8, మే 2021, శనివారం

జీవన 'మంజూ'ష (మే)

నేస్తం, 
    ఒకప్పుడు ఆటపాటలకే పరిమితమైన వైల్డ్ కార్డ్ ఎంట్రీ నేడు ప్రతిచోటా తానేనంటోంది. కులమతాల్లో ఈ వైల్డ్ కార్డ్ ప్రముఖ పాత్ర పోషిస్తోంది. ఇది ప్రతిభ ఏమాత్రం అవసరంలేని ఎంట్రీగా పరిగణింపబడటం విచారించదగ్గ విషయం. రాజకీయాలు, రాతకోతల్లో కూడ ఈ వైల్డ్ కార్డ్ కులమత ప్రాతిపదికన అధికారానికి, అవార్డులకు, రివార్డులకు వెన్నుదన్నుగా మారిందిప్పుడు. 
      అక్షరం ఎప్పుడూ గొప్పదే, కాకపోతే దాని విలువ తెలుసుకోగలిగే అర్హత మనకుండాలంతే. రాయడం, చదవడం, వినడం అనేవి మంచి లక్షణాలే. కాని మనలో ఎందరికున్నాయి ఈ మంచి లక్షణాలు. ఎంతసేపు మన రాతలు మాత్రమే గొప్పవి, పరాయివాళ్ళకెవరికీ అసలు రాయడమే రాదనుకునేంత దొడ్డ మనసు చాలామందిది. వీటికి తోడు ఈ మధ్యన సాహిత్యంలో కూడా సెల్ఫ్ ప్రమెాటింగ్ ఎక్కువై వెగటు పుట్టిస్తోంది. వ్యక్తిగత ప్రచారం అవసరమే కాని, దాని చాటున కూడ కులమనే వైల్డ్ కార్డ్ వాడాలనుకోవడమే తప్పు.  
       సాహిత్యంలో అనాది నుండి అన్ని వాదనల వేదనలు పురుడు పోసుకున్నాయి. పలానా సాహిత్యం పలానావాళ్ళే రాయాలన్న నియమమే ఉంటే ఓ బోయవాడి చేతిలో రామాయణం జనియించేదా! మత్స్యకన్నెకు పుట్టిన వ్యాసుడు భారతం చెప్తే వినాయకుడు రాసేవాడా! భగవదనుగ్రహం లేనిదే ఏ విద్యా ఎవరికి దక్కదు. మన గతజన్మ కర్మానుసారమే ఫలితం ఉంటుంది. ఈర్ష్యాసూయలు వదిలి ప్రతిభను ప్రోత్సహించ గలగడం మనిషిగా మన కర్తవ్యం. 
          అమ్మ నేర్పిన అక్షరం మనకు మరో అమ్మే. అక్షరాన్ని అవహేళన చేసినా, అవమానించినా మన అమ్మను అవమానించినట్లే. దయచేసి అక్షరాలకు కులమత, రాజకీయాలు అంటగట్టకండి. ఎదుటివారి అభిప్రాయాలకు కూడా కాస్త విలువనిస్తూ మీరు మానవత్వమున్న మనుషులే అని గుర్తు చేసుకోండి. మన చేతి అక్షరం సగర్వంగా నలుగురి మెప్పు పొందాలి కాని మనని కన్నవారు కూడ మన రాతలు చూసి సిగ్గుపడే విధంగా అక్షరాన్ని చేయవద్దని మనవి. నీ రాత నలుగురికి నచ్చితే చాలు, కాని ఆ రాత మరో నలుగురు బాధ పడేలా ఉండకూడదు. మనం ఏం రాసినా ఎవరిని కించపరచకుండా రాయగలిగితే చాలు. అదే మన రాతలకు సార్థకత.

7, మే 2021, శుక్రవారం

సంస్కారవంతులు...!!

