11, నవంబర్ 2019, సోమవారం

ఏక్ తారలు..!!

1.   మనవైన క్షణాలే_మనసు భారాన్నంతా దించేస్తూ..!!

2. సునామీలా చుట్టేసింది_నీ ప్రేమ వెల్లువై ఉప్పొంగుతూ..!!

3.   మనసుకన్నీ ఓదార్పులే_గాయాలనుపశమింపజేసే చెలిమి తోడైతే..!!

4.  మనిషిలోని మనసు మార్పది_ఓదార్చిన చేతిని అను(వ)మానిస్తూ...!!

5.   ఏ భవిష్యత్తు ఊతమిచ్చిందో_చెక్కిట ఆభరణమైంది చిరునవ్వు సొట్ట...!!

6.   గోముఖ వ్యాఘ్రాలుంటాయి మరి_జీవితంలో జాగరూకత అవసరమే..!!

7.  అక్షరాల అమరికకు దాసోహమవ్వాల్సిందే_ఏ పద సౌందర్యమైనా...!!

8.   మాలిమి అలవాటైన వనమాలి_అక్షర వనానికి వన్నెలద్దుతూ...!!

9.   జ్ఞాపకాలు వెంటబడుతున్నాయి_వర్తమానానికి అర్జీ పెట్టుకోవడానికేమెా...!!

10.   ఆరాధనంతా అక్షరాలను అలముకుంది_పద ప్రవాహమై ప్రవహిస్తూ..!!

11. పదక్రాంతులే కొందరు_అక్షరాల్లో ఒలికిన ప్రేమకు...!!

12.  దోసెడు పద పారిజాతాలు చాలు_గుప్పెడు గుండెలోని ఆరాధన చూపడానికి..!!

13.   తులాభారానికే భారమయ్యింది_మనసు జార్చిన కన్నీటిని తూకమేడానికి..!!

14.   ఆయువుదేముంది అరక్షణమే_జీవించడంలోనే చాకచక్యమంతా...!!

15.   ముందుకే పోతానంటోంది మనోధైర్యం_భయపెట్టే గతాన్ని గదమాయిస్తూ..!!

16.   నీ మౌనాన్ని వినడమెా వ్యసనమైంది_ఊరడించే ఊహలను వెదుకుతూ...!!

17.   అణుకువతో అందిపుచ్చుకోవడమే_సమయం మనదికాకున్నా..!!

18.   గత జ్ఞాపకాల్లో బతికేస్తుంటాం_వాస్తవం భయపెడుతుంటే..!!

19.   వర్తమానానికో హెచ్చరిక_వాస్తవమెప్పుడూ...!!

20.   విషాదమూ ఓ వరమే మరి_స్వగతంలో గతాన్ని స్మరిస్తూ..!!

21.  తరాజూ తల్లడిల్లింది_కన్నీటినెలా తూకమేయాలో తెలియక..!!

22.   నీలిఛాయ వెంటే ఉంది_చితి మీదకు చేరినా మాయమవకుండా..!!

23.   వేటగాడికి ఏ గాలైనా ఒకటే_గాయపరచడమాతని వృత్తి కనుక...!!

24.   స్వేచ్ఛను హరించింది వర్తమానం_జ్ఞాపకాలను మాయం చేస్తానని భయపెడుతూ...!!

25.   స్వాతిశయమూ ఎక్కువే అక్షరాలకు_తమను కాదని భావాలు మనలేవని...!!

26.   మౌనం వినిపించాలనుకుంటోంది_కాసిని మాటలు అరువివ్వవూ...!!

27.   చూపాలనుకుంది నిన్నే_పరిచయమున్న అక్షరాల్లో...!!

28.   మౌనం దాచేసింది_మనసు మాటలన్నీ..!!

29.  అంతిమయాత్రే తుది ఫలితం_జీవితపు తప్పొప్పుల పరీక్షలో..!!

30.  విలాపమూ విలాసమైంది_మనిషితనం మరచిన మదాంధులకు..!!

