6, జనవరి 2022, గురువారం

రెక్కలు

1.  అక్కరకు రాని

బంధాలు

మక్కువ తీరని

పాశాలు


బుుణానుబంధాలు

గతజన్మ కర్మ ఫలితాలు..!!


2.   నేతల
పాలన
చేనేతల
జీవితాలు

సృష్టికర్త
చిద్విలాసాలు..!!

3.   అర్థమేదైనా
పరమార్థమిదే
బంధమేదైనా
అనుబంధం ధనాత్మకమే

నేటి నిజం
రేపటి చరిత్ర ఇదే..!!

4.  ప్రారబ్ధమూ
మన వెంటే
అదృష్ట దురదృష్టాలతో
సంబంధం లేకుండా

కాలం వదిలేసే భారమంతా
మనసుదేనంటూ..!!

5.   చందమామయ్యతో
చల్లదనం
సూరయ్యతో
చలిమంట వేసుకోవడం

అనుభూతుల ఆస్వాదనే
అనంత విశ్వంలో ఆనందం..!!

6.  రెండిళ్ళ మధ్య
దూరం
ఇరు మనసుల నడుమన
అంతరం

భవిష్యత్ తరాలకు మిగిలే
వారసత్వ సంపద..!!

7.   నిజమైన బంధానికి
బాధ్యతెక్కువ
చేతగానితనానికి
అసహనమెక్కువ

ముడేదైనా నిలబడటానికి
నిబద్ధత అవసరం..!!

8.  రెప్పల మాటున
కడలి
మబ్బుల చాటున
ఆకాశం

మనిషిలో కనబడని
మనసు..!!

9.   మనసు భారాన్ని
బట్వాడా చేసింది
మోయలేని కనులు
కన్నీటిని ఒంపేస్తున్నాయి

గాయమైనా జ్ఞాపకమైనా
ఓపలేని బరువే..!!

10.   వెలుతురింటి
వాకిలేదో తెరుచుకుంది
రాతిరి కలలకు
వేకువ మెరుపులద్దుతూ

ఆశ జీవితాలను
బతికిస్తుంది బలి తీసుకుంటుంది..!!

11.  నిరంతర గమనం
జీవితం
నిత్య పోరాటం
బతుకుబాటలో

అలుపెరగని అడుగుల పయనం 
ఆశలనే ఒయాసిస్సుల వైపు..!! 

12.   విన్నపాలు
మనసుకి
వీడుకోలు
గతానికి

 ఓటమి
విజయానికి తొలిమెట్టు..!!

13.   (అ)సహనం
ఆంక్షలపై
గమనం
గెలుపుకై

అవసరార్థం
అనుభవపాఠాలు..!!

14.  బంధం 
మిగలడానికి
మనసు 
విరిచేయడానికి

ఒక్క
మాట చాలు..!!

15.   అడగడం
సుళువే
చెప్పడమే
కష్టం

అహం
తృప్తి పడదు..!!

16.   నదిలా సాగే
ఓర్పు
సంద్రమంటి
మనసు

వెరసి ధరిత్రి
మగువ..!!

17.   మనిషి
బలహీనత
మనసు
బంధం

కాలానుగుణంగా మార్పు
అవసరమే..!!

18.   మనిషో
యంత్రం
మనసో
దర్పణం

యాంత్రికతే
జీవితమిప్పుడు..!!

19.   కాలానికి
పని లేదు
మనిషి
అనుభవాలతో

కర్మసాక్షి
నిమిత్తమాత్రుడు..!!

20.   రాసి రాసి
పడేసిన కాగితాలు
నిండిన
చెత్తబుట్ట

నిజమైన
ప్రేమ..!!

21.  మార్పు 
అవసరమే
మాటకో
మనసుకో

కాలానుగుణంగా
మనిషి..!!

22.   తట్టుకోవడం
చాతకాదు
తప్పుల తక్కెడ
బరువు

మూల్యాంకనం
తెలియదు..!!

23.   రెక్కలు

మెులిచాయి

ఎగరడమే

తరువాయి


గాలివాటం

తెలియాలి..!!


24.   యుద్ధం

తప్పదు

సమస్యతోనైనా

సామరస్యంతోనైనా


కాలానికి

అనుగుణంగా..!!


