ఆత్మీయ పలకరింపు..!!

    బోలెడు కబుర్లు చెప్పుకున్న ఆనందం.

కొన్ని సంతోషాలను ఇలా పంచేసుకోవాలి…దాదాపు ముప్పై ఏళ్ల తర్వాత కలిసాము. హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు రామకృష్ణ దంపతులకు..

వీడియో (అనుబంధాలు ఆనవాళ్ళు)

 https://youtu.be/8txLT-KPXMg?si=DruPQ2G53ER0dboj                                                                                                             అక్షరాల సాక్షిగా ….నేను ఓడిపోలేదు

(ఆడియో – వీడియో )

మంజు యనమదల

కవిత్వం

(ఆడియో - వీడియో- 1)

విశ్లేషణ బై:

మంత్రి ప్రగడ మార్కండేయులు

+91-9951038802

హైదరాబాద్ – ఇండియా

***

అక్షరాల సాక్షిగా ….నేను ఓడిపోలేదు

(ఆడియో – వీడియో )

మంజు యనమదల

కవిత్వం

(ఆడియో - వీడియో- 1)

విశ్లేషణ బై:

మంత్రి ప్రగడ మార్కండేయులు

+91-9951038802

హైదరాబాద్ – ఇండియా

*****

అనుబంధపు ఆనవాళ్ళై

రాలిపోయిన స్వప్నాల్లో

కాలిపోయిన జ్ఞాపకాలు

వద్దన్నా నిత్యం వెన్నాడుతూనే

మనసుని వీడని మమతల్లో

ముడేసుకుపోయిన బంధాలు

గతాన్ని వదలని వాస్తవాలకు బందీలై

ఎటెళ్లినా ఎదను తడిమే గురుతులతో

కొలువుదీరిన కన్నీటి చుక్కల పేరంటాండ్లు

చీకటి సీమంతానికి పిలువని పేరంటంలా

వెతల కతల వారధిగా

కలత కలల కాపురం చేస్తున్నాయి

నా అక్షరాల అనుబంధపు ఆనవాళ్ళై

******

“అనుబంధపు ఆనవాళ్ళై” – కవితా విశ్లేషణ

కవయిత్రి: మంజు యనమదల

విశ్లేషణ: మంత్రి ప్రగడ మార్కండేయులు

***

తెలుగు కవిత్వంలో అనుబంధాలు, జ్ఞాపకాలు, వియోగాలు, కాలసాక్ష్యాలు ఎన్నో రూపాల్లో వ్యక్తమయ్యాయి. కానీ కొన్ని కవితలు మాత్రమే మనిషి అంతరంగాన్ని అంత లోతుగా తడుముతాయి; అవి చదివిన తర్వాత కవిత ముగిసినా, దాని ప్రతిధ్వని మనసులో చాలా కాలం నిలిచి ఉంటుంది. “అనుబంధపు ఆనవాళ్ళై” అలాంటి కవితల్లో ఒకటి.

ఈ కవితలో కవయిత్రి మంజు యనమదల గారు వ్యక్తిగత అనుభూతిని మాత్రమే రాయలేదు; కాలం, బంధం, జ్ఞాపకం, వియోగం, మమత, అక్షరం – ఈ ఆరు జీవన సత్యాలను ఒకే భావస్రవంతిలో ప్రవహింపజేశారు. ఇది కేవలం బాధా గీతం కాదు; అనుబంధాల చరిత్రను కన్నీటి సిరాతో రాసిన ఆత్మకథ.

సాహిత్యపర విశ్లేషణ లో కవిత ప్రారంభమే పాఠకుని హృదయాన్ని తాకుతుంది:

“రాలిపోయిన స్వప్నాల్లో

కాలిపోయిన జ్ఞాపకాలు”

ఇక్కడ “రాలిపోయిన” మరియు “కాలిపోయిన” అనే రెండు క్రియలు కవితకు జీవం పోశాయి.

స్వప్నం రాలిపోవడం అంటే ఆశలు వాడిపోవడం.

జ్ఞాపకం కాలిపోవడం అంటే అనుభూతులు బూడిద కావడం.

ఈ రెండు ప్రతీకలు కలసి జీవితం అనే వృక్షం మీద కాలం చేసిన విధ్వంసాన్ని సూచిస్తున్నాయి.

కవయిత్రి జ్ఞాపకాలను కేవలం గుర్తులుగా కాకుండా జీవించే ప్రాణులుగా చిత్రించారు.