10, నవంబర్ 2019, ఆదివారం

ఏ బంధమెా ఇది..!!

ఏ రెప్పపాటు క్షణంలోనో
ఓ ఉలికిపాటుకు
ఏమరుపాటు కూడదనుకుంటూనే
లిప్తపాటు మరో ఆలోచన
ఆక్రమించేయడం జరిగిపోతుంటే
జారిపోయిన కాలాన్ని పట్టుకోలేక
అది విసిరేసెళ్ళిన ఘడియలకు
గడియ పెట్టడం చేతకాని
అశక్తత నుండి బయటపడలేక
జ్ఞాపకాల సుడులలో తిరుగుతున్న
మనసును మళ్ళించడానికి
అక్షరాల సహవాసం అలవాటై
అదే ఇష్టమైన వ్యాపకమై
విడలేని వ్యసనమైపోతుంంటే
ఆ నిస్సహాయతలోనుండి
నిర్భయంగా వెలువడే
భావాలు వెలువరించే బాధ్యతలు
వేసిన బంధమే ఇదనుకుంటా..!!









5, నవంబర్ 2019, మంగళవారం

కుల వృక్షం పుస్తక సమీక్ష...!!

                                 " జీవితానుభవాలే కథాంశాలుగా కులవృక్షం "
        తెలుగు సాహిత్యంలో కథలకు ప్రత్యేక స్థానం ఉంది. బ్లాగర్ గా, కవయిత్రి రచయిత్రిగా తనకంటూ ఓ సుస్థిర స్థానాన్ని సంపాదించుకున్న ఉక్కు మహిళ తాతినేని వనజ. చెప్పాలనుకున్న విషయాన్ని సూటిగా, స్పష్టంగా, నిక్కచ్చిగా చెప్పగల ధైర్యం, తెగువ ఆమె సొంతం. సమాజంలో ఎక్కువగా మహిళల మనసు వేదనలు, రోదనలే ఈమె కథాంశాలు. కథా సంపుటి పేరులోనే వైవిధ్యమున్నట్లుగానే ప్రతి కథా మన మనసులను తాకుతుందని నిస్సందేహంగా చెప్పవచ్చు. 
              మొదటి కథ పూలమ్మి కథ మనిషిలోని మానవత్వాన్ని, మృగాన్ని ఒకేసారి చూపే కథ. దాహం రెండక్షరాలే కాని ఎన్ని రకాల దాహాలో దాహం కథలో తెలుస్తుంది. కట్టుకున్న బంధానికి విలువ ఇవ్వకుండా పరాయి స్త్రీల వెంటబడే మగనికి ఓ అతివ చెప్పిన సమాధానం లోపం లేని చిత్రం కత. మత సంప్రదాయాలను ఆసరా చేసుకుని చేసే మెాసాల్లో ఓక మెాసం కథ చూసి చూడనట్లు. మతాచారాలను ఎక్కడ ఎలా పాటించాలో, వాటి వలన ఇబ్బందులు తెలిపే కథ ఉడాన్. తమవి కాని రాతలు కూడ తమవేనని చెప్పుకునే కొందరు రచయితల నీచత్వం, రాతల్లో నీతులు, చేతల్లో శాడిజం బయట పెట్టిన కత రచయితగారి భార్య. నాయకులు వెంట తిరిగే ఖద్దరు చొక్కాల వెనుక అసలు రూపాన్ని బయట పెట్టిన కథ ఆదర్శ నాయకుడు. ఆడ పని, మగ పని అని విభజించి ఆంక్షలు ఆడవారికే అని ఆలోచించే వారికి జీవితం విలువను తెలిపిన కథ గంధపు చెక్క - సానరాయి. కొడుకు దుర్మార్గానికి భరించలేని తల్లి అపరకాళిగా మారుతుందని సంపెంగ సేవలో కథ నిరూపిస్తుంది. ఆధునిక పరికరాలు ఎంత అందుబాటులో ఉన్నా ఆత్మీయ స్పర్శను అందించలేవని ఓ తల్లి కొడుకు కోసం ఎదురుచూసిన వాస్తవ సంఘటనను, ఆ కలయికను హృద్యంగా చెప్పిన కథలాంటి నిజం ఆత్మీయ స్పర్శ కథ. నూతి నీళ్ళు మన దాహార్తిని తీర్చడానికే కాదు.. ఎందరో అతివలను తమ గుండెల్లో దాచుకున్న సహృదయం గలవని, వినే మనసుంటే కనీళ్ళ కతలెన్ని వినబడతాయెా విని చూడమంటుంది నూతిలో గొంతుకలు