25.   చతురత

అవసరం

జీవితంలో

నెగ్గాలంటే


ఓటమి పాఠం

మెుదటి మెట్టు..!!


26.   దాయాదుల పోరు

ధర్మ యుద్ధం ఆనాడు

అధికారమే

అహంకారమీనాడు


రక్త చరితలే

చరిత్ర పుటలన్నీ..!!



27.   మనిషైనా

దైవమైనా

తప్పదు

కర్మ ఫలితం


కాలానికి

కాదెవరూ అతీతం..!!


28.  దుస్తులు మార్చినంత

సుళువు కాదు

చేసిన బాసలు

నిలుపుకోవడం


హావభావాలతోనే

రాజకీయ చతురతంతా..!! 


29.   ఓటమి

అలవాటే

బంధాల

చదరంగంలో


అమ్మ 

మనసంతే..!!


30.   వెదుకులాటలో

సంతోషం

మౌనంతో

మాటలు


దూరాన్ని 

తరిమే యత్నం..!!


నా గురించి వివిధలో

 మాది సాధారణ మధ్య తరగతి రైతు కుటుంబం. పుట్టింది పెరిగింది అంతా పల్లెటూరులోనే. కాకపోతే నాన్న ఆ రోజుల్లోనే B Sc చదువుకుని కొన్నాళ్ళు ఉపాధ్యాయునిగా చేసి, ఉద్యోగం వదిలేసి వ్యవసాయం, వ్యాపారాలు చేసారు. చిన్నతనం నుండి నాన్నకు నాటకాలు రాసిన, వేసిన అనుభవం ఉంది. ఆ పుస్తకం ఈ పుస్తకం అని లేకుండా అన్ని పుస్తకాలు చదవడం చిన్నప్పటి నుండి మాకు అలవాటు చేసారు. బహుశా ఆ అలవాటు నా ఈ రాతలకు మూలకారణం అయి వుంటుంది. నేను చదువుకున్న అవనిగడ్డ శిశు విద్యామందిరంలో మాకు చదువుతో పాటుగా ఆటపాటలు, నీతి కథలు, పెద్ద బాలశిక్ష, సుమతి, వేమన, కృష్ణ శతకాలు, భగవద్గీత, గజేంద్ర మోక్షం, హనుమాన్ చాలీసా, పంచతంత్రం వంటి పుస్తకాలన్ని వల్లె వేయించేవారు. అప్పటికే సహజంగానే పుస్తకాలు చదివే అలవాటున్న నాకు, పుస్తకాలతో, తెలుగుభాషతో మరింత సాన్నిహిత్యం పెరిగింది. ఆ రోజుల్లోనే గ్రంథాలయాల్లో పుస్తకాలతో పాటుగా మరిన్ని పుస్తకాలు కొని చదవడం వ్యాపకంగా మారిపోయింది. 2వ తరగతి నుండి ఆంధ్రజోతిలో రాధాకృష్ణ సీరియల్ చదవడంతో మెుదలైన నా పుస్తక ప్రయాణం ఈనాటికి నిరంతరాయంగా కొనసాగుతోంది.

      అనుకోనివి జరగడమే జీవితంలో వింత అని అన్నట్టుగా పుస్తకాలు చదవడం మాత్రమే తెలిసిన నాకు, జరిగిన సంఘటనలకు మనసు బాధ పడినప్పుడు ఆ సంఘటనను 6వ తరగతిలో కథగా రాసిన గుర్తు. తర్వాత స్నేహితులకు ఉత్తరాలు రాయడంతో మెుదలైన నా రాతలు ఈ రోజు నన్నిలా మీ అందరి ముందు నిలబెడతాయని కలలో కూడా ఊహించలేదు. ఇంటరు వరకు తెలుగు మీడియం, తర్వాత ఇంజనీరింగ్ కర్నాటకలోని బళ్ళారి, ఆ తర్వాత మద్రాసులో సాఫ్ట్ వేర్ ఉద్యోగం, పెళ్లి, పిల్లలు, అమెరికా ఉద్యోగ ప్రయాణం, మళ్లీ స్వదేశంలో ఉద్యోగం. ఆ సమయంలోనే ఎవరు లేని పిల్లల కోసం ఏదైనా చేయాలన్న ప్రయత్నంలో ట్రస్ట్ పెట్టడం, దాని కోసం ఫ్రీ వెబ్ సైట్లు వెదుకుతూ, బ్లాగ్ ఓపెన్ చేయడం జరిగింది. అప్పటికే టెంత్, ఇంజనీరింగ్ లలో రాసిన కొన్ని కవితలు (కవితల్ని నేననుకున్నా లెండి) మాత్రమే నా రాతలు.

