రాజేష్, రాజు, మా ఆయన ముగ్గురు హంట్స్విల్ ఎయిర్ పోర్ట్ లో డ్రాప్ చేయడానికి వచ్చారు. వారి టాప్ మర్చిపోతే ఈయన వెళ్ళి తీసుకువచ్చాడు. పర్మిషన్ తీసుకుని గేట్ వరకు వచ్చారు. నా దగ్గర రూపాయి అదేలెండి డాలర్ కూడా ఉండదని తెలిసికూడా మా ఆయన పిల్లాడితో బయలుదేరినా ఒక్క డాలర్ కూడా ఇవ్వలేదు. రాజేష్ ఎయిర్ పోర్ట్ లో 200/300 డాలర్లు తీసి ఇచ్చాడు. హ్యూస్టన్ ఎయిర్ పోర్ట్ లో లగేజ్ చెక్ ఇన్ చేసి, బోర్డింగ్ పాస్ తీసుకున్నాను. ఫ్లైట్ ఎక్కడానికి గేట్ దగ్గరకి వెళితే, మారిన ఇమ్మిగ్రేషన్ రూల్స్ ప్రకారం లండన్ లో ఫ్లైట్ మారాలంటే నాకు లండన్/అమెరికా వీసా ఉండాలట. కావాలంటే హంట్స్విల్ పంపేస్తాము. లండన్ వీసా పర్మిషన్ తీసుకుని, మళ్లీ టికెట్ బుక్ చేసుకోండి అని చెప్పారు. లండన్ వైపు నుండి కాకుండా వేరే వైపు నుండి ఇండియా వెళితే వీసా అవసరం లేదు. నాకేం చేయాలో తెలియలేదు. పిల్లాడిని తెల్లవారు ఝామున లేపాను. పాపం వాడికి తిండి లేదు. వాడు ఒకటే ఏడుపు. నేనేమెా మళ్లీ లగేజ్ అంతా తీసుకోవాలి. ఏం చేయాలో తెలియక సుబ్బరాజుకి కాల్ చేసాను. ఫోన్ లో ఛార్జ్ కూడా లేదు. అంతమంది ఎయిర్ పోర్ట్ లో ఉన్నా ఎవరి దారి వారిదే. పాపం ఎవరో మళయాళీ అతను వాళ్ళ అమ్మను ఫ్లైట్ ఎక్కించడానికి వచ్చాడు. ఏమైందని నా దగ్గరకు వచ్చాడు. విషయం చెప్పాను. తన ఫోన్ తోనే సుబ్బరాజుతో మాట్లాడాను. మరుసటిరోజు కి టికెట్స్ బుక్ చేస్తానని చెప్పి, హోటల్ లో ఉండమన్నారు. లగేజ్ చాలా ఉంది. మళయాళీ అతనిది పెద్ద కార్. అతనే హోటల్ కి తీసుకువెళ్ళాడు. శౌర్యకి, నాకు కూడా బాగా ఆకలి వేస్తోంది. తినడానికి ఏమైనా తెమ్మంటే, పాపం తనకి కూడా తెచ్చుకుని, మాతోపాటే తిని, వాటికి డబ్బులు ఇవ్వబోతే కూడా తీసుకోలేదు. నిజంగా దేవుడు పంపినట్టు వచ్చి చాలా హెల్ప్ చేసాడు. ఎప్పటికి మర్చిపోలేను ఆ సాయాన్ని. మధు, సంధ్య వాళ్ళు కూడా ఫోన్ లో మాట్లాడారు. అప్పుడు వాళ్ళు డాలస్ లో ఉంటున్నారు. మరుసటి రోజు ఇండియా బయలుదేరాము. ఇండియా వచ్చాక సాయం పొందిన వారెవరూ కనీసం కాల్ చేయలేదు. 
           నా అమెరికా జీవితం ఇలా గడిచింది. అందరిది ఇలానే ఉండాలని లేదు. కాకపోతే మెాసం చేయడం అనేది ఎక్కడైనా ఉంటుంది. అవసరాల కోసం నమ్మించి మెాసం చేసేవారు ఎక్కడైనా ఉంటారు. మనవారు అని నమ్మితే నట్టేట్లో ముంచుతారు. చాతనైనంత వరకు  జాగ్రత్తగా ఉండటమే మనం చేయగలిగింది. కొత్తగా అమెరికా వెళ్ళేవాళ్ళకు  అమెరికా భూతల స్వర్గమేమి కాదు, కష్టసుఖాలు రెండూ ఉంటాయని చెప్పడానికే ఈ నా అనుభవాలను మీతో పంచుకున్నాను. 
నాకు ఈ అవకాశం ఇచ్చిన ఆంంధ్రాప్రవాసి డాట్ కాం వారికి, ఇంత విపులంగా రాయించిన రాజశేఖర్ చప్పిడి గారికి, కవితాలయానికి, మీ ఇంటి మనిషిగా భావించి నా రాతలను చదివి ఆదరించిన ప్రతి ఒక్కరికి హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు.

