గిర గిరా తిరుగుతూ ....!!

పొద్దు వాలి పోతోంది అంటూ సూరీడయ్య
తొందర తొందరగా మబ్బులెనక పోతూ ఉంటే
దాగి ఉన్న చందరయ్య చుక్కల నెంటేసుకుని
దోర దోరగా దాపులకొస్తూ చీకటి చెలిమిని
పహరా కాస్తూ మునిమాపున కాపుకాసి
ఎప్పుడెప్పుడా అంటూ వెన్నెల వాకిట్లో
వాలడానికి సమాయత్తమౌతుంటే
సందె వాలిపోతూ ఉంటే స్వాగతం చెప్తూ
మువ్వల సవ్వడి మురిపెంగా అనిపిస్తే
ముగ్ధలా ముడుచుకున్న ముద్దమందారం
ముద్దులొలక బోస్తు ముంగిట్లో ముద్దరాలిలా
తీర్చిదిద్దిన రంగుల రంగవల్లిలో పరచుకున్న
పసిడి లోగిలి పండు వెన్నెల పానుపును
తలపించిన సందె చీకట్లలో మలి ఝాము
మలయ సమీరాలు తాకుతూ మళ్ళి
తొలి పొద్దు వేళను గురుతు చేస్తూ
ఇలానే గడచిపోతోంది ప్రతి రోజు
గిర గిరా తిరుగుతూ మరో ముద్దమందారం కోసం ....!!

ఎదురుచూస్తూ.....!!

వసంతాలు వస్తున్నాయి ...  నామీదో నీ మీదో కోపంతో అలిగి వెళిపోతున్నాయి... మనం మాత్రం ఇలానే ముసుగులో
దొంగల్లా దాగుండి పోయాం కదూ.... ఎప్పుడో చెప్పుకున్న అప్పటి కబుర్ల జ్ఞాపకాలు ఇంకా గుర్తు చేసుకుంటూ ఇప్పటి నిజాలు ఒప్పుకోలేని జీవితాన్ని వద్దని అనలేక మధ్యలో ఉండిపోయిన మనం కొత్త కబుర్ల కోసం వెదుకుతూ మళ్ళి ఒకరికి ఒకరం తారసపడినా ఆశ్చర్యం లేదనుకుంటా....ఎందుకంటే మనిద్దరం కలిసే ఉన్నా చూసుకోలేని ఈ అయోమయం ఏమిటో మరి.... ఎందుకో మరి అన్ని గుర్తు ఉంచుకునే నేను... అస్సలు ఏది గుర్తులేని నువ్వు ... అదృష్టం నీదే అనుకోవాలేమో... అప్పటికప్పుడు మాటల కూర్పులు నీ సొంతం అయితే దానిలో పడి కొట్టుకుపోతూ  బయటికి రాలేని నా నిస్సహాయతను చూస్తూ పగలబడి నవ్వకు... చేరువగా చేరినట్లే చేరి దూరంగా ఉండి తమాషా చూడటం నీకు పరిపాటే కాని మనసుని చూడటం మౌనాన్ని చదవడం రాని నీకు దానిలోని ఆనందం అనుభవించడం ఎలా తెలుస్తుంది...?? బంధాన్ని  పంచుకోవడం , బాధ్యతను అందుకోవడం తెలియని మనసుకి మమతను అందించడం తెలియాలి అనుకోవడం అత్యాశే కదా.... గడిచిన వసంతాలు బోసిగా ఉన్నా రాబోయే వాసంతం సంతోషం తెస్తుంది అని ఎదురుచూస్తూనే గడిపేస్తున్నా... ఎప్పటికి ఆగని కాలాన్ని ఆపలేక వెనుకకి తిప్పలేక మౌనాన్ని మాటలుగా చేసుకుని అవి అందించే అభిమానంలో బతికేస్తూ నీ కోసం మరో వసంతానికి స్వాగతం చెప్పాలని ఎదురుచూస్తూ.....!!