      2009లో ఏదో రాద్దామని కబుర్లు కాకరకాయలు బ్లాగ్ మెుదలుబెట్టాను. అప్పటి నుండి ఇప్పటి వరకు 2000కు పైచిలుకే పోస్టులు రాశాను. కవితలు, ఏక్ తారలు, ద్విపదలు, త్రిపదలు, రెక్కలు, వ్యాసాలు ఇలా కొన్ని సాహితీ ప్రక్రియల్లో నా రాతలు సాగాయి. మనసుకి అనిపించింది రాయడం మాత్రమే తెలుసు. ఎవరో మెచ్చుకోవాలనో, అవార్డులు, రివార్డులు రావాలనో రాయలేదు. రాయను కూడా. మన రాతలు పదిమందికి కాకపోయినా కనీసం ఒక్కరికయినా మంచి చేయగలిగితో చాలన్న ఆశ మాత్రమే నాది. నా రాతలు పుస్తకాలుగా చూడాలన్న కోరిక అస్సలు లేదు. అనుకోకుండానే ముద్రిత పుస్తకాలుగా నా రాతలు వెలువడ్డాయి. ఎందరో పెద్దలు, పిన్నలు నా రాతల మూలంగా పరిచయమై ఆత్మీయులుగా మారారు. అవార్డులు, రివార్డులు కాసిని వచ్చాయి కాని వాటికన్నా నాకు ఘనమైన పురస్కారం, సత్కారం ఎంతోమంది నుండి “ మా సమస్యలకు సమాధానం మీ రాతల్లో దొరికింది, మీ రాతలు చదివి నేను చాలా మారాను, నా మనసులోనిది మీరు రాశారు..” ఇలాంటి స్పందనలు చాలా సంతోషాన్నిచ్చాయి. 

         ఏ కళైనా భగవదనుగ్రమే అని నమ్ముతాను. రాసేది రాయించేది ఆ పై వాడే. నేను నిమిత్తమాత్రురాలిని. అక్షరాన్ని మనం చెడుపై ఆయుధంగా వాడవచ్చు. అమ్మ నేర్పిన అక్షరాన్ని అమ్మంత విలువగా చూసుకోవాలి. కులమతాలను హేళన చేసే విధంగా మన రాతలు ఉండకూడదు. ఎదుటివారి అభిప్రాయాలకు విలువనివ్వాలి కాని అవహేళన చేయకూడదు. మన అమ్మ నేర్పించిన సంస్కారం మన రాతల్లో ప్రతిబింబించాలి. మనం ఆచరించినదే మన రాతల్లో కనబడాలి. అప్పుడే మన రాతలకు అర్థము పరమార్థమూ. నా ఈ రాతలను ఆదరిస్తున్న ప్రతి ఒక్కరికి నా మనఃపూర్వక ధన్యవాదాలు.


నా ముద్రిత రచనలు

అక్షరాల సాక్షిగా..నేను ఓడిపోలేదు (కవిత్వం)

సడిచేయని (అ)ముద్రితాక్షరాలు ( మంజు మనసు ముచ్చట్లు)

చెదరని శి(థి)లాక్షరాలు ( కవిత్వం)

గుప్పెడు గుండె సవ్వడులు (జంట కవిత్వం) (మంజు వాణి)

5.   అంతర్లోచనాలు ( మంజు మనసు ముచ్చట్లు)

6.   ఏ’కాంతా’క్షరాలు ( ఏక్ తారలు)

7.   అక్షర స(వి)న్యాసం (కవిత్వం)


రాబోతున్న రచనలు


8.   కాలం వెంబడి కలం..అక్షరాలతో అనుబంధం (స్వగతం)

9.   అక్షర విహంగాలు (రెక్కలు)

10.  రాతిరి చుక్కలు..అక్షరాంగనల ఆంతర్యాలు (రెక్కలు) ( మంజు వాణి విజయ)

మరో రెండు పుస్తకాలు కూడా…

30, డిసెంబర్ 2021, గురువారం

శిక్ష ఎవరికి..?