"   జీవితాన్ని గెలవడానికి, ఓడిపోవడానికి మధ్యన సన్నని తెర అనుబంధం. ఆ విలువ తెలుసుకోగలిగితే ప్రతి ఒక్కరూ విజేతే. "

వచ్చే వారం మరిన్ని కబుర్లతో.... 

11, జూన్ 2021, శుక్రవారం

గెలుద్దాం..!!

ఓటమిని మన దరి 
చేరనీయనంతగా

ప్రకృతిని పరిహసించిన
అనారికతకు పాఠం నేర్పుతూ

రాజకీయపు చెదలను
నివారించే సాధనాలను సమకూర్చుకుంటూ

మృతకణం మెాగిస్తున్న మృత్యుఘంటికలకు చరమగీతమెలా పాడాలో నేర్చుకుంటూ

తెలిసీ తెలియక తప్పులెన్ని చేసినా 
బిడ్డను అక్కున జేర్చుకున్న తల్లిలా

పర్యావరణమెప్పుడూ పచ్చనిదే
ప్రాణవాయువుల సేదదీర్చు పుడమిగా

మనిషిగా మారదాం మానవత్వాన్ని చాటుతూ
మన సహజ వనరులను కాపాడుకుంటూ గెలుద్దాం..!!

7, జూన్ 2021, సోమవారం

కాలం వెంబడి కలం... 57

             డాలస్ సిటీ గ్రూప్ జాబ్ అయ్యాకా, అన్ని అప్పులు పోను నా దగ్గర ఓ పది లక్షలు మిగిలాయి. అవి పెట్టి ఓ అపార్ట్మెంట్ విజయవాడలో తీసుకున్నాము. మిగతాది లోన్ తీసుకున్నాం. లోన్ కోసం క్రెడిట్ చెక్ చేస్తే చికాగోలో రామస్వామి నా పేరు మీద తీసుకున్న రెంటల్ అపార్ట్మెంట్ కి మనీ కట్టలేదని వచ్చింది. నాకు ఎవరితో చెప్పాలో తెలియక రామస్వామి వైఫ్ మాధవి అక్క బాబాయ్ నవనీత కృష్ణ గారి నెంబర్ నెట్ లో వెదికి ఆయనకు వివరం చెప్పాను. అప్పటికి రామస్వామికి ఉన్నదంతా పోయిందట. మరదలి ఇంట్లో ఉంటున్నారని చెప్పి, మాధవితో మాట్లాడతావా అని అడిగారు. ఆయనతో మాట్లాడను కదండి,అక్కంటే నాకెంత ఇష్టమైనా, అక్కతో కూడా మాట్లాడలేను, అది పద్ధతి కాదు అని చెప్పాను. తర్వాత నవనీత కృష్ణ గారు రామస్వామితో మాట్లాడితే, నన్ను బాగా తిట్టాడట. ప్రోబ్లం మాత్రం సాల్వ్ చేయించారు. ఈరోజు ఆయన లేకపోయినా ఆయన నాకు చేసిన హెల్ప్ మర్చిపోలేను. నేను ఇండియా తిరిగి వచ్చిన కొత్తలో మా కోటేశ్వరరావు మామయ్య కోసం మా ఊరు వ  చ్చినప్పుడు, హంసలదీవి సముద్రం దగ్గర కలిసి పలకరించారు కూడా. 
             డాలస్ లో ఉన్నప్పుడు చేసిన బేబి సిట్టింగ్ డబ్బులు, ఇంకా కొన్ని డబ్బులు కలిపి మా ఊరు దగ్గర కోడూరులో కడుతున్న సాయిబాబా గుడిలో విగ్రహానికి విరాళంగా ఇచ్చాము. అంతకు ముందు అయ్యప్ప గుడికి కూడా అదే ఊరిలో వినాయకుడి గుడికి ఇచ్చాము. ఇండియాలో కొందరు వెధవలు..ఆఁ మనం అంత డబ్బులు ఇచ్చేపాటివారమా అని ఈయనకు లేనిపోని మాటలు చెప్పి ఆ వెధవలు పబ్బం గడుపుకున్నారు. ఈయన ఆ వెధవల చెప్పుడు మాటలన్నీ మనసులో ఉంచుకున్నాడుగా.  