ఎక్కడ..!!

ఆశే

ఆవిరయినప్పుడు

కోరికెక్కడ!

బంధమే 

లేనప్పుడు 

అనుబంధమెక్కడ!

నమ్మకమే 

నిలబడనప్పుడు

నిజాయితెక్కడ!

మాటలే 

మరిచినప్పుడు 

మాధుర్యమెక్కడ!

మనసే 

మాయమైనప్పుడు

మమకారమెక్కడ!

మనిషే

కానప్పుడు 

మానవత్వమెక్కడ!

గతమే

మరిచినప్పుడు

గురుతులెక్కడ!

జీవమే

కోల్పోయినప్పుడు

జీవితేచ్చెక్కడ!

పలకరింపు..!!

మన అనుకున్న బంధాలన్నీ

అనుబంధాలు కాలేవు

మాట్లాడే మాటలన్నీ

మనసులను తాకలేవు

రాసే రాతలన్నీ

జీవకళను ఆపాదించుకోలేవు

పలకరించే పలకరింపులన్నీ

హృదయాలను కదిలించలేవు

ఆడే ఆటలన్నీ

విజయాన్ని అందుకోలేవు

బతికే బతుకులన్నీ

నిజాయితీగా బతకలేవు

చరిత్ర పుటలన్నీ

చిత్తుకాగితాల ఆనవాళ్ళు కావు

గతించిన కాలాలన్నీ

భవితకు మేలుకొలుపుల గుణపాఠాలు..!!

 

మెుక్కుబడి..!!

తెచ్చిపెట్టుకున్న నవ్వులు

పెదవంచున పలుకులు

ఈనాటి పలకరింతలు

రాబడి రాయబారాలు

లెక్కల పంచాయతీలు

అలవాటైన ప్రహసనాలు

రమ్మని పిలిచే ఆహ్వానాలు 

ఆమాటునే పో పొమ్మనే చెణుకులు

స్థితిగతుల సత్సంబంధాలు

మర్చిపోయిన గతాలు

లేవనుకుంటున్న జ్ఞాపకాలు

చెరపలేని సాక్ష్యాల మిగులుతగులు

నటించేస్తున్న బాంధవ్యాలు 

జీవించేస్తున్న జీవచ్ఛవాలు

ఇవే ఇప్పటి అనుబంధాలు..!!

రాకపోకలు..!!

అవసరాల

అంతిమయాత్రకు

అడ్డుకట్టలు వేయడానికి

మనకంటూ..

కొన్ని లక్షణాలు వుండాలి 

ఏ రాకలో

ఏ మర్మముందో 

తెలుసుకోవడానికి..

మాటల మూటలు సరిపోవు

బలమైన బంధనాలు కావాలి 

ఏ పోకడలను 

అక్కడే ఆపాలంటే

పట్టు గట్టిగా బిగించాలి 

లేదంటే..

దట్టమైన చుట్టరికమైనా మిగిలుండాలి

కాలానికి 

నిలువెత్తు రూపురేఖలు 

సుఖదుఃఖాల సమతూకమైన 

చావుపుట్టుకల రాకపోకలే

జీవన ప్రమాణాల ప్రయాణాలు..!!

రాత..!!

క్షణాలను పోగేసుకుంటూ

పరుగెత్తి పోతూనే వుంది కాలం

బంధాలను వదిలించుకుంటూ

యాంత్రికంగా మారిపోతున్నాడు మనిషి

అంతరిక్షానికి ఎగుతున్న విజ్ఞానాన్ని చూస్తూ 

అదే పురోగతి అనుకుంటోంది మేధస్సు 

మత్తులో తూగుతూ మాయాప్రపంచమే

మహా గొప్ప సంప్రదాయమనుకుంటోంది ఈనాటి యువత

క్రీడ ఏదైనా తనదే 

పై చేయి అంటోంది ఆధిపత్యపు అభిజాత్యం 

ఏ రాత ఎలా రాసినా

విధిరాత చేవ్రాలు చెరపలేమని తెలియక(తెలిపేవే ఈ అక్షరాలు)..!!

ఒంటరి కల..!!

 

అడుగుల తడబాటు అర్థమౌతున్నా

ఆపలేని పయనంలో

సాయంగా వచ్చి చేరిన తాయిలాలివి

నిన్నల్లో జారిపోయిన గతాన్ని

రేపటి భవితలో అందిపుచ్చుకోవాలని

ఆశపడే మనసు తపన

కాలానికి తెలిసిన కథే అయినా

చరిత్ర పుటల్లో 

ఛిద్రమైన చరితే ఇది

పోగొట్టుకున్న చోటునే

మెుదలైన దేవులాటలో

గెలవాలన్న ఆరాటం

ముగింపు వెదికే ప్రయత్నంలో

అసంపూర్ణంగా మిగిలిన 

ఓ ఒంటరి కల

చాలా రోజుల తర్వాత రాసిన కవిత.అప్పుడప్పుడు కింద నుండి పైకి రాయడం అలవాటు..ఇది అలా రాసినదే..!!

కాల ప్రవాహంలో..!!

నేను నేనుగా

వున్నాను 

గతంలో

నన్ను నేను

కోల్పోయాను

వాస్తవంలో

రెండు కాలాలను

మోసుకుంటూ

నేనెవరో వర్తమానంలో..!!

తేలని లెక్కలు..!!