​నేస్తం, 

      జీవితంలో ఒడిదుడుకులు రావడం సహజం. అలాగే నమ్మి మోసపోవడమూ సహజమే. అలా అని నమ్మకుండానూ వుండలేం. ఇలా నమ్మి డబ్బులు ఇచ్చో లేదా మధ్యన వుండి ఇప్పించిన పాపానికో తమ ఆస్తులు అమ్మి పెళ్ళాం బిడ్డలను రోడ్డున పడేసిన వారు కొందరైతే, కుటుంబంతో సహా ప్రాణాలు తీసుకున్న వారు ఎందరో. అప్పు ఇచ్చిన వారు, తీసుకున్న వారు ఇద్దరు బానే వున్నారు. మధ్యలో నాశనమైంది మరో కుటుంబం. 

     దొరికిన చోటల్లా అప్పులు తెచ్చి పెళ్ళాం బిడ్డలకు ఏ లోటు లేకుండా చేసి చచ్చే వెధవలు కొందరు. రాజకీయ కక్షలతో హత్య గావించబడేవారు మరి కొందరు. వీరికి అప్పు ఇచ్చినవారు, ఇప్పించినవారు  రోడ్డున పడ్డారు. వీరి పెళ్ళాం మాత్రం హాయిగా మూడు కోట్లతో గవర్నమెంటు ఉద్యోగం చేసుకుంటోంది. మరి కొందరేమో చాలా తెలివిగా కమీషన్ తీసుకుని అటు వారిని ఇటు వారిని వెధవలను చేసి, వీరు మాత్రం చాలా హాపిగా హాలిడే ట్రిప్ కి విదేశాలు తిరుగుతూ బతికేస్తుంటారు, తమకేం సంబంధం లేనట్టుగా. మనం ఎటు చూసుకున్నా నష్టపోతోంది మధ్యలోని వారే. 

        ఇంట్లో పెళ్ళాం బిడ్డల అవసరాలు పట్టవు గాని ప్రజా సేవకులు కొందరు. ప్రపంచం తమని మంచి ఉత్తముడిగా గుర్తించాలన్న ఆరాటం వీరిది. కుటుంబం తిండి ఖర్చులు లెక్కలు వేసుకుంటారు కాని తాము తగలేసే పుణ్యకార్యాలకు(పేకాట, తిరుగుళ్ళు, తాగుబోతులకు, చావులకు, దినవారాలకు వగైరా..)ఎంత ఖర్చు అయ్యిందో తెలియని అమాయకులు పాపం. ఎక్కడెక్కడ తిరిగేది, ఎవరికెంత తగలేసింది ఇలాంటివన్నీ గుట్టే. కొందరు పెద్ద మనుష్యులేమో ఆడపిల్లకు పెట్టాల్సింది పోయి తరతరాల నుండి ఆడపిల్లల సొమ్ము తిని బతికేస్తూ నీతులు మాత్రం వల్లిస్తారు. మరి కొందరేమో ఎలుక మీద పిల్లికి , పిల్లి మీద ఎలుకకి చాడీలు చెప్తూ తమ పబ్బం గడుపుకుంటూ వుంటారు. పెళ్ళాం బిడ్డల ఉసురు పోసుకున్న ఎవడూ బాగు పడిన దాఖలాలు చరిత్రలో లేవు.

        ఎవరికి వారు అందరు నీతిమంతులే. తమ బండారం బయట పడనంత వరకు. ఆ ఇంటికి ఈ ఇల్లు, ఈ ఇంటికి ఆ ఇల్లు మధ్యన దూరం ఒకటే. బంధమైనా, చుట్టరికమైనా, స్నేహమయినా ఇచ్చిపుచ్చుకోవడంలోనే వుంటుంది. డబ్బుతో అన్నీ దొరకవని తెలియాలి. రక్త సంబంధాలే అంటరాని బంధాలుగా మారిపోతున్న ఈ రోజుల్లో మనిషితనం కొరవడటంలో ఆశ్చర్యం లేదులెండి.


వెంకటేశ్వరరావు, శ్రీదేవిలకు మధ్యలో ఉండి అప్పు ఇప్పించిన పాపానికి బలైన కుటుంబం వీరు. వీరి చావుకు శిక్ష ఎవరికి వేస్తుంది న్యాయస్థానం?