ఆ కచ్చి అలా తీర్చుకున్నాడన్నమాట. అంతకు ముందు కూడా అప్పుడప్పుడూ మగవాడి అహంకారం చూపించేవాడు. మా ఫ్రెండ్ వాళ్ళ ఆయనకు ఫోన్ చేసి నాకేమీ రాదని, నేనేమి చేయడంలేదని చెప్పడం, ఇండియా ఫోన్ చేసి జనాలకి చెప్పడం చేస్తే, వాళ్ళు అప్పుడే చెప్పారు. మాకు తెలిసి మంజు ఎప్పుడూ ఖాళీగా లేదు, ఏదోకటి చేస్తూనే ఉంది. మేం చేయలేని పని కూడా తను చేసిందని చెప్పారు. మా ప్రసాద్ అన్నయ్య చూడటానికి వస్తే తనతోనూ ఇదే మాట. తనూ అదే చెప్పాడు. నేను అమెరికా రాకుండా, డబ్బులు పంపకుండా, చదువు లేకుండా ఈయన అమెరికా ఎలా వచ్చాడో కాస్త బుర్రున్న వాళ్ళకి తెలుస్తుంది కదా. నెలకి 1500 డాలర్లు ఈయన ఫోన్ బిల్, బట్టలు డ్రై క్లీనింగ్. ఇండియాలో ఫ్రెండ్స్ కి డబ్బులు పంపడానికి, బావగారి అప్పు తీర్చడానికి ఈయన సంపాదనెంతో మరి. చెల్లెలి పెళ్లి కి నేనే ఇచ్చాను. మరి ఈయన చేసిన గాస్ స్టేషన్ ఉద్యోగంలో ఖర్చులు పోనూ ఎంత సంపాదన మిగిలిందో మరి. తప్పు నాదే నాకంటూ ఏదీ ఉంచుకోకపోవడం. ఇండియాలో కొన్నవన్నీ లోన్లు, క్రెడిట్ కార్డ్లు గీకి. అంతా నా సంపాదనే..మంజు ఏమీ చేయలేదు అని అందరికి చెప్పడం,..ఇప్పటికి అదే అలవాటు. ఉమా వాళ్ళు అట్లాంటా వచ్చాకా, కొడుకు రిషితో మా ఇంటికి వచ్చి రెండు రోజులుండి వెళ్ళారు. మిక్సీ తీసుకువచ్చింది. ఇంకా ఏమైనా కావాలా అంటే ఏమి వద్దన్నాను. 
మా తోడికోడలికి H1B వీసా చేసిన శామ్ కంపెనీ డెట్రాయిట్ లో. అప్పటి ఇమ్మిగ్రేషన్ రూల్స్ ప్రకారం వాళ్ళు ముగ్గురు డెట్రాయిట్ రావాలి. వాళ్ళతో పాటు నా చిన్న కొడుకు శౌర్యని కూడా తీసుకువచ్చారు. శామ్ ని వాళ్ళని పికప్ చేసుకోమని చెప్పి, డెట్రాయిట్ నుండి నాకు, వాళ్ళకి హంట్స్విల్ టికెట్స్ బుక్ చేసి,  నేను డెట్రాయిట్ వెళ్ళాను. ఆరు నెలల పిల్లాడప్పుడు ఇండియాలో అమ్మావాళ్ళ దగ్గర 2004 లో వదిలేసిన శౌర్యని మళ్ళీ 2007 లో చూసానన్నమాట. వాడికి ఏం తెలిసిందో నాకు తెలియదు. నిద్రకళ్ళతోనే చూడగానే చంక ఎక్కేసాడు. శామ్ ఆవిడతో SSN అప్లై చేయించారు. ఆ నైట్ అక్కడ హోటల్ లో ఉండి మరుసటి రోజు అందరం ఫ్లైట్ లో హంట్స్విల్ వచ్చాము. 
                నేను జాబ్ ఏమి చేయకుండా ఉంది మెుత్తం మీద ఓ సంవత్సరం అంతే. నాకు అప్పటికే బాగా విసుగ్గా ఉండి ఆ ఇయర్ ఇక జాబ్ చేయలేదు. ఓ రోజు వంట చేస్తూ ఆవిడతో అనేసాను. నువ్వు నా పొజిషన్ లో ఉండి, నేను నీలా ఉండి ఉంటే నన్ను అమెరికా తీసుకు వచ్చేదానివి కాదు అని. ఆవిడకి కాసేపు మాట రాలేదు. తర్వాత ఎందుకలా అనుకున్నావు అంది. అది నిజం కనుక అని చెప్పాను. అంతకు ముందు చాలా మాటలు అని ఉన్నారు వాళ్ళు. నేను ఇండియాలో ఉన్నప్పుడు ఈయన సంవత్సరం కూడా నిండని పెద్దోడు మౌర్యని తీసుకుని వాళ్ళింటికి వెళ్ళినప్పుడు, కాస్త గొడవ అయ్యింది. దానికి ఈవిడ గారు సెటిల్ అవ్వకుండా పిల్లల్ని కనకూడదు అని అంది. వాళ్ళ కార్ ఎవరో తీసుకుంటే, మా ఆయన అది అమ్ముకుని అమెరికా వచ్చాడని కూడా అన్నారు. చెల్లెలి పెళ్లికి రూపాయి ఇవ్వకపోయినా వాళ్ళందరికి వీళ్ళు చాలా మంచివాళ్ళు. మా పెళ్లైన కొత్తలో నేను మద్రాస్ లో జాబ్ చేసేటప్పుడు, ఈయన మద్రాస్ వచ్చి, తమ్ముడికి ఫోన్ ఎన్నిసార్లు చేసినా తీయలేదు. డబ్బులేమైనా అడుగుతాడని భయం. ఇన్ని చేసినా మేం ఏమీ అనలేదు వాళ్ళని. 
