22. అవసరానికి
అయినతనము
అక్కర్లేనప్పుడు
పరాయితనము
మరిచింది
మనిషితనమే...!!
విశ్లేషణ:
“అవసరానికి అయినతనము – అక్కర్లేనప్పుడు పరాయితనము; మరిచింది మనిషితనమే...!!”
ఈ భావకవిత ఆధునిక సమాజంలో సంబంధాల అసలు స్వరూపాన్ని అద్దంలా ప్రతిబింబిస్తుంది. అవసరం ఉన్నంతవరకు ఆప్యాయంగా పలకరించి, అవసరం తీరిన తర్వాత పరాయివారిలా ప్రవర్తించే మనస్తత్వాన్ని కవి ఎంతో హృద్యంగా, పదునైన వ్యంగ్యంతో చిత్రించారు. నేటి అనేక అనుబంధాలు ప్రేమతో కాదు, ప్రయోజనాలతో ముడిపడి ఉన్నాయనే చేదు వాస్తవాన్ని ఈ పంక్తులు మన ముందుంచుతున్నాయి.
సంస్కృతంలో “స్వార్థో యస్య పరమో ధర్మః స జీవన్నపి మృతః” అనే భావం ప్రసిద్ధి. స్వార్థమే పరమార్థంగా భావించే వాడు బ్రతికున్నా జీవచ్చవమేనని దాని అంతరార్థం. అలాగే “పరోపకారార్థమిదం శరీరమ్” అనే సూక్తి మనిషి జీవితం పరులకు ఉపయోగపడినప్పుడే సార్థకమవుతుందని బోధిస్తుంది. అయితే నేటి కాలంలో కొందరు అవసరం ఉన్నప్పుడు మాత్రమే ఆత్మీయతను ప్రదర్శించి, అవసరం తీరగానే దూరమవుతున్నారు.
జానపదంలో “పని ఉన్నంతవరకే పలకరింపు”, “పంట ఉన్నప్పుడే పిట్టల రాక” అనే సామెతలు ఇదే భావాన్ని ప్రతిధ్వనింపజేస్తాయి. నిజమైన బంధం లాభనష్టాలపై ఆధారపడదు; అది నమ్మకం, మమకారం, మానవత్వం అనే పునాదులపై నిలుస్తుంది.
“మరిచింది మనిషితనమే” అనే చివరి పాదంలో హృదయం. సంపద, హోదా, అవసరాలు అన్నీ కాలంతో మారిపోతాయి. కానీ ప్రేమ, కృతజ్ఞత, ఆదరణ, ఆపన్నహస్తం వంటి మానవీయ విలువలే శాశ్వతంగా నిలిచిపోతాయి. వాటిని మరచిపోయిన సమాజం అభివృద్ధి చెందినా, మానవత్వంలో వెనుకబడినట్టే.
ఈ భావకవిత మనకు అందించే సందేశం స్పష్టమైనది—అవసరాలు మనుషులను కలపవచ్చు, కానీ మనిషితనమే బంధాలను నిలబెడుతుంది. అవసరం ముగిసిన తర్వాత కూడా ఆత్మీయతను నిలుపుకున్న హృదయమే నిజమైన మానవత్వానికి ప్రతీక.
0 మీరేమనుకుంటున్నారో.....చెప్పేయండి:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి
తెలుగులో రాయడానికి www.lekhini.org కి వెళ్ళండి