నా పుస్తకాలకు మొదటి పాఠకురాలు మా అమ్మమ్మ. వయసు తొంభై పైనే..ఈరోజు పుస్తకాలు రాగానే చదవడం మెుదలుపెట్టేసింది…
మౌనం గానే ఎదగమని మొక్క నీకు చెపుతుంది ఎదిగిన కొద్ది ఒదగమనే అర్థమందులో ఉంది.............. అపజయాలు కలిగినచోటే గెలుపు పిలుపు వినిపిస్తుంది ఆకులన్నీ రాలినచోటే కొత్తచిగురు కనిపిస్తుంది
నా పుస్తకాలకు మొదటి పాఠకురాలు మా అమ్మమ్మ. వయసు తొంభై పైనే..ఈరోజు పుస్తకాలు రాగానే చదవడం మెుదలుపెట్టేసింది…
విజయదశమి శుభాకాంక్షలతో…
65. అసలు
నకలు
నిజాయితీ
నటన
అన్నీ
ఒకే గాటిన...!!
విశ్లేషణ:
“అసలు – నకలు – నిజాయితీ – నటన – అన్నీ ఒకే గాటిన” అనే ఈ సూక్తి, ఆధునిక సమాజంలోని విలువల గందరగోళాన్ని, సత్య–అసత్యాల మధ్య మసకబారుతున్న భేదరేఖను తాత్త్వికంగా ప్రతిబింబించుచున్నది. ఇది మనిషి జీవనంలో రూపం మరియు సారాంశం కలిసిపోతున్న సంక్లిష్ట పరిస్థితికి సంకేతం.
“అసలు – నకలు” అనే ద్వంద్వం జీవనంలోని మూలభూత విభజనను సూచించుచున్నది. ఒకప్పుడు అసలు అనేది సత్యానికి, నకలు అనేది అనుకరణకు ప్రతీకగా నిలిచినది. కానీ కాలప్రవాహంలో ఈ రెండింటి మధ్య ఉన్న స్పష్టత క్రమంగా మసకబారుచున్నది. ఇది సత్య–మాయా భేదం క్షీణతకు సూచన.
“నిజాయితీ – నటన” అనే పాదం మానవ మనస్తత్వంలోని అంతర్గత విరోధాన్ని ఆవిష్కరించుచున్నది. నిజాయితీ అనేది ఆత్మస్వరూపం; నటన అనేది సామాజిక అవసరాల పేరుతో ధరించిన ముసుగు. ఆధునిక జీవనంలో అనేక సందర్భాలలో నిజమైన భావాలు కూడా నటన రూపంలో వ్యక్తమవుతున్నాయి. దీనిని సంస్కృత తాత్త్విక దృష్టిలో **“వేషధారణాత్మక జీవనశైలి” ** గా పేర్కొనవచ్చును.
“అన్నీ ఒకే గాటిన” అనే చివరి పాదం ఈ సూక్తికి గాఢమైన విషాదాన్ని మరియు విమర్శనాత్మక దృష్టి జోడించుచున్నది. విలువల మధ్య ఉండవలసిన స్పష్టమైన సరిహద్దులు తొలగిపోయి, అన్ని ఒకే స్థాయిలో కలిసిపోవడం అనేది నైతిక సంక్షోభానికి సంకేతం. ఇది విలువల సమీకరణ లోపం.
ఇలా ఈ సూక్తి మనకు బోధించునది ఏమనగా—సత్యం మరియు మాయ, నిజాయితీ మరియు నటన మధ్య తేడా స్పష్టంగా ఉండవలసినది. లేకపోతే జీవితం ఒక రంగస్థలంగా మారి, ప్రతి పాత్ర కూడా తన అసలు రూపాన్ని కోల్పోవును.
64. కోల్పోయిన
కాలం
ఎప్పుడూ
విలువైనదే
చేజార్చుకుంటున్న
అనుబంధాలు...!!
విశ్లేషణ:
“కోల్పోయిన కాలం ఎప్పుడూ విలువైనదే – చేజార్చుకుంటున్న అనుబంధాలు” అనే ఈ సూక్తి, జీవనంలో కాలం మరియు సంబంధాల మధ్య ఉన్న అనిత్యమైన సమీకరణాన్ని తాత్త్వికంగా ప్రతిబింబించుచున్నది. ఇది గతాన్ని తిరిగి పొందలేని వాస్తవాన్ని, అలాగే అనుబంధాల సున్నితత్వాన్ని గాఢంగా సూచించుచున్నది.
“కోల్పోయిన కాలం ఎప్పుడూ విలువైనదే” అనగా గడచిన సమయం ఎంత చిన్నదైనా, అది తిరిగి రానిది కావున దాని విలువ అనంతం. మనిషి సాధారణంగా ప్రస్తుతం ఉన్న క్షణాలను నిర్లక్ష్యం చేసి, తర్వాత వాటి ప్రాధాన్యతను గ్రహించును. ఇది కాలచక్ర ధర్మానికి సంబంధించిన “అనివర్తనీయ గతసత్యం”. సంస్కృత దృష్టిలో ఇది *“కాలస్య అమూల్యతా స్వభావం” * గా భావించవచ్చును.