             మా ఆయన తమ్ముడిని షాప్ కి తీసుకువెళ్ళి, తనకి నచ్చిన ఫోన్ కొనిపెట్టాడు. పిల్లలు సైకిల్, స్కేటింగ్ సైకిల్ ఇలా ఏది కావాలన్నా కొనడం చేసారు. ఆవిడ పుట్టినరోజుకి అనుకుంటా చిన్నది హాండ్ బాగ్ కొని ఇస్తే, తర్వాత అది నచ్చలేదని మార్చుకుంటానంటే నా క్రెడిట్ కార్డ్ ఇచ్చి షాప్ కి పంపాను. ఏవో కొనుక్కున్నానంది. నాకు ఆన్ లైన్ లో క్రెడిట్ కార్డ్ స్టేట్మెంట్ చెక్ చేసుకోవడం అలవాటు. మరుసటిరోజో, ఆ తర్వాతో చెక్ చేస్తే 90 డాలర్లు చెప్పులు తీసుకున్నట్టు ఉంది. నేనేమెా పది డాలర్లు పెట్టి కొనడానికి కూడా తటపటాయిస్తాను. అదేమైనా రాంగ్ బిల్ ఏమెానని సుధా 90 డాలర్లు పెట్టి చెప్పులు కొన్నావా అని అడిగాను. నేను అడిగినప్పుడు ఈయన కూడా ఉన్నాడు. లేకపోతే నామీద ఇంకెన్ని చెప్పేవారో. ఆవిడ దానికి చాలా పెద్ద సీన్ చేసి ఏవో లెక్కలు రాసి ఈయనకు చూపించింది. ముగ్గురు కలిసి నన్ను ఒక్కదాన్ని చేసి, పిల్లాడిని కూడా నా దగ్గరకి రాకుండా చేయాలని చూసేవారు. ఆవిడ కంపెని గెస్ట్ హౌస్ లో ఉంటే దానికి డబ్బులు కూడా నేను కట్టాను. మధ్యలో వచ్చివెళ్ళడానికి టికెట్లు,  క్లయింట్ ఇంటర్వ్యూలకు ఫ్లైట్ టికెట్స్ ఇలా ఓ నాలుగు నెలలకు 30000 డాలర్లు ఖర్చు పెట్టించారు. వాళ్ళ క్రెడిట్ కార్డ్స్ వాడితే ఎక్కువ వడ్డీ పడుతుందట. మనకి పాపం పడదు కదా అందుకని ఎదుటి వారివి వాడేసేవారు. వాళ్ళ జాగ్రత్త అది. 
ఈయనకు నేను క్రెడిట్ కార్డ్ ఇప్పిస్తే అది తమ్ముడికి ఇచ్చాడు. బాంక్ లో డబ్బులు వేయాలంటే తమ్ముడికి డబ్బులిచ్చి, వాళ్ళతో నన్ను వెళ్ళమనేవాడు. సాయంత్రం పూట ఈయన గాస్ స్టేషన్కి వెళ్ళి ఏమి చెప్పి వచ్చేవాడో మరి తమ్ముడు. ఈయన ఇండియాలో కార్ లోన్ కి, ఇంటి లోన్ కి డబ్బులు పంపడం మానేసాడు. 
          ఏదో మాటల్లో ఈయన తమ్ముడితో అన్నాను. మీ అన్నయ్య మూలంగానే నా హెల్త్ పాడయ్యిందని. ఎవరం ఊహించని మాటన్నాడు. అయితే డైవోర్స్ ఇచ్చేయండి అని. అది విని నాకు నోట మాట రాలేదు. ఆ టైమ్ వస్తే నువ్వే దగ్గరుండి ఇప్పిద్దువులే అని ఊరుకున్నాను. దేవుడు ఎక్కడైనా జంటలను అటు ఇటుగా కలుపుతాడు. వీళ్ళు మాత్రం ఇద్దరూ ఒకటే. రూపాయి కోసం అమ్మానాన్నని విడదీయడానికి కూడా వెనుకాడని రకం వీళ్ళు. ప్రస్తుతం అమెరికాలోనే ఉన్నారు పుణ్యాత్ములు.

