రెక్కల వివరణ 30

 

30.  వెలుతురు

చూడలేని వాస్తవాలు

చీకటి చుట్టాలై

బతికేస్తూ

 

ఆశల

విహంగాలు...!!

 

విశ్లేషణ:

 

“వెలుతురు చూడలేని వాస్తవాలు – చీకటి చుట్టాలై బతికేస్తూ; ఆశల విహంగాలు..!!”

ఈ భావకవిత సమాజంలో దాగి ఉన్న అనేక చేదు నిజాలను, వాటి మధ్యన కూడా రెక్కలు విప్పి ఎగరాలని తపించే ఆశలను అద్భుతమైన ప్రతీకలతో ఆవిష్కరిస్తుంది. వెలుతురు చూడలేని వాస్తవాలు అంటే వెలుగులోకి రాని సత్యాలు, అణచివేయబడిన జీవితాలు, చెప్పుకోలేని బాధలు. అవి చీకటి చుట్టాలై కాలగర్భంలో నిశ్శబ్దంగా జీవిస్తూ ఉంటాయి. అయినప్పటికీ మనిషి హృదయంలోని ఆశ మాత్రం ఎన్నడూ చావదు; అది ఆకాశాన్ని చేరాలనే తపనతో విహంగంలా ఎగురుతూనే ఉంటుంది.

సంస్కృతంలో “ఆశా నామ మనుష్యాణాం కాచిదాశ్చర్య శృంఖలా” అనే సూక్తి ప్రసిద్ధి. ఆశ అనే అదృశ్య బంధమే మనిషిని నిరాశలోనూ నిలబెడుతుంది. అలాగే “తమసోమా జ్యోతిర్గమయ” అనే ఉపనిషత్తుల ప్రార్థన చీకటి నుంచి వెలుగువైపు నడిపించమని వేడుకుంటుంది. ఈ కవితలో కూడా చీకటి, వెలుతురు, ఆశ అనే మూడు ప్రతీకలు జీవన తాత్త్వికతను గాఢంగా ప్రతిబింబిస్తున్నాయి.

జానపదంలో పల్లె రైతు వరుస కరువులతో నష్టపోయినా, మరుసటి వాన కోసం విత్తనాన్ని దాచుకుంటాడు. పేదవాడి గుడిసెలో దీపం మసకబారినా, ఉదయించే సూర్యుడిపై నమ్మకం చావదు. అలాగే ఎన్నో కష్టాల నడుమ బతికే మనుషులు తమ కలలను విడిచిపెట్టకుండా ఆశల రెక్కలతో రేపటిని చేరుకోవాలని ప్రయత్నిస్తూనే ఉంటారు.

ఈ సూక్తి మనకు ఒక గంభీరమైన జీవన సందేశాన్ని అందిస్తుంది. సత్యాలు కొన్నిసార్లు చీకటిలోనే బంధించబడవచ్చు, కానీ ఆశ అనే విహంగాన్ని ఏ చీకటీ శాశ్వతంగా బంధించలేడు. కాలం మారుతుంది, వెలుగు వస్తుంది, దాగి ఉన్న వాస్తవాలు వెలుగులోకి వస్తాయి. అందుకే ఆశను కోల్పోని హృదయం ఎన్నటికీ ఓడిపోదు; చీకటిని చీల్చుకుని ఎగిరే విహంగమే చివరికి ఆకాశాన్ని సొంతం చేసుకుంటుంది.