నేస్తం, 
         ఈ కరోనా వచ్చి జనాన్ని ఏం చేస్తోందో తెలియదు కాని, కొందరు చదువుకున్న మూర్ఖులను బయటికి తెలిపింది. ఏ కష్టమయినా, బాధయినా మనకు వస్తే అది పగవాళ్ళకు కూడా రావద్దనుకుంటాం. కాని కొందరు మరి వాళ్ళకు ఏ పేరు పెట్టాలో కూడా తెలియడం లేదు. ఇలాంటి వారి మూలంగానే కరోనా అంతటా వ్యాపించేస్తోంది. 
         రోగం రావడం సహజం. వచ్చిన రోగం కరోనా. కనీసం చుట్టుపక్కల వారికి చెప్పాలన్న ఇంగితజ్ఞానం ఉండాలి కదా. వారు మాత్రం ఇంట్లో కూడా మాస్క్ లు పెట్టుకు తిరుగుతూ, అదేమని అడిగితే మేమూ చదువుకున్నాం, మాకూ తెలుసు, కావాలంటే రిపోర్ట్స్ చూపిస్తాం అని ఇష్టం వచ్చినట్టుగా మాట్లాడటం. రోజూ తిండితిప్పలు, సరుకులు, షాపింగ్ లు అన్ని బయటి నుండి రావడాలే. కనీసం ఆర్డర్ కిందికి వెళ్లి తెచ్చుకోమంటే లా పాయింట్లు మేము మెయింటెనెస్స్ ఇవ్వడం లేదా అని అడగడము. చేసేది టీచింగ్ ఉద్యోగం. మరి ఈ తరహా మెంటాలిటి వారు పిల్లలకు ఏం నీతులు చెప్తున్నారో...! 
        చదువు ఉంటే సరిపోదు. సంస్కారం అనేది కూడా మనకు ఉండాలి. మనం బావుంటే చాలు. పక్కవారు ఏమైతే మనకెందుకు అనుకుని బతికేయాలనుకుంటే, రేపటి రోజున కాదు, ఈరోజే గుక్కెడు నీళ్ళు తాగడానికి కూడా దొరకవు. తాతకు పెట్టిన ముంత తల వైపునే ఉంటుందని ప్రతి ఒక్కరూ గుర్తుంచుకోవాలి. ఇప్పటి కర్మ ఇప్పుడే అనుభవించే పోతామన్న సంగతి తెలుసుకోవాలి. కనీసం మనిషిగా మసలుకోవడం నేర్చుకోండి. 
       
          

5, మే 2021, బుధవారం

మనసు...!!

మనసు...!! 

ప్రపంచాన్ని నడిపించే 
అదృశ్య శక్తిని
కనిపెట్టలేని మనిషికి
కాలం విసిరిన 
మరో సవాల్ 

కనిపించకున్నా
వినిపించకున్నా
మాయ చేస్తూ
మరులు గొలుపుతూ
మారాడుతునే ఉంటుంది

సంద్రము వంటిది తానైనా
అంతు చిక్కని అద్భతమైన
అనంత శూన్యమే ఇది
ఆత్మకు పరమాత్మకు
అనుసంధానమీ మనసు...!!

4, మే 2021, మంగళవారం

ఏక్ తారలు...!!

1.  అనుసరిస్తూనే ఉన్నా_అనుకరణకు అర్థం లేదని తెలిసి..!! 
2.  చేయందిస్తూనే ఉంది మానవత్వం_అరకొరగా అక్కడక్కడా నేనున్నానంటూ...!!
3.  అడపాదడపా పలకరిస్తూనే ఉన్నా_మర్చిపోతావేమెానని..!!
4.   తప్పని బతుకు పోరాటమిది_బాధ్యతలకు బానిసౌతూ...!!
5.  పలకరిస్తూన్నాయి పెదవులపై చిరునవ్వులు_బాధకు ఓదార్పుగా...!!
6.   గమనమెప్పుడూ గమ్యం వైపుకే_కన్నీరు పన్నీరు తప్పనివంటూ..!!
7.  జీవనసంద్రానికి అలవాటే ఆటుపోట్లు_కర్మసాక్షి గమనంలా...!!