    " రూపాయి కోసం అమ్మానాన్నని విడదీసే రకాలుంటారని తెలుసుకోవడం, ఎవరి రూపాయి వారికెంతో ఎదుటివారి సొమ్ము కూడా అంతే అని అనుకోని అతి గొప్ప నైజాలను దగ్గరగా చూడటం ఓ గుణపాఠమే మరి జీవితంలో. నా శవం కూడా చూడటానికి ఇష్టపడని వారు కొందరు ఉన్నారు మరి."


వచ్చే వారం మరిన్ని కబుర్లతో... 

4, జూన్ 2021, శుక్రవారం

రెక్కలు

1.   వెక్కిరింతలకు
వెరవదు
ఓటమికి
క్రుంగిపోదు

అక్షరాల ఆటతో
అనంతానందం..!!

2.   విన్యాసం 
విధాత చేతిరాతది
అక్షరాల ఝల్లు 
అమ్మ నేర్పించినది

మనదేముంది
నిమిత్తమాత్రులం...!!

3.  ఆనవాళ్ళు
వెదుక్కుంటూ వస్తాయట
అనుబంధాలను
వదులుకోలేక

ఎవరిదే పాత్రయినా
గతజన్మ వాసనలే ఇవన్నీ...!!

4.   భావాలని
అనుకోలేము
మనసు మౌనాలని
సరిపెట్టుకోనూలేము

కాలం విసిరిన
పరీక్షలకు సమాధానాలంతే...!!

5.   కాలానికి
ఎవరితోనూ పని లేదు
కలానికి 
విరామమూ తెలియడం లేదు

గెలుపోటముల 
చరిత్ర లిఖించేయాలిగా..!!

6.   ఛాయకు
ప్రత్యామ్నాయాన్నే
వెలుగు
ఉన్నంత వరకు

ప్రయత్నం 
మన నైజం...!!

7.  మనిషి
మనుగడ
గతమెా
గుణపాఠం 

కాలం చెప్పే
నిత్యసత్యం...!!

8.   అర్థం 
చేసుకోవడానికి
కొత్తగా
ఏముందని

మనసు పుస్తకం
మూయనిదేగా...!!

