అవసరానికి మించినది ఏది వున్నా, ఎంత వున్నా మనిషికి దాని విలువ తెలియదు. తృప్తికి సరైన అర్థం తెలియని మనలో చాలామంది ఎంత వున్నా, ఎన్ని వున్నా ఇంకా ఏదో కావాలని ప్రాకులాడుతూనే వుంటారు. ఈ పరుగు, గమ్యం మనకు తెలియకుండా సాగిపోతూనే వుంటుంది. జీవితంలో అలసిపోతున్నా తప్పని పయనమంటూ పరుగులు పెడుతూనే వుంటారు. మనమెంత ప్రాకులాడినా మనకు దక్కాల్సినదే దక్కుతుంది అన్న ఆలోచన అస్సలు రాదు. ఏదైనా మనకెంత ప్రాప్తమో అంతే లభిస్తుంది. ఈ చిన్న లాజిక్ మర్చిపోయి మనమూ ప్రశాంతంగా వుండము, మనతో వున్నవారిని ప్రశాంతంగా వుండనీయము.
తన చుట్టూ ఎందరున్నా ఎవరూ లేని ఏకాకులు కొందరు. ఎన్ని వున్నా ఏమీ లేని నిరుపేదలు మరికొందరు. తత్వం బోధపడని వారు తాత్వికులమని చెప్పుకుంటారు. అన్నీ తెలిసినవారు ఏమి తెలియని నిరాడంబరులుగా జీవిస్తుంటారు. వీరు ప్రపంచానికి పిచ్చివాళ్లుగా కనబడుతుంటారు. విలువ అనేది మన వెనుకనున్న ఆస్తిని బట్టో, లేదా మనకున్న అధికారాన్ని బట్టో రాదు. మన నడవడి, నడతను బట్టి నిర్ణయం జరుగుతుంది. మన స్థితిగతులు మన స్థాయిని ఈ సమాజంలో పెంచవచ్చు. కాని మనమేంటన్నది మన మానసిక స్థితిని బట్టి తెలుస్తుంది. మన ఊపిరి మరికొందరికి ఊతమవ్వాలి కాని ఉసులు తీయకూడదు.
మన మాటలు, చేతల ప్రభావంతో మన స్థాయిని చూపించుకోవాలని అనుకోవడం సమంజసం కాదు. సమాజంలో మన స్థితి చాలామంది కన్నా మెరుగుగా వుండొచ్చు కాని ఆ స్థాయిని వున్నతంగా చూపించుకోవడం కన్నా నలుగురికి సాయం చేయడంలో శ్రద్ధ పెడితే మన మానవత్వం బయటబడుతుంది. అందరు ఒకే స్థాయిలో గొప్పవారుగా మనలేరు. ఎవరి మేధస్సు వారిది. ఈ సమాజంలో “స్టేటస్” దే ప్రధాన పాత్రగా నడుస్తోందిప్పుడు. జీవిత పరమపద సోపానంలో గెలుపోటములు శాశ్వతం కాదు. అందరికి ఈ విషయం తెలిసినా, తెలియనట్లే మనం నటిస్తూ, బంధాలను, బంధుత్వాలను మన అవసరాలకు వినియోగించుకుంటూ సగటు మనిషిగానే ఈ సమాజంలో బతికేస్తున్నాం.
మనం బావుండడానికి మన అతి తెలివిని ఉపయోగిస్తూ, బాగా తెలివిగలవారిమని పొంగిపోతుంటాం. కాలం కలిసి వస్తే ఏదో సామెత చెప్పినట్టుగా మన మేధావితనమని విర్రవీగుతాం. అందరికి అవకాశాలు వాటంతట అవి రావు. కొందరు మాత్రమే అవకాశాలని సృష్టించి చరిత్రలో నిలిచిపోతారు. అవకాశవాదులు కొన్నాళ్ళు మాత్రమే హవా కొనసాగిస్తారు. ఆశావహులు అవకాశాల కోసం ఎదురుచూస్తూనే వుంటారు. నిరాశావాదులు నిరాశ్రయులుగా మిగిలిపోతారు. ఈ రెప్పపాటు జీవితానికి ఎన్నెన్ని రూపాలో మనలోనే. శాశ్వతానికి, అశాశ్వతానికి అక్షరమే తేడా. మనిషి జీవితానికి కూడా చివరి మజిలీలో మిగిలేది ఏమిటన్నది అందరికి అవగతమే. ఆస్తులు, అంతస్తులు ఏవీ వెంట రావు. మనం చేసే మంచి, చెడు మాత్రమే మన తరువాతి తరాలకు మనమిచ్చే విలువైన సంపద..!
