3, అక్టోబర్ 2026, శనివారం

రెక్కల వివరణ 48

 


48.  ఎన్ని 

గుణకారాలో

అనుబంధాల 

లెక్కల్లో

 

అవసరానిదే

అంతిమ విజయం...!!

 

విశ్లేషణ:

 

“ఎన్ని / గుణకారాలో / అనుబంధాల / లెక్కల్లో”


ఇక్కడ అనుబంధాలను “లెక్కలు” గా చూపించడం ఒక తాత్విక వ్యంగ్యంగా కనిపిస్తుంది. సంస్కృత సాహిత్య దృష్టిలో చెప్పాలంటే ఇది “సంఖ్యా-వివేకం” లాగా—భావాలు కూడా లెక్కలలో చిక్కుకుంటాయి అన్న భావన. ప్రతి సంబంధం వెనుక ఒక గుణకారం ఉంది—ఆపేక్ష, అవసరం, ప్రయోజనం, కాలప్రవాహం. జనపద అనుభవంలో చూస్తే, “ఉపయోగం ఉన్నంతవరకే స్నేహం నిలుస్తుంది” అనే కఠిన నిజాన్ని ఇది ప్రతిబింబిస్తుంది.

 

“అవసరానిదే / అంతిమ విజయం...!!”


ఇది ఈ కవితా భావానికి కేంద్రబిందువు. సామాజికంగా చూస్తే, చాలా సందర్భాల్లో అవసరమే సంబంధాలను నిలబెడుతుంది లేదా నిర్ణయిస్తుంది. విజయమో, గెలుపో కూడా అవసరాలపై ఆధారపడుతుంది. ఇది ఒక సామాజిక వాస్తవం—మానవ సంబంధాల్లో నిస్వార్థత ఎంత ఉన్నా, అవసరాల ప్రభావం దాన్ని మలుస్తుంది. సంస్కృత తాత్వికంగా చెప్పాలంటే ఇది “అర్థ-కామ ప్రభావం”—అర్థం (వనరులు), కామం (ఆకాంక్ష) ఆధారంగా జీవితం నడుస్తుంది.


కళాత్మకంగా చూస్తే, ఈ పంక్తుల్లో ఒక గణిత కవిత్వం ఉంది. భావాలు భావోద్వేగాలుగా కాకుండా సమీకరణాలుగా మారిపోతున్నాయి. అనుబంధాలు కూడా “లెక్కల్లోని గుణకారాలు” గా రూపాంతరం చెందడం ఒక గంభీరమైన దృశ్యచిత్రం.


జానపద దృష్టిలో చెప్పాలంటే— “ఉపయోగం ఉంటేనే ఉప్పు కూడా తీపి అవుతుంది” అన్న నానుడి ఈ భావానికి సరిపోతుంది. అవసరం లేకపోతే బంధం కూడా నీరసమవుతుంది అన్న సామాజిక నిజం ఇందులో దాగి ఉంది.


ఈ రచన చెప్పేది ఏమిటంటే—మానవ అనుబంధాలు భావాల కన్నా ఎక్కువగా అవసరాల లెక్కలపై నడుస్తాయి. ఆ లెక్కల్లో గుణకారాలు పెరిగేకొద్దీ సంబంధాల రూపం మారిపోతుంది.

చివరికి అవసరమే గెలుపు అనే కఠిన వాస్తవం మిగులుతుంది.

2, అక్టోబర్ 2026, శుక్రవారం

జీవన మంజూష 10/26 (నూరు నెలలు)

 


ఈ నెల నవ మల్లెతీగలో నేను రాసిన “నూర(100)వ వ్యాసాన్ని ప్రచురించిన నవ మల్లెతీగ సాహితీ యాజమాన్యానికి మనఃపూర్వక ధన్యవాదాలు🙏




నేస్తం,

          పరమాణువు అణువుగా మారడం, కణంతో మెుదలై విశ్వానికే అంతుపట్టని అద్భుత రహస్యం జీవప్రక్రియ. ప్రకృతి జీవరాశులకు అందించిన జీవచైతన్యం. మానవ మేధస్సుకు ఎప్పటికప్పుడు సవాలు విసురుతూనే, జీవక్రియల జీవితాలతో ఈ సృష్టిని నింపేసిన అద్భుత చిత్రాలలో మానవజన్మ ఉత్తమమైనదని మన పూర్వీకులు చెప్పారు. ఓ ప్రాణి మరో ప్రాణికి జన్మనివ్వడం అన్నది ఏ కొలమానానికి అందని లెక్క. మరణం ముంగిట నిలబడున్నా, మరో ప్రాణికి జీవానివ్వడంలో ఆనందాన్ని వెదుక్కుంటూ, చావుకు భయపడని ప్రాణి “అమ్మ”.

ఈ సృష్టిలో పర్యాయపదం లేని ఒకే ఒక్క పదం “అమ్మ”. 

