నేస్తం,
సమస్యకు భయపడుతుంటే, అది మనల్ని ఎక్కువగా భయపెడుతుంది. ఒక్కసారి సమస్య నుండి పారిపోవాలన్న ఆలోచనను వదిలి, దానికి ఎదుర్కోవడానికి సిద్ధపడితే ఎంతటి సమస్యకైనా పరిష్కారం లభిస్తుంది. కారణాలు లేని భయాలు మన జీవితాలను అతలాకుతలం చేస్తాయి. మన అసహనాన్ని ఇతరుల మీద చూపించడం కూడా ఓ పెద్ద మానసిక సమస్యే. సమస్య ముందుగా మనిషి బలహీనతపై దాడి చేస్తుంది. మానసిక స్థితి బలంగా వుంటే, సమస్య భయపెట్టదు. పరిష్కారం చూపెడుతుంది.
ఈరోజుల్లో ఎవరి జీవితాలు వారివి. ఎవరి సమస్యలు వారికున్నాయి. గడిచిన కాలాన్ని మనకు జ్ఞానం అందించిన గురువుగా భావిస్తే, తరువాతి జీవితాన్ని చాలావరకు సంతోషంగా గడపగలం. ఓటమి నుండి నేర్చుకున్న పాఠాలు మనిషిని మానసిక బలవంతుడిగా చేస్తాయి. ఓటమి మనకు మనవారెవరో, పరాయివారెవరో కూడా చూపిస్తుంది. ఓటమి మనకు ప్రపంచాన్ని పరిచయం చేస్తుంది. గెలుపు మనల్ని ప్రపంచానికి పరిచయం చేస్తుంది. కాలక్రమంలో మరొకరి గెలుపు మనల్ని ప్రపంచం మర్చిపోయేలా చేస్తుంది. మన గెలుపు ప్రపంచానికి గుర్తుండి పోవాలంటే ఆ గెలుపు అనితరసాధ్యం కావాలి.
నలుగురికి మంచి చేసే అవకాశం మనకు భగవంతుడు ఇచ్చినప్పుడు, దానిని సద్వినియోగం చేసుకోవాలి. అలా కాకుండా మనం మాత్రమే ఎదగాలనుకుంటే, పర్యవసానం తెలిసినా దానిని గుర్తించనట్లుగా నటించడం మన మానసిక బలహీనత. మనం ఒకరికి మంచి చేయకపోయినా పర్లేదు కాని చెడు చేయకుండా వుండటమే మంచి చేసిన దానికన్నా గొప్ప విషయం. సామాజిక మాధ్యమాలు విరివిగా అందుబాటులో వున్న ఈనాడు ప్రపంచంలో ఏ మూల ఏం జరిగినా క్షణాల్లో అందరికి తెలిసిపోతోంది. మన పక్కనే హృదయవిదారక సంఘటనలు కోకొల్లలుగా జరుగుతున్నా వాటికి మన స్పందన ఏమి వుండదు. కాని ప్రపంచంలో ఏ మూలనో జరిగిన సంఘటనకు మాత్రం అతిగా స్పందించేసి, మనం గొప్ప మానవతావాదులమని చాటుకుంటుంటాం.
రోడ్డు మీద మనిషి చావుబతుల్లో వుంటే మనకెందుకని పక్క నుండి వెళ్లిపోయే మనకు సూక్తిముక్తావళి చెప్పే నైతికత వుందంటారా! కనీసం ఎంగిలి చేత్తో కాకిని కూడా విదిలించని మన మనస్తత్వానికి మనం ఏ మందు వేసుకోవాలో ముందు తెలుసుకోవాలి. ముందుగా మన ఇంటి, చుట్టుపక్కల సమస్యలకు స్పందించి, తరువాత ప్రపంచాన్ని గురించి ఆలోచిద్దాం. ఏమంటారు మరి?