నమోనమః....!!

గగనపు విరితోటలో ఎగసిపడే
పద లయల విన్యాసపు పట్టపు రాణిలా
పరుగుల వరదల పలకరింపుల
మేని ముంగురుల మౌన మరీచికా
ముగ్ధపు కాంతుల ముసిరిన
మువ్వల నవ్వుల స్నిగ్ధ సింగారాల సంపెంగా
అలకల ఉలుకుల అలజడి రేపిన
అందాల అపరంజి బాపు చిత్ర సోయగమా
ముడుచుకున్న ముదిత మోహనపు
మనసు మాటున దాగిన ముద్దమందారమా
అంతరంగపు ఆటల పాటల
తేలియాడే అతివ హృదయపు చిత్రలేఖనమా
చూపరుల నాకట్టుకునే చిరు దరహాసపు
ఆడంబరాలు లేని అలంకారాల అంతః సౌందర్యమా
వశీకరణపు వాకిలి ముందర వలచిన
ప్రేమను వద్దకు చేర్చే అమలిన శృంగారపు నయగారమా
జన్మజన్మాల జాతఃకరణంలో జాగృతి
మరచి జీవనాదాన్ని జగతికి అంకితమొనర్చిన జగన్మాతా
వసంతాల వందనాల వాయులీనాల
స్వర సుస్వర సంగీతఝురుల సారస్వతి నమోనమః....!!

నీ చిరునవ్వుల కోసం....!!

పండి రాలుతున్నఆకులను చూపి
ఆ వెనుక వస్తున్న కొత్త చివుర్లను చూపిస్తూ
అమ్మ చెప్పే కబుర్లు వింటూ హాయిగా
నవ్వే పాపాయి.....

అందరాని అద్భుతాలు కావాలని మారాం చేస్తుంటే
అదిగో అక్కడ ఉంది అందుకో నువ్వు నా ఆసరాతో
అందరాని చందమామను సైతం నీ కోసం తెస్తా
నీ చిరునవ్వుల కోసం పరితపిస్తా....

తల్లిబిడ్డల అనుబంధానికి వెల కట్టే నవాబులు
ఆత్మీయతలను అమ్ముకుందామనుకునే ఈ రోజుల్లో
ఏ బంధమైనా కాసులతోనే ముడి వేసే కుహనావాదులు
ఖరీదు కట్టగలరా ఈ చిరునవ్వుల సంతోషానికి....

అందరాని అబద్దాలను నిజాలుగా అందించే అమ్మ ప్రేమకు
కొలమానాలు తేగలరా ఈ ఆధునిక అపర కుబేరులు
జీవాన్ని వదలివేయాలని తెలిసినా పురిటి నెప్పుల ప్రసవ వేదన
భరిస్తూ ఆనందంగా జీవితాన్ని అందించే అమ్మకన్నా కన్నా సాటి
ఉన్నదా ఈ లోకంలో....!!

నా నెచ్చెలి .....!!

మత్తెకించే మరువాల సుగంధాలను
మరపించే నీ మేని పరువాలు
తలపించే తరువుల అందాలు
గుట్టుగా చేరినా గమ్మత్తుగా అందినా
మధువుల సంతకాల ముడుపుల సౌకుమార్యాలు
లాలన పాలన నా చెంతన చేరునా....
కఠినపు శిలగా మారిన నీ మది కరుగునా నా ప్రేమకు
ఈ జన్మకు తీరునా ఎద నిండా చేరిన  నీ సన్నిధి
నాతో చేరువగా చేరవా ఉహల నా నెచ్చెలి.....!!
( మరువాలు , పరువాలు, తరువులు .... ఈ పదాలతో ఈ చిన్న కవిత రాయడంలో ఎంత వరకు సఫలం అయ్యానో మీరే చెప్పాలి ... జగన్నాధ్ గారు ఇచ్చిన సమస్య ఇది )