రాజసూ(కీ) య యాగం..!!

నేస్తం, 
        ప్రపంచమంతా నావైపు చూడాలంటే ఏం చేయాలంటావ్? నెలలు, సంవత్సరాలు ఎదురుచూసేంత ఓపిక నాకు లేదు మరి. క్షణాలో, నిమిషాలో మాత్రమే నా పరిధి. నేనేం ఓఁ డబ్బుల్లో పుట్టి, డబ్బుల్లో పెరగలేదు. అండా, అధికారం నా వెనుక లేదు. మనది ఎర్రబస్ అయినా ఎయిర్ బస్ ఎక్కాలన్నంత ఆశ. పోనీ చదువా అంటే అదీ అంతంత మాత్రమేనాయే. నీకు తెలియనిదేం ఉంది చెప్పు. 
        నాకు చిన్నపాటి జోశ్యం చెప్పడం వచ్చు. గతంలో కాసింత పేరుందిలే. అదేమైనా పనికొచ్చుదంటావా. లేకపోతే రాత్రికి రాత్రి ఓ రాయికి బొట్టెట్టి దేవుడు వెలిసాడంటే పోతుందంటావా. అదీ కాదంటే నాలుగు పుస్తకాల నుండి కాసిని సూక్తిసుధలు బట్టీ కొట్టి నా రాతలుగా ప్రచారం చేయమంటావా. అదీ కాదంటే నాలుగు అక్షరం ముక్కలు రాయడం వచ్చు కనక ఏదోక మతాన్ని కాదు కాదు హిందూ మతాన్నో, హిందూ దేవుళ్ళనో, దేవతలనో, లేదా పురాణాల్లోని పతివ్రతలనో హేళన చేస్తూ రాయమంటావా. క్షణాల్లో సెలబ్రిటీలం అయిపోవచ్చు నిస్సందేహంగా. 
       ఇప్పటి ట్రెండ్ ఏంటంటే నేను రాసేది మాత్రమే నికార్సయిన రాత. నిజాయితీ గల రాత. ఎవరికీ కొమ్ము కాయదు నా రాత...ఇలా ఇంకా చాలా ఉన్నాయిలే. ఆ దారిలో పొమ్మంటావా. ఏంటో నా గోల నాది. కరోనా గోల కరోనాది. రాజకీయం చేయాలంటే ఎన్ని లేవూ...! సరేగాని ముందు కరోనా నుండి బతికి బయట పడ్డాక మన రాజకీయ యంత్రాంగం సంగతి చూద్దాం..!! 
        


3, మే 2021, సోమవారం

కాలం వెంబడి కలం.. 52

         చాలా ఆలశ్యంగా పాస్పోర్ట్ రెన్యువల్ అయి వచ్చింది. మా కిరణ్ ఫ్రెండ్ అశ్విన్ ఓ రోజు ఫోన్ చేసి అక్కా నేను మెక్సికో వెళ్ళి వీసా స్టాంపిగ్ వేయించుకున్నాను. ప్రోబ్లం ఏమి రాలేదు అని చెప్పాడు. అక్కడ కాంటాక్ట్ చేయాల్సిన పర్సన్ వివరాలు ఇచ్చాడు. 
        పిల్లల్ని వదిలేసి ఉంటున్నా పిల్లల ఫోటోలు కూడా చూసుకునేదాన్ని కాదు. చూస్తే బెంగ వేసి పిల్లలను చూడటానికి వెళిపోవాలనిపిస్తుందని. చిన్నవాడిని ఇండియాలో వదిలి వచ్చాకా చాలా రోజులు పక్కలో చేయి వేసి వెదుక్కునేదాన్ని. వాడు పుట్టిన తర్వాత అప్పుడప్పుడూ, అప్పటికప్పుడు నాకు తెలియకుండానే నీర్సం వచ్చేది. బాగా మంచినీళ్ళు తాగేసి కాసేపు పడుకుంటే కాస్త తగ్గేది. మా డాక్టర్ కాకాని గారు కొన్నాళ్ళు చూసి థైరాయిడ్ డాక్టర్ దగ్గరకి పంపారు. అప్పటి నుండి థైరాయిడ్ టాబ్లెట్ మెుదలయ్యింది. తర్వాత నెమ్మదిగా వేరే హెల్త్ ప్రోబ్లమ్స్ మెుదలయ్యాయి. మెడ, చెయ్యి నొప్పి అని జనరల్ ఫిజీషియన్ డాక్టర్ దగ్గరికి వెళ్ళాను. B12 లెవెల్ చెక్ చేయించారు. బాగా తక్కువ ఉందని మెడికేషన్ ఇచ్చారు. ఓ వారం రోజులు రోజూ ఇంజక్షన్, తర్వాత వారానికి ఒకటి, ఆ తర్వాత 15 రోజులకు ఒకటి, తర్వాత నెలకి ఒకటి లైఫ్ లాంగ్ చేయించుకోవాలని చెప్పారు. చెయ్యి, మెడ నొప్పి తగ్గకపోవడంతో న్యూరాలజి స్పెషలిస్ట్ ఫాంబ్రో కి రిఫర్ చేసారు. ఆయన చాలా సీనియర్ డాక్టర్. MRI తీయించి, లోపల ఫ్లూయిడ్ అయిపోయిందని చెప్పి, ఓసారి స్టెరాయిడ్ ఇంజక్షన్ చేసి చూద్దామని చెప్పి చేసారు. నాకు నొప్పి ఏమి తగ్గలేదు. ఫిజియెాథెరపి 20 రోజులు చేయించారు. హీట్ టీట్ర్మెంట్ కూడా చేసారు. అయినా ఏమి రిలీఫ్ రాకపోగా కాలర్ బోన్ దగ్గర ప్రోబ్లం అయ్యింది.  మరోసారి స్టెరాయిడ్ ట్రై చేద్దామని చేసారు కాని అది కాస్తా భుజం దగ్గర మిస్ప్లేస్ అయ్యి, బ్లడ్ వచ్చి బాగా పెయిన్ వచ్చింది. మరోచోట చేసారు. ఓ 10 నిమిషాలయ్యాక చెయ్యి ఎత్తమని, ఇంక ఈ పెయిన్ తగ్గదు. సర్జరీలో కూడా 50%ఛాన్స్ ఉంది. చేయను అని చెప్పారు. ఆ రాత్రి నా జీవితంలో ఎప్పుడూ పడనంత బాధ అనుభవించాను ఆ ఇంజక్షన్ తో.  ప్రసాద్ గారు ఆరోజు మాతో పాటు హాస్పిటల్ కి వచ్చారు. ఎప్పుడూ హాస్పిటల్ లోపలికి రాని మా ఆయన కూడ లోపలికి వచ్చారు. ఇంజక్షన్ చేసిన తర్వాత వీళ్ళు లోపలికి వచ్చారు. నాకు తెలియకుండానే కళ్ళమ్మట నీళ్ళు కారిపోయాయి. డాక్టర్ వదిలేస్తే కొడతావా నన్ను అంటే, అవునని తల వూపాను. ఇంటికి వచ్చాక ఈయన వర్క్ కి వెళిపోయాడు. 
