రెక్క కు సవివరణ

 సాహిత్య విశ్లేషణ

By

Dr. Mantri Pragada Markandeyulu

Hyderabad-India

+91-9951038802 

“గుట్టు గుంభనమే – నిజం నిప్పుకణిక; ప్రపంచం అరచేతిలో..!!”

అతి కొద్ది పదాలతో అపారమైన జీవిత సత్యాన్ని ఆవిష్కరించగలిగిన ప్రక్రియే సూక్తి కవిత్వం

. 

అలాంటి భావగర్భితమైన ఆలోచనకు ప్రతీకగా నిలిచే ఈ నాలుగు పంక్తులు మానవ స్వభావాన్ని, కాలగమనాన్ని, సత్యం యొక్క శాశ్వతత్వాన్ని, సాంకేతిక యుగంలోని సామాజిక బాధ్యతను ఒకే సమయంలో మన ముందుంచుతున్నాయి. ఈ కవితలోని ప్రతి పదం ఒక తాత్త్విక గ్రంథంలా విస్తరించే శక్తిని కలిగి ఉంది.

“గుట్టు” అనే పదం కేవలం ఒక రహస్యాన్ని మాత్రమే సూచించదు. అది మనిషి మనసులో దాచుకున్న అనేక భావోద్వేగాలకు, ఆవేదనలకు, భయాలకు, ఆశలకు, స్వార్థాలకు, కుట్రలకు కూడా ప్రతీక. ప్రతి మనిషి జీవితంలో ఇతరులకు తెలియని ఒక అంతరంగ ప్రపంచం ఉంటుంది. ఆ ప్రపంచంలో ఎన్నో అనుభవాలు, ఎన్నో జ్ఞాపకాలు, ఎన్నో మౌనాలు గూడుకట్టుకుని ఉంటాయి.

“గుంభనమే” అనే పదం ఆ రహస్యాన్ని మరింత లోతుగా దాచిపెట్టే ప్రయత్నాన్ని సూచిస్తుంది. నిజాన్ని వెలుగులోకి రానీయకుండా కప్పిపుచ్చే ప్రతి చర్య గుంభనమే. అది వ్యక్తి స్థాయిలోనైనా, కుటుంబ స్థాయిలోనైనా, సమాజ స్థాయిలోనైనా, పాలనా వ్యవస్థల స్థాయిలోనైనా ఉండవచ్చు. కానీ ఎంత గట్టి గోడలతో మూసివేసినా, కాలం అనే శిల్పి వాటిని నెమ్మదిగా చెక్కేస్తూనే ఉంటుంది.

“నిజం నిప్పుకణిక” అనే ఉపమానం ఈ కవితకు ప్రాణం. నిప్పుకణిక చిన్నదే. కానీ దానిలో దాగి ఉన్న శక్తి అపారమైనది. బూడిద కింద దాగి ఉన్న చిన్న రవ్వ ఒక గాలి స్పర్శతో మహా అగ్నిగా మారినట్లే, నిజం కూడా ఒక సందర్భం కోసం వేచి ఉంటుంది. దాన్ని శాశ్వతంగా బంధించడం ఎవరి వల్లా కాదు. సత్యం సహజంగా వెలుగును కోరుకుంటుంది. అది ప్రకృతి ధర్మం.

మనిషి అబద్ధాన్ని నిర్మించడానికి వంద మాటలు చెప్పాల్సి వస్తుంది. కానీ సత్యానికి ఒకే ఒక్క ఆధారం చాలు—అది తన ఉనికే. అందుకే మహాత్ములు “సత్యమే శాశ్వతం” అని నొక్కి చెప్పారు. కాలం ఆలస్యం చేయవచ్చు, కానీ న్యాయాన్ని నిరాకరించదు. సత్యం ఆలస్యంగా వచ్చినా, వచ్చినప్పుడు అసత్యపు రాజ్యాన్ని కూలదోసే శక్తిగా మారుతుంది.

“ప్రపంచం అరచేతిలో” అనే చివరి పాదం ఆధునిక నాగరికతకు అద్దం పడుతోంది. ఒకప్పుడు సమాచారాన్ని దాచిపెట్టడం సులభం. కానీ ఇప్పుడు ప్రతి వ్యక్తి చేతిలో ఉన్న మొబైల్ ఫోన్ ఒక చిన్న ప్రపంచమైపోయింది. ఒక సంఘటన జరిగిన క్షణాల్లోనే అది దేశాల సరిహద్దులను దాటి విశ్వవ్యాప్తమవుతోంది. అందువల్ల గుట్టులను దాచుకోవడం కంటే నిజాయితీతో జీవించడం ఎంతో సురక్షితమైన మార్గం అని ఈ కవిత పరోక్షంగా బోధిస్తోంది.