కథ. వాస్తవ వెతల సంకలనమీ కథ. ఈ తరం పిల్లలకు స్వేచ్ఛకు, విశృంఖలత్వానికి తేడా తెలియాలని చెప్పే కథ త్వరపడి. కొన్ని ఖాళీలంతే పూరించబడవు అన్న మాటలోనే ఎన్నో భావాలను అందిస్తూ పొట్ట కూటి కోసం తిప్పలను, నవ్వుల వెనుక దాచిన వెతలను చక్కగా   చెప్పారు ఆమె నవ్వు కథలో. ప్రకృతి విరుద్ధమైన బంధాలలోని లోపాలను తెలిపే సరికొత్త కథా వస్తువుతో వచ్చిన కథ పరస్వరం.
ఏ పనైనా ఇష్టంగా చేయాలి కాని పలానా కులం పలానా పని చేయాలన్న నిబంధన ఉండకూడదన్న సూచననిస్తూ, అభిరుచులకనుగుణంగా పని చేయాలని, మనుషుల మనస్తత్వాలు మారాలని ఈ కథా సంపుటి పేరైన కులవృక్షం కథ చెబుతుంది. తడియారని జ్ఞాపకాలెప్పుడు రెప్పలను తడి చేస్తూనే ఉంటాయని, అనుబంధం, మమకారం విలువను తెలిపే కథ రెప్పల తడి. దానం చేయడం తప్పు కాదు, అపాత్రదానం చేయడం మంచిది కాదని, అవసరాలు చేయించే తప్పులను చూపిన కథ ఆవలివైపు. లతాంతాలు కథ చదవడం పూర్తయినా కొన్ని రోజులు చదువరులను వెంటాడుతుందని నిస్సందేహంగా చెప్పవచ్చు. సున్నితమైన కథా వస్తువును చాలా లాఘవంగా అక్షరీకరించారు.
కుటుంబ బంధాలకు, ఆడ మగ మధ్యన స్నేహానికి గల సన్నని తెరను చెప్పిన కథ చేరేదెటకో తెలిసి.
ఉద్యోగం చేసే మహిళలు పడే కష్టాలు, వారిని వేదించే పై అధికారులు, వారిని సమర్థించే కొందరి గురించి చెప్పిన కథ పిడికిట్లో పూలు. ఆడ మగ కాని మరో పుట్టుక ఈ సమాజంలో కష్టపడి పని చేసుకో బతకాలంటే ఎంత కష్టమెా మన కళ్ళకు కట్టినట్టుగా చెప్పిన కథ మార్పొద్దు మాకు, మార్పొద్దు. కథలలో అరుదుగా జరిగే విషయమిది. ఒక కథకు పొడిగింపుగా మరొక కథ. అలాంటి కథే చిగురించిన శిశిరం కథ. ఇది చేరేదెటకో తెలిసి కథకు పొడిగింపు.
మధ్య వయసు ఆడ మగ మధ్యన స్నేహం, ఆరాధనకు చక్కని తార్కాణం ఈ రెండు కథలు.
సరికొత్త కథా వస్తువు మగ వేశ్య మనసు కథను, చాలా సున్నింతంగా కథను నడిపించిన తీరు, సమస్యకు సూచించిన పరిష్కారం చాలా బావుంది.
                           ఎన్నో జీవితాలు మన చుట్టూనే ఉన్నా, మనకు తెలియని లేదా తెలిసినా ఆఁ మనకెందుకులే అని పక్కకు తప్పుకుపోయే సగటు మధ్యతరగతి మనుషుల మనస్తత్వాలను, ఎందరో స్త్రీల ఎన్నో సమస్యలను. కొన్ని స్వీయానుభవాలను కథలుగా చెప్పడంలో వనజ తాతినేని కృతకృత్యులయ్యారు. ఓ రచయిత్రిగా సమాజంలో సమస్యలను కళ్ళకు కట్టినట్టుగా మన ముందుంచారు. సాధారణ శైలిలో, సామాన్యులకు సైతం అర్థమయ్యే రీతిలో తన రచనలను తీర్చిదిద్దారు. ఎన్నుకున్న ప్రతి కథా వస్తువు ఉహాజనితం కాదు. వాస్తవ పరిస్థితులకు అక్షరరూపం. కథలా కాకుండా సహజ సంఘటనల్లా సాగిపోతుంటాయి. అద్భుతమైన కథలను కులవృక్షం ద్వారా అందించిన వనజ తాతినేనికి హృదయపూర్వక అభినందనలు.       

