అమ్మా,
ఇప్పుడు అమ్మగా మారిన నేను నీకు రాస్తున్న మనసు ఉత్తరం ఇది. ఎన్నోసార్లు నీకు చెప్పాలనుకుంటూనే, చెప్పలేక దాటవేసిన సంగతులు బోలెడు. నా చిన్నప్పుడు నీ పక్కలో పడుకుని నువ్వు చదివే కథలు వింటూ పెరిగిన నాకు, నువ్వు ఆ కథల్లో నేర్పిన నిజాయితీ, మానవత్వం, జాలి వంటివి ఈనాటి సమాజంలో నేను నేనుగా బ్రతకడానికి చాలా అడ్డుపడుతున్నాయి అమ్మా! అయినాసరే నేను నాలానే వున్నానిప్పటికి. చిన్నప్పుడు వర్షంలో తడిచిపోతున్న కాకులను “అమ్మా పాపమమ్మా కాకులు వర్షంలో తడిచిపోతున్నాయి, వాటిని లోపలికి పిలువమ్మా!“ అన్న అమాయకపు చిన్నతనమే నన్నింకా వెంటాడుతోంది. మరీ ఇలా పెంచితే ఇప్పటి జనారణ్యంలో ఎలా బ్రతకాలమ్మా?
నీ అతి మంచితనం, అమాయకత్వంతో అందరిని గుడ్డిగా నమ్మేస్తూ మమ్మల్ని ఇబ్బందుల్లో పడేస్తున్నావు కదమ్మా! దాపరికం, మోసం అస్సలు తెలియని నీకు, నీ చుట్టూ వున్న జనాలు అందరూ నిన్ను వారి వారి అవసరాలకు, వారు పైకి ఎదగడానికి ఉపయోగించుకుని, “కూరలో కరివేపాకులా” పక్కనుంచినా, వాళ్ళ మీద కోపం తెచ్చుకోని నీ అతిమంచితనం మీద చాలా కోపమోచ్చేస్తుందమ్మా! ఎందుకమ్మా నీకు బంధాలంటే అంత పిచ్చి ప్రేమ? అవసరాలకి బంధాలను వాడుకునే నీ అనుబంధాలపై నీకసలు కోపమే రాదెందుకు? ఎఫ్పుడైనా కోపమోచ్చినా అది “నీటి మీది రాత” లా క్షణంలో మాయమైపోతుంది. ఇలా ఐతే ఎలా అమ్మా!
ఓ నెల నీ బొజ్జలో ఎక్కువున్నా విసుక్కోకుండా, సన్నగా పీలగా వున్నానని చీదరించుకోకుండా నలుగురిలో ప్రత్యేకంగా కనబడేలా మలిచిన నీ ప్రేమ పనితనం ముందు విధాత కూడా ముక్కన వేలేసుకున్నాడు కదా! కథలు, కవితలు రాయడం నీకు ఇష్టం లేకపోయినా, నన్ను ఎవరైనా పొగిడితే ఎంత సంతోషంగా నలుగురితో పంచుకుంటావో. నీ ఆ ఆనందం చూడటం నాకిష్టం. నాకు అమ్మవైన నువ్వు నా పిల్లలకు కూడా అమ్మవై వాళ్ళని పదిమంది మెచ్చుకునేలా పెంచిన నీ పెంపకానికి హృదయపూర్వక వందనం.
ఐదు దశాబ్దాలకు పైగా విరామమెరుగని నీ ప్రయాణంలో ఎన్నో ఒడిదుడుకులు, కష్టాల కన్నీళ్ల ఆటుపోట్లు ఎదురైనా నేర్పుగా ఎదుర్కొన్న ధీశాలివి నువ్వు. నీ నుండి నేను నా పిల్లలు నేర్చుకున్న ధర్మం, ధైర్యం అదే. నా జీవితంలో నువ్వు లేని క్షణం వుండకూడదనే చిన్న కోరికను మన్నించి నాతోనే వుండమ్మా నేనున్నంత వరకూ..! ఎంత రాసినా ఇంకా మిగిలిపోతూనే వుందమ్నా నీకు రాయని వుత్తరం రాస్తుంటే.।!
0 మీరేమనుకుంటున్నారో.....చెప్పేయండి:
కామెంట్‌ను పోస్ట్ చేయండి
తెలుగులో రాయడానికి www.lekhini.org కి వెళ్ళండి