“చేజార్చుకుంటున్న అనుబంధాలు” అనే పాదం ఈ సూక్తికి హృదయవేదనను జోడించుచున్నది. కాలాన్ని విలువగా గుర్తించినా, మనిషి సంబంధాలను నిలబెట్టడంలో విఫలమవుతున్న సందర్భాలు అనేకం. నిర్లక్ష్యం, అపార్థం, మౌనం— అన్నీకలిసి అనుబంధాలను నెమ్మదిగా చేజార్చును. ఇది సంబంధ విఘటన ప్రక్రియ.
ఇలా ఈ రెండు పాదాలు కలిపి ఒక గంభీర సందేశాన్ని ఇస్తున్నవి—కాలం విలువైనదే, కానీ దాన్ని సరిగా వినియోగించకపోతే అది సంబంధాలను కూడా తీసుకుపోవును. కనుక ప్రతి క్షణాన్ని, ప్రతి అనుబంధాన్ని సజాగ్రత్తగా నిలబెట్టుకోవడమే జీవన వివేకం.
63. కొత్తగా పెరిగే
దూరమేముంది?
దగ్గరితనమసలే
లేనప్పుడు
కావాలనుకున్నా
దొరకనివి కొన్ని...!!
విశ్లేషణ:
“కొత్తగా పెరిగే దూరమేముంది? – దగ్గరితనమసలే లేనప్పుడు – కావాలనుకున్నా దొరకనివి కొన్ని” అనే ఈ సూక్తి, మానవ సంబంధాలలోని అంతర్గత శూన్యతను, భావసంబంధాల విరహాన్ని తాత్త్వికంగా ప్రతిబింబించుచున్నది. ఇది భౌతిక సమీపత ఉన్నా, ఆత్మీయత లేకపోవడం వల్ల ఏర్పడే అనుభవ విరోధాన్ని సూచించుచున్నది.
“కొత్తగా పెరిగే దూరమేముంది?” అనగా దూరం అనేది ఒక్కసారిగా ఏర్పడేది కాదు; అది చిన్న చిన్న అపార్థాలు, నిర్లక్ష్యాలు, మౌనాలు కలిసి నెమ్మదిగా పెరిగే ఒక మానసిక విరూపత. శారీరకంగా దగ్గరగా ఉన్నా, హృదయాల మధ్య విరహం పెరుగుతూనే ఉండును. ఇది సూక్ష్మ భావదూర పరిణామం.
“దగ్గరితనమసలే లేనప్పుడు” అనే పాదం ఈ సూక్తికి అసలు గాఢతను ఇస్తున్నది. బాహ్య సంబంధం ఉన్నప్పటికీ, అంతరంగిక అనుబంధం లేకపోతే ఆ సంబంధం కేవలం రూపమాత్రమే. నిజమైన దగ్గరితనం అనేది మాటలలో కాదు; అది హృదయ స్పందనలో ఉంటుంది. దీనిని సంస్కృతంలో **“చిత్తసామీప్యాభావం” ** గా పేర్కొనవచ్చును.
“కావాలనుకున్నా దొరకనివి కొన్ని” అనే చివరి పాదం ఈ సూక్తికి తాత్త్విక విషాదాన్ని జోడించుచున్నది. జీవితం లో మనం ఎంత కోరుకున్నా కొన్ని భావాలు, కొన్ని మనుషులు, కొన్ని అనుబంధాలు తిరిగి దొరకవు. ఇది కాలచక్రం మరియు అనివార్య పరిణామాల ఫలితం. ఇది అపూర్త కోరికల సత్యం.
ఇలా ఈ సూక్తి మనకు బోధించునది ఏమనగా—దూరం అనేది కేవలం స్థలంలో కాదు, హృదయాలలో ఏర్పడుతుంది; ఒకసారి దగ్గరితనం కోల్పోతే, అది తిరిగి పొందడం అత్యంత కష్టసాధ్యం. కనుక అనుబంధాలను నిలబెట్టేది మాటలు కాదు, మనసుల మధ్య ఉన్న నిజమైన సాన్నిహిత్యమే.
అక్షరాలపై అభిమానంతో ఆత్మీయ పలకరింపులను అందించిన కామేశ్వరరావు గారి జంటకు మనఃపూర్వక ధన్యవాదాలు..చక్కని మూడు పుస్తకాలు కూడా అందించారు.
మౌనంగా వుంటే ఎన్నో ఆలోచనలు వస్తాయి అందరికి....నాకు నా ఆలోచనలను అందరితో పంచుకోవాలని అనిపించి ఇది మొదలు పెట్టాను....మీ సలహాలు సూచనలు నాకందిస్తారని అనుకుంటూ....
చిన్నప్పటి నుంచి ఏదో చేయాలని వుండేది, అది కవితైనా, కధైనా వ్యాసమైనా, జీవితమైనా ఏదో ఒకటి... కనీసం ఒక్కరికి మనం మంచి చేయగలిగితే చాలు అనిపించేది. అమెరికాలో వున్నప్పుడు రోజు న్యూస్ పేపర్స్ లో అప్పుడే పుట్టిన పిల్లలని వదిలేసిన లేదా చంపేసిన సంఘటనలు ఎన్నో చదివి చాలా బాధ అనిపించేది....అలాంటి మానసిక సంఘర్షణల కి ఎన్నిటికో... ఒక రూపం నేను మొదలు పెట్టిన "URLC ట్రస్ట్"...ముందు ముందు మీ అందరి సహకారాన్ని సహాయాన్ని ఆశిస్తూ....నాలో వున్న నన్ను మీ ముందు ఉంచే ఈ చిరు యత్నమే.......