“వద్దన్నా నిత్యం వెన్నాడుతూనే”

అనేది జ్ఞాపకాల వ్యక్తీకరణకు అద్భుత ఉదాహరణ. ఇది అలంకార శాస్త్రంలో “పురుషీకరణ”కు చక్కని నమూనా. జ్ఞాపకాలు ఇక్కడ నడుస్తున్నాయి, వెంబడిస్తున్నాయి, మనసును వదలడం లేదు.

ఈ కవితలోని ప్రధానాంశం అనుబంధం. అనుబంధం అనేది కేవలం బంధుత్వం కాదు.

మనిషి హృదయంలో నిలిచిపోయే భావముద్ర.

“మనసుని వీడని మమతల్లో

ముడేసుకుపోయిన బంధాలు”

అనే పంక్తులు దీనికి సాక్ష్యం.

బంధాలు విడిపోయినా, మనుషులు దూరమైనా, మమత మాత్రం ముడిపడిగానే ఉంటుంది.

ఇది భారతీయ కుటుంబ వ్యవస్థకు ప్రతీక.

మన సంస్కృతిలో సంబంధాలు రక్తంతో కాక, హృదయంతో నిర్మితమవుతాయి.

అందుకే కవయిత్రి “ముడేసుకుపోయిన బంధాలు” అని చెప్పినప్పుడు, ఆ మాటలో శతాబ్దాల సామాజిక అనుభవం దాగి ఉంది.

సామాజిక విశ్లేషణ

ఆధునిక సమాజంలో మనిషి సాంకేతికంగా దగ్గరవుతున్నా, భావపరంగా దూరమవుతున్నాడు. కుటుంబాలు చిన్నవవుతున్నాయి. సంబంధాలు అవసరాలకే పరిమితమవుతున్నాయి. అలాంటి కాలంలో ఈ కవిత ఒక సామాజిక పత్రంలా నిలుస్తుంది.

“గతాన్ని వదలని వాస్తవాలకు బందీలై”

అనే పాదం నేటి సమాజాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది.

మనిషి వర్తమానంలో జీవిస్తున్నట్టు కనిపించినా,

అతని మనసు గతంతోనే బంధించబడి ఉంటుంది.

వలసలు, ఉద్యోగాలు, నగరీకరణ, స్వార్థ సంబంధాలు –

వీటి కారణంగా కోల్పోయిన అనుబంధాలు

తర్వాత జ్ఞాపకాల రూపంలో తిరిగి వెంటాడుతుంటాయి.

ఈ కవిత ఆ సామాజిక వాస్తవాన్ని అత్యంత సున్నితంగా వ్యక్తీకరిస్తుంది.

జానపద దృక్పథం లో - ఈ కవితలో అత్యంత విశిష్టమైన పదచిత్రం:

“కన్నీటి చుక్కల పేరంటాండ్లు”

తెలుగు జానపద సంస్కృతిలో “పేరంటం” అనేది మంగళకరమైన సందర్భం.

అమ్మాయి ఇంటికి వచ్చిన ఆహ్వానం.

ఆనందపు ఆతిథ్యం.

కానీ కవయిత్రి ఇక్కడ కన్నీటి చుక్కలకే పేరంటం పెట్టారు.

ఇది జానపద భావప్రపంచాన్ని ఆధునిక కవిత్వంతో మేళవించిన అపూర్వ రూపకం.

అలాగే, “చీకటి సీమంతానికి పిలువని పేరంటంలా”

అనే పంక్తి జానపద సంస్కృతిని తాత్విక స్థాయికి తీసుకువెళ్లింది.

సీమంతం అనేది కొత్త జీవానికి స్వాగతం.

కానీ ఇక్కడ చీకటికి సీమంతం.

అంటే వెలుగు లేని జీవితానికి కూడా కాలం ఒక వేడుక జరుపుతుందన్న వ్యంగ్య సత్యం.

ఇది జానపద భాషలో చెప్పబడిన ఆధునిక జీవన వేదన.

చారిత్రాత్మక విశ్లేషణ లో -  చరిత్ర అనేది రాజుల కథ మాత్రమే కాదు. మనుషుల జ్ఞాపకాల సమాహారం. ఈ కవితను చదువుతుంటే తెలుగు చరిత్రలో ఎన్నో వియోగగాథలు గుర్తుకొస్తాయి.