9.   అహం
అడ్డుపడుతుంది
అంతరంగం
అవగతమయినా

అడ్డుతెరల
అభిజాత్యం మరి...!!

10.   అవసరం
బ్రతకడం నేర్పుతుంది
అనుభవం
ఓ పాఠంగా మారుతుంది

అనుబంధాల్లో 
నిజానిజాలు తేటతెల్లమౌతాయి...!!

11.  పుట్టడం
పూర్వజన్మ సుకృతం 
పోవడం
చేసిన కర్మల ఫలితం

నడుమ ఈ నాటకం
విధి విలా(ప)సం...!!

12.  కొన్ని
అక్షరాలంతే
వాతలు
వేస్తాయలా

బిడ్డను 
మందలించే తల్లిలా...!!

13.  కలత పడిన
మది
కలం విదిల్చిన
అక్షరాలు

గతం మిగిల్చిన
ఆనవాళ్ళు...!!

14.   గారం
ఎక్కువైనా
నయగారం 
తక్కువైనా

దెబ్బలకు
వెన్న రాయాలి తప్పదు మరి...!!

15.   గతాలన్నీ
మరువలేనివే
జ్ఞాపకాల
చిత్తరువులుగా

ఘడియకో రూపం మార్చే
ఈ మనుష్యుల మధ్యన...!!

16.  పుటలెక్కువే
పుస్తకంలో
వచ్చి
పోయే వారితో

మూసే సమయమే
చిక్కడం లేదు మరి...!!

17.   సమయ 
పాలన
సర్దుకుపోవడంలో
నేర్పు

నేర్పుతుంది
జీవితం...!!

18.  పరాన్న జీవుల
పాలబడుతున్నాయి
నిషిద్దమని తెలియని
నిత్య ప్రసాదాలు

మమకారం మరిచిన
బతుకులైపోయాయిప్పుడన్నీ..!!

19.   గాయాన్ని
జ్ఞాపకంగా మలచడం
గతాన్ని
మనసాక్షరాలుగా మార్చడం

గమనానికి
గమ్యాన్ని అనుకరించమనడమే...!!

20.   బలమూ
బలహీనతా
రెండూ
నువ్వే

బంధాలు 
కొందరికి ఇంతేననుకుంటా...!!

21.   సామాన్యుడి
పరిధులు వేరు
రాజకీయ నాయకుడి
అవసరాలు అనేకం

చట్టాలు 
ఎవరికి వెసులుబాటో మరి..!!

22.  వెలుతురు 
ఎప్పుడూ ఉంటుంది
చీకటికి
చేరువలోనే

నిరంతరాన్వేషణ అవసరమే
జీవితంలో గెలుపోటములు తెలియాలంటే..!!

23.   అక్షరం 
ఊపిరినిస్తుంది
ఊరటను
పంచుతుంది

అజరామరం 
చరిత్ర చెప్పిన సత్యాలు...!!

24.   గాయమూ
ఘనమైనదే
గతానికి
సాక్ష్యంగా 

కాలానికి 
అప్పగించిన కావ్యముగా...!!

25.  మది
కనబడుట లేదు
మనిషితనం
మాయమైపోతున్నది

కాలం
నగ్న దృశ్యాలను చిత్రీకరిస్తోంది..!!

26.   గంతలు
కట్టుకున్న ఆకాశం
రెప్పలు
విప్పుకున్న రేయి

మిణుగురుల
మెరుపు కలలు..!!

27.  సమయమూ
విలువైనదే
మరలిరాని
క్షణాలను తనలో దాచుకుని

జీవితాలను
గాయాలుగానో గేయాలుగానో మార్చుతూ...!!

28.   కొన్ని ఆనవాళ్ళు
మిగిలిపోతాయలా
మనసు గాయాలు
మాసిపోవు

కాలంతో సమాంతరంగా పయనిస్తూ
కలానికి అనుసంధానమౌతాయిలా..!!

29.   ఎదురీత
అలవాటై పోతుంది
ఓటమికి
వెరవకుంటే

మానవ సంబంధాలు
ఆర్థికానుబంధాలుగా మారుతుంటే..!!

30.   ముడిబడిన 
అనుబంధాలు
విడివడని
బుుణపాశాలు

కాలం 
తేల్చాల్సిన లెక్కలివి...!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

కబుర్లు కాకరకాయలు © 2008. Template Design By: SkinCorner