2, నవంబర్ 2019, శనివారం

త్రిపదలు..!!

1.   అప్పటి క్షణమే
కనుమరుగవక
ఇప్పటికి వెలుగులీనుతూ...!!

2.   ఉల్లాసమూ శీతకన్నేసింది
నీవు లేని విషాదాన్ని
తట్టుకోలేనంటూ...!!

3.   ఆనవాలుతో పనేముంది
ఆదమరువనివ్వక
వెన్నంటే ఉంటుంటే..!!

4.   కరిగిన నిజం

కలలా తేలిపోతుంటే

 ఊపిరి ఉండలేనంటోంది...!!

5.   అక్షరం హత్తుకుంది

మార్మికతను మనసు పాటిస్తుంటే

గాయాలను కలం సిరాలో ఒంపేయంటూ.. !!

6.   లెక్కకు రాని గాయాలే ఇవి

క్షణాలను ఖాళీ చేయిస్తూ

అక్షరాలతో నింపేయమంటూ..!!

7.    మనసెరిగిన మౌనమది

ఆవేశాన్ని అదుపుచేస్తూ

అనుబంధాలను దగ్గర చేస్తూ...!!

8.   చీకటి సిరాతో 

వెన్నెల సంతకాలు

నా(నీ) అక్షరాలు...!!

9.   తిమిరమూ తీయనే

వేదనను తరిమే

వేకువంటి మనసు తోడైతే...!!

10.   వెలుతురుకు వియ్యపురాలైనప్పుడు

చీకటి చుట్టం సర్దుకుంటూ

సంతసాల కానుకంపుతుంది..!!

11.   మానసానికెప్పుడూ పురిటినొప్పులే 

నిన్నారేపుల్ని తలచుకుంటూ 

ఈరోజులో బతికేస్తూ... !!

12.   చీకటెప్పుడూ చుట్టమే మరి

రెప్ప దాటు కన్నీళ్ళను

రెప్పలెనుక కలలో దాచేస్తూ...!!

13.   కొత్త కలల బరువుతో నూతన వధువు

అప్పగింతల కన్నీళ్ళతో

భారంగా అయినవాళ్ళు...!!

14.   కొత్త చిగురు వస్తోంది

పాత ఆకును రాల్చిన 

కాలపు మహా వృక్షానికి...!!

15.   కరతలామలకమే అన్నీ

క్షణాల కాలాన్ని

యుగాలుగా మార్చేయడంతో సహా...!!

16.   చెప్పకనే చెప్పావుగా

జీవంలేని నవ్వుకు 

కారణాన్ని..!!

17.   తడిపే చినుకెప్పుడూ ఆత్మీయమే

వేదనను పంచుకుంటూ

మనసు తడిని దాచేస్తూ...!!