యుద్ధాల్లో విడిపోయిన కుటుంబాలు, వలసల్లో కనుమరుగైన బంధాలు, కాలగర్భంలో కలిసిపోయిన జీవన కథలు –

అన్నీ ఈ కవితలోని జ్ఞాపకాల రూపంలో కనిపిస్తాయి.

తెలుగు సాహిత్యంలో - వేమన, పోతన, శ్రీనాథుడు,

ఆధునిక కవుల్లో దేవులపల్లి, సినారె, దాశరథి –

వారి రచనల్లో జ్ఞాపకాల తాత్వికత కనిపిస్తుంది.

ఆ సంప్రదాయానికి ఆధునిక స్వరూపమే ఈ కవిత.

భావచిత్రాల విశిష్టత లో ఈ కవితలో ప్రతి రూపకం ఒక చిత్రంలా నిలుస్తుంది.

రాలిపోయిన స్వప్నాలు - వాడిపోయిన పూల తోట.

కాలిపోయిన జ్ఞాపకాలు - బూడిదైన జీవితం.

ముడేసుకుపోయిన బంధాలు - తెగని మమతల దారం.

కన్నీటి చుక్కల పేరంటాండ్లు - వేదనకు జరిగే ఉత్సవం.

చీకటి సీమంతం - ఆశల మరణోత్సవం.

ఈ ప్రతీకలు కవితను సాధారణ అనుభూతి నుంచి కళాత్మక స్థాయికి తీసుకెళ్లాయి.

అక్షరాల ఆత్మకథ - కవిత ముగింపు అత్యంత హృద్యంగా ఉంది.

“వెతల కతల వారధిగా

కలత కలల కాపురం చేస్తున్నాయి

నా అక్షరాల అనుబంధపు ఆనవాళ్ళై”

ఇక్కడ అక్షరాలు కేవలం పదాలు కావు. అవి జ్ఞాపకాల నిల్వలు. వేదనల వారసత్వం.

అనుభూతుల ఆధారాలు.

కవయిత్రి జీవితంలో కలిసిన మనుషులు, విడిపోయిన బంధాలు, చెదిరిపోయిన కలలు –

అన్నీ అక్షరాల రూపంలో శాశ్వతత్వం పొందాయి.

అందుకే ఈ కవిత వ్యక్తిగత అనుభవాన్ని దాటి సామూహిక అనుభూతిగా మారింది.

 “అనుబంధపు ఆనవాళ్ళై” కవిత జ్ఞాపకాల గర్భంలో నుంచి పుట్టిన ఒక భావనది. ఇది వియోగాన్ని మాత్రమే చెప్పదు; అనుబంధాల అమరత్వాన్ని ప్రకటిస్తుంది. బంధాలు కనుమరుగవుతాయి, మనుషులు దూరమవుతారు, కాలం మారిపోతుంది. కానీ వాటి ఆనవాళ్లు మనసులో, అక్షరాల్లో, కన్నీటి చుక్కల్లో శాశ్వతంగా నిలిచిపోతాయి.

కవయిత్రి మంజు యనమదల గారు ఈ కవిత ద్వారా అనుబంధాలను చరిత్రగా, జ్ఞాపకాలను సంస్కృతిగా, కన్నీటిని కవిత్వంగా, అక్షరాలను జీవిత సాక్ష్యాలుగా మలిచారు.

ఈ కవిత ఒక వ్యక్తి కథ కాదు. ఒక తరం కథ. ఒక సమాజం కథ. ఒక నాగరికత జ్ఞాపకం.

అందుకే “అనుబంధపు ఆనవాళ్ళై” అనే ఈ కవిత తెలుగు సాహిత్యంలో జ్ఞాపకాల తాత్విక గాథగా, మమతల మౌన చరిత్రగా చిరస్థాయిగా నిలిచే శక్తిని కలిగి ఉంది.

ఈ కవిత, విశ్లేషణ గురించి మీ అమూల్యమైన స్పందన తెలియజేయండి. మీ స్పందన మాకెంతో స్ఫూర్తి, ఉత్సాహం కలిగిస్తుంది. మీ ముందుకు, మరిన్ని వీడియో లు అతిత్వరలో.....

 

మంత్రి ప్రగడ మార్కండేయులు.

