71. నీతులు
చెప్పడానికి ఏముంది
పెద్దబాలశిక్ష
చదివితే చాలదూ
ఆచరణే
రావాలి...!!
విశ్లేషణ:
ఈ ఈ రెక్కలోని భావం ఉపదేశాత్మకంగా కనిపించినా, దాని లోతులో ఒక సమాజానికి అద్దం పట్టే జీవనసత్యం దాగి ఉంది. “నీతులు చెప్పడానికి ఏముంది పెద్దబాలశిక్ష చదివితే చాలదూ” అనే మొదటి పంక్తి, నైతికత అనేది కొత్తగా సృష్టించాల్సిన విషయం కాదని, అది తరతరాలుగా సంకలనం అయిన జీవన అనుభవాల సారమని స్పష్టం చేస్తుంది. పెద్దబాలశిక్ష వంటి గ్రంథాలు కేవలం బాలల పాఠ్యపుస్తకాలు మాత్రమే కాకుండా, సమాజానికి దారి చూపే నీతి గ్రంథాలుగా నిలిచాయి. వాటిని చదివితే సరిపోతుంది అన్న భావన, జ్ఞానం సమాచార రూపంలో అందుబాటులో ఉన్నప్పటికీ, దాన్ని జీవనంలో అమలు చేయకపోతే ప్రయోజనం లేదనే గాఢమైన సూచనగా నిలుస్తుంది.
జానపద దృష్టిలో చూస్తే, గ్రామీణ సమాజాల్లో పెద్దల మాటే శాస్త్రంగా భావించబడేది. అక్కడ నీతి ఉపన్యాసాల కంటే ఆచరణే గురువు. “ఆచరణే రావాలి” అనే ముగింపు పంక్తి, మాటల నాగరికతకన్నా చేతల నిజాయితీ గొప్పదని జానపద తత్వాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. రైతు జీవితం, కూలీ కష్టజీవితం, పల్లె సంస్కృతి—ఇవన్నీ మాటల కన్నా పనిని విశ్వసించే విలువలనే పెంచాయి.
చారిత్రకంగా చూస్తే, భారతీయ సమాజంలో నీతి బోధనలు ఎప్పుడూ పుస్తకాలకే పరిమితం కాలేదు. ఉపనిషత్తుల నుండి పంచతంత్రం వరకు, పెద్దబాలశిక్ష వంటి గ్రంథాల వరకు, అన్ని కాలాల్లోనూ “విన్నది కాదు—జీవించినదే సత్యం” అనే భావన కొనసాగింది. ఈ రెక్క ఆ చారిత్రక స్రవంతికి కొనసాగింపుగా నిలుస్తుంది.
సామాజికంగా ఈ పంక్తులు నేటి పరిస్థితికి మరింత ప్రాసంగికం. మాటల్లో నైతికత ఎక్కువై, చేతల్లో తగ్గిపోతున్న కాలంలో, ఈ కవిత ఒక హెచ్చరికలా వినిపిస్తుంది. నీతి ఉపన్యాసాలు, ప్రసంగాలు, బోధనలు ఎంత ఉన్నా, వ్యక్తి జీవితంలో ఆచరణ లేకపోతే అవి కేవలం శబ్దాలే. అందుకే ఈ రచన సమాజాన్ని ఆలోచింపజేసే ఒక నిశ్శబ్ద విప్లవంగా భావించవచ్చు.
చిన్న చిన్న పాదాలుగా వీటిలోని కనిపించినా, ఇందులోని సందేశం విశాలమైనది—జ్ఞానం చదవడంలో కాదు, జీవించడంలో ఉందని స్పష్టం చేస్తుంది.