18. శబ్దమే స్తబ్దుగా ఉంది

మరణిస్తున్న మనసును

మరోమారు చూడలేక..!!

19.   గాయమైనా

గేయమైనా

మనిద్దరిదే ఆ బాధ్యత...!!

20.  బాధ్యత 

ముడిబడిన బంధానికి

చిక్కిన నజరానా...!!

21.   కలత వాస్తవమైనా

కలలా అనిపించే నిజమే

మనకు మిగిలే సంబరం..!!

22.   ఆ చేతికున్న మహిమదేనేమెా

మత్తుతో గమ్మత్తుగా గారడి చేస్తూ

అక్షరాలను కావ్యాలుగా మలచడంలో...!!

23.   ప(క)లవరింతలకు తీరికెక్కడా

వద్దంటూనే వాలిపొమ్మంటూ

తికమక పెడుతుంటే..!!

24.   నిశ్చింత నాలో

నాదంటూ లేక

సర్వమూ నీవయ్యాక..!!

25.   గతంలో కాకెంగిలి తాయిలాలన్నీ

వాస్తవానికి ఊపిరద్దుతూ

రేపటి పలకరింపులకు మిగిలే నెమలీక నెయ్యాలు..!!

26.  ఒడ్డున నేనెక్కడున్నానూ

నిండా నీ ప్రేమలోనే

మునిగిపోయుంటే...!!

27.   ఆవాహన చేసుకోవాల్సింది

అక్షరాలను

శూన్యాన్ని చుట్టేయడానికి...!!

28.   నీడ జాడ తెలుపుతుంది 

అక్షరాలు చూపెడతాయి

మనసుని అద్దంలో...!!

29.   నాకన్నింటా ఉపమానమే నువ్వు 

అతిశయెాక్తికి తావివ్వకుండా

రూపకాన్ని అలంకరిస్తూ...!!

30.   పిలుపు పిలుపులో

ఓ హెచ్చరిక

గమనం నిర్దేశించుకోమంటూ..!!

31, అక్టోబర్ 2019, గురువారం

సంపాదకీయం..!!