19, డిసెంబర్ 2021, ఆదివారం

జీవన మంజూష జనవరి 2022

​నేస్తం,

          ఈ ప్రపంచంలోనికి ప్రతి ఒక్కరం ఒంటరిగానే వస్తాం, ఒంటరిగానే పోతాం. మహాయోధుడు అలగ్జాండర్ చనిపోయే ముందు చెప్పిన మాటల్లో ఎంత సత్యముందోగమనించండి. తనను సమాధి చేసేటప్పుడు తన చేతులను పైకి పెట్టి వుంచి సమాధిచేయమన్నాడట. దాని అర్థం ఈపాటికి అందరికి తెలిసే వుంటుంది కదా. ఎంతసంపాదించినా, విశ్వవిజేతగా నిలిచినా పోతూ ఏమి తీసుకుపోలేము. ఉత్తి చేతులతోవెళిపోవాల్సిందే అన్న సత్యాన్ని నలుగురికి తెలియజెప్పడానికి అలా తన చేతులను పైకివుంచి సమాధి చేయమన్నాడు. 

      మనకు అన్ని తెలిసినా బ్రతికినన్నాళ్ళు మనకు అది లేదని ఇది లేదని తాపత్రయపడుతూనే వుంటాం. అవసరాలకు డబ్బులు కావాలి. కాని మన అవసరమే డబ్బుగామారిపోయింది ఈనాడు. ప్రతి బంధమూ డబ్బుతోనే ముడిబడిపోయింది. నైతికవిలువలు నశించి పోతున్నాయి. నాగరికత ముసుగులో అనాగరికత పురుడు పోసుకునిమర్రి ఊడలుగా బలంగా పాతుకుపోతోంది. ఏవైపు చూస్తున్నా బలహీనమౌతున్నఅనుబంధాలే తప్ప బలపడుతున్న మానవ సంబంధాలు కనబడటం లేదు.

        ఒకే ఇంటిలో ఉంటున్నా, అపరిచితులుగా భార్యాభర్తలు, పిల్లలుమిగిలిపోతున్నారంటే..తప్పు ఎక్కడ జరుగుతోంది? కుటుంబ సంబంధాలలోనా! ఆధునికతను సంతరించుకున్న వ్యవస్థలోనా! లేదా మూలాలను మరచి, అందలాలనుఅందుకున్న మనిషి ఆలోచనలదా! ఆధునిక విజ్ఞానంలో మనిషి ఎంత పురోగతినిసాధించినా నేటికీ తగ్గని గృహహింసలకు కారణాలను కనుగొనలేక పోతున్నాం. కనీసం ఆహింసలను బయటికి కాకపోయినా కన్న తలిదండ్రులకు కూడా చెప్పుకోలేని దుస్థితిలోఎందరో గృహిణులు మన సమాజంలో ఉన్నారు. ప్రపంచంలో ఎవరినోమనముద్దరించనక్కర్లేదు. మన చుట్టు జరుగుతున్న ఎన్నో సంఘటనలకు సాక్షులుగామిగలకుండా కాస్త మానవత్వం మనలో ఉందని మనకి మనం చెప్పకోగలిగితే చాలు. 

        ఎవరో వస్తారని ఏదో చేస్తారని ఎదురు చూడకుండా, తడబడి తడబాటుకుగురౌతున్న కొన్ని బతుకులకైనా మాట సాయమో, మనిషి సాయమో చేయగలిగితే చాలుకదా..!!




16, డిసెంబర్ 2021, గురువారం

గుర్తుకొస్తున్నాయి...




