అలజడి రేపిన కలవరంలో
మేము చదువుకునేటప్పుడు ఇప్పటిలా ఈ మెయిల్స్, బ్లాగులు, బజ్జులు,సెల్ పోనులు, ఎస్.ఎం.ఎస్ మెసేజ్ లు లేవు. ఉత్తరాలు మాత్రమే ఉండేవి, అదీ మా ఊరిలో అయితే పోస్టు ఆఫీసు కుడా లేదు. వేరే ఊరు వెళ్లి పోస్టు చేయాలి. ఉత్తరం వస్తే మాత్రం ఇంటికి తెచ్చి ఇచ్చేవారు పోస్టుమాన్. నాకు ముగ్గురు కలం స్నేహితులు అదేనండి పెన్ ప్రెండ్స్ వుండేవారు. నా చిన్నప్పటి నేస్తానికి నేస్తం ఒకరు, ఆ నేస్తం నేస్తం మరొకరు, ఇంకొకరు నా ఇంజనీరింగ్ ప్రెండ్ ఉత్తరం రాస్తే అదీ వేరే ఊరు వెళ్లి, వాళ్ళు అది చూసి పక్కన పడేయకుండా జాగ్రత్తగా మళ్ళి నాకు పంపుతూ మరో ఉత్తరం దానితో పాటు రాసారు. అలా అయిన కలం స్నేహం చాలా రోజుల వరకు నడిచింది. ఇప్పుడు ఎక్కడ వుందో తెలియదు.
నీ జ్ఞాపకాల దొంతరల్లో ఎక్కడైనా ఉన్నానేమో అని....
నిశ్శబ్దం నీకు నాకు మద్యన
నిన్న రాత్రి ఈ.టి.వి లో పాడుతా తీయగా ప్రోగ్రాం చూసిన తరువాత ఇది రాయకుండా ఉండలేక పోతున్నాను. బాలు గారిని విమర్శించే అంత పాండిత్యం నాకు లేదు కాని పిల్లలు పాడిన పాటలను బాలు గారు విమర్శించడం ఎంత మాత్రం సమంజసం కాదు. నచ్చిన పాటలు పాడమని పిల్లలకు చాయిస్ ఇచ్చినప్పుడు పాట మనకు నచ్చిందా లేదా అని చూడకుండా పాటకు...పాడే వారు ఎంత వరకు న్యాయం చేసారో చూస్తే బావుంటుంది లేదా అన్ని బాలు గారికి నచ్చిన పాటలే ఇచ్చి పాడమంటే సరి పోతుంది. దానికి మళ్ళి ఇన్ని తతంగాలు అవసరమా!! అన్ని మనకు నచ్చిన పాటలే వుండవు కదా!! అంత మాత్రాన ఆ పాటలు పాడటం బాలేదు అంటే ఎలా? పాటని ప్రజెంట్ చేయడం లో కాని పాడటం లో కాని లోపాలుంటే చెప్పాలి కాని పాటనే బాలేదు అంటే...అది కరక్ట్ కాదు. మన ఇష్టాలు, అభిరుచులు అందరికి అలానే ఉండాలంటే ఎలా వీలవుతుంది? పాటలను, సాహిత్యాన్ని ఎంచడం మాని పాడే పాటకు ఎంత వరకు న్యాయం చేస్తున్నారు అని బాలు గారు చుస్తే బావుంటుంది.....
Template by:
