37. ఆకాశానికి
పాతాళానికి మధ్యలో
ధరాతలంపై
మనుగడ
మనిషి
తలరాత...!!
విశ్లేషణ
“ఆకాశానికి – పాతాళానికి మధ్యలో; ధరాతలంపై మనుగడ – మనిషి తలరాత...!!”
ఈ భావకవిత విశ్వంలో మనిషి స్థానాన్ని, అతని అస్తిత్వాన్ని, జీవిత తాత్త్వికతను అత్యంత గంభీరంగా ఆవిష్కరిస్తుంది. అనంతమైన ఆకాశానికి, అగాధమైన పాతాళానికి మధ్యన ఉన్న ఈ ధరాతలమే మానవ జీవన వేదిక. ఇక్కడే పుట్టుక, పెరుగుదల, పోరాటం, ప్రేమ, వియోగం, విజయం, అపజయం అన్నీ అనుభవిస్తూ మనిషి తన జీవన యాత్రను కొనసాగిస్తాడు. అందుకే కవి దానిని **“మనిషి తలరాత” ** గా అభివర్ణించారు.
సంస్కృతంలో “జన్మ మృత్యు జరావ్యాధి దుఃఖదోషానుదర్శనం” అనే భగవద్గీత వాక్యం భూమిపై జన్మించిన ప్రతి జీవి సుఖదుఃఖాలను అనుభవిస్తూ తన కర్మఫలాన్ని అనుభవించాల్సిందేనని బోధిస్తుంది. అలాగే “కర్మణా జాయతే జన్తుః” అనే సూక్తి మనిషి జీవన గమనం అతని కర్మలతో ముడిపడి ఉంటుందని తెలియజేస్తుంది. ఆకాశాన్ని అందుకోవాలనే ఆశ, పాతాళాన్ని ఛేదించాలనే జిజ్ఞాస ఉన్నా, జీవించాల్సింది మాత్రం ఈ నేలపైనే.
జానపదంలో “భూమి మీద పుట్టినవాడు భూమికే చేరతాడు”, “మట్టిలో మొలిచిన మొక్క మట్టిలోనే కలుస్తుంది” అనే నానుడులు జీవన అనిత్యతను గుర్తుచేస్తాయి. రైతు విత్తనాన్ని నేలలో నాటితేనే పంట పుడుతుంది; అలాగే మనిషి తన కృషిని ఈ ధరాతలంపైనే నాటితేనే ఫలితం పొందగలుగుతాడు. కలలు ఆకాశాన్ని తాకవచ్చు, కానీ కాళ్లు మాత్రం నేలమీదనే నిలవాలి.
“మనిషి తలరాత” అనే చివరి పాదం విధిని మాత్రమే సూచించదు; బాధ్యతను కూడా సూచిస్తుంది. ఈ భూమిపై మనుగడ సాగిస్తున్న ప్రతి మనిషి తన కర్మతో, తన సంస్కారంతో, తన మానవత్వంతో ఈ ప్రపంచాన్ని మరింత అందంగా తీర్చిదిద్దే కర్తవ్యాన్ని కలిగి ఉంటాడు.
ఈ భావకవిత మనకు అందించే సందేశం స్పష్టమైనది. ఆకాశం మన ఆశలకు ప్రతీక, పాతాళం మన అజ్ఞాతానికి ప్రతీక, భూమి మన కర్మభూమి. ఈ ధరాతలంపై సత్యం, ధర్మం, ప్రేమ, సేవ అనే విలువలతో జీవించినప్పుడే మనిషి తలరాత మహోన్నత గాథగా మారుతుంది. ఇదే ఈ సూక్తిలో అంతర్లీనంగా నిక్షిప్తమైన జీవన దర్శనం
0 మీరేమనుకుంటున్నారో.....చెప్పేయండి:
కామెంట్‌ను పోస్ట్ చేయండి
తెలుగులో రాయడానికి www.lekhini.org కి వెళ్ళండి