" గురుతులు కావివి..గుండెను తట్టి లేపే జ్ఞాపకాలివి.... "
     " మన ఊరు, మన మట్టి, మన గాలి అలాగే ఉంటాయి. మనమే వస్తుంటాం, పోతుంటాం ".
ఈ మాట చదివిన ఎవరికైనా ఓసారి మనసు భారంగా కాకుండా ఉంటుందా చెప్పండి? మనం ఎంత దూరంగా వెళ్లినా ఏదోక సమయంలో జ్ఞాపకాలు మనసు తలుపు తట్టకుండా ఉండవు. అవి మనకు నచ్చినవైనా సరే. బాధించేవైనా సరే. ఈ భూ ప్రపంచంలో జ్ఞాపకాలు లేని మనుష్యులు అరుదుగా ఉంటారేమెా. అలాంటి వారిని వదిలేస్తే ప్రముఖ పశు వైద్యులు డాక్టర్ డి. ప్రసాద్ గారు రాసిన " గుర్తుకొస్తున్నాయి.." పుస్తకం చదువుతుంటే ఆనాటి తరం నుండి ఈనాటి తరం వరకు ప్రతి ఒక్కరికి ఏదోక పేజిలో తమ జ్ఞాపకాలు గుర్తుకు రాక మానవు అనడంలో ఏమాత్రం అతిశయెాక్తి లేదు. 
    సామాన్య రైతు కుటుంబం నుండి వచ్చి అప్పటి రోజులలోనే మూగజీవాలపై ఉన్న ఆపేక్షతో ప్రజా  వైద్యునిగా కాకుండా పశు వైద్యునిగా అకుంఠిత దీక్షతో తన చదువును కొనసాగించి, ఎన్నో మూగజీవాలకు తన సేవలందించి, వైద్యరంగంలో సరికొత్త మార్పులకు శ్రీకారం చుట్టి, నిజాయితీ విలువను ఆకాశంలో నిలిపి, మానవత్వాన్ని చాటిన డాక్టర్ డి ప్రసాద్ గారు ఎందరికో మార్గదర్శకులు నేడు. 
      " గుర్తుకొస్తున్నాయి...నా జ్ఞాపకాలు " అంటూ తన చిన్ననాటి నుండి ఇప్పటి వరకు జరిగిన ఎన్నో సంఘటనలను మన కనుల ముందు కనిపించేటట్లుగా రాయడమే కాకుండా, దానికి పుస్తక రూపమివ్వడం సంతోషించదగ్గ విషయం. ఎందుకంటే మనకు స్వతంత్రం రాక ముందు నుండి జరిగిన ఎన్నో విషయాలను, తర్వాత తర్వాత వచ్చిన మార్పులను, చేర్పులను, చరిత్రలోని ఎన్నో మనకు తెలియని విషయాలను, ఎందరో మహానుభావులను, వారితో తన అనుభవాలను ఈ పుస్తకంలో పొందుపరిచారు. 
    చిన్నతనంలోనే నాన్న మరణంతో మెుదలైన మెాసాన్ని ఓ పాఠంగా తీసుకున్నారు. ఎన్నో ఇబ్బందులను అధిగమించి తాను నమ్మిన న్యాయాన్ని గెలిపించారు. చిన్నతనంలోని చదువును, నాటకాలను, ఆటలను, పాటలను, ఆనాటి అనుబంధాలను, స్నేహ పరిమళాలను, ఉపాధ్యాయులను, గురువులను, స్పూర్తినందించిన నాయకులను, వారి ఉపన్యాసాలను వివరించడమే కాకుండా తాను సందర్శించిన యూరోపియన్, అమెరికా, కెనడా దేశాలను, అక్కడి విశేషాలను, వింతలను, భిన్న మనస్తత్వాలను చక్కగా అక్షరీకరించారు. 
        తన వృత్తిలో తనకెదురైన సవాళ్ళను ఎదుర్కుంటూ, నలుగురిని కలుపుకుని సమాజానికి, మూగజీవాలకు ఎలా మంచి చేయవచ్చో చేసి చూపించి, నలుగురికి ఆదర్శంగా నిలిచారు. చేసే వృత్తి పట్ల అంకితభావముంటే ఎన్ని అద్భుతాలు చేయవచ్చో మాటల్లో కాకుండా చేతల్లో చూపించారు. వీరి విజయ ప్రస్థానం ఎందరికో మార్గదర్శకం. ఎన్నో వ్యాసాలు రాసిన అనుభవంతో వెలువడుతున్న ఈ " గుర్తుకొస్తున్నాయి...(నా జ్ఞాపకాలు )" అందరి మనసు తలుపులను తప్పక తడుతుందని చెప్తూ....నాకూ నాలుగు మాటలు రాసే అవకాశమిచ్చినందుకు మనఃపూర్వక ధన్యవాదాలు.

అతి కొద్ది పరిచయంతోనే ఆత్మీయబంధమైన బాబాయికి హృదయపూర్వక శుభాకాంక్షలతో.. 

మీ
మంజు

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

కబుర్లు కాకరకాయలు © 2008. Template Design By: SkinCorner