Author, Story, Scenes, Dialogues and Songwriter

Hyderabad (India)

+91-9951038802

 

రెక్క వీడియో

 మంత్రి ప్రగడ మార్కండేయులు గారికి ధన్యవాదాలు 

ఆడియో వివరణ1

 బాధ్యత 

లేదు 

బంధాలు

అవసరార్థమే

కొందరు

పరాన్నజీవులు...!!

విశ్లేషణ:

“బాధ్యత లేదు – బంధాలు అవసరార్థమే; కొందరు పరాన్నజీవులు...!!”

ఈ నాలుగు పంక్తులు ఆధునిక సమాజంలోని కొంతమంది వ్యక్తుల స్వార్థ స్వభావాన్ని అద్దంలా ప్రతిబింబిస్తాయి. బంధం అంటే బాధ్యత, ప్రేమ, ఆప్యాయత, పరస్పర సహకారం అనే విలువల సమాహారం. కానీ కొందరు అవసరం ఉన్నంతవరకే ఆ బంధాలను గుర్తించి, అవసరం తీరిన తర్వాత పరాయివారిలా ప్రవర్తిస్తారు. అటువంటి స్వార్థ సంబంధాలనే కవి “అవసరార్థ బంధాలు” అనే పదంతో గాఢంగా వ్యక్తీకరించారు.

సంస్కృతంలో “స్వార్థే ప్రవర్తతే లోకః” అనే సూక్తి ఉంది. అంటే, స్వార్థం కోసం మాత్రమే ప్రవర్తించే మనుషులు సమాజంలో ఉంటారనే అర్థం. జానపదంలో కూడా “పాలు ఉన్నంతవరకే పిల్లి ఇంటి చుట్టూ తిరుగుతుంది” అనే సామెత ఇదే భావాన్ని బలపరుస్తుంది. తమ శ్రమతో కాకుండా, ఇతరుల కష్టం మీద ఆధారపడి జీవిస్తూ, ఎలాంటి బాధ్యతను స్వీకరించకుండా లాభాలు మాత్రమే ఆశించే వారిని కవి “పరాన్నజీవులు” అనే పదంతో చురకలంటించారు.

నిజమైన బంధం అనేది అవసరంలో చేయి అందించేది; బాధ్యతను పంచుకునేది; కష్టకాలంలో నీడలా నిలిచేది. స్వార్థం మీద నిలిచిన అనుబంధం మాత్రం కాలగర్భంలో కలిసిపోతుంది. అందుకే ఈ చిన్న కవిత మనిషికి ఒక గొప్ప జీవన సందేశాన్ని అందిస్తుంది—బాధ్యతలేని బంధం బలహీనమైనది; కర్తవ్యబోధతో కూడిన బంధమే శాశ్వతమైనది. వ్యక్తిత్వాన్ని నిలబెట్టేది మాటలు కాదు, బాధ్యతను భుజాన వేసుకుని నడిచేది మనిషే అని

ఈ భావకవిత సున్నితంగా, కానీ పదునైన సామాజిక దృష్టితో తెలియజేస్తుంది.

*****

మంత్రి ప్రగడ వారి నుండి అద్భుతమైన కానుక..!!

 అక్షరాల ఆత్మయాత్ర 

మంజు యనమదల గారి సాహిత్య విశ్వం:

*****

 

"మంజు యనమదల" రచయిత్రి,  గారి సాహతోపేతమైన, సాహిత్య, చారితాత్మిక, సాంఘీక, పరమైన రచనా ముద్రితాలు మరియు మరికొన్నిప్రశంశా  విశేషాలు క్లుప్తంగా వివరించిన వారు మంత్రి ప్రగడ  మార్కండేయులు, రచయిత, కవి, హైదరాబాద్ (India)  

సాహిత్యం అనేది కేవలం రచనల సమాహారం కాదు; అది ఒక మనసు తనను తాను వెతుక్కొనే ప్రయాణం. ఆ ప్రయాణంలో అక్షరాలు అడుగులవలె మారి, భావాలు మార్గాలవలె విస్తరించి, అనుభవాలు ఆకాశాలవలె విరివిగా నిలుస్తాయి. మంజు యనమదల గారి ముద్రిత రచనలు ఈ సత్యానికి ప్రతిరూపంగా దర్శనమిస్తున్నవి.