ఈ భావం సామాజిక కోణంలో చూసినా ఎంతో గొప్పది. అవినీతి, అన్యాయం, మోసం, దుర్మార్గం—ఇవన్నీ కొంతకాలం గుట్టులుగా దాగి ఉండవచ్చు. కానీ ఒక చిన్న ఆధారం, ఒక నిజాయితీపరుడి ధైర్యం, ఒక సంఘటన లేదా ఒక కాలానుగుణ పరిణామం వాటిని ప్రపంచం ముందు నిలబెడుతుంది. అందుకే ధర్మం నెమ్మదిగా నడిచినా, గమ్యాన్ని మాత్రం తప్పకుండా చేరుతుంది.

వ్యక్తిగత జీవితంలో కూడా ఇదే సత్యం వర్తిస్తుంది. మనం మన సంబంధాల్లో నిజాయితీని కోల్పోతే, నమ్మకానికి పునాది బలహీనమవుతుంది. అనుమానం పెరుగుతుంది. చివరకు బంధాలు శిథిలమవుతాయి. కానీ పరస్పర విశ్వాసం, పారదర్శకత, నిష్కపటత ఉంటే సంబంధాలు కాలపరీక్షను తట్టుకుని నిలుస్తాయి.

ఈ కవితలో మరో అంతర్లీన సందేశం కూడా ఉంది. గుట్టులను దాచుకోవడంలో మనిషి వెచ్చించే శక్తిని, సత్యాన్ని ఆచరించడంలో వెచ్చిస్తే జీవితం మరింత ప్రశాంతంగా ఉంటుంది. ఎందుకంటే అబద్ధానికి కాపలాదారులు అవసరం; సత్యానికి అలాంటి అవసరం ఉండదు.

గుండెలో గుట్టు గూడె కట్టినా గాలికది తెలిసిపోదా?

గూటిలో దాచిన గింజ నేలను చీల్చి మొలకెత్తదా?

కాలమనే కరుణా న్యాయము కపటపు తెర తొలగించున్,

నిజమనే నిప్పురవ్వ నవయుగానికి దీపమౌనున్.

బూడిద కప్పిన బుగ్గిలోన జ్వాలలన్ని నిదురపోవు,

బూటకపు మాటల కోట భూకంపాన కూలకమానవు;

నీతినడకే నిలువెత్తు నీడై నిత్యము తోడై నిలుచున్,

నిజస్వరమే నిశ్శబ్దంలో నిత్యనూతన గీతమౌనున్.

అరచేతి యంత్ర జగతి అక్షరాలకు రెక్కలిచ్చె,

అన్యాయపు అడుగుజాడను అనునిత్యం వెంబడించె;

చూపులేని చీకటిలోన చుక్కలై నిజమెల్ల వెలిగె,

చెదరని ధర్మదీపికై చెరిగిపోని చరితమై నిలిచె.

దాచినదంత దైవదృష్టి దాటిపోదు యుగయుగాలు,

ధర్మపథమే దాటినవానికి దొరకవు సుఖసౌభాగ్యాలు;

మనసు స్వచ్ఛమై మాట నిలిస్తే మహిమ జీవనమౌతుంది,

నిజం నిప్పుకణికైనా నింగినంత వెలుగునిస్తుంది.

ఈ చిన్న కవిత మనిషికి ఒక గంభీరమైన జీవన పాఠాన్ని అందిస్తుంది. రహస్యాన్ని దాచడం కంటే సత్యాన్ని జీవించడం గొప్పది. అబద్ధాన్ని కాపాడుకోవడం కంటే నిజాన్ని అంగీకరించడం శ్రేష్ఠం. కాలం, ప్రకృతి, సాంకేతికత, సమాజం—ఈ నాలుగు కలిసి చివరికి సత్యానికే పట్టం కడతాయి. అందువల్ల గుట్టుల గోడల వెనుక జీవించకుండా, నిజాయితీ అనే వెలుగులో నడిచే జీవితం మాత్రమే శాశ్వత గౌరవాన్ని, అంతరంగ శాంతిని, సమాజ విశ్వాసాన్ని అందించగలదనే సందేశాన్ని ఈ సూక్తి అత్యంత లోతుగా మన హృదయంలో నాటుతుంది.

=====