24. మనిషి
కనుమాయమైతేనే
గొప్పదనం
గుర్తించడం
అందరూ
చేసే పనే...!!
విశ్లేషణ:
“మనిషి కనుమాయమైతేనే – గొప్పదనం గుర్తించడం; అందరూ చేసే పనే..!!”
ఈ భావకవిత మానవ మనస్తత్వంలోని చేదు వాస్తవాన్ని హృదయానికి హత్తుకునే రీతిలో ప్రతిబింబిస్తుంది. జీవించి ఉన్నప్పుడు మనిషి చేసిన సేవలను, అతని మంచితనాన్ని, త్యాగాన్ని నిర్లక్ష్యం చేసే సమాజం, అతను కనుమరుగైన తర్వాత మాత్రం అతని గొప్పతనాన్ని కొనియాడడం ఒక సాధారణ ధోరణిగా మారిపోయిందని కవి సూటిగా ఎత్తిచూపారు. బ్రతికున్నప్పుడు విమర్శలు, మరణానంతరం ప్రశంసలు కురిపించడం నేటి సామాజిక వాస్తవమని ఈ సూక్తి మనల్ని ఆలోచింపజేస్తుంది.
సంస్కృతంలో “గతే శోకః కిమర్థకః” అనే సూక్తి ఉంది. వెళ్లిపోయిన తర్వాత పశ్చాత్తాపపడటం వల్ల ప్రయోజనం లేదని దాని భావం. అలాగే “జీవన్నేవ సత్కారం” అనే తాత్పర్యం, గౌరవం బ్రతికున్నప్పుడే ఇవ్వాలని సూచిస్తుంది. మహాభారతంలో కర్ణుడి విలువ అతను జీవించి ఉన్నప్పుడు చాలామందికి తెలియలేదు; అతని మరణం తర్వాతనే అతని దానగుణం, మహోన్నత వ్యక్తిత్వం వెలుగులోకి వచ్చింది.
జానపదంలో “ఉన్నప్పుడే ఉయ్యాల, పోయాక పూలమాల” అనే నానుడి ఇదే భావాన్ని అద్భుతంగా ప్రతిబింబిస్తుంది. చెట్టు నీడలో ఉన్నంతసేపు దాని విలువ తెలియదు; ఎండలో నిలబడినప్పుడే ఆ నీడ గొప్పదనం గుర్తుకు వస్తుంది. అలాగే తల్లిదండ్రులు, గురువులు, స్నేహితులు, సాహితీవేత్తలు – వారి ఉనికి దూరమైన తర్వాతే వారి విలువను చాలామంది గ్రహిస్తారు.
ఈ భావకవిత మనకు అందించే సందేశం ఎంతో విలువైనది. గొప్పతనాన్ని మరణానంతరం కాదు, జీవించి ఉన్నప్పుడే గుర్తించడం నిజమైన సంస్కారం. ప్రశంసలను శ్రద్ధాంజలులుగా కాక, ప్రోత్సాహంగా అందించగలిగినప్పుడే మానవత్వం పరిపూర్ణమవుతుంది. మనిషి ఉన్నప్పుడే అతని మంచితనాన్ని గౌరవించడం, అతని సేవలను అభినందించడం సమాజ ధర్మమని ఈ సూక్తి హృద్యంగా గుర్తుచేస్తుంది.
0 మీరేమనుకుంటున్నారో.....చెప్పేయండి:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి
తెలుగులో రాయడానికి www.lekhini.org కి వెళ్ళండి