            నడక నేర్పింది అమ్మ ఐతే నడిపించింది నాన్న. అక్షరాల్లో అచ్చులు, హల్లులు కలిస్తేనే పదం. పదం పదం జతకలిస్తే వాక్యం. వాక్యాల్లో జీవితం. జీవితంలో ఓటమి నుండి నేర్చుకున్న పాఠాలు గెలుపు రుచి చూపిస్తాయి అన్నది సత్యం. గెలుపు ప్రపంచానికి నిన్ను పరిచయం చేస్తే ఓటమి నిన్ను నీకు తెలుపుతుంది. ఈ ప్రపంచంలో ముందుగా మనం తెలుసుకోవాల్సింది మనల్ని మాత్రమే. తప్పొప్పుల బేరీజు మనల్ని మనం సరిగ్గా వేసుకున్న రోజు ఏ విమర్శకయినా మనం ఎదురునిలవగలం. అదే నీ గెలుపు అవుతుంది. ఎదుటివారిలో లోపాలు వెదకడం తగ్గించి, కాస్త మనిషితనం చూపించగలిగితే మానవజన్మకు కాస్తయినా సార్థకత లభిస్తుంది. 

               కొందరికి ఏకాంతాన్ని అందంగా మలుచుకోవడం కోసం అక్షరాల సాయం ఆసరా దొరికితే అంతకన్నా ఆనందం ఇంకేముంటుంది! ఏకాంతాన్ని, ఏకాకితనాన్ని కూడా అక్షరాలకు అప్పజెప్పేసి, ఆ దారినే అక్షర రహదారిగా  మార్చేసిన జీవితాలు, చాలామందికి తమ తమ జీవితాలను సవ్యంగా మలుచుకోవడానికి పనికివస్తాయి. ఆఁ ఏదో చిన్నప్పుడు నేర్చుకున్న అక్షరాలే కదా, అవేం ఉపయోగపడతాయి అని వదిలేస్తే..అమ్మ అక్షరాలు లేకుండా ఈ ప్రపంచంలో ఎవరయినా వున్నారా! ఇక్కడ అక్షరం , చదువు ఒకటి కాదు. చదువులేని గొప్పవారిని కూడా వారిని కూడా ఈ ప్రపంచానికి తెలియజెప్పింది అక్షరమే. చరిత్రకు మూలమైన అక్షరాన్ని గౌరవించడం మన సంస్కారం. 

                 నా చిన్నప్పటి నుండి అమ్మతో మెుదలైన ఈ అక్షర ప్రయాణం నాన్నతో నడిచి, బుడిబుడి అడుగులతో కోపాలు, ఆవేశాలు, ఆక్రోశాలు, బాధలు, సంతోషాలు..ఇలా ప్రతి చిన్న విషయాన్ని కూడా నా మనసుకు అనిపించిన భావాలతో నాకోసం రాసుకున్న నా బ్లాగు “కబుర్లు కాకరకాయలు” నుండి ముఖపుస్తకానికి విస్తరించి, అనుకోకుండా అచ్చైన నా మెుదటి కవితల పుస్తకం “అక్షరాల సాక్షిగా..నేను ఓడిపోలేదు” తో పరిచయమైన మల్లెతీగ పబ్లికేషన్స్ కలిమిశ్రీ గారి కుటుంబంతో నా అక్షరానుబంధం కొనసాగింది నేటివరకు. చిన్న చిన్న వ్యాసాలు రాసే నన్ను నవ మల్లెతీగలో నెలనెలా వ్యాసం రాయమంటే రాయగలనా అని భయపడితే, సాగర్ శ్రీరామ కవచం గారు, కలిమిశ్రీ గారు రాయగలనన్న భరోసానిచ్చారు. ఏది రాసినా ఎడిట్ చేయకుండాప్రచురించి, రచయిత భావాలకు విలువనిచ్చిన కలిమిశ్రీ గారికి, ఆదరించి అభిమానించిన పాఠకదేవుళ్ళకు ప్రత్యేక కృతజ్ఞతలు.

మరో యుద్ధం..!!




రాక

పోక

మధ్యన

తర్వాత 


ఎన్నో 

ఘటనలు

సంఘటనులు

వెంటబడతాయి


మరెన్నో

సర్దుబాట్లు

దిద్దుబాట్లు 

వచ్చి చేరతాయి


కావాలని

చేసుకున్నది కాదు

వద్దని

వారించడానికి


చెప్పలేని

చెప్పుకోలేని 

చాతగాని

పరిస్థితులు


కోపం

చిరాకు

పరాకుల

పరామర్శలు


వీటికి తోడు

మేమున్నామంటూ

వచ్చి చేరే

అనారోగ్యాలు


భరించలేని

బాధల నడుమ

బాధ్యతల

భవబంధాలు


అడ్డుపడలేని

హార్మోనుల అసమతుల్యతను

అర్థం చేసుకోవడానికి పడే ఆరాటమే

మగువకు మరో యుద్ధరంగం..!!