నేస్తం,
          ఏదైనా రాయాలన్నా ఒకింత సంశయం మెుదలైందీ మధ్యన. భావ ప్రకటనా స్వేచ్ఛకు కూడా ఆంక్షలు, పరిధులు బాగా ఎక్కువైనట్టుగా అనిపించడమెా కారణం కావచ్చునేమెా. సోషల్ మీడియా రాజకీయ ట్రోలింగ్ మీడియాగా మారిపోవడమూ, ప్రతి ఒక్కరి రాతను మరొకరు ఎద్దేవా చేయడం పరిపాటైపోయింది. మన చేతికున్న ఐదు వేళ్ళే ఒకలా ఉండవు. అలాంటప్పుడు ఏ ఇద్దరి అభిప్రాయాలు కలవవు. స్నేహం వేరు, అభిప్రాయాలు విభేదించడం వేరు. పరస్పర అభిప్రాయాలను గౌరవించుకోవడంలోనే వ్యక్తిత్వం బయట పడుతుంది. తప్పు అని ఎవరైనా అంటే వారిని ట్రోల్ చేయడం, దానికి ఈ మేథావుల సమర్థన. సామాజిక సమస్యలు తెలిసిన వ్యక్తి రాజకీయాల్లోకి వస్తే స్వాగతించం, కాని సామాజిక ప్రయెాజనమైన రచనలే రచనలంటే ఎలా..? 
         ఇక రాతల కోతల విషయానికి వస్తే మనం మనకు నచ్చినట్టు రాయగలిగినప్పుడే ఆ రాతకు జీవం ఉంటుంది. అది సామాజిక సమస్య అయినా, మానసిక వేదన/సంతోషం అయినా రాసిన వారికి తమ రాత సంతృప్తినివ్వడం రచన ముఖ్య ఉద్దేశ్యం. స్వప్రయెాజనం లేని రాత సమాజ హితం కాదన్నది నా అభిప్రాయం. రచనా ప్రక్రియల గురించి ఒకరినొకరు విభేదించుకోవడం ఈనాడు సర్వసాధారణమై పోయింది. ప్రక్రియ ఏదైనా కానివ్వండి, దాని వలన నలుగురికి ప్రయెాజనం లేకున్నా రాసిన వారికి ఆత్మ తృప్తి కలిగితే ఆ రచనకు ప్రయెాజనం చేకూరినట్లే. ఇక భాష విషయానికొస్తే రాసే అందరూ పండితులు కాదు. ఒకప్పుడు తమ రాతను అచ్చులో చూసుకోవాలన్నా, నలుగురికి చేరాలన్నా ఎన్నో వ్యయప్రయాసలుండేవి. ఇప్పుడు మనకా ఇబ్బందులు లేవు. సాంకేతిక మనకిచ్చిన సౌలభ్యం క్షణాల్లో ప్రపంచమంతా చేరిపోతుంది ఏ రాతయినా. రాయడం కొందరికి జన్మతః వస్తే, మరి కొందరు ఇష్టంతో తమ భావ ప్రకటనకు రాయడం ఓ మార్గంగా ఎంచుకుని, ఆ అలవాటులో నిష్ణాతులవుతారు. పుడుతూనే ఎవరికి ఏదీ రాదన్నది గుర్తుచేసుకుంటే ఎదుటివారి రాతల్లో తప్పులు మాత్రమే వెదికే మన నైజం మారుతుందేమెా. నాకయితే స్వాతికిరణం సినిమా గుర్తు వస్తోంది ఈమధ్యన.
         మనకు నచ్చిన నలుగురిని పొగిడి, వారికి బిరుదులు,  పురస్కారాలిచ్చి, సన్మానాలు చేసి, శాలువాలు కప్పినంత మాత్రాన వారు గొప్ప రచయితలు, కవులు కాదు. మనం కడుపుబ్బరంతో నలుగురి రాతలను విమర్శించినంత మాత్రాన వారు రాయడం తెలియని అనామకులు కాదు. సాహితీ పెద్దలు, విజ్ఞులు ఈ చిన్న విషయం గుర్తుంచుకుని నిజాయితీ గల సద్విమర్శలు చేయాలని, అవి ఈ తరం రచయితలకు మార్గదర్శనం కావాలని నా ఆశ.
తమ రాతలు అచ్చులో చబసుకోవాలనుకునే వారు ఎన్నో ఇబ్బందులు పడి పుస్తకాలు వేసుకుంటున్నారు. కనీసం మనకు ఆ పుస్తకాల్లో ఒక్కటయినా కొని చదివే అలవాటు లేకపోగా, చదివిన వారు తమ అభిప్రాయం చెప్పినప్పుడో, రాసినప్పుడో కనీసం కృతజ్ఞత చెప్పడం కూడా తెలియని ఎందరో మహామహులు ఈరోజున్నారు. రాతల్లో నీతులు, చూడబోతే నేతిబీరకాయలో నెయ్యి చందం. మన రచనలపై ఎదుటివారి అభిప్రాయాల కోసం మనం ఎలా ఎదురుచూస్తామెా మన అభిప్రాయం కోసం వారు అలానే చూస్తారన్న ఆలోచనే రాదు. ఒక రచనను పొగిడితే మనకేమెాస్తుందని కాకుండా మన చిన్న స్పందన  ఎదుటి వారికి ఎంత ఆనందాన్నిస్తుందో తెలుసుకుంటే చాలు. ఏ సాహిత్యమైనా సమాజ హితం కోసమే. మన ఆలోచనలు సరళంగా ఉంటే చూసే ప్రతి రచనలోనూ ప్రయెాజనమే కనిపిస్తుంది.   

       

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

కబుర్లు కాకరకాయలు © 2008. Template Design By: SkinCorner