                ప్రసాద్ గారు మధ్య మధ్య వచ్చి చూసి వెళ్ళుతున్నారు. నాకు సాయంత్రం అయ్యేసరికి పెయిన్ బాగా ఎక్కువై చెయ్యి కదిలించలేక పోయాను. భరించలేక మా గోపాలరావు అన్నయ్యకి ఫోన్ చేసాను. తను తీయలేదు. వెంటనే వదినకి చేసాను. వదినకి విషయం చెప్పాను. ఆ ఇంజక్షన్ అంత పెయిన్ ఉండదు. నీకు మిస్ ప్లేస్ అయ్యింది అని చెప్పింది. కాల్చిన ఇనుప చువ్వ గుచ్చితే ఎలా ఉంటుందో ఆ ఇంజక్షన్ చేసినప్పుడు, తర్వాత అంత నొప్పి ఉందని చెప్పాను. పెయిన్ ఎక్కడ నుండి వస్తుందో కనుక్కోవడానికి EMG test కూడా చేయించారు కాని పెయిన్ ఎక్కడ నుండి వస్తుందో కనుక్కోలేక పోయారు. ఇదంతా రామస్వామి దగ్గర 10 నెలలు పని చేసినప్పటి పుణ్యమని నాకు అర్థమయ్యింది. EMG test 3వ రౌండ్ కాస్త పెయిన్ ఫుల్ గా ఉంటుంది. ఎన్ని టెస్ట్ లు చేసినా, ఎన్నిసార్లు MRI లు తీసినా నా హెల్త్ ప్రోబ్లం కి సొల్యూషన్ దొరకలేదు. 
       నేను ఎక్కడికి వెళ్ళినా B12 ఇంజక్షన్ మంత్లీ చేయించుకోవడం జరుగుతూనే ఉంది. చాలామందికి మెక్సికో వెళితే వీసా స్టాపింగ్ అవుతోందని చెప్పారు. మా ఆయన మాటిమాటికి ఇండియా వెళతాననడంతో, ఇండియా వెళితే వీసా స్టాంపిగ్ ప్రోబ్లం అవుతుందనిపించింది. ఎలాగూ AMSOL కంపెనీ వాళ్ళు I 140 ఫైల్ చేసారు కదాని, మెక్సికో వీసా స్టాంపిగ్ కి వెళడానికి ప్రాసెస్ కంప్లీట్ చేసి, వీసా అపాయింట్మెంట్ బుక్ చేసుకుని, ఫ్లైట్ టికెట్స్ హ్యూస్టన్ కి తీసుకున్నాము. అక్కడి హోటల్ నుండి వీసా ప్రాసెస్ చూసే మెక్సికన్ అమెరికన్ ఎంబసికి ట్రాన్స్పోర్టేషన్ చూస్తాడు. డ్రాపింగ్, పిక్ అప్ అంతా చూసుకోవడానికి వాడికి మనీ పే చెయ్యాలి ముందే. అంతా పే చేసి, పేపర్స్ అన్నీ రడీ చేసుకుని, కంపెనీ వాళ్ళకి ఇన్ఫామ్ చేసి, హ్యూస్టన్ బయలుదేరాము. హంట్స్విల్ ఎయిర్ పోర్ట్ కి విష్ణు తన కార్ లో మమ్మల్ని డ్రాప్ చేస్తూ, మాటల్లో మారుతి అని తన ఫ్రెండ్ కూడా మెక్సికో వీసా స్టాంపిగ్ కి వెళితే అవలేదని చెప్పాడు. శౌర్య పుట్టిన తర్వాత మారుతి వీసా స్టాంపిగ్ అవలేదని ఇండియా వెళిపోవడం నాకూ గుర్తుంది. కాని మెక్సికో లో తనకి ప్రోబ్లం అయ్యిందని తెలియదు. ఒకింత అనుమానం మెుదలయ్యింది. ముందు చెప్తే బావుండేదిగా అన్నాను. సరే కాని ఏదయితే అది అవుతుంది అని బయలుదేరాం మెక్సికోకి. 

     "  అనుకున్నామని జరగవు అన్నీ... అనుకోలేదని ఆగవు కొన్ని " అన్న పాట నాకూ వర్తించింది. 

వచ్చే వారం మరిన్ని కబుర్లతో..... 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

కబుర్లు కాకరకాయలు © 2008. Template Design By: SkinCorner