రెక్కల వివరణ 47

 


47.  ఆట 

కొత్తదేం కాదు

మనసుకే

తెలియలేదు

 

మోసం

సహజ లక్షణం...!!

 

విశ్లేషణ:

 

“ఆట / కొత్తదేం కాదు / మనసుకే / తెలియలేదు”


ఇక్కడ “ఆట” అనే పదం జీవితం అనే నాటకానికి ప్రతీక. సంస్కృత సాహిత్యంలో దీనిని “లీల” అని పేర్కొంటారు—ప్రపంచం ఒక లీల, మనిషి అందులో ఒక పాత్ర మాత్రమే. ఈ ఆట కొత్తది కాదు; యుగయుగాలుగా నడుస్తూనే ఉంది. కానీ మనసు దాని స్వరూపాన్ని గుర్తించలేకపోవడం—మాయ (మోహ) ప్రభావాన్ని సూచిస్తుంది. మనసు సత్యాన్ని గ్రహించలేక, భ్రమలోనే సత్యాన్ని వెతుకుతుంది.

 

“మోసం / సహజ లక్షణం...!!”


ఇక్కడ కవిత సామాజిక వాస్తవాన్ని నిశితంగా తాకుతుంది. మోసం అనేది కేవలం దుష్టత్వం కాదు; కొన్నిసార్లు అది జీవన రక్షణకవచంలా, వ్యూహంగా, పరిస్థితుల అవసరంగా మారుతుంది. జనపద దృష్టిలో చెప్పాలంటే — “లోకం తిరుగుతుంటే మాట కూడా తిరుగుతుంది.” అందుకే మోసం ఒక “సహజ లక్షణం” గా చిత్రితమవుతుంది. ఇది మనిషి స్వభావంలోని ద్వంద్వతను సూచిస్తుంది—ధర్మం ఒక వైపు, అవసరం మరో వైపు.


సాంస్కృతికంగా చూస్తే, భారతీయ తాత్విక దృష్టిలో ఇది మాయా సిద్ధాంతంకి దగ్గరగా ఉంటుంది. జగత్తు నిజమూ కాదు, అసత్యమూ కాదు—అనుభవంలో ఉన్న ఒక మధ్యస్థ స్థితి. అందులో మనిషి పాత్రలు మారుతూ, భావాలు మారుతూ, సంబంధాలు రూపాంతరం చెందుతుంటాయి.


కళాత్మకంగా చూస్తే, ఈ పంక్తుల్లో ఒక నాటకీయ వాతావరణం ఉంది—రంగస్థలంపై పాత్రధారులు తమ పాత్రలను మార్చుకుంటూ పోతున్నట్టు. ప్రేక్షకుడు (మనసు) మాత్రమే నిజాన్ని పూర్తిగా గుర్తించలేకపోతున్న స్థితి.


ఈ రచన చెప్పే సారాంశం ఏమిటంటే—జీవితం ఒక తెలిసిన కానీ అర్థం కాని ఆట. మనసు దాన్ని కొత్తగా అనుకుంటుంది, కానీ అది పాత మాయ. అందులో మోసం కూడా ఒక సహజ ప్రవాహంలా కలిసిపోయిన నిజం.

1, అక్టోబర్ 2026, గురువారం

రెక్కల వివరణ 46

 


46.  కలిసి 

తిరగడం

సరదాలు

తీర్చుకోవడం కాదు

 

వదులుకోలేని 

బంధమే ప్రేమ...!!


విశ్లేషణ:

“కలిసి / తిరగడం / సరదాలు / తీర్చుకోవడం కాదు”


ఇక్కడ ప్రేమను ఉపరితల సంబంధాల నుంచి వేరు చేస్తారు. కలిసి ఉండటం, తిరగడం, సమయాన్ని గడపడం మాత్రమే ప్రేమ కాదు అని చెప్పడం ద్వారా—కేవలం వినోదం, ఆకర్షణ ఆధారిత సంబంధాలు శాశ్వతం కావని సూచిస్తుంది. ఇది ఒక రకంగా భావాల శుద్ధి లాంటి ఆలోచన.

 

“వదులుకోలేని / బంధమే ప్రేమ...!!”


ఇక్కడ అసలు నిర్వచనం వస్తుంది. ప్రేమ అంటే ఆనందం ఉన్నప్పుడు మాత్రమే కాదు; దూరం చేయాలనుకున్నా విడదీయలేని అంతర్గత అనుబంధం. అది అలవాటు కాదు, అవసరం కాదు—ఒక ఆత్మీయ బంధం. విడిపోవాలన్నా మనసు ఒప్పుకోని స్థితి ప్రేమగా చూపబడింది.


ఈ రెండు పంక్తులు ప్రేమను తాత్కాలిక ఆకర్షణల నుంచి విడదీసి, గాఢమైన అనుబంధంగా నిలబెడతాయి. నిజమైన ప్రేమ అంటే “ఉండాలని కాదు, ఉండక తప్పని” భావం.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

కబుర్లు కాకరకాయలు © 2008. Template Design By: SkinCorner