“అక్షరాల సాక్షిగా నేను ఓడిపోలేదు” అనే శీర్షికతోనే ఈ సాహిత్య యాత్ర ఒక ఆత్మవిశ్వాస గీతంగా ఆరంభమవుతుంది. ఇది కేవలం వ్యక్తిగత విజయం కాదు; ఇది అక్షరాన్ని ఆయుధంగా మార్చుకున్న ఒక సాహిత్య సాధకుని ధృఢసంకల్ప ప్రకటన. ఓటమి అనేది బాహ్య పరిస్థితి మాత్రమే; కానీ అక్షరం చేతిలో ఉన్నవారు అంతరంగంలో ఎప్పుడూ విజేతగానే నిలుస్తారు.

“సడిచేయని (అ)ముద్రితాక్షరాలు”, “చెదరని శిలాక్షరాలు” వంటి రచనలు మనసులోని నిశ్శబ్దాన్ని భాషగా మార్చే ప్రయత్నాలు. ఇవి కేవలం కవిత్వం కాదు—అవి అనుభూతుల పురావస్తు శాసనాలు. కాలం చెరిపేయలేని భావాలు, శిలలపై చెక్కిన స్మృతుల్లా, ఈ రచనల్లో నిలిచిపోయాయి. అక్షరాలు ఇక్కడ జీవిస్తాయి; శ్వాసిస్తాయి; మనతో మాట్లాడుతాయి.

“అంతర్లోచనాలు” మరియు “కాలం వెంబడి కలం” వంటి రచనలు మరింత లోతైన తాత్త్వికతను ప్రతిబింబించుచున్నవి. కాలం ఒక ప్రవాహం అయితే, కలం దాని సాక్షిగా నిలుస్తుంది. జీవితం గడిచిపోతుంది, కానీ అక్షరం దాన్ని శాశ్వతంగా నిలిపేస్తుంది. ఇక్కడ రచయిత ఒక సాక్షి మాత్రమే కాదు; ఒక వ్యాఖ్యాత కూడా.

సామాజిక కోణంలో “మూల్యాంకనం”, “అవ్యక్తం” వంటి రచనలు సమాజపు విలువలపై ప్రశ్నలు వేస్తాయి. మనిషి అంతరంగం మరియు బాహ్య సమాజం మధ్య ఉన్న విరోధాన్ని ఇవి ప్రతిబింబించుచున్నవి. చెప్పలేని నిజాలు, వినలేని వాస్తవాలు—ఇవన్నీ “అవ్యక్తం” లో మౌనంగా అరుస్తాయి. ఇది సాహిత్యాన్ని సామాజిక చైతన్య సాధనంగా నిలిపిన ప్రయత్నం.

“అక్షరాలతో అనుబంధాలు” మరియు “జీవన మంజూష” వంటి రచనలు కుటుంబం, వంశవృక్షం, మరియు వ్యక్తిగత చరిత్రను సాహిత్యంగా మలచిన మహత్తర ప్రయత్నాలు. ఇవి వ్యక్తిగతాన్ని సామూహిక చరిత్రగా మారుస్తాయి. ఒక కుటుంబ కథనం ఇక్కడ సమాజ కథనంగా విస్తరిస్తుంది.

“అక్షర విహంగాలు”, “గాలివాటం” వంటి రచనలు భావాల స్వేచ్ఛా విహారాన్ని సూచించుచున్నవి. అక్షరాలు ఇక్కడ పక్షులవలె ఎగురుతాయి. అవి గాలికి లోబడవు; గాలినే దారి చూపుతాయి. ఇది సాహిత్య స్వేచ్ఛకు ప్రతీక.

సాంఘిక దృష్టి పరంగా ఈ రచనలు వ్యక్తిగత భావాల పరిధిని దాటి, సమాజపు నిర్మాణాన్ని ప్రశ్నిస్తాయి. విలువలు క్షీణిస్తున్న సమాజంలో అక్షరం ఒక నైతిక దిక్సూచి. మనిషి కోల్పోతున్న మానవత్వాన్ని తిరిగి గుర్తుచేసే ప్రయత్నమే ఈ రచనలలో కనిపిస్తుంది.

అవమానాలు, ఓటములు, మౌన వేదనలు—ఇవన్నీ ఇక్కడ సాహిత్య రూపంలో మలచబడి, సమాజానికి ఒక అద్దంలా నిలుస్తాయి. రచయిత కేవలం రచయిత మాత్రమే కాదు; ఒక సామాజిక వ్యాఖ్యాత, ఒక మౌన సాక్షి.