 

తీసివేతలు

రావడం లేదు

కూడికలు

ఎక్కువయ్యాయని కాబోలు

గుణకారాల

గణాంకాలు

మమకారపు 

మాయలో మత్తిల్లిపోయాయి

భాగహారాల

శేషాలు 

అనుబంధాల 

అవశేషాల్లో కలిసిపోయాయి

ఏతావాతా 

ఏ లెక్కలు తేలడం లేదు

ఏ ఏ ఋణపాశాలు 

ఏమరుపాటున ఎటుపోయాయో మరి..!!

అనుసంధానం..!!

 వెలితి లేని జీవితం..!!

వెసులుబాటే లేని

జీవితానికి 

వేరే ఆలోచనలకు

తావెక్కడా!

కోరికల చిట్టాలతో

మెదడంతా నిండివుంటే

సంతృప్తికి 

చోటెక్కడా!

వెలుతురు కనబడని

చీకటి బతుకులకు

కాంతిపుంజాల జాడ

తెలిసేదెలా!

ఆత్మబంధాలకు

అనుబంధాలకు

అనుసంధానం కుదిరితే

వెలితికి తావెక్కడా..!!

‘మని’షి..!!

 ఆశల 

ఆకాశంలో విహరిస్తున్నాడు

మనిషి

తానుండాల్సింది

అవనిపైనని

మరిచి..!!

ఏ రాతలో ఏముందో..!!

 చేతిరాత

అందమైనదే

చెదిరిన

నుదుటిరాతే

ఎగతాళిగా

నవ్వుతోంది

కొన్ని జీవితాలింతే

చావుకి 

బతుకుకి మధ్యలో..!!

తెలివి..!!

కరంట్ ఛార్జీల

పెంపు లేదు

ఇంధనపు ఖర్చుల 

బాదుడే బాదుడు

వాడకానికి 

వాడని దానికి 

కలిపి మోపెడు

సమయం మించకుండా 

చెల్లించినా

ఆలస్యానికి సర్ఛార్జీలు

అన్నీ కలిపి

సంవత్సరాంతానికి

అదనపు భారాలు

పెరిగిన గాస్

నిత్యావసర సరుకుల 

కూరగాయల ధరలు

తరగని రైతుల వెతలు

కొలువులు లేని చదువులు

మోయలేని అనారోగ్యాలు 

సొమ్ము చేసుకుంటున్న

కార్పొరేట్ సంస్థలు

విజన్ అవసరమే

ముందుచూపు ముఖ్యమే

అంతకుమునుపు

సామాన్య జీవితాలు

మనగలగడమన్నది అత్యావశ్యకం 

మూలధనం కోసం

అదనపు సుంకాలు వేయడం

సబబు కాదు

సంపద పెంచడం 

ఇలా కాదేమో పెద్దాయనా..!!

మరోసారి బాల్యాన్ని పలుకరిద్దామా...!!

మూడు పదుల దూరాన్ని 

క్షణాల్లో మాయం చేసే 

కాలానిదెంత చతురతో కదా

మన వయసెంత పైబడినా 

బాల్యానిదో ప్రత్యేకతే ఎప్పుడూ 

ఎందుకంటే ఆ జ్ఞాపకాలలాంటివి మరి

ఇష్టం లేకున్నా అమ్మ చీర చెంగునొదిలి 

పలకా బలపం పట్టి పోనంటూ మారాము చేస్తూ

బడి బాట పట్టిన మధుర క్షణాలవి

కాకెంగిలి తాయిలాల రుచినెరిగి

గిల్లికజ్జాల అల్లరి ఆటలలో అలకలన్ని మరచి

ఆనందపు హరివిల్లులను నింగి కెగరేసిన పసితనమది

పసి వయసు పోకడలతో తిన్న బెత్తం దెబ్బలు

చిన్నతనపు చేష్టలతో చేసిన చిలిపి పనులు

కంఠతా పట్టిన పద్యాలు పాటలు ఇప్పటికీ తేనేచినుకులే

ఇష్టాలకు ప్రేమలకు కారణం తెలియని వయసది

అయినా అంతరాలనెరుగని ఆత్మీయతతో 

దగ్గరైన చిన్ననాటి చెలిమి చిరునామా ఇది

ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే ముగింపు దొరకని 

మధుర కావ్యమే మన బాల్యమూ కౌమారమూ

అందుకే ఆ అరమరికలు లేని అప్పటి నెయ్యాన్ని

మరోసారి మనందరం ఆత్మీయంగా హత్తుకోవడానికే 

ఈ అపురూప కలయిక...!! 

 

అంతర్వాహిని..!!

మాటున దాచిన 

మౌన’మది

మాటల చాటున

దుఃఖ‘మది

కలల తీరాల

కావ్య’మది

కలవని బంధాల

బంధన’మది

ఆటుపోట్లకు వెరవని

సంద్ర’మది

రెప్పల అలజడి 

కన్నీటి’మ(న)ది

అనుబంధపు ఉప్పెనకు సాక్షిగా 

మిగిలిన ఒంటరితన’మది

రాయలేని భావాలకు

రూపమివ్వలేని అక్షర’మది

అంతర్వేదన అనంత భావోద్వేగాల 

సమ్మిళిత’మ(మి)ది

పాశాలకై ప్రాకులాడుతూ ప్రాణాలొడ్డే

అమ్మ’మది..!!

(వనజ తాతినేని గారి “పయిలం బిడ్డా” కథ విన్న తర్వాత 

ఇలా రాయాలనిపించింది)