చారిత్రాత్మక దృష్టి పరంగా ఈ రచనల సమాహారం భవిష్యత్తుకు ఒక సాహిత్య పత్రంగా నిలుస్తుంది. కాలం మారినా, భావాలు మారవు. ఈ గ్రంథాలు ఒక యుగపు మనస్తత్వాన్ని రికార్డు చేస్తాయి. “కాలం వెంబడి కలం” అనే భావన ఇక్కడ నిజమవుతుంది—కాలాన్ని అక్షరాల ద్వారా బంధించిన ప్రయత్నం ఇది.

కవిత

అక్షరాల ఆకాశంలో

మాటల మేఘాలు కురిసిన వేళ

ఒక కలం మౌనాన్ని చీల్చి

జీవితానికి రూపమిచ్చినది…

మంజు యనమదల గారి

ప్రతి రచన ఒక శిలాశాసనం

ప్రతి పంక్తి ఒక హృదయ స్పందనం

ప్రతి భావం ఒక జీవన సాక్ష్యం…

కాలం వెంబడి నడిచిన కలం

గాలివాటాన్ని గెలిచిన అక్షరం

అంతర్లోచనాల లోతుల్లోంచి

సమాజాన్ని తాకిన సత్యం…

అక్షరాలే ఆయుధమైతే

ఆ కలం ఒక వీరధనువు

మౌనమే సంగీతమైతే

ఆ రచనలు శాశ్వత రాగాలు…

అక్షరాలే అడుగులై నడిచిన ప్రయాణం ఇది

మౌనమే మాటగా మారిన మహా గానం ఇది

ఓటమిని ఓడించిన కలం గర్వగీతం ఇది

మనసును వెలిగించిన అక్షర దీపం ఇది…

చెదరని శిలలపై చెక్కిన భావాల సంతకం

కాలపు గాలుల్లో నిలిచిన సత్య సంకేతం

గుండె లోతుల్లో కదిలిన నిశ్శబ్ద రాగం

మంజు కలంలో పుట్టిన జీవన యోగం…

మంజు యనమదల గారి రచనలు కేవలం సాహిత్య సృష్టులు కావు; అవి ఒక ఆత్మయాత్ర. అక్షరాలు ఇక్కడ జీవనాన్ని మోస్తున్నాయి. భావాలు ఇక్కడ చరిత్రను రాస్తున్నాయి. ఈ రచనలు కాలానికి అతీతంగా నిలిచే సాహిత్య వారసత్వంగా భావించవచ్చును.

అక్షరం ఇక్కడ ముగియదు… అది మనలో కొనసాగుతుంది.

మంజు యనమదల గారి ముద్రిత రచనలు:

1.   అక్షరాల సాక్షిగా.. నేను ఓడిపోలేదు (కవిత్వం)

2.   సడిచేయని (అ)ముద్రితాక్షరాలు (మంజు మనసు ముచ్చట్లు)

3.   చెదరని శి(థి)లాక్షరాలు (కవిత్వం)

4.   గుప్పెడు గుండె సవ్వడులు (జంట కవిత్వం) (మంజు వాణి)

5.   అంతర్లోచనాలు (మంజు మనసు ముచ్చట్లు)

6.   ఏ’కాంతా’క్షరాలు (ఏక్ తారలు)

7.   అక్షర స(వి)న్యాసం (కవిత్వం)

8.   కాలం వెంబడి కలం. అక్షరాలతో అనుబంధం (స్వగతం)

9.   అక్షర విహంగాలు (రెక్కలు)

10. రాతిరి చుక్కలు. అక్షరాంగనల ఆంతర్యాలు (రెక్కలు) 

      (మంజు వాణి విజయ)

11. మూల్యాంకనం (కవిత్వం)

12. అవ్యక్తం(వ్యాసాలు)

13. అక్షరాలతో అనుబంధాలు (యనమదల వారి వంశవృక్షం)

14. జీవన మంజూష (నవ మల్లెతీగలో ముద్రితమైన వ్యాసాలు)

15. గాలివాటం(రెక్కలు)

16. తత్వం రెక్కలు (225 పేజీల సంపుటి ప్రచురణకు నోచుకున్నది)

======

Mantri Pragada Markandeyulu, D. Litt

Author, Story, Script, Dialogues and Songwriter

Hyderabad (Telangana State) India

+91-9951038802

Email